Кіріспе

Көлемнің өзгеруін өлшейтін медициналық құрал.

Плетизмограф – ағзаның немесе бүкіл дененің көлеміндегі өзгерістерді өлшейтін құрал (әдетте қан немесе ауа мөлшерінің құбылуынан туындайды). Бұл сөз грек тіліндегі "plethysmos" (ұлғайту, кеңейту, толу) және "graphein" (жазу) сөздерінен алынған.

Өкпелер

Өкпе плетсисмографиясы өкпелердің функционалдық қалдық сыйымдылығын (ФРС) – тыныс алу бұлшық еттері босаңсыған кезде өкпедегі көлемді – және жалпы өкпе сыйымдылығын өлшеу үшін жиі қолданылады. Дәстүрлі плетсисмографта (немесе «дене қорапшасы») сынаққа тартылған адам немесе науқас кішкентай телефон кабинасы сияқты, бір ауыздықпен жабық камераға орналастырылады. Қалыпты дем шығару соңында ауыздық жабылады. Содан кейін науқастан дем алуға өтініш жасалады. Науқас дем алуға тырысқанда (сырттан көрінетін және дем алу сияқты сезілетін қимыл), өкпелер кеңейеді, өкпе ішіндегі қысым төмендейді және өкпе көлемі артады. Бұл өз кезегінде қораптың ішіндегі қысымды арттырады, себебі бұл жабық жүйе және қораптың көлемі науқастың жаңа көлемін қабылдау үшін кішірейеді. Кабинасыз плетсисмографияда науқас үстел үстіндегі құрылғының жанына отырып, ауыздықты аузына салады. Науқас шамамен бір минут бойы қалыпты демді бірнеше рет қайталайды. Осы дем алу кезінде қысым мен көлемді өлшеу үшін жылдам үзілістер болады, жалюзи ашылып жабылады. Кабинасыз плетсисмографиямен өлшенген өкпе көлемі дене плетсисмографиясымен тең деп есептеледі.

Әдістемелік тәсіл

Бойль заңы өкпедегі белгісіз көлемді есептеу үшін қолданылады. Бірінші кезекте, көкірек көлемінің өзгеруі есептеледі. Қораптың бастапқы қысымы оның көлеміне көбейтілгенде, кеңейтілгеннен кейінгі белгілі қысым белгісіз жаңа көлемге көбейтіледі. Жаңа көлем анықталғаннан кейін, бастапқы көлемнен жаңа көлемді алып тастау – бұл қораптағы және сонымен қатар көкіректегі көлемнің өзгеруі болып табылады. Осы ақпаратты пайдалана отырып, Бойль заңы қайтадан көкіректегі газдың бастапқы көлемін анықтау үшін қолданылады: бастапқы көлем (белгісіз) бастапқы қысымға көбейтілгенде, соңғы көлем соңғы қысымға көбейтілгенге тең болады. Осы принципті негізге ала отырып, функционалдық қалдық сыйымдылық көлем мен қысымның өзгеруіне байланысты келесідей көрсетуге болады:

Толы және бос өкпе арасындағы айырмашылық ауруларды және тыныс жолдарының шектелуін бағалау үшін пайдаланылуы мүмкін. Кедергілі ауруда FRC жоғарылайды, себебі кейбір тыныс жолдары қалыпты түрде тазаланбайды, ал шектеуші ауруда FRC төмендейді. Дене плетсизмографиясы бронх ағаштарымен байланысы жоқ ауа кеңістіктері бар пациенттер үшін ерекше қолайлы; мұндай пациенттерде гелийді сұйыту дұрыс емес, төмен нәтиже береді. Дене плетсизмографымен есептелетін тағы бір маңызды параметр – тыныс жолдарының кедергісі. Тыныс алғанда кеуде кеңейеді, бұл қорап ішіндегі қысымды арттырады. Сонымен қатар, «кедергі шеңбері» (кабинадағы қысым мен ағын) байқау арқылы ауруларды оңай анықтауға болады. Егер кедергі шеңбері жазық болса, бұл өкпенің нашар икемделетінін көрсетеді. Мысалы, ХОЖЖ (ХОБТ) оның ерекше кедергі шеңберінің пішініне байланысты оңай анықталады. Пенильді плетсизмографияға әйелдердегі шамамен баламасы – вагинальді фотоплетсизмография, ол вагинадағы қан ағынын оптикалық түрде өлшеуге арналған.

Клиникалық зерттеулер алдындағы қолдану

Плетисмография – тыныс алуды зерттеуге арналған, негізгі және клиникаға дейінгі зерттеулерде кеңінен қолданылатын әдіс. Әр түрлі техникалар қолданылады:

Есі бар еркін қозғалатын жануарлардың тыныс алу параметрлері: бүкіл денелік плетсисмография

Бүкіл дене плетсисмографиясы саналы, шектеусіз жануарлардың тыныс алу параметрлерін өлшеу үшін қолданылады, соның ішінде бронхтардың тарылуын анықтау үшін. Плетизмографтың стандартты өлшемдері егеуқұйрықтар, еліктер және қаскыр шошқаларын зерттеуге арналған. Талап бойынша, қоян, ит, шошқа немесе маймыл сияқты басқа жануарлар үшін де үлкен плетсисмографтар жасалуы мүмкін. Плетизмографтың екі камерасы бар, олардың әрқайсысы пневмотахографпен жабдықталған. Жануар бір камераға (сыналы камера) орналастырылады, ал екіншісі бос қалдырылады (эталондық камера). Қысым өзгерісі дифференциалдық қысым датчиктерімен өлшенеді, олардың біреуі сыналы камераға, екіншісі эталондық камераға қосылған.

Есінен танылған , тұтқындалған жануарлардың тыныс алу параметрлері: қос камералы / сыртқа шығарылған плетизмография

Екі камералы плетсисмограф (dcp) саналы, шектелген жағдайдағы организмнің тыныс алу параметрлерін, оның ішінде тыныс жолдарының кедергісі мен өткізгіштігін өлшейді. Тышқандар, егеуқұйрықтар немесе теңіз шошқаларын зерттеу үшін әртүрлі өлшемдегі плетсисмографтар бар. Басы сырттағы конфигурация жоғарыда сипатталған стандартты конфигурациямен бірдей, бірақ бас камерасы жоқ. Әрине, мойынға тығыз жабылатын маска салынады, сондықтан дене камерасы герметикалық болып қалады. Тек кеуде қуысының сигналы арқылы тыныс жолдарының нақты кедергісінен (SRaw) және тыныс жолдарының нақты өткізгіштігінен (Sgaw) басқа барлық параметрлерді алуға болады.

Седацияланған жануарлардың қарсылығы/орындалуы

Анестезиямен жүргізілетін плетсисмографияда өкпе кедергісі мен динамикалық серпімділік тікелей өлшенеді, себебі субъект анестезияланған. Седация деңгейіне қарай, субъект өздігінен тыныс алуы (SB конфигурациясы) немесе жасанды тыныс алғыш аппаратымен (MV конфигурациясы) тыныс алуы мүмкін. Серпімділік пен кедергіні есептеу үшін ағын және қысым сигналдары қажет.

Мидағы қан ағыны

Жақында ми веналарының қан ағыны зерттелді, мақсаты – созылмалы цереброспинальды веналық жеткіліксіздік пен қөп склероздың арасындағы байланысты анықтау. Шағын зерттеу нақты қорытынды жасауға мүмкіндік бермейді, бірақ белгілі бір байланыс анықталды.