Томас Найгел Книэл: Манкс сценарисінің өмірі мен шығармашылығы
Nigel Kneale
Томас Найджел Книл – британдық сценарист (1922-2006). «Quatermass» кейіпкерінің авторы, сонымен қатар түрлі ғылыми-фантастикалық және қорқыныш жанрындағы туындылардың жазушысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Манкс сценарисі (1922–2006)
Manx screenwriter (1922–2006)
Томас Найджел Книл (18 сәуір 1922 – 29 қазан 2006) – 50 жылдан астам кәсіби сценарист ретінде жұмыс істеген, Сомерсет Моэм сыйлығының иегері және екі рет BAFTA сыйлығына «Ең үздік британдық сценарий» номинациясына ұсынылған манкс сценарисі. Ол негізінен ғылыми фантастика мен қорқыныш элементтерін пайдаланған триллерлердің авторы болды және профессор Бернард Кватермас кейіпкерін жасауымен әйгілі. Кватермас – 1953-1996 жылдар аралығында Книлдің BBC, Hammer Film Productions және Thames Television үшін жазған түрлі теле-, кино- және радиоспекльдерде пайда болған батыр ғалым. Книл түпнұсқа сценарийлер жазды, сонымен қатар Джордж Оруэлл, Джон Осборн, Г.Уэллс және Сьюзан Хилл сияқты авторлардың туындыларын табысты бейімдеді. Книл теледидар саласында ең көп жұмыс істеді, 1951 жылы BBC теледидарына қызметке түсті; оның соңғы сценарийі 1997 жылы ITV арнасында көрсетілді. «Секс Олимпиадасының жылы» (1968) және «Тас жазу» (1972) сияқты жақсы қабылданған теледрамалармен қатар, ол Кватермас сериалдарын да жазды. Ол «20 ғасырдың ең ықпалды жазушыларының бірі» және «танымал теледидарды ойлап тапқан адам» деп сипатталған.
Thomas Nigel Kneale (18 April 1922 – 29 October 2006) was a Manx screenwriter who wrote professionally for more than 50 years, was a winner of the Somerset Maugham Award, and was twice nominated for the BAFTA Award for Best British Screenplay. Predominantly a writer of thrillers that used science fiction and horror elements, he was best known for the creation of the character Professor Bernard Quatermass. Quatermass was an heroic scientist who appeared in various television, film and radio productions written by Kneale for the BBC, Hammer Film Productions and Thames Television between 1953 and 1996. Kneale wrote original scripts and successfully adapted works by writers such as George Orwell, John Osborne, H. G. Wells and Susan Hill. Kneale was most active in television, joining BBC Television in 1951; his final script was transmitted on ITV in 1997. He wrote well received television dramas such as The Year of the Sex Olympics (1968) and The Stone Tape (1972) in addition to the Quatermass serials. He has been described as "one of the most influential writers of the 20th century", and as "having invented popular TV".
Ерте өмір
Книл Томас Найджел Книл 1922 жылғы 28 сәуірде Англияның Барроу-ин-Фернесс қаласында дүниеге келді. Оның отбасы Ман аралынан шыққан және ол алты жасқа толғанда 1928 жылы қайтадан сонда тұруға оралды. Ол аралдың астанасы Дугласта өсті, ал әкесі жергілікті газеттің – The Herald-тың иесі және редакторы болды. Ол Дугластағы Сент-Ниниан жоғары мектебінде білім алды және Манкс адвокатурасында адвокат болу үшін оқыды. Ол заңгер кеңсесінде де жұмыс істеді, бірақ заңгерлік біліміне көңілі тоймады және осы мамандықтан бас тартты. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда Книл Ұлыбритания армиясына қатысуға тырысты, бірақ бала кезінен бері мазалаған фотофобиясының салдарынан медициналық сараптамадан өте алмады.
Kneale was born Thomas Nigel Kneale in Barrow in Furness, England on 28 April 1922. His family came from the Isle of Man, and returned to live there in 1928, when he was six years old. He was raised in the island's capital, Douglas, where his father was the owner and editor of the local newspaper, The Herald. He was educated at St Ninian's High School, Douglas and trained to become an advocate at the Manx Bar. He also worked in a lawyer's office, but became bored with his legal training and abandoned the profession. At the beginning of the Second World War Kneale attempted to enlist in the British Army, but was deemed medically unfit for service owing to photophobia, from which he had suffered since childhood.
