Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Бабылдағы лотерея" (испан тіліндегі түпнұсқасы: "La lotería en Babilonia", "Бабыл лотереясы") – аргентиналық жазушы Хорхе Луис Борхестің фантастикалық әңгімесі. Ол алғаш рет 1941 жылы "Sur" әдеби журналында жарияланды, содан кейін 1941 жылғы "Тармақталатын жолдар бағы" ("El jardín de los senderos que se bifurcan") жинағына енгізілді, бұл өз кезегінде "ФИКЦИОНДАР" ("Ficciones", 1944) жинағының бірінші бөлігі болды.
"The Lottery in Babylon" (original Spanish: "La lotería en Babilonia", "The Babylon Lottery") is a fantasy short story by Argentine writer Jorge Luis Borges. It first appeared in 1941 in the literary magazine Sur, and was then included in the 1941 collection The Garden of Forking Paths (El jardín de los senderos que se bifurcan), which in turn became the part one of Ficciones (1944).
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Бұл әңгіме мифтік Вавилонды суреттейді, онда барлық іс-әрекеттерді қамтитын лотерея бағындырады, адамдар оған сәйкес өмір сүруге міндетті және көптеген адамдардың өмірін толыққанды басқарады – бұл адам өміріндегі мүмкіндіктің рөлінің метафорасы. Алғашқыда лотерея дәстүрлі лотерея сияқты жүргізілді, билеттер сатылып, жеңімпаз ақшалай сыйлық алды. Кейіннен жазалау шаралары мен ірі ақшалай сыйлықтар енгізілді. Бұдан әрі, элитадан басқа барлық адамдар үшін қатысу міндетті болды. Соңында, ол бірден қамтитын және құпияға толы болды, сондықтан кейбіреулер "Компания ешқашан болған емес және болмайды" деп сыбырлады, ал басқалары Компанияның болуы мәселесі маңызды емес деп санайтын, себебі Вавилон – "шексіз мүмкіндік ойыны ғана".
The story describes a mythical Babylon in which all activities are dictated by an all encompassing lottery, which people must live by, and has full control over many's lives, a metaphor for the role of chance in one's life. Initially, the lottery was run as a lottery would be, with tickets purchased and the winner receiving a monetary reward. Later, punishments and larger monetary rewards were introduced. Further, participation became mandatory for all but the elite. Finally, it simultaneously became so all encompassing and so secret some whispered "the Company has never existed, and never will," and some even posited that the question of the existence of the Company was irrelevant, as Babylon "is nothing but an infinite game of chance."
Тақырыптар
Бұл оқиға өмірдегі кездейсоқтықтың қандай рөл атқаратыны, оқиғалардың адал еңбектің нәтижесі ме, әлде өмірдің өзі тек қана сәттілік немесе ұтылысқа негізделгендігі туралы. Әңгіме Зеноның парадоксына сілтеме жасайды, кез келген екі уақыт аралығында болатын барлық мүмкін кездейсоқ оқиғалардың метафорасы ретінде лотереяны қолданады. Тағдырға ұқсас, вавилондықтар лотереяны құпия жерлерде жасырын түрде бақылауға тырысты, бірақ лотерея бұл әрекетті қауіпті деп санап, тыйым салды. Бұл оқиға адамдардың табиғаттың билігін өзіне тартуға және Компания кездейсоқтықты пайдаланғандай, одан пайда табуға бейімділігін сынауы мүмкін. Лотереяға қарсы шығу мүмкін емес, себебі ол кездейсоқтық – абсолютті құбылысқа негізделген. Борхестің көптеген әңгімелеріндегідей, мұнда да біршама юмор бар. Бір кезде құл, иесінің тілін күйдіруді талап ететін лотерея билетін ұрлап алады, бұл лотерея билетін ұрлағаны үшін қарастырылған жазамен бірдей. Содан кейін халық құл ұрлық жасағаны үшін жазаланбақ па, әлде билетте көрсетілген жаза орындалмақ па, деген мәселеде дауласады.
The story is about the role that chance plays in life, whether occurrences are genuinely deserved or whether all of life is merely based on luck or loss. The story references Zeno's paradox by using the lottery as a metaphor for all the possible random occurrences that could occur between any two points in time. As with fate, the Babylonians attempted to gain control of the lottery by whispering in secret places, though the lottery eventually banned this as a liability. The story may be a criticism of the tendency of humans to claim the authority of nature and capitalize on it, as the Company does with chance. The Lottery cannot be challenged, as it is based on the absolute that is chance. As with most Borges stories, there is a bit of humor in this. At one point, a slave steals a lottery ticket that calls for the bearer's tongue to be burned off, which is the same penalty as for stealing a lottery ticket. The public then fight over whether the slave should be punished because it is the penalty for stealing or because it is what the ticket decreed.