Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ланкастер герцогтігінің канцлері
Chancellor of the Duchy of Lancaster
Сер Реджинальд Брей (шамамен 1440 – 5 тамыз 1503) – ағылшын әкімшісі және мемлекет қайраткері. Ол Генрих VII тұсында Ланкастер герцогтігі мен Паллатин графтығының канцлері, қысқа мерзімге Қазынашылықтың қазынашысы болды және Генрих VII-нің үкіметі мен басқаруындағы ең ықпалды тұлғалардың бірі еді. Ол Генрих VII және корольдің анасы Маргарет Бофорттың мүлік басқарушысы және аға кеңесшісі болды. Ол Виндзордағы Сент-Джордж капелласына үлкен көмек көрсетті, ол қаржылаған құрылыс жұмыстарының бір бөлігін әлі де көруге және анықтауға болады.
Sir Reginald Bray (c. 1440 – 5 August 1503) was an English administrator and statesman. He was the Chancellor of the Duchy and County Palatine of Lancaster under Henry VII, briefly Treasurer of the Exchequer, and one of the most influential men in Henry VII's government and administration. He was an estate officer and senior councillor to both Henry VII and the king's mother, Margaret Beaufort. He was a major benefactor to St George's Chapel, Windsor, where some of the building work for which he provided funds can still be seen and identified.
1485 жылға дейінгі өмір
Реджинальд (Рейнгольд) Брей шамамен 1440 жылы Вустер қаласының сыртында, Сент-Джон Бедвардин приходында дүниеге келді. Ол әкесі Ричард Брейдің Джоан Троутонмен екінші некесінен туған үлкен ұлы болды. Брей кіші інісі Джонмен бірге Маргарет Бофорттың қызметіне кіріп, оның алғашқы некесі кезінде сэр Генри Стаффордпен, 1465 жылға қарай олардың басқарушысы болу үшін өзін жақсы көрсетті. Брей Маргарет Бофорттың қызметінде 1471 жылы Стаффорд қайтыс болғаннан кейін де қалды, ал 1485 жылға қарай жиырма жылдан астам уақыт бойы оның иеліктеріне қарайтын лауазымды атқарды, Маргарет пен оның кезекті күйеулері Генри Стаффорд пен Томас, лорд Стэнлиге қызмет етті. Бұл лауазым иесіне құқықтық және қаржылық жағынан үлкен жауапкершілік пен мүмкіндіктер, сондай-ақ бедел мен пайда әкелді. Брей Генрих VII-нің тағына отыруы кезінде Бат орденінің рыцары атанған жеті адамның бірі болды. 1485 жылдың күзі мен қысында ол патша үшін ақша жинаумен айналысты, бұл оның ең жақсы білетін ісінің бірі еді. Осы мақсатта ол саудагер Эйвери Корнбургпен бірге 1485 жылдың қазан айының ортасынан бастап Қазынашылықтың орынбасары ретінде жұмыс істеді; ал 1486 жылдың 28 ақпанында ол архиепископ Томас Ротерхэмді Қазынашы ретінде алмастырып, 1486 жылдың шілдесіне дейін қызмет етті. Ол өзінің 1503 жылы қайтыс болғанға дейін кейбір қаржылық жауапкершілікті сақтап қалды. Ол 1492 жылы корольдің Францияға жорығында соғыс қазынашысы болды. Франциямен бейбіт келісімге қол жеткізу оған Франция королінен зейнетақы түрінде жеке пайда әкелді. 1494 жылы ол Оксфорд университетінің басқарушысы болып сайланды, бұл лауазым құқықтық жауапкершіліктерді білдірді. 1497 жылы Блэкхит шайқасынан кейін ол кавалерлік банеретке көтерілді. 1501 жылы ол Подвязка орденінің рыцары атанды. Ол 1478 жылы Лаймның астындағы Ньюкасл үшін, ал 1491, 1495 және 1497 жылдары Гэмпшир үшін парламент депутаты болды. Брейдің герцогтықтың канцлері лауазымы, сондай-ақ патша тағайындаған түрлі қабылдаушылықтар, басқарушылықтар, қамалдарды күзету және басқа да лауазымдар оның ықпалын толық түсіндіре алмайды. Ол ең алдымен корольдің кеңесшісі болды, көптеген кеңесшілердің бірі, бірақ ең маңыздыларының бірі. Корольдің басшылығымен, шамамен 1499 жылдан бастап ол Вестминстердегі герцогтық палатада отыратын Ұлы Кеңестің құрылуына жетекшілік етті. Оның әдістері кейіннен танымал болған Эмпсон мен Дадлидің әдістерін алдын ала көрсетті, бірақ оның өкілеттігі мен жауапкершілігі екеуінен де жоғары болды. Осы себепті, қазіргі тарихнама оны Генрих VII-нің «жаңа адамдарының» бірі деп санайды. XIX ғасыр оны премьер-министрмен салыстырды. Ол корольдің қамқоршылығы мен арашалығымен танымал болды. Бұл оның жеке пайдасына айналды, азық-түлік пен сусындай шағын сыйлықтар болсын, немесе оның қамқорлығын іздегендердің ақшалай сыйлықтары мен мүліктік кеңсеге және сенімгерлік лауазымдарына тағайындалуы болсын. XIX ғасырда Брейді сәулетші деп санады. Оны керемет құрылысшы деп атау дұрыс болар еді, өйткені ол өзі үшін де, достары мен жобаларын қаржыландырып, көмектескен де құрылыс жүргізді. Мысалы, ол 1498 жылы Генрих VII қысқа уақытқа барған Эджкоттағы және Бедфордширдегі қазір Итон Брей деп аталатын Итондағы үйлерін салды. Оның Ұлы Малверн монастырындағы үлкен «Магнификат» терезесіндегі донорлар портреттерінің арасында болуы оның құрылыс шығындарына бір бөлігін қаржыландырғанын көрсетеді. Ол Кембридждегі Иса колледжіне қаржылай көмек көрсетті және епископ Оливер Кингке Бат аббаттығының құрылысына көмектесті. 