Америка Азамат Соғысынан кейінгі USS Wampanoag круиздік фрегаты
USS Wampanoag (1864)
АҚШ Соғыстан кейінгі кемесі "Wampanoag" – ағылшын кеме құрылысынан туған саудалық қақтығыстарға жауап ретінде салынған, әлемдегі ең жылдам фрегаттардың бірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысынан кейінгі АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бұрандалы фрегаты
Post Civil War US Navy Screw Frigate
Бірінші USS Wampanoag – Америка Құрама Штаттарының Әскери-теңіз күштері үшін Америка Азамат соғысы кезінде салынған бұрандалы фрегат.
The first USS Wampanoag was a screw frigate in the United States Navy built during the American Civil War.
Даму және жобалау
Ағылшын кеме жасау орындарында салынған CSS Alabama және CSS Florida саудалық шабуылдары 1863 жылы АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы бейбіт қарым-қатынастың үзілу қаупіне жеткізді. Осының салдарынан Конгресс сол жылғы теңіз күштерін жабдықтау туралы заңға жаңа бұрандалы фрегаттардың құрылысын бекітті. Бұл кемелер әлемдегі ең жылдам кемелер ретінде жобаланған және соғыс жағдайында британдық порттарға және саудаға қарсы шабуылдар үшін арналған еді. "Уампаноаг" осы кластағы жетекші кеме болды, сонымен қатар "Мадауаска" да осы классқа кірді. "Уампаноаг" американдық теңіз құрылысында бұрын-соңды кездеспеген көптеген жаңа конструкциялық ерекшеліктерге ие болды. Клиперлік кеме архитекторларының бірі Бенджамин Франклин Делано жобалаған корпусы кеменің еніне қарағанда едәуір ұзын және жіңішке болды. Теңіз инженері Бенджамин Ф. Ишервуд әзірлеген машиналық бөлімінде баяу қозғалатын механизмдер мен жылдам қозғалатын жетек құрылғылары біріктірілген, ерекше күш бергіш бу машинасы қолданылды. Бұл жоба айналасындағы қызу пікірталас құрылысты кешіктіріп, "Уампаноагтың" Америка Азамат соғысында қызмет етуге уақтылы аяқталмауына себеп болды.
Commerce raiding by CSS Alabama and CSS Florida, both built in English yards, reached a point in 1863 where continued peaceful relations between the United States and Great Britain were seriously jeopardized. As a result, Congress responded by authorizing construction of a new class of screw frigates as part of the naval procurement bill of that year. These vessels, designed to be the fastest in the world, were intended for use in hit and run operations against British ports and commerce in the event of war. Wampanoag was the lead ship of this class, which also included the Madawaska. Wampanoag contained numerous design features unprecedented in American naval construction. Her hull — designed by clipper ship architect Benjamin Franklin Delano — was unusually long and tapered relative to the vessel's beam. Her machinery, developed by Naval Engineer Benjamin F. Isherwood, was unique for its geared steam engine in which slow moving machinery coupled to fast moving propulsion gear. Tremendous debate caused by this design delayed construction, preventing Wampanoag from being completed in time to serve in the American Civil War.
Қызмет тарихы
Wampanoag кемесі 1863 жылғы 3 тамызда Нью-Йорк кеме жасаушылығында салынды; 1864 жылғы 15 желтоқсанда суға түсірілді; Капитан Август Лудлоу Кейстің қызы, кеме жасаушылығының басқарушысының орынбасары болған мыс Кейспен спонсорлық етілді; және 1867 жылғы 17 қыркүйекте капитан Дж. У. А. Николсон басқаруымен комиссияға қабылданды.
Wampanoag was laid down on 3 August 1863 by the New York Navy Yard; launched on 15 December 1864; sponsored by Miss Case, daughter of Capt. Augustus Ludlow Case, second in command of the navy yard; and commissioned on 17 September 1867, Capt. J. W. A. Nicholson in command.
Теңіздегі сынақтар
1868 жылы 7 ақпанда бұрандалы фрегат Нью-Йорктен теңіз сынақтарына шықты. 11 ақпанда ол жылдамдық сынақтарын бастады, Нью-Джерси штатының Барнегат-Лайт жарық үйінен Грузия штатының Тайби аралына дейін қиын ауа райында толық қуатпен жүрді. Ол 633 теңіздік мильді (1172 км) 38 сағат ішінде, орташа сағаттық жылдамдығы 16,6 түйін (31 км/сағ) болды, бір кезде 17,75 түйінге (33 км/сағ) жетті. Дегенмен, осы сынақтардың дұрыстығына күмән тудырады: барлық жылдамдықтар құрлық көріне алмайтын жерде тіркелді, бұл олардың өлшемін дәлдігін азайтады, сондай-ақ теңіз ағындарының көмегімен орындалған болуы мүмкін. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің кемесі үшін бұл рекорд 21 жыл бойы сақталды, бірақ он жылдан кейін «Чарльстон» кемесі 18,6 түйінге жетіп, бұзылды. Алайда, кеменің ерекше берілісті қозғалтқышында қолданылған ағаш тісті дөңгелектер алғашқы сапардың өзінде 5/8 дюймге тозығып кетті.
