Кіріспе

Өсімдік түрі

Cicuta virosa, сиырбаңғы немесе солтүстік сугельмогы, – Цикутаның (Cicuta) улы түрі, Солтүстік және Орталық Еуропа, Солтүстік Азия және Солтүстік Американың солтүстік-батыс бөлігінде өседі.

Сипаттама

Бұл биіктігі 1–2 метрге жететін көпжылдық шөптесін өсімдік. Сабақтары тегіс, бұтақталады, түбі ісіңкі, қызғылт жолақты және жапырақтар мен сабақтың қосылған жерлеріндегі бөліктерден басқа қуыс. Сабақтың көлденең қимасы бір жағынан жалпақ, ал қалған жақтары дөңгелек болып келеді. Жапырақтары кезектесіп орналасқан, үш қанатты, бірақ Апиацея тұқымдасының көптеген өкілдерінде кездесетіндей жіңішке тілімделген емес, тек қалың тісті. Гүлдері кішкентай, ақ және шатырша тәрізді гүлшоғырларға жиналған. Көп гүлді шатыршалардың гүлсағақтары жеміс кезінде 5-ден 11 сантиметрге дейін әртүрлі ұзындықта болады. Сабақтар мен тамырды кескенде майлы, сары түсті сұйықтық шығады. Бұл сұйықтықтың иісі пашник немесе морковка сияқты жағымсыз. Ақ түбірлі тамырларының шоғырланғандығына байланысты оны пашникпен шатастыру мүмкін. Ылғалды шалғындарда, өзен жағалауларында және басқа да сулы, батпақты жерлерде өседі.

Уыттылық

Өсімдікте цикутоксин бар, ол орталық нерв жүйесінің жұмысын бұзады. Адамдарда цикутоксин тез арада, әдетте, ішке түскеннен кейін 60 минут ішінде, жүрек айну, құсу және іш ауруы симптомдарын тудырады. Улану діріл мен құрысуға алып келуі мүмкін. Тамырының бір тісі (цикутоксиннің ең жоғары концентрациясы осында болады) өлімге себеп болуы жеткілікті. Жануарларда улағыш доза мен өлімге әкелетін доза шамалы ғана ерекшеленеді. Бір килограмм салмаққа бір грамм сулы гевель қойын өлтіреді, ал 230 грамм атты өлтіруге жетеді. Симптомдардың жылдам пайда болуына байланысты емдеу көбінесе нәтижесіз болады.

Қалдық деректері

Цикута вирозаның қазылған жемісінің жартылары Еуропаның плиоценінде сирек кездеседі, бірақ Шығыс Еуропа жазығының плейстоцендік мұз аралық флорасында көптеп таралған.