Кіріспе

Жұлдыз атау жүйесі

Байер белгілеуі – бұл жұлдызды грек немесе латын әрпімен, одан кейін оның шектес шоқжұлдызының латынша атының жай күйімен (genitive) анықтайтын жұлдыздық белгілеу жүйесі. Байер белгілеуінің бастапқы тізімі 1564 жұлдызды қамтыды. Ең жарқын жұлдыздарға алғашқы жүйелі атауларды 1603 жылы неміс астрономы Иоганн Байер өзінің Uranometria атласында берген. Байер Германиядан көрінбейтін тым оңтүстікке орналасқан бірнеше жұлдызды ғана тізімдеген, бірақ кейінірек астрономдар (соның ішінде Николас Луи де Лакаилль және Бенджамин Апторп Гулд) Байердің тізімін оңтүстік шоқжұлдыздарының жазбаларымен толықтырды.

Схема

Байер каталогқа енгізген әр жұлдызға кіші грек әріптерін (альфа (α), бета (β), гамма (γ) және т.б.) немесе латын әріптерін (A, b, c, т.б.) тағайындады, оларды жұлдыздың туған шоқжұлдызының латынша атымен, иелік жалғауында (генетив) біріктірді. Шоқжұлдыздың аты көбінесе үш әріптен тұратын стандартты қысқартылған түрінде қолданылады. Мысалы, Бикеш шоқжұлдызындағы Альдебаран жұлдызы α Tauri (қысқаша α Tau, «Альфа Таури» деп айтылады) деп белгіленеді, яғни «Бикештің Альфасы». Байер жарқыраған жұлдыздарды белгілеу үшін грек әріптерін пайдаланды, бірақ грек әліпбиінде барлығы жиырма төрт әріп қана бар, ал бір шоқжұлдызда бес жүзден астам көзге көрінетін жұлдыз болуы мүмкін. Грек әріптері таусылғаннан кейін Байер латын әріптерін қолдануын жалғастырды: үлкен әріпті А, одан кейін кіші әріпті b-ден z-ға дейін (j және v әріптері жойылды, бірақ o әрпі сақталды), барлығы тағы 24 әріп. Байер «тұрақты» жұлдыздарды үлкен әріптермен белгілемеді (α әрпімен шатасуды болдырмау үшін А әрпін басқаша қолданғаннан басқа). Дегенмен, оңтүстік шоқжұлдыздарындағы бірқатар жұлдыздар үлкен әріптермен белгіленген, мысалы B Centauri және G Scorpii. Бұл әріптерді кейінірек астрономдар, әсіресе Лакайль өзінің «Coelum Australe Stelliferum» және Гулд өзінің «Uranometria Argentina» еңбектерінде тағайындады. Лакайль Байердің грек әріптерін пайдалануын ұстанды, бірақ бұл көптеген шоқжұлдыздар үшін жеткіліксіз болды. Ол алдымен кіші әріптерді, а әрпінен бастап, қажет болған жағдайда үлкен әріптерді, А әрпінен бастап қолданды, осылайша Байердің тәжірибесінен сәл ауытқыды. Лакайль үлкен Арго-Навис шоқжұлдызында латын әліпбиін үш рет қолданды, қазіргі Карина, Куппис және Вела шоқжұлдыздарының әрқайсысы үшін бір рет. Бұл да жұлдыздар санына жеткіліксіз болды, сондықтан ол N Velorum және Q Puppis сияқты үлкен латын әріптерін де қолданды. Лакайль бірнеше шоқжұлдыздарда R мен Z аралығындағы үлкен әріптерді тағайындады, бірақ олар осы әріптерді өзгермелі жұлдыздарға беру үшін жойылды немесе олар өзгермелі болып шықты.