The screw frigate finally left New York for sea trials on 7 February 1868. On 11 February, she commenced speed tests, running flat out in rough weather from Barnegat Light, New Jersey, to Tybee Island, Georgia. She covered the distance of 633 nautical miles (1,172 km) in 38 hours for an average sustained speed of 16.6 knots (31 km/h), at one point making 17.75 knots (33 km/h). However, the validity of these trials have been called into question: all speeds were recorded out of sight of land, making their measurement less accurate, and may have been assisted by offshore currents. This record for a United States Navy vessel stood for 21 years until it was broken by Charleston, though achieved 18.6 knots on her trial a decade later. However, the wooden gear wheels used in the ship's unique geared engine wore down by 5/8 of an inch during the first voyage alone.
Қатысу
1868 жылдың 22 ақпанынан 8 сәуірге дейін «Уампаноаг» Солтүстік Атлантика флотының бас кемесі ретінде пайдаланылды. 1868 жылдың 5 мамырында ол Нью-Йорк теңіз базасында қызметтен босатылды. «Уампаноаг» 1869 жылдың 15 мамырында «Флорида» деп қайта аталды.
From 22 February 1868 to 8 April, Wampanoag was deployed as flagship of the North Atlantic Fleet. On 5 May 1868, she decommissioned at the New York Navy Yard. Wampanoag was renamed Florida on 15 May 1869.
Сотталу
Фрегаттың дәстүрден тыс дизайны тудырған пікір қақтығысы 1869 жылы әскери-теңіз комиссиясы кемені қарап, айыптағанда ең жоғарғы шегіне жетті. Контр-адмирал Луис М. Голдсборо, коммодор Чарльз С. Боггс және инженерлер Эдвард Д. Роби, Джон В. Мур және Исаак Ньютон кемені Әскери-теңіз флотында активті қызметке жарамсыз деп таныды. Олар кемедегі машина бөлімінің тым үлкендігіне және көмірдің көп жұмсалуына наразылық білдірді, сондай-ақ оның ұзындығына шаққанда енінің тым тар екенін ерекше айтты. Комиссия мұның кеменің артық қозғалып, деформациялануына себеп болатынын мәлімдеді. Олар кеме корпусының көтере алатын салмағының 84%-ын қозғалтқыштар, қазандықтар және көмірге жұмсаса, қалған 16%-ына ғана мачталар, желкендер, тұтқалар, якорьлер, зеңбіректер, азық-түлік және су сыятынын есептеді. Wampanoag сондай-ақ күніне 136 тонна көмірді жағып, бұл тек бес күнге ғана буға жететін еді: бұл саудалық каперлік кеме үшін үлкен кемшілік болды, себебі оның көп уақытын ашық теңізде жау кемелерін қуалауға жұмсауы күтілді. Осының салдарынан Флорида Нью-Йоркте бес жыл бойы резервте тұрды. 1874 жылдың 5 наурызында Нью-Лондонға (Коннектикут штаты) бағытталды, онда теңіз базасында кемелерді қабылдау және қоймалау кемесі болды. Флорида 1885 жылдың ақпан айына дейін Нью-Лондонда шіріп жатты. 1885 жылдың 27 ақпанында Нью-Йоркте Эдвин ЛеБарске сатылды.
The controversy generated by the frigate's unconventional design reached a peak in 1869 when a naval commission examined and condemned the vessel. Rear Admiral Louis M. Goldsborough, Commodore Charles S. Boggs, and Engineers Edward D. Robie, John W. Moore, and Isaac Newton judged the ship unacceptable for active duty in the Navy. They complained of her unusually large machinery spaces and heavy coal consumption, and found particular fault with her narrow breadth relative to her length. The commission said this caused inordinate rolling and straining of the vessel. They calculated that of all the weight the hull could accommodate, 84% was taken up by engines, boilers and coal supplies, leaving only 16% for masts, sails, rigging, anchors, guns, provisions and water. Wampanoag also burned 136 tons of coal a day, enough for only five days of steaming: a serious handicap in a commerce raider which could be expected to spend most of its time chasing down enemy ships on the high seas. As a result, Florida remained in ordinary at New York for five years before departing on 5 March 1874, bound for New London, Connecticut, to become a receiving and store ship at the naval station there. Florida remained at New London, rotting, until February 1885. She was sold, at New York, on 27 February 1885 to Edwin LeBars.