1503 жылдың қаңтар айында ол Вестминстер аббаттығындағы корольдің жаңа капелласының іргетасын салуға көмектесті. Алайда, басты бенефициар – Брейдің өмірінде де, оның өсиетінің шарттарында да Виндзордағы Сент-Джордж капелласы болды.
Reginald (Reynold) Bray was born about 1440 in St. John Bedwardine parish, then outside of Worcester, the second son of Richard Bray, a surgeon,. He was the eldest son born of his father's second marriage to Joan Troughton. With his younger brother, John, Bray entered the service of Margaret Beaufort during the period of her first marriage to Sir Henry Stafford, acquitting himself sufficiently well to become the couple's receiver general by 1465. Bray continued in Margaret Beaufort's service after Stafford's death in 1471, and by 1485 had been her estate officer for more than twenty years, serving both Margaret and her successive husbands, Henry Stafford and Thomas, Lord Stanley. The office brought immense patronage and responsibilities, both judicial and financial, as well as prestige and profit to its holder. Bray was one of the seven men created a Knight of the Bath at the coronation of Henry VII. In the autumn and winter of 1485 he was employed doing one of the things he did best, raising money for the king. To this end, he acted jointly with the merchant Avery Cornburgh as under treasurer of the Exchequer from mid October 1485; and, on 28 February 1486, he replaced Archbishop Thomas Rotherham as Treasurer, serving until July 1486. He retained some fiscal responsibility until his own death in 1503. He was Treasurer of War for the king's invasion of France in 1492. Peace with France brought him personal profit in the form of a pension from the King of France. In 1494, he was elected Steward of the University of Oxford, a position which carried judicial responsibilities. He was elevated to be a knight banneret after the battle of Blackheath in 1497. In 1501, he was elected as a Knight of the Garter. He was M. P. for Newcastle under Lyme in 1478, and for Hampshire in 1491, 1495, and 1497. Neither Bray's office of Chancellor of the Duchy, nor the various receiverships, stewardships, custodianship of castles, and the like, to which he was appointed by the king, fully explain his influence. He was above all the king's councillor, one of many, but one of the most important. Under the king, from c. 1499 he led the development of the Council Learned, which met in the Duchy chamber at Westminster. His methods prefigured those of the notorious Empson and Dudley, although his authority and responsibilities were greater than both. As such, modern historiography casts him as one of Henry VII's 'new men'. The nineteenth century compared him to a Prime Minister. He was a known source of patronage and of intercession with the king. This spilled over into personal profit, whether such minor gifts as food and drink, or larger rewards of money and appointments to estate office and trusteeship by those seeking his favour. The nineteenth century classed Bray as an architect. It would be more accurate to call him a prodigious builder, both on his own behalf, and by funding and assisting friends and projects in which he took an interest. He built, for example, at his houses of Edgcote, which Henry VII briefly visited in 1498, and at Eaton, now known as Eaton Bray, in Bedfordshire. His presence among the donor portraits in the great 'Magnificat' window at Great Malvern Priory suggests that he part funded the costs. He contributed to Jesus College in Cambridge and lent his assistance to Bishop Oliver King for building works at Bath Abbey. In January 1503 he helped to lay the foundation stone of the king's new chapel in Westminster Abbey. The major beneficiary, however, was St George's Chapel, Windsor, both during Bray's life, and under the terms of his will.
