Герхард Клопфер: Нацистік шенеунік және Холокостқа қатысы бар тұлға
Gerhard Klopfer
Герхард Клопфер: Нацисттік партияның жоғары лауазымды шенеунігі, Борманның орынбасары. Холокост жоспарлауға қатысты, бірақ жаза алмады. Тарих, Екінші дүниежүзілік соғыс.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Герхард Клопфер (18 ақпан 1905 – 29 қаңтар 1987) – заңгер және нацистік партияның жоғары лауазымды шенеунігі. Партия канцеляриясының мемлекеттік хатшысы ретінде Мартин Борманның бас орынбасары болды. Ол сонымен қатар SS Gruppenführer де болды. Ол еврейлерді жою мәселесі бойынша түпкілікті шешімді жүзеге асыру жоспарларын жасаған Ванзее конференциясына қатысты. Кейіннен ол Холокост туралы ешқандай білімі болмағанын жоққа шығарды және ешқашан сотталған жоқ.
German Nazi Party official
Gerhard Klopfer (18 February 1905 – 29 January 1987) was a lawyer and a senior official in the Nazi Party who, as the State Secretary in the Party Chancellery, was Martin Bormann's chief deputy. He was also an SS Gruppenführer. He participated in the Wannsee Conference that drew up plans for the implementation of the Final Solution to the Jewish Question. He subsequently denied all knowledge of the Holocaust and never was prosecuted.
Ерте өмір және білім
Клопфер Шлезияның Пруссия провинциясындағы Шрайберсдорф (қазіргі Писарцовице) ауылында фермердің ұлы болып дүниеге келді. Ол жергілікті гимназияда оқып, 1923 жылы Абитур емтиханын тапсырды. Ол Бреслау университетінде (қазіргі Вроцлав университеті) және Йена университетінде заң және экономика мамандықтарын оқыды. 1927 жылы бірінші мемлекеттік заңгерлік емтиханды тапсырғаннан кейін, ол 1929 жылы докторлық диссертациясын қорғап, заң ғылымдарының докторы дәрежесін алды және Бреслауда заңгерлік тәжірибесін аяқтады. 1931 жылы ол екінші мемлекеттік заңгерлік емтиханды Берлинде тапсырып, Дюссельдорфта кіші судья болып жұмыс істей бастады.
Klopfer was born the son of a farmer at Schreibersdorf (today, Pisarzowice) in the Prussian Province of Silesia. He attended the local Gymnasium and received his Abitur in 1923. He studied law and economics at the University of Breslau (today, the University of Wrocław) and the University of Jena. After passing his first state legal examination in 1927, he wrote his doctoral dissertation in 1929, received his doctorate of law degree and completed his legal clerkship in Breslau. In 1931, he passed his second state legal examination in Berlin and started working as a junior judge at Düsseldorf.
Үкімет және партия лауазымдары
1933 жылы нацистер билікке келген кезде, ол 1 сәуірде нацистік партияға (1 706 842 нөмірі) және партияның жарымәскери бөлімшесі, Штурмбаттюльге (SA) қосылды. 1933 жылдың 1 қарашасында Дюссельдорф қаласында мемлекеттік прокурор болып тағайындалды, ал 1 желтоқсанда Вальтер Дарре басқаратын Пруссияның ауыл шаруашылығы, жер және орман министрлігінде референт (консультант) болды. 1934 жылдың тамызында ол Regierungsrat (Үкімет кеңесшісі) лауазымына көтеріліп, желтоқсанда Гестапоға (Құпия мемлекеттік полиция) қосылды. Ол сондай-ақ Ханс Франктың неміс құқығы академиясының мүшесі болды және оның полиция құқығы комитетінде жұмыс істеді. Клопфер 1942 жылдың 20 қаңтарында Ванзее конференциясында Борманның өкілі ретінде болды, онда еврей мәселесінің соңғы шешімі туралы ережелер бекітілді, бұл саясат Холокостқа әкеп соқты. Клопфер сонымен қатар, Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы айларында нацистік партияның әскері Volkssturm қатарына 16-дан 60 жасқа дейінгі жасөспірімдер мен қарттарды да қоса, қаруға шақыру туралы соңғы жарлыққа қол қойды.