Үлкендік класы бойынша рет

Байер көптеген шоқжұлдыздардағы жұлдыздарға грек және латын әріптерін олардың көзге көрінетін жарықтығына қарай, ең жарқынынан ең күңгіртіне дейін шамамен реттеп тағайындады. Бұл реттелу ең жарқыннан ең күңгіртке дейін нақты түрде жазылмаған: Байер заманында жұлдыздың жарықтығын дәл өлшеу мүмкін болмады. Оның орнына, жұлдыздар дәстүрлі түрде алты шама класына бөлінді (ең жарқыны – бірінші шама, ең күңгірті – алтыншы шама), ал Байер әдетте шоқжұлдыздағы жұлдыздарды осы кластар бойынша реттейтін: барлық бірінші шамадағы жұлдыздар (кейбір ретпен), одан кейін барлық екінші шамадағы жұлдыздар, және т.б. Әр шама класы ішінде Байер жұлдыздарды салыстырмалы жарықтығы бойынша реттеуге тырыспады. Сондықтан, әр кластағы ең жарқын жұлдыз Байердің ретімен әрқашан бірінші болып тізілмеді, ал жалпы ең жарқын жұлдыз міндетті түрде «Альфа» деген атау алған жоқ. Мысалы, Жұбындар шоқжұлдызында Поллюкс – Бета Жұбындары, ал одан сәл күңгірт Кастор – Альфа Жұбындары. Сонымен қатар, Байер әрқашан шама класының ережесін сақтамайтын; кейде ол жұлдыздарға олардың шоқжұлдыздағы орналасуына, немесе олардың тууына, немесе тарихи немесе мифологиялық ерекшеліктеріне сәйкес әріптер тағайындаған. Кейде бұл реттелу мүлдем кездейсоқ сияқты көрінеді. Байер содан кейін екінші шамадағы жұлдыздар үшін де осы процедураны қайталап, оларды гаммадан зетаға дейін «жоғарыдан төменге» (солтүстіктен оңтүстікке) ретпен таңбалады. Алтыншы шамадағы жұлдыздар үшін латынның p әрпіне дейін қолданылды. + Байердің Ориондағы ең жарқын үш кластағы жұлдыздары Байер атауы Байер класы Көрінетін шамасы Нақты аты α Орион Бірінші 0,45 Бетельгейзе β Орион Бірінші 0,18 Ригель γ Орион Екінші 1,64 Беллатрикс δ Орион Екінші 2,23 Минтака ε Орион Екінші 1,69 Алнилам ζ Орион Екінші 1,70 Алнитак η Орион Үшінші 3,42 Алджебба θ Орион Үшінші (Орион тұмандығы) ι Орион Үшінші 2,77 Хатиса κ Орион Үшінші 2,07 Сайф

Bayer-дің түрлі маркалары

Байер «тұрақты жұлдыздар» үшін үлкен латын әріптерін (А-дан басқа) қолданбағанмен, оларды өзінің карталарында көрсетілген басқа да элементтерді, мысалы, көршілес шоқжұлдыздарды, «уақытша жұлдыздарды», әртүрлі астрономиялық нысандарды немесе Рака тропигі сияқты сілтеме сызықтарын белгілеу үшін пайдаланған. Мысалы, Аққуда Байердің тұрақты жұлдыздары g әрпіне дейін жетеді, ал осы картада Байер H-ден P-ге дейін әртүрлі таңбалар ретінде, көбінесе көршілес шоқжұлдыздар үшін қолданады. Байер мұндай таңбаларды каталогтау белгілері ретінде қарастырмаған, бірақ кейбіреулері астрономиялық нысандарды көрсету үшін сақталған: мысалы, P Cygni әлі күнге дейін Nova Cyg 1600 белгісі ретінде қолданылады. Тихоның жұлдызы (SN 1572), тағы бір «уақытша жұлдыз», B Cassiopeiae ретінде көрінеді. Грек әріптерін толық пайдаланбаған шоқжұлдыздардың карталарында Байер кейде қалған грек әріптерін әртүрлі белгілер үшін де қолданған. Байер екі жұлдызға қателікпен бірдей атау берді: Xi Arietis (Psi Ceti ретінде қайталанған) және Kappa Ceti (Kappa1 және Kappa2) (g Tauri ретінде қайталанған). Ол осы қателіктерді кейінгі атласта түзетіп, қайталанған атаулар енді қолданылмайды. Тағы бір қиындық – Байер (немесе кейінірек астроном) бірдей әріппен белгіленген жақын жұлдыздарды ажырату үшін сандық үстін сызықтарды (суперскрипттерді) қолданған. Әдетте бұл қос жұлдыздар (көбінесе нақты емес, оптикалық қос жұлдыздар), бірақ π1, π2, π3, π4, π5 және π6 Orionis жұлдыздар тізбегі сияқты кейбір ерекшеліктер де бар. Байердің бірдей атауын алған, бірақ оған қосымша сан тіркелген жұлдыздың ең көп саны – Psi Aurigae. (ψ1, ψ2, ψ3, ψ4, ψ5, ψ6, ψ7, ψ8, ψ9, ψ10)