Жеке өмір
Брей шамамен 1475 жылы Каледегі Николас Хассидің екі қызының кішісі, сонымен қатар мұрагері Кэтрин Хассиге (1506 жылы қайтыс болған) үйленді, олардан балалары болмады. Кэтрин оған Хартинг (Сассекс) округіндегі жерлерді, сондай-ақ Беркшир және Гэмпшир округтеріндегі жерлерге иелік құқығын әкелді. Дегенмен, Брейдің ірі иеліктерінің көп бөлігі 1485 жылдан кейін жиналды, оның бір бөлігі оның лауазымы мен артықшылықтарын пайдалану арқылы алынды. Брей 1503 жылдың 5 тамызында мұрагерсіз қайтыс болды және Виндзордағы Сент-Джордж капелласында жерленді. Брейдің толыққанды бауыры Джон Брей және жартылай бауыры, сондай-ақ Джон Брей есімді ағасы болды. Сот шешімінен кейін Реджинальд Брейдің иеліктері оның немере інісі, толыққанды бауыры Джон Брейдің үлкен ұлы Эдмунд Брей мен Брейдің жартылай бауыры Джон Брейдің қызы Марджери Брейге үйленген Уильям Сэндис, 1-ші барон Сэндис арасында бөлісті.
Bray married, about 1475, Katherine Hussey (d.1506), the younger of the two daughters and coheirs of Nicholas Hussey of Calais, by whom he had no issue. Katherine brought him lands in Harting, Sussex, and claims to lands in Berkshire and Hampshire. The bulk of Bray's large estates, however, were acquired after 1485, some gained by exploiting his position and privilege. Bray died without issue on 5 August 1503, and was buried in St George's Chapel, Windsor. Bray had a brother of the whole blood, John Bray, and an elder half brother, also named John Bray. After litigation, Reginald Bray's estates were divided between his nephew, Edmund Bray, eldest son of his brother of the whole blood, John Bray, and William Sandys, 1st Baron Sandys, who had married Margery Bray, the daughter of Bray's elder brother of the half blood, John Bray.
Өмірден кейінгі өмір
Брейдің қабірі сақталмаған, бірақ 1740 жылы оның табыны табылған. Дегенмен, Виндзорда король Эдуард IV бастаған шіркеудің құрылысын аяқтауға оның салған қаржылық үлесі тас бастықтары мен тас, металл және басқа материалдардан жасалған әр түрлі әшекейлерде көрініс тапқан. Олар оның гербін немесе жартестр ішіндегі әріптерін бейнелейді, ең бастысы – оның қымыз тежегіш немесе қымыз брейінің ребусы. Қымыз тежегіш – құрғақ сабақтарынан қымыз талшықтарын бөліп алуға арналған қарапайым құрал, және бұл Брей есімінің тапқыр ойынға алынуы еді. Бір мәлімет бойынша, шіркеуде 175 дана осындай бейнелер кездеседі. Соңғы кезде Треске Тирск жасаған Брей шіркеуіне арналған жаңа жиһазды безендіру үшін ағашта ойылған тағы ондай сурет қосылды. ХХІ ғасырда Брей қайырымдылығы үшін қайта еске алынды. Ірі жұмыстарға қаржы жинау мақсатында декана мен канондар "Брей стипендиясын" құрды, оның құрметті аға ғылыми қызметкері – Эдинбург герцогы, принц Филипп болды, бұл жұмыстарға үлес қосқан он ірі демеушінің еңбегін мойындады. Осындай мақсатта Канадалық Брей стипендиясы да құрылды. 2017 жылы Корольдік пошта Виндзор сарайы мен Сент-Джордж шіркеуіне арналған ескерткіш маркалар жиынтығын шығарды, онда шіркеуді бейнелейтін маркалардың бірі – жартестр ішінде Брейдің әріптерімен ойылған тас шатыр бастығының суреті болды.
No tomb is extant for Bray, although a coffin said to be his was found in 1740. The extent of his financial contribution to the building works for the completion of the chapel first begun at Windsor by King Edward IV is, however, marked by repeated stone bosses and other decoration in stone, metal, and other materials. They display his coat of arms or his initials within the garter, and above all, his rebus of the hemp brake or hemp bray. The hemp bray was a fairly crude implement used to separate the fibres of hemp from the tough outer coating of the dried stems of the plant, and was an effective pun on Bray's name. By one count, one hundred and seventy five examples are found in the Chapel. A further ten such images, carved in wood, have recently been added by way of embellishments to the new furniture created by Treske of Thirsk for the Bray Chapel. In the twenty first century Bray was again remembered and memorialised for his benefaction. As part of a fundraising effort for major works, the dean and canons established a 'Bray Fellowship' with HRH Prince Philip, Duke of Edinburgh, as honorary senior fellow, recognising the contributions of ten major donors to the works. A Canadian Bray fellowship was also established, with similar aims. In 2017 the Royal Mail issued a commemorative set of postage stamps celebrating Windsor Castle and St George's Chapel in which one of the quartet of stamps showing the Chapel was an illustration of a stone roof boss carved with Bray's initials set within the garter.