Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Терең аспан нысандарының астрономиялық каталогы
Astronomical catalogue of deep sky objects
Жұлдыздар шоғыры мен тұмандықтардың жаңа жалпы каталогы (қысқаша NGC) – 1888 жылы Джон Луис Эмиль Дрейер құрастырған терең аспан нысандарының астрономиялық каталогы. NGC 7 840 нысанды қамтиды, оның ішінде галактикалар, жұлдыз шоғырлары және эмиссиялық тұмандықтар бар. Дрейер 1895 және 1908 жылдары NGC-ге екі қосымша жариялады, олар Индекс каталогтары (қысқаша IC) деп аталады, және оларда тағы 5 386 астрономиялық нысан сипатталған. Бұл нысандардың мыңдағандағандары өздерінің кең таралған NGC немесе IC нөмірлерімен белгілі. NGC Уильям мен Каролина Гершельдің, сондай-ақ Джон Гершельдің жұлдыздар шоғыры мен тұмандықтардың жалпы каталогының каталогтау жұмысын кеңейтіп, біріктірді. Аспан экваторынан оңтүстікке қарай орналасқан нысандар мұқиятталмаған, бірақ олардың көптегені Джон Гершель немесе Джеймс Данлоптың байқаулары негізінде енгізілген. NGC-де көптеген қателер болды, бірақ оларды жоюға 1973 жылы Джек В. Сулентик пен Уильям Г. Тиффттің "Түзетілген жаңа жалпы каталог" (RNGC), 1988 жылы Роджер В. Синнотттің NGC2000.0 және 1993 жылы NGC/IC жобасы арқылы әрекет жасалды. 2009 жылы Вольфганг Штайнике Түзетілген жаңа жалпы каталог пен Индекс каталогын (қысқаша RNGC/IC) құрастырды және 2019 жылы 13 957 нысанмен жаңартты.
The New General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (abbreviated NGC) is an astronomical catalogue of deep sky objects compiled by John Louis Emil Dreyer in 1888. The NGC contains 7,840 objects, including galaxies, star clusters and emission nebulae. Dreyer published two supplements to the NGC in 1895 and 1908, known as the Index Catalogues (abbreviated IC), describing a further 5,386 astronomical objects. Thousands of these objects are best known by their NGC or IC numbers, which remain in widespread use. The NGC expanded and consolidated the cataloguing work of William and Caroline Herschel, and John Herschel's General Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars. Objects south of the celestial equator are catalogued somewhat less thoroughly, but many were included based on observation by John Herschel or James Dunlop. The NGC contained multiple errors, but attempts to eliminate them were made by the Revised New General Catalogue (RNGC) by Jack W. Sulentic and William G. Tifft in 1973, NGC2000.0 by Roger W. Sinnott in 1988, and the NGC/IC Project in 1993. A Revised New General Catalogue and Index Catalogue (abbreviated as RNGC/IC) was compiled in 2009 by Wolfgang Steinicke and updated in 2019 with 13,957 objects.
Түпнұсқа каталогы
Бастапқы Жаңа жалпы каталог 1880 жылдары Джон Луис Эмиль Дрейер Уильям Гершель мен оның ұлы Джонның, сондай-ақ басқалардың байқауларын пайдалана отырып құрастырылды. Дрейер Гершельдің тұмандықтар мен шоғырлардың жалпы каталогына (GC) 1000-ға жуық жаңа нысанды қамтитын қосымшасын жариялаған болатын. 1886 жылы ол Жалпы каталогқа екінші қосымша жасауды ұсынды, бірақ Корольдік астрономиялық қоғам Дрейерден оның орнына жаңа нұсқаны дайындауды сұрады. Осының нәтижесінде 1888 жылы Корольдік астрономиялық қоғамның естеліктерінде Жаңа жалпы каталог жарияланды. NGC-ні дайындау қиындыққа толы болды, себебі Дрейерге 2-ден 72 дюймға дейінгі линза диаметрі бар түрлі телескоптармен жасалған көптеген қайшы және түсініксіз хабарламалармен жұмыс істеуге тура келді. Олардың кейбірін өзі тексергенімен, нысандардың көп санына байланысты Дрейер оларды жинау мақсатында басқалар жариялағандай қабылдауға мәжбүр болды. Каталогта орналасу және сипаттамаларға қатысты бірнеше қателер болды, бірақ Дрейер каталогқа сілтеме берді, бұл кейінгі астрономдарға бастапқы сілтемелерді қарап шығуға және бастапқы NGC-ге түзетулер енгізуге мүмкіндік берді.
The original New General Catalogue was compiled during the 1880s by John Louis Emil Dreyer using observations from William Herschel and his son John, among others. Dreyer had already published a supplement to Herschel's General Catalogue of Nebulae and Clusters (GC), containing about 1,000 new objects. In 1886, he suggested building a second supplement to the General Catalogue, but the Royal Astronomical Society asked Dreyer to compile a new version instead. This led to the publication of the New General Catalogue in the Memoirs of the Royal Astronomical Society in 1888. Assembling the NGC was a challenge, as Dreyer had to deal with many contradictory and unclear reports made with a variety of telescopes with apertures ranging from 2 to 72 inches. While he did check some himself, the sheer number of objects meant Dreyer had to accept them as published by others for the purpose of his compilation. The catalogue contained several errors, mostly relating to position and descriptions, but Dreyer referenced the catalogue, which allowed later astronomers to review the original references and publish corrections to the original NGC.