1946-1950: Актерлік мансап
1946 жылғы 25 наурызда Книл BBC радиосында алғашқы хабарламасын жасады, ол өзінің "Томат Кейн" атты қысқа әңгімесін тікелей эфирде оқыды, бұл BBC-нің Солтүстік Англияның үй сервисі аймағындағы "Солтүстік авторларының әңгімелері" атты бағдарламасының бөлігі болды. Сол жылы ол Мэн аралын тастап, Лондонға көшіп, Корольдік драмалық өнер академиясында (RADA) актерлік өнерді оқыды. 1940 жылдары ол радиодағы хабарламаларын жалғастырды, оның ішінде 1948 жылғы 19 мамырда BBC Light бағдарламасында бүкіл елге таратылған "Закари Креббиннің періштесі" әңгімесін оқыды. Ол сондай-ақ Argosy және The Strand сияқты журналдарда қысқа әңгімелер жариялады. Ол осы кәсіби жұмыстары үшін "Найгел Книл" есімін қолдана бастады, бірақ қайтыс болғанға дейін отбасы мен достарына "Том" деп таныс болды. RADA-ны бітіргеннен кейін Книл Stratford Memorial Theatre-да шағын рөлдерде кәсіби актер ретінде жұмыс істеді. Бос уақытында жазуын жалғастырып, 1949 жылы "Томат Кейн және басқа да әңгімелер" жинағы жарық көрді. Кітап жазушы Элизабет Боуэнге қатты әсер етіп, ол оған алғы сөз жазды, ал 1950 жылы жинақ Сомерсет Моэм сыйлығын жеңіп алды. Осы жетістіктен кейін Книл актерліктен бас тартып, толық уақыт жазуға кірісті. Ол 1950 жылдардағы кейбір телефильмдерінде дауыстау рөлдерін орындады, мысалы "Quatermass II" (1955) фильміндегі зауыттың дыбыс жүйесінен естілген дауыс, сонымен қатар әр бөлімнің басында көрсетілетін қорытындының көп бөлігін оқыды. Книльдің баспагері оны роман жазуға ынталандырды, бірақ Книлдің өзі теледидар үшін жазуға көбірек қызығушылық танытты. Киноға бейімді болған ол көрерменнің адам бетін көруінің әңгіме айтудағы маңызды фактор екеніне сенді.
On 25 March 1946 Kneale made his first broadcast on BBC Radio, performing a live reading of his own short story "Tomato Cain" in a strand entitled Stories by Northern Authors on the BBC's North of England Home Service region. Later that year he left the Isle of Man and moved to London, where he studied acting at the Royal Academy of Dramatic Art (RADA). He made further radio broadcasts in the 1940s, including a reading of his story Zachary Crebbin's Angel on the BBC Light Programme, broadcast nationally on 19 May 1948. He also had short stories published in magazines such as Argosy and The Strand. He began using the name "Nigel Kneale" for these professional credits, but was known as "Tom" to his family and friends up until his death. After graduating from RADA, Kneale worked for a short time as a professional actor performing in small roles at the Stratford Memorial Theatre in Stratford upon Avon. He continued to write in his spare time and in 1949 a collection of his work, Tomato Cain and Other Stories, was published. The book sufficiently impressed the writer Elizabeth Bowen that she wrote a foreword for it, and in 1950 the collection won the Somerset Maugham Award. Following this success, Kneale gave up acting to write full time. He did take small voice over roles in some of his 1950s television productions, such as the voice heard on the factory loudspeaker system in Quatermass II (1955), for which he also narrated most of the recaps shown at the beginning of each episode. Kneale's publisher was keen for him to write a novel, but Kneale himself was more interested in writing for television. A keen cinema goer, he believed that the audience being able to see human faces was an important factor in storytelling.
1950-1953 жж: Кнейлдің BBC-дегі алғашқы сценарий жұмысы
Оның алғашқы кәсіби сценарий жазу жұмысы 1950 жылдың 1 наурызында BBC арнасында көрсетілген және Ман аралындағы тарихи кен апатына негізделген "The Long Stairs" радиодрамасын жазған кезде болды. 1951 жылы ол BBC Телевидениесіне алғашқы штат жазушыларының бірі болып қабылданды; стансада жұмыс ілеместен бұрын Книл ешқашан теледидар көрген емес. Книл бастапқыда көп мақсатты жазушы болып, кітаптар мен сахналық пьесаларды бейімдеумен және тіпті жеңіл ойын-сауық және балалар бағдарламалары үшін материал жазумен айналысты. Келесі жылы Майкл Барри BBC Телевидениесінің драма бөлімінің басшысы болды және Книлды драма бөліміне толық уақытты жазушы ретінде жұмысқа алу үшін өзінің бірінші жылдық сценарий бюджетінің 250 фунт стерлингін жұмсады. Кнейлдің ересектерге арналған теледрамадағы алғашқы жұмысы 1952