Кіріспе

Бірінші көмек көрсету процедурасы

Асқазанды итермелеу, сондай-ақ Хаймлих маневрі деп аталатын бұл процедура, шетелдік заттармен жоғарғы тыныс жолдарының бітелуін (немесе тұншығуды) емдеу үшін қолданылатын бірінші көмек шарасы болып табылады. Американдық дәрігер Генри Хаймлих оны ашқандық үшін жиі аталады. Асқазанды итермелеуді орындау үшін құтқарушы тұншыққан адамның артына тұрып, қолдарын пайдаланып диафрагманың төменгі жағына қысым жасайды. Бұл өкпелерді қысып, трахеяға кірген затты сыртқа шығару үшін оған қысым түсіреді. Американдық Жүрек Қауымдастығы, Американдық Қызыл Крест және Еуропалық Реанимация Кеңесі сияқты қазіргі заманғы көптеген хаттамалар, тыныс жолдарының бітелуіне қатысты бірнеше кезеңді қарастырады, олар қысым деңгейін жоғарылатуға бағытталған. Көптеген хаттамалар құрбанды жөтелдіруге ынталандырады, одан кейін арқаға күшті соққылар жасалады, соңында ішкі немесе кеудеге итеру соңғы шара ретінде қолданылады. Кейбір нұсқаулар асқазанды итеру мен арқаға соққыларды кезектестіруді де ұсынады.

Тарих

Тұншығудың алдын алу үшін ішкі қысымды қолдану әдісін танытқан хирург және медициналық зерттеуші Генри Хеймлих, артқы жақтан соққылардың жұтқыншаққа сыртқы заттарды түсіріп, өлімге себеп болатынын дәлелдегенін мәлімдеді. 1982 жылы Йель университетінде Day, DuBois және Crelin жүргізген зерттеу Американдық Жүрек Қауымдастығын (АЖҚ) тұншығумен күресу үшін артқы жақтан соққыларды ұсынуды тоқтатуға көндірді. Бұл зерттеудің бір бөлігі Хеймлихтің жеке қорымен қаржыландырылды. Майо клиникасының және Американдық Жүрек Қауымдастығының (АЖҚ) дәрігері Роджер Уайттың сөзіне сәйкес: «Мұнда ғылымның ешқандай дәлелі болған емес. Хеймлих өзінің шебер тактикасымен және қорқыту арқылы ғылымды үнемі жеңіп отырды, соның ішінде АЖҚ-дағы біз де оның ықпалына бағындық». 1985 жылдан 2005 жылға дейін ішкі қысымды қолдану Американдық Жүрек Қауымдастығы мен Америка Қызыл Крестінің жариялаған нұсқаулықтарында тұншығудың жалғыз ұсынылатын емделу жолы болды. 2006 жылы екі ұйым да бағытын түбегейлі өзгертіп, бұл әдістің қолданылуын «азайтышты». Жаңа нұсқаулықта есінен айырылмаған адамдарға алдымен артқы жақтан соққылар жасау ұсынылды. Егер бұл әдіс тыныс жолын ашпаса, құтқарушылар ішкі қысымды қолдануға көшуі керек. Есінен айырылған адамдарға жаңа нұсқаулықта кеудеге қысым жасау ұсынылды. Генри Хеймлих ішкі қысымды қолдануды суға бату және астма шабуылын емдеу үшін де қолдануды ұсынды. Қызыл Крест бұл мәлімдемелерге қарсы шықты. Хеймлих институты өз веб-сайтында суға батқан адамдарға алғашқы көмек ретінде Хеймлих әдісін қолдануды тоқтатты. Хеймлихтің ұлы Питер М. Хеймлих 1974 жылдың тамызында әкесінің жақын тұншығудан құтқару үшін ішкі қысымды қолдануды насихаттау мақсатымен бірқатар жалған деректерді жариялағанын мәлімдеді. 2005 жылы Американдық Жүрек Қауымдастығының суға батудан құтқару жөніндегі нұсқаулықтарында Хеймлихтің еңбектеріне сілтеме жасалмады және Хеймлих әдісін суға батудан құтқару үшін дәлелсіз және қауіпті деп ескертті, себебі ол құсуға және одан кейін тыныс жолына сұйық түсуіне әкелуі мүмкін. Хеймлихтің ұлы Питер М. Хеймлихтің айтуынша, «екі «құтқару» да жалған болды».

Сусынудың жалпы белгісі

Жұтынудан зардап шеккен адам әдетте сөйлей алмайды және көп дауыс шығара алмайды. Жұтынудың әмбебап белгісі – тыныс алуға шамасы келмейтін адамның үнсіз көрсеткісі болып саналады, ол көмекке келуі мүмкін адамдардың назарын аударуға тырысқанда екі қолын өзінің тамағына қоюдан тұрады.

Техника

Американың Қызыл Кресті мен Ұлыбританияның Ұлттық денсаулық сақтау қызметі (NHS) бірінші әрекет ретінде құтқарушының науқасты жөтел арқылы кедергіні шығаруға көмектесуі керектігін ескертеді. Екінші шара ретінде, құтқарушы науқасты алға еңкейтіп, арқасына бес рет шапалақ соғуы тиіс. Егер бұл әдістерге нәтиже болмаса, ғана ішкі қысым қолдану ұсынылады. Американың Қызыл Кресті, NHS, Еуропалық реанимация кеңесі және Мейо клиникасы бес рет арқаға соққы беру және бес рет ішкі қысымды қайталап жасауды ұсынады. Ішкі қысым жасау үшін құтқарушы тік тұрған науқастың артында тұрып, қолдарын пайдаланып, диафрагманың төменгі жағына күшті қысым жасайды. Мысалы, WebMD бір қолын жұдырықтап, екінші қолымен жұдырықты ұстап, науқастың кіндігінен жоғары қысым жасауды ұсынады. Бұл өкпелерді қысып, трахеяға кірген затқа қысым жасау арқылы оны шығаруға көмектеседі. Бұл қысым жасалмаған жөтелге ұқсас. Ірі денелі адамға көмектесу үшін күштірек қысым қажет болуы мүмкін. Мейо клиникасы да сол қол ұстау әдісін ұсынады, құтқарушы науқасты көтеріп тұрғандай етіп жоғары қарай итеру керек. Бұл әдіс көкірек сүйегінің төменгі жартысына қолданылады, бірақ соңғы нүктесіне (шифоидтық процесс, ол зақымдануы мүмкін) емес. Егер науқас тік тұра алмаса, Америка Ұлттық денсаулық институты науқасты жатқызып, оның денесіне отырып, көкірекке итеруді ұсынады. Есінен танылмаған науқастар бұл процедураны өздеріне-өздері, көмексіз орындай алады. Процедураның күшті болуына байланысты, дұрыс орындалған жағдайда да, ішкі қысым науқасқа жарақат келтіруі мүмкін. Іш көкшіл түске енуі жиі кездеседі, сонымен қатар шифоидтық процесс немесе қабырғалардың сынуы сияқты ауыр жарақаттар да болуы мүмкін. NHS ішкі қысымға ұшыраған науқастар оқиғадан кейін медициналық көмек алуын ұсынады.