Индекс каталогы
NGC-нің алғашқы маңызды жаңартуы – Дрейердің 1895 жылы екі бөлімде жариялаған (IC I, 1520 нысанды қамтиды) және 1908 жылы (IC II, 3866 нысанды қамтиды) шыққан "Тұмандықтар мен жұлдыздық шоғырлардың индекстік каталогы" (қысқартылған IC). Ол NGC-ге қосымша ретінде қызмет етеді және қосымша 5386 нысанды қамтиды, олар жиынтығында IC нысандары деп аталады. Каталог 1888 мен 1907 жылдар аралығында ашылған галактикалар, шоғырлар және тұмандықтарды қамтиды, олардың көпшілігі фотосуреттеу арқасында мүмкін болды. IC каталогына түзетулердің тізімі 1912 жылы жарияланды.
The first major update to the NGC is the Index Catalogue of Nebulae and Clusters of Stars (abbreviated as IC), published in two parts by Dreyer in 1895 (IC I, containing 1,520 objects) and 1908 (IC II, containing 3,866 objects). It serves as a supplement to the NGC, and contains an additional 5,386 objects, collectively known as the IC objects. It summarizes the discoveries of galaxies, clusters and nebulae between 1888 and 1907, most of them made possible by photography. A list of corrections to the IC was published in 1912.
Жаңа жалпы каталогтың қайта қаралуы
Жұлдызды емес астрономиялық нысандардың қайта қарастырылған жаңа каталогы (қысқартылып RNGC) 1970-ші жылдардың басында Сулентик және Тиффт тарапынан жинақталды және 1973 жылы NGC-нің жаңартпасы ретінде жарияланды. Бұл жұмыста NGC деректеріне бұрын жарияланған бірнеше түзетулер (Дрейердің өзі жариялаған түзетулерді қоса алғанда) енгізілмеді және жаңа қателер пайда болды. Мысалы, Арыстан шоқжұлдызындағы белгілі компакт галактикалар тобы – Копланд Септеті RNGC-де тіркелмеген. Олар 229 нысанның – NGC 1498-нің – шындығында аспанда жоқ екенін анықтады. Тағы бес нысан басқа жазбалардың қайталануы болды, 99 нысан "кейбір түрінде" сақталды, ал қалған 124 нысанды анықтау үшін қосымша зерттеулер қажет болды. Тағы бір мысал ретінде, Ориондағы NGC 2163 шағылыстыратын тұмандығы Дрейердің транскрипция қатесінен "бар емес" деп жіктелді. Дрейер өзінің қатесін "Индекс каталогтарында" түзеді, бірақ RNGC бастапқы қателікті сақтап, сонымен қатар төмендеу бұрышының таңбасын өзгертті, нәтижесінде NGC 2163 "бар емес" деп жіктелді.
The Revised New Catalogue of Nonstellar Astronomical Objects (abbreviated as RNGC) was compiled by Sulentic and Tifft in the early 1970s, and was published in 1973, as an update to the NGC. The work did not incorporate several previously published corrections to the NGC data (including corrections published by Dreyer himself), and introduced some new errors. For example, the well known compact galaxy group Copeland Septet in the Leo constellation appears as non existent in the RNGC. It found that one of the 229—NGC 1498—was not actually in the sky. Five others were duplicates of other entries, 99 existed "in some form", and the other 124 required additional research to resolve. As another example, reflection nebula NGC 2163 in Orion was classified "non existent" due to a transcription error by Dreyer. Dreyer corrected his own mistake in the Index Catalogues, but the RNGC preserved the original error, and additionally reversed the sign of the declination, resulting in NGC 2163 being classified as non existent.
Жаңа жалпы каталог пен индекс каталогының қайта қаралуы
"Revised New General Catalogue and Index Catalogue" (қысқартылған атауы RNGC/IC) – 2009 жылы Вольфганг Штайнике жасаған жинақ. Бұл NGC және IC каталогтарының толыққанды және сенімді сипаттамасы. Осы каталогта "табылмайтын" мәртебесіндегі нысандардың саны 301 (2,3%). Бұл каталогтағы ең жарық жұлдыз – NGC 771, оның шамасы 4,0. Ол жылдар бойы астрономдар жасаған бірнеше түзетулер мен қателіктерді қамтиды. Бұл жоба барлық NGC және IC нысандарын анықтады, қателерді түзеді, суреттер мен негізгі астрономиялық деректерді жинады және нысандарға қатысты барлық тарихи мәліметтерді тексерді.
The Revised New General Catalogue and Index Catalogue (abbreviated as RNGC/IC) is a compilation made by Wolfgang Steinicke in 2009. It is a comprehensive and authoritative treatment of the NGC and IC catalogues. The number of objects with status of "not found" in this catalogue is 301 objects (2.3%). The brightest star in this catalogue is NGC 771 with magnitude of 4.0. It incorporates several corrections and errata made by astronomers over the years. This project identified all NGC and IC objects, corrected mistakes, collected images and basic astronomical data and checked all historical data related to the objects.