Карудың бірінші тұтқыны: Казуо Сакамаки тағдыры

Кіріспе

Жапондық теңізші офицері Кадзуо Сакамаки (酒巻和男) – Екінші дүниежүзілік соғыста АҚШ күштерімен тұтқынға алынған алғашқы әскери қызметкер.

Ерте өмір және білім

Сакамаки қазіргі Ава қаласының бір бөлігінде, Токусима префектурасында сегіз ұлының екіншісі болып дүниеге келген. Сакамакидің су асты кемесі Пёрл-Харборға кіруге тырысқанда, Уайманоло жағалауындағы рифке тіреліп қалды. "Пёрл-Харборға шабуыл" кітабында оның су асты кемесі төрт маржан рифіне соқтығысып, батып кеткені айтылады. Сакамаки экипажының мүшесі Киёши Инагакиге жағаға жүзуге бұйрық берді, ал өзі мүгедек су асты кемесін суға батырып, жағаға жүзуге тырысты. Бірақ жарылғыш заттар жұмыс істемеді, ал Инагаки суға батып қайтыс болды. Сакамаки жағаға жетті, бірақ жағажайда есінен танып, АҚШ солдаты Дэвид Акуи оны тауып, әскери күзетке алды. Оянғанда, ол АҚШ қарулы күштерінің күзетімен ауруханада екенін көрді. Сакамаки Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-та тұтқындалған алғашқы жапондық әскери тұтқын болды. Жапондық жоғары command оның атын тізімдерден алып тастап, отбасына соғыста қаза тапқанын хабарлады. Оның су асты кемесі табылып, АҚШ бойынша турларға шығарылды, соғыс облигацияларын сатып алуға шақыру мақсатында. Отанына оралғаннан кейін, ол бейтаныс адамдардан жеккөрінішті хаттар алды, олардың бірінде "бірден ритуалдық өліміңді жаса" деп бұйрық берілді және тұтқынға түскені үшін ұялғанын айтып, көпшілік алдында кешірім сұрау талап етілді. Ол жеке өзінің естеліктерін жариялағанмен, соғыс жылдарындағы тәжірибесін отбасымен бөлісуден қашқан. Бірақ үлкен ұлы Киёши әкесімен сөйлескеннен кейін және Киёши Инагакидің отбасына барғаннан кейін, оның әкесінің соғыс кезіндегі серігінің құрметіне аталған болуы мүмкін деп ойлады. Сакамаки Toyota Motor Corporation компаниясына қосылып, компанияның экспорттық сатуларын басқарғанда ағылшын тілін тиімді пайдаланды. 1969 жылы Бразилиядағы филиалының президенті болды. 1983 жылы Жапонияға оралып, 1987 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін Toyota-да жұмыс істеді. Өзінің естеліктерінен басқа, Сакамаки 1991 жылға дейін соғыс туралы сөйлемеді, ол Техас штатының Фредериксбург қаласындағы Тынық мұхиты соғысының ұлттық мұражайында өткен тарихи конференцияға қатысты. Конференцияда ол 50 жылдан кейін алғаш рет өзінің су асты кемесімен (музейде көрсетілген) кездескенде жылағандығы хабарланды. Өмірінің соңына дейін Жапонияда тұрып, 1999 жылы 81 жасында қайтыс болды.

Sakamaki was born in what is now part of the city of Awa, Tokushima Prefecture, the second oldest of eight sons. Sakamaki's submarine became trapped on a reef off Waimanalo Beach, Oahu, as it attempted to enter Pearl Harbor. The book Attack on Pearl Harbor claims that his submarine hit four coral reefs and sank. Sakamaki ordered his crewman, Kiyoshi Inagaki, to swim to shore, and Sakamaki attempted to scuttle the disabled submarine and swim to shore as well. The explosives failed to go off and Inagaki drowned. Sakamaki made it to shore, but fell unconscious once on the beach, where he was found by a U. S. soldier, David Akui, and was taken into military custody. When he awoke, he found himself in a hospital under U. S. armed security. Sakamaki became the first Japanese prisoner of war in U. S. captivity during World War II. Japanese high command struck his name from the records and told his family that he had been killed in action. His submarine was recovered and taken on tours across the United States to encourage war bond purchases. Following his return, he received hate mail from strangers, including a letter ordering him to "immediately perform ritual suicide" and make a public apology for his shame of having been taken prisoner. Though he privately published his memoirs, he avoided discussing his wartime experiences with his family. His eldest son, Kiyoshi, however, following a conversation with his father and after visiting the family of Kiyoshi Inagaki, thought he might have been named in memory of his father's wartime comrade. Sakamaki joined the Toyota Motor Corporation, and put his English abilities to good use while managing export sales for the company. He became president of its Brazilian subsidiary in 1969. In 1983, he returned to Japan and continued working for Toyota before retiring in 1987. Apart from his memoirs, Sakamaki refused to speak about the war until 1991, when he attended a historical conference at the National Museum of the Pacific War in Fredericksburg, Texas. He reportedly cried at the conference when he was reunited with his submarine (which was on display at the museum) for the first time in 50 years. He spent the rest of his life in Japan until his death in 1999 at the age of 81.

Жарияланымдар

Төрт жылдық соғыс тұтқынында, № 1 (Жапония). Америка Құрама Штаттарында "Мен Перл-Харборға шабуыл жасадым" деген атпен жарияланды.