Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Гигант айбис (Pseudibis gigantea) – Threskiornithidae тұқымдасына жататын су құсы. Ол Камбоджаның солтүстігімен шектеліп, Лаостың ең оңтүстігінде аз ғана саны сақталған, ал Вьетнамның Йок Дон ұлттық паркінде жақында байқалды. Кейде ол Thaumatibis туысына жатқызылады.
The giant ibis (Pseudibis gigantea) is a wading bird of the ibis family, Threskiornithidae. It is confined to northern Cambodia, with a few birds surviving in extreme southern Laos and a recent sighting in Yok Đôn National Park, Vietnam. It is sometimes placed in the genus Thaumatibis.
Сипаттама
Оның аты шындыққа сай, бұл – қазіргі кездегі ең үлкен ибис түрі. Ересектердің денесі ұзын және салмағы шамамен килограммға жетеді. Стандартты өлшемдер бойынша қанаттың ені – , құйрығы – , тарсуы – және тұмсығы – . Ересектердің жалпы түсі қара-сұр-қоңыр, бас және мойынның жоғарғы бөлігі қауырсынсыз, сұр түсті. Басының және иығының артқы жағында қара жолақтар бар, ал күміс сұр қанат ұштарында қара тік сызықтар кездеседі. Тұмсығы сарғыш қоңыр, аяқтары қызғылт сары, ал көздері қара қызыл түсті. Жас құстардың мойнына дейін қысқа қара қауырсындары, қысқа тұмсықтары және қоңыр көздері болады. Ол көбінесе жазық жерлерде кездеседі. Бір құс Малайзиядағы күріш даласынан табылды. Бұрын гигант ибис Таиландтың шығысында, Камбоджаның орталық және солтүстік бөліктерінде, Лаостың оңтүстігінде және Вьетнамның оңтүстігінде көбейетін болған. 1920 жылдарға дейін Меконг дельтасында кең таралған, бірақ қазірде саны азайып, тек Камбоджада, оңтүстік Лаоста және мүмкін Вьетнамда ғана шағын популяциясы қалды.
True to its name, it is the largest extant ibis species. Adults are long and weigh about Among standard measurements, the wing chord is , the tail is , the tarsus is and the culmen is The adults have overall dark grayish brown plumage with a naked, greyish head and upper neck. There are dark bands across the back of the head and shoulder area and the pale silvery grey wing tips also have black crossbars. The beak is yellowish brown, the legs are orange, and the eyes are dark red. Juveniles have short black feathers on the back of the head down to the neck, shorter bills and brown eyes. It generally is found in lowlands. One bird was collected in a Malay paddyfield. Formerly the giant ibis was believed to breed in eastern Thailand, central and northern Cambodia, southern Laos and southern Vietnam. It was still fairly common in the Mekong Delta until the 1920s but is now almost depleted, with a small remnant population breeding in Cambodia, southern Laos and possibly in Vietnam.
Тамақ және азықтандыру
Үлкен ибис судағы омыртқасыздарды, естікшелерді, қабықтылылар мен кішкентай қосмекенділер мен бауырымен жорғалаушыларды жейді. Құбылысқақтар және цикадалар сияқты жәндіктер көп болғанда үнемі жейді, ал тұқымдар кейде рационды толықтырады. Көбейту маусымынан тыс жағдайда, бақалар мен қоңызтар алып ибистер үшін ең маңызды азық түрі болып табылады. Олар негізінен шалшықты субстратты, сайып келгендегі суларда іздеп жейді, бірақ маусымдық орманды көлдерде кез келген тереңдікте тамақтана алады. Тамақтанатын топтар көбейту жұбынан немесе шағын отбасылық топтан құралуы мүмкін және қара ибистермен араласып кездеседі.
The giant ibis eats aquatic invertebrates, eels, crustaceans and small amphibians and reptiles. Insects such as locusts and cicadas are eaten regularly when abundant and seeds occasionally supplement the diet. Outside of the breeding season, frogs and mole crickets appear to be perhaps the most significant prey types for giant ibises. They mainly forage in muddy substrate in shallow waters, though can feed at all depths in seasonal forest pools. Feeding flocks may consist of a breeding pair or small family group and have been observed mixing with black ibises.
Өсіру
Оның көбейту мінез-құлқы туралы көбінесе ештеңе белгісіз, бірақ ол ағаштарда ұялайды, мүмкін Dipterocarpus ағаштарына бейімділігі бар. Басты себептері – егістік үшін батпақты жерлерді кептіру және Оңтүстік-Шығыс Азияда резеңке, кассава, ағаш қағазы және тик плантацияларын кең көлемде кесу. Жергілікті қақтығыстар салдарынан оның мекендеу орындары да қирауы мүмкін. Камбоджадағы халық санының артуы, өз кезегінде, алабұдылыққа және жазық жерлердегі орманды жоюға әкелді. Ибистің етін адамдар аулауы мүмкін, ал жұмыртқаларын Азия пальма мысығы және сары кеуделі күзен басуы мүмкін, ал түр тұрақты аңшылыққа төтеп бере алмайды. Орман ішіндегі маусымдық су тобындарының азаюы, бұрын мегафаунаның (әсіресе жабайы Азия су бұқасының) азаюынан туындаған, оларға кері әсер етуі мүмкін. Жергілікті құрғақшылықтар, мүмкін жаһандық климат өзгеруімен байланысты, түрдің көбейту ортасы мен мінез-құлқына одан әрі нұқсан келтірген сияқты. Кейбір қорғау шаралары қолға алынды, оның ішінде жыртқыштардың оларға жетіп кіруіне кедеріс келтіретін металл белдіктерді орнату арқылы ұяларды қорғау, бірақ қолайлы ортаны қорғау және Камбоджадағы халық санының өсуі әлі де шешілмейтін мәселе болып қалуда. Түрдің жойылу қаупінен құтылуы үшін аймақтағы экожүылымды дамыту және жергілікті халықты біліммен қамту қажет. 2018 жылы IUCN популяцияда 200-ден аз ересек жеке тұлға бар екенін мәлімдеді.
Next to nothing is known of its breeding behaviour, but it nests in trees, with a possible preference for Dipterocarpus trees. The primary causes seem to be drainage of wetlands for cultivation and the epidemic clear cutting of forest for rubber, cassava, wood pulp and teak plantations in south east Asia. Habitats may also face ravaging due to local human warfare. Increasing human populations in Cambodia have in turn lead to disturbance and further lowland deforestation. The ibis may be hunted for meat by people and eggs may be predated by the Asian palm civet and the yellow throated marten, with the species certainly unable to withstand sustained predation. A reduction in seasonal pools in forest, previously made by now depleted populations of megafauna (especially wild Asian water buffalo), may also negatively effect them. Local droughts, possibly related to global climate change, have appeared to have further compromised the breeding habitat and behaviour of the species. Some conservation efforts have been undertaken, including protecting nests by the installation of metal belts that prevent predators from accessing them, but the protection of ideal habitat and the increasing human populations in Cambodia continues to be a vexing challenge. Increasing ecotourism in the region and education to local people is clearly required for the species to successfully recover from the brink of extinction. In 2018 the IUCN stated there were less than 200 mature individuals in the population.