Итальян-американдық ән жазушы Джеймс Винсент Монаконың өмірі мен шығармашылығы
James V. Monaco
Джеймс Винсент Монако: америкалық-итальян композиторы, «Ragtime Jimmie» атымен танымал. Нью-Йоркте Tin Pan Alley өкілі болды. Биографиясы мен шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Итальяндық-американдық композитор Джеймс Винсент Монако (13 қаңтар 1885 – 16 қазан 1945) – Италияда туған американдық әуенді музыка композиторы.
Italian American composer
James Vincent Monaco (January 13, 1885 – October 16, 1945) was an Italian born American composer of popular music.
Өмір және мансап
Монако Италияның Формия қаласында дүниеге келген. Ол алты жасында отбасымен АҚШ-қа көшіп келді және Нью-Йорк штатының Олбани қаласында өсті, онда 18 жасқа келген кезде барларда пианинода ойнай бастады. Ол Чикагоға көшіп, "Рагтайм Джимми" деп танымал болды, ал 1910 жылы Нью-Йорк қаласына көшті. Келесі екі онжылдық ішінде Монако "сәтті "Тин-Пэн аллеясы" жазушысының дерлік үлгілік бейнесін" жасады. Ол бірнеше лириктермен жұмыс істеп, "Не үшін маған осылай қарайсың?" (1916; Джозеф Маккарти мен Говард Джонсонның сөздері) және "Лас қолдар, лас бет" (1923; Грант Кларк пен Эдгар Леслидің сөздері) сияқты бірнеше хиттер жазды, соңғысын 1927 жылы Аль Джолсон "Жаз әншісі" фильмінде орындады. Ол Эдгар Леслимен жұмысын жалғастырды, ал олардың 1932 жылғы "Crazy People" әні Джордж Бернс пен Грейси Алленнің радио бағдарламасының тақырыбы ретінде пайдаланылды. 1930 жылдардың ортасында Монако өз би тобын да басқарды. 1936 жылы ол Paramount Studios үшін жұмыс істеу үшін Голливудқа көшті және лирик Джонни Беркпен ән жазу серіктестігін құрды. Олар Бинг Кросбидің бірнеше фильміне сәтті әндер жазды, соның ішінде "My Heart Is Taking Lessons" (1938, "Doctor Rhythm" фильмінен), "I've Got a Pocketful of Dreams" (1938, "Sing You Sinners" фильмінен) және "Only Forever" (1940, "Rhythm on the River" фильмінен). 1942 жылдан бастап Монако Мак Гордон сияқты бірнеше лириктермен жұмыс істеді; олардың ең сәтті әні 1945 жылғы "Долли систерс" фильміндегі "Мен саған айта алмаймын" болды, бұл Монаконың "Оскар" сыйлығына ұсынылған төрт композициясының бірі. Монако 1945 жылы Калифорния штатының Беверли-Хиллс қаласында 60 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды.
Monaco was born in Formia, Italy. His family emigrated to the United States when he was six, and he grew up in Albany, New York, where he started playing piano in bars by the age of 18. He relocated to Chicago, where he became known as "Ragtime Jimmie", before moving to New York City in 1910. Over the next two decades, Monaco "presented the almost archetypal portrait of a successful Tin Pan Alley writer." Working with a number of lyricists, he wrote several more hits, including "What Do You Want to Make Those Eyes at Me For?" (1916; lyrics by Joseph McCarthy and Howard Johnson) and "Dirty Hands, Dirty Face" (1923; lyrics by Grant Clarke and Edgar Leslie), which was performed in 1927 by Al Jolson in The Jazz Singer. He continued to work with Edgar Leslie, and their 1932 song "Crazy People" was used as the theme song to George Burns and Gracie Allen's radio program. In the mid 1930s, Monaco also led his own dance band. He moved to Hollywood in 1936 to work for Paramount Studios, and formed a songwriting partnership with lyricist Johnny Burke. They wrote successfully for several Bing Crosby movies, including the songs "My Heart Is Taking Lessons" (1938, from Doctor Rhythm), "I've Got a Pocketful of Dreams" (1938, from Sing You Sinners), and "Only Forever" (1940, from Rhythm on the River). From 1942, Monaco worked with several lyricists, including Mack Gordon; their most successful song was "I Can't Begin to Tell You" from the 1945 film The Dolly Sisters, one of four Monaco compositions that were nominated for Oscars. Monaco died from a heart attack in 1945 in Beverly Hills, California, aged 60.