Америка Тәуелсіздік Соғысының соңғы ардагері Лемуэль Кук
Lemuel Cook
Лемуэль Кук: Американ революциясының соңғы ардагері. 1759-1866 ж. өмір сүрген, Брендивайн шайқасында және Корнуоллистің тапсыруында болған. Фермерлікпен айналысқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка революциялық соғысының қатысушысы Лемуэль Кук (10 қыркүйек 1759 – 20 мамыр 1866) – Америка революциялық соғысының соңғы тірі қалған қатысушыларының бірі.
American Revolutionary War veteran
Lemuel Cook (September 10, 1759 – May 20, 1866) was one of the last verifiable surviving veterans of the American Revolutionary War.
Ерте өмір және білім
Кук 1759 жылдың 10 қыркүйегінде дүниеге келді. Ол Брэндивайн шайқасында және Виргиния науқанында шайқасты, бірнеше рет жараланды. 1781 жылдың қазан айында Чарльз Корнуоллистің тапсырылуына куә болды. 1784 жылдың 12 маусымында Джордж Вашингтон қол қойған құрметті демалысқа жіберілді.
Cook was born on September 10, 1759, He fought at Brandywine and in the Virginian campaign, and was wounded several times. He was present at Charles Cornwallis' surrender in October 1781. He received an honorable discharge signed by George Washington on June 12, 1784.
Кейінгі өмір және өлім
Соғыстан кейін Кук фермер болып, Ханна Кертиске үйленді. Олардың жеті ұлы мен үш қызы болды. Ол 1828 жылы партия құрылғаннан бері белсенді масон және демократ болды. Оның шіркеуі конгрегационалдық еді. 1790 жылға дейін Коннектикут штатының Плимут қаласында (кейін Нортбери аталған) өмір сүрді, содан кейін Нью-Йорк штатының Клинтон қаласына көшіп барды. 1795 жылы Плимутқа қайтып келді, содан кейін 1805 жылы Нью-Йорк штатының Помпей қаласына көшіп барды. 1821 жылы Нью-Йорк штатының Солтүстік Берген қаласына, ал 1832 жылы Нью-Йорк штатының Кларендон қаласына көшіп барды. Лемуэль Америка революциясының ең қарт және соңғы тірі зейнеткерлерінің бірі болды. Ол 1866 жылдың 20 мамырында 106 жасында қайтыс болды, Америка Азамат соғысының басталуын және аяқталуын көріп үлкерді. Ол толық әскери және масондық салтанатпен жерленді. Ол қайтыс болған кезде, тағы үш революциялық ардагер (Самуэль Даунинг, Дэниел Ф. Бейкмен және Джон Грей) тірі болды.
Following the war, Cook became a farmer and married Hannah Curtis. They had seven sons and three daughters. He was an active Mason and Democrat since the party’s establishment in 1828. His church was Congregational. He lived in Plymouth, Connecticut (then Northbury) until 1790, when he moved to Clinton, New York. In 1795 he returned to Plymouth, then moved to Pompey, New York in 1805. He moved to North Bergen, New York in 1821 and finally to Clarendon, New York in 1832. Lemuel was one of the oldest and among the last living pensioners of the American Revolution. He died May 20, 1866, at the age of 106, having lived to see the start and the end of the American Civil War. He was buried with full military and Masonic honors. At the time of his death, only three other revolutionary veterans (Samuel Downing, Daniel F. Bakeman and John Gray) were still alive.
Фотография
Ол Американдық революциялық соғысының жеті ардагерінің бірі болды, олар фотосуретке түскенге дейін аман қалған және 1864 жылы жарық көрген "Революцияның соңғы адамдары" кітабында оның өміріне қатысты көптеген мәліметтер келтірілген.
He was one of seven American Revolutionary War veterans who, having survived into the age of photography, were featured in the 1864 book The Last Men of the Revolution, which gives many details of his life.