Зекендорф: Манхэттеннен бастау алып, саябақтар мен қалалар құрған кәсіпкердің өмірі
William Zeckendorf
Американдық әйгілі жылжымайтын мүлік дамытушысы Зекендорфтың өмірі, Нью-Йорктегі атақты ғимараттар мен Чикагодағы Робби үйі туралы ақпарат. # жылжымайтынмүлік
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жылжымайтын мүлік салушы
American real estate developer
Ерте өмір
Зекендорф Иллинойс штатының Париз қаласында еврей отбасында дүниеге келді. Ол үш жасында Нью-Йорк қаласына көшіп келді. Зекендорф сонымен қатар Нью-Йорктегі әйгілі Крайслер ғимараты мен Таймс-сквердегі құрметті Астор қонақ үйіне, сондай-ақ Комодор қонақ үйіне, Дрейк қонақ үйіне, Манхэттен қонақ үйіне және Чатем қонақ үйіне ие болды. Ол 1958 жылы Чикагодағы әйгілі Роби Хаусты сатып алып, оны Чикаго университетінің иелігіне берді. Ол И. М. Пейдің алғашқы екі көкжиегін – Денвер қаласының орталығындағы Миль Хай Орталығын (қазір Уэллс Фарго орталығының бөлігі) және Монреаль қаласының орталығындағы Виль Мари алаңын салды. Зекендорф сонымен қатар Чикагодағы жылжымайтын мүлік алыптарының бірі Артур Рублоффпен серіктесіп, Мичиган даңғылының бір бөлігін Рублоффтың «Магнифисент Майл» деп атауына айналдырды. Rubloff компаниясын Prudential сатып алды, ал кейіннен Berkshire Hathaway компаниясының бөлімшесіне айналды. Жылжымайтын мүлік магнаты және оның компаниясы Webb & Knapp, Диснейленд сәтті ашылғаннан кейін ойын-сауық парктеріне инвестиция жасады. Зекендорф С. Вудты таныды, ол алдымен Диснейлендті салуға Диснейдің қызметкері ретінде көмектесті, содан кейін Колорадо, Массачусетс, Нью-Йорк (Зекендорфтың меншігіндегі жерде) және Техас штаттарында өзінің Marco Engineering компаниясы арқылы ойын-сауық парктерін дамытты. Зекендорф пен оның компаниясы Marco Engineering парктерімен түрлі байланыстарға ие болды. Нью-Йоркте Вуд 1950 жылдардың басынан бері Зекендорфқа тиесілі батпақты жерде Freedomland U.S.A. паркін құрып, салды. Бұл парк Нью-Йорк қаласының Бронкс ауданында орналасқан еді. Парк бес жыл ғана (1960–1964 жылдары) жұмыс істеді және басқарудың әртүрлі деңгейлері болды, олардың ішінде Зекендорф пен оның ұлы да бар еді. 1970 жылы жарық көрген газет мақаласында Зекендорфтың айтуынша, сол кезде көпшілікке белгісіз болған ойын-сауық паркі, жердің «орнын сақтаушы» рөлін атқарды. Осылайша, батпақты жерде әлемдегі ең ірі кооперативтік тұрғын үй жобасы – Co-op City құрылысына рұқсат алуға мүмкіндік болды. Зекендорфтың жерге иелігі және Freedomland-тегі рөлі Freedomland U.S.A.: The Definitive History (Theme Park Press, 2019) кітабында сипатталған.