When the Nazis came to power in 1933, he joined the Nazi Party on 1 April (membership number 1,706,842) and the Party's paramilitary unit, the Sturmabteilung (SA), shortly afterward. On 1 November 1933, he was named as a state prosecutor in Düsseldorf and, on 1 December, he became a Referent (consultant) in the Prussian Ministry of Agriculture, Land and Forests under Walther Darré. He was promoted to Regierungsrat (Government Councilor) in August 1934 and, in December, he joined the Gestapo (Secret State Police). He also became a member of Hans Frank's Academy for German Law and served on its Police Law Committee. Klopfer represented Bormann at the Wannsee Conference on 20 January 1942, in which the details of the Final Solution of the Jewish Question were formalised, policies that culminated in the Holocaust. Klopfer was also responsible as signatory for a final call to arms, including the under aged and the elderly from 16 to 60 years of age, to serve in the Volkssturm, the Nazi Party militia, during the final months of the Second World War.
Соғыстан кейінгі өмір
1945 жылы сәуірде Қызыл Армия Берлинге жақындаған кезде Клопфер қаладан батысқа қашты. Ол жалған атпен жасырынды, бірақ 1946 жылы 1 наурызда Мюнхенде қарсы барлау қызметі оны анықтап, тұтқындап, қамауға алды. Ол 1948 жылы Нюрнбергтегі Министрліктер ісі бойынша куәгер ретінде куәлік берді. Оның өзі соғыс қылмыстарымен айыпталды, бірақ Холокост туралы ешқандай білімі болмағанын мәлімдеді. Оған қарсы іс дәлелдердің жетіспеуі және оның Холокост саясатына әсер ете алмайтындығы себепті тоқтатылды. Бостандыққа шыққаннан кейін Клопфер 1949 жылы наурыз айында неміс трибуналымен денацификациядан өтті және 2000 рейхсмарка айыппұл мен үш жылға сынаққа жіберілді, ол "азды-көпті кінәлі" (III санат) деп танылды. 1952 жылы Ульм қаласында салық кеңесшісі боларға дейін ол ағаш шеберлігімен айналысты, ал 1956 жылы заңмен айналысуға қайтадан рұқсат алды. 1960 жылы қыркүйекте Ульм прокуратурасы бастаған Ванзее конференциясына қатысуы бойынша тағы бір тергеу 1962 жылы 29 қаңтарда "айыпталатын адамның жаппай қырғын бағдарламасын тоқтатуға немесе кедергі келтіруге мүмкіндігі болмады" деген негізде жабылды. 1987 жылы қайтыс болған Клопфер Ванзее конференциясына қатысқан соңғы тірі қалушы болды. Ол қайтыс болғанда, оның отбасы "өмірін толыққанды өткізген және оның ықпалында болғандардың барлығына пайда келтіргенін" жазған қайтыс хабары жариялады. Бұл жағдайға байланысты халық арасында наразылық туды және көптеген адамдар оны нацистік режимнің барлық құрбандарына жасалған құрметсіздік деп айыптады.
As the Red Army closed in on Berlin in April 1945, Klopfer fled west from the city. He went into hiding under an assumed name but, on March 1, 1946, he was discovered, arrested and interned in Munich by the Counterintelligence Corps. He testified as a witness at the Ministries Trial in Nuremberg in 1948. He himself was charged with war crimes but denied all knowledge of the Holocaust. The case against him was dropped for lack of evidence and because it was deemed he did not have enough power to have influenced the Nazi policy on the Holocaust. After his release, Klopfer underwent a denazification process by a German tribunal in March 1949 and was classified as a "minor offender" (category III), receiving a 2000 Reichsmark fine and three years probation. He found work as a carpenter until becoming a tax advisor in the city of Ulm in 1952 and was readmitted to the practice of law in 1956. Another investigation into Klopfer's participation in the Wannsee Conference that was initiated by the Ulm public prosecutor's office in September 1960 was closed on 29 January 1962 on the basis that "there was no way the accused could have prevented or obstructed the implementation of the mass murder program". When he died in 1987, Klopfer was the last surviving attendee of the Wannsee Conference. When he died, his family published a death notice that celebrated "a fulfilled life that was to the benefit of all those who came under his sphere of influence". This caused a public outcry and was denounced by many as an insult to all victims of the Nazi regime.
Шығармалық бейнелер
Клопферді неміс фильмі «Ванзее конференциясы» (1984) фильмiнде де, Иан МакНейс BBC/HBO фильмiнде «Conspiracy» (2001) фильмiнде, ал Фабиан Буш неміс фильмі «Ванзее конференциясы» (2022) фильмiнде сомдады.
Klopfer was portrayed by de in the German film Die Wannseekonferenz (1984), by Ian McNeice in the BBC/HBO film Conspiracy (2001) and by Fabian Busch in the German film Die Wannseekonferenz (2022).