Zeckendorf was born to a Jewish family in Paris, Illinois, the son of a hardware store manager. His family moved to New York City when he was three years old. Zeckendorf also owned New York's famous Chrysler Building and the venerable Hotel Astor in Times Square as well as the Commodore Hotel, the Drake Hotel, Hotel Manhattan and the Chatham Hotel. He purchased Chicago's famous Robie House in 1958, before transferring ownership to the University of Chicago. He developed two of I. M. Pei's early skyscrapers — the Mile High Center (now part of Wells Fargo Center) in downtown Denver, and Place Ville Marie in downtown Montreal. Zeckendorf also partnered with Chicago real estate titan Arthur Rubloff to develop a stretch of Michigan Avenue into what Rubloff dubbed the Magnificent Mile. The Rubloff Company was eventually acquired by Prudential and subsequently has become a division of Berkshire Hathaway. The real estate tycoon and his company, Webb & Knapp, also were involved in theme park investment following the successful debut of Disneyland. Zeckendorf came to know C. V. Wood, who first helped build Disneyland as a Disney employee and then developed theme parks in Colorado, Massachusetts, New York (on Zeckendorf's property) and Texas under his own Marco Engineering company. Zeckendorf and his company enjoyed various connections to the Marco Engineering parks. In New York, Wood created and built Freedomland U. S. A. on marshland that had been owned by Zeckendorf since the early 1950s. The property was located in The Bronx, a borough of New York City. The park lasted just five years (1960–1964) and it was under various layers of management that included Zeckendorf and his son. According to Zeckendorf in a newspaper article that appeared during 1970, the theme park, unknown to the public at the time, served as a "placeholder" for the land to obtain variances that permitted the construction on the marshland of the world's largest co operative housing project known as Co op City. Zeckendorf's ownership of the land and his role in Freedomland are documented in the book Freedomland U. S. A.: The Definitive History (Theme Park Press, 2019).
Спайрос Скоураспен келісу
1958 жылдың желтоқсанында Зекендорф 20th Century Fox компаниясының басшысы Спайрос Скоураспен келісімге келіп, Лос-Анджелестегі тарихи студиялық алаңын Century City жобасына айналдыру үшін Fox компаниясының жобасын сатып алды. Студия бірқатар қымбат сәтсіздіктерге ұшыраған, соның ішінде «Клеопатра» (1963) фильмі кассалық сәтсіздікке ұшырады және қаржылық қиындыққа тап болды. Эдмунд Хершердің басшылығымен жоба 1958 жылдың бірінші аптасында жарияланды, құрылыстың 1958 жылдың шілдесінде басталатыны күтілді. Бірақ құрылыс уәделенгендей басталмады, және кейін расталған ақпарат бойынша, Зекендорф 20th Century Fox-тың жобадағы үлесін сатып алып, жобаны өз бақылауына алуы керек еді. Келесі наурыз айында жобаның бас сәулетшісі, архитектор Велтон Беккеттің жаңа кеңсесінің құрылысы сол айда басталатыны хабарланды. Бірақ ол да іске аспады. Зекендорф жобаға жаңа өмір мен назар аудару үшін Нью-Йорктік қоғамдық қатынастар жөніндегі сарапшы Текс МакКрариді жалдады. МакКрари өз кезегінде Лос-Анджелестегі жарнамашы Чарльз А. Померанцпен келісім жасады, ол ойын-сауық индустриясында белгілі болғандықтан, жаңа науқанды әзірлеу және іске асыру тапсырылды. Померанц өзінің жалдаған жас маман, шағын кеңседегі жалғыз басқа жарнамашы Ворли Торнға кеңес сұрады. Торн журналистердің пікірін білу үшін достарына хабарласатынын айтты. Торн жобаның іске аспайтынына күмәнмен қарағанын білді. 20th Century Fox-та жеткілікті қаржы болмады, сондықтан олар Зекендорфты шақыртты, бірақ Зекендорф сатып алу бағасының 53 миллион долларын төлей алмады, тіпті 400 миллион доллар туралы сөз қозғамады. Калифорниялық газеттер Century City туралы көп жариялағандықтан, олар үшін жаңа материал тек қайталау болар еді, ол оларды қызықтырмады. Торн Померанцқа жобаға сенімділікті қайтарудың жалғыз жолы – құрылыс жұмыстарын бастау екенін айтты, және Померанц осы жоспарға келісті. Торн Хершерге телефон соғып, Беккет ғимаратының негізін қалау үшін бульдозермен бұзуға болатын кішкентай ғимарат бар ма деп сұрады. Хершер бір металл сарайдың бар екенін айтты, оны және бульдозерді қолдануға болады. МакКрари мен Уильям Зекендорф, Webb & Knapp компаниясының вице-президенті де келісті. Торн Лос-Анджелес, Беверли-Хиллз және Санта-Моника қалаларының әкімдерін, сондай-ақ саясаткерлер мен басқа да беделді тұлғаларды, сонымен қатар Оңтүстік Калифорнияның барлық баспасөз өкілдерін шақырып, кең ауқымды шара ұйымдастыруды ұсынды. Ол Померанцпен бірге сарайды бұзу алдында шампан бөтелкесін сындырып, жобаны ресми түрде бастау үшін белгілі бір тұлғаны шақыруды жоспарлады. Кейін олар бұл міндетті Мэри Пикфордқа тапсырды. Бұл тек символдық ғана болды, өйткені құрылыс іс жүзінде басталмады, бірақ ешкім бұл туралы ашық айтпады, бұл эффектілі және сәтті болды. Лос-Анджелес таймс газеті оқиғаны жариялауға үш беттен астам орын бөлді. Зекендорфтың жеткілікті қаржысы болмағандықтан, ол Fox компаниясына күн сайын айыппұл төлеуге мәжбүр болды. 1960 жылы Зекендорф Alcoa компаниясымен бірлескен кәсіпорын құрып, мәселені шешті, соның арқасында Century City жобасы ақыры іске асырылды, ол осы уақытқа дейін кеңейтіліп, үлкен жобаға айналды. Жаңа иелері студияның Century City-ді «қала ішіндегі қала» ретінде көру тұжырымын қабылдады, ал оның орталық нүктесі 19 қабаттан тұратын Century Plaza қонақүйі болды. Бұл бірлескен кәсіпорын ірі корпорациялардың жерді «артық» деп санап, тұрғын үйлер, өнеркәсіптік парктер мен кеңсе ғимараттарын салуға деген қызығушылығының артуын білдірді, дәстүрлі өнеркәсіптен жылжымайтын мүлікке инвестиция салуға жасалған алғашқы қадамды белгіледі.
In December 1958, Zeckendorf entered into a deal with Spyros Skouras, head of 20th Century Fox, to purchase Fox's project to develop of its historic backlot in Los Angeles, California, into a proposed Century City. The studio had suffered a string of expensive flops, culminating in the box office disaster Cleopatra (1963) and was in dire need of money. The project, conceived under the direction of Edmund Herrscher, the studio's director of property development, had been announced the first week of 1958, with construction said to begin in July 1958. However, construction did not start as promised, and rumors, later confirmed, circulated that developer Zeckendorf would take over the project by purchasing 20th's interest in the project for The following March it was announced that construction would begin that month on the new headquarters for architect Welton Becket, chief architect on the project That did not occur either. Zeckendorf hired New York public relations executive Tex McCrary to lend new life and visibility to the project. McCrary, in turn contracted with Los Angeles publicist Charles A. Pomerantz, well known in the entertainment industry, to come up with a campaign and execute it. Pomerantz turned to a young publicist he had hired, Worley Thorne, the only other publicist in the small firm, for suggestions. Thorne said he'd call friends in the press to assess their attitudes. Thorne learned that there was deep skepticism that the project would ever be built. 20th did not have the money, which is why they brought in Zeckendorf, but apparently Zeckendorf was unable to deliver even the $53 million purchase price, let alone $400 million. The California papers had already given a lot of publicity to Century City and, for them, any more coverage would just be re hash in which they were not interested. Thorne reported to Pomerantz his opinion that the only way to restore credibility to the project was to actually "begin" construction, and Pomerantz went for the plan. Thorne called Herrscher and asked if there was some small building they could demolish with a bulldozer, to begin to "break ground" for the Becket building. Herrscher said there was a tin shack that was expendable and he'd make it available, as well as the bulldozer. McCrary and William Zeckendorf, Jr., vice president of Webb & Knapp, also approved. Thorne said that it should be a large affair with the mayors of Los Angeles, Beverly Hills, and Santa Monica, plus politicians and other dignitaries, invited, as well as all the Southern California press. He and Pomerantz would find a star to "launch" the project by breaking a bottle of champagne on the shack prior to its being demolished. Later, they secured Mary Pickford for that task. It was all purely symbolic, since construction did not actually begin, but no one stated that openly, it was dramatic, and very successful. The Los Angeles Times devoted almost three full pages to its coverage of the event. Still lacking sufficient money, Zeckendorf was forced to make per day penalty payments to Fox. In 1960, Zeckendorf solved his problem by partnering with Alcoa in a joint venture relationship to finally build Century City, which by now had escalated to a project. The new owners embraced the studio's conception of Century City as "a city within a city" with the arc shaped, 19 story Century Plaza Hotel to be the centerpiece. This joint venture marked an increasing interest by large corporations with land "surplus" in order to create housing communities, industrial parks and office buildings; marking the first movement from traditional industry into real estate investing.
Банкроттық жағдай
1965 жылы компаниясы банкротқа ұшырағанға дейін Зекендорф сәнді жылжымайтын мүлікпен келісімдер жасаудың символына айналды, оған Рузвельт әуежайын дамыту (Чарльз Линдберг трансатлантикалық рейсін осыдан бастаған) және Лонг-Айленд университетінің өркендеуіне көмектесу кірді. Карьерасының бастапқы кезеңдерінен-ақ Зекендорф қаржысы жетпейтін жобаларды сатып алуға немесе салуға келісімдер жасау дағдысын пайдалана білді, бірақ уақыт өте қаржы тапшылығы оны қуып жететін болды, нәтижесінде "оның тым кеңейген компаниясы есімдерімен аталатын банкротқа ұшырады".
Before his company's bankruptcy in 1965, Zeckendorf became the embodiment of glamorous real estate dealmaking, which included developing Roosevelt Airfield, where Charles Lindbergh began his transatlantic flight, and helping to advance and develop Long Island University. From the start of his career Zeckendorf had been able to use his dealmaking skills to acquire or build projects for which he lacked the funds, but in time the under funding caught up with him, and "his overextended company crashed in a spectacular bankruptcy."
Жеке өмір
Зекендорф төрт рет үйленген. Оның алғашқы әйелі Ирма Леви болды; олардың екі баласы болды: Уильям Зекендорф кіші және Сьюзан Зекендорф Николсон. Кейін олар ажырасып, ол музыка сыншысы және тарихшы Ирвинг Колодинге қайта үйленді. Екінші әйелі Марион Гриффин 1968 жылы қайтыс болды. 1972 жылы ол Гарольд Л. Бачтың жесірі Элис Оденхаймер Бачке үйленді. Соңынан олар ажырасып, 1975 жылы Луиза Бетерли Малкольмға үйленді. 1976 жылдың 30 қыркүйегінде Уильям Зекендорф 65-ші көше мен Парк-авенюдегі үйінде инсульттан кейін қайтыс болды.
Zeckendorf was married four times. His first wife was Irma Levy; they had two children: William Zeckendorf Jr. and Susan Zeckendorf Nicholson. They later divorced and she remarried to the music critic and historian Irving Kolodin. His second wife was Marion Griffin who died in 1968. In 1972, he married Alice Odenheimer Bache, widow of Harold L. Bache. They subsequently divorced and he married Louise Betterly Malcolm in 1975. On September 30, 1976, William Zeckendorf died in his residence on 65th Street and Park Avenue after suffering a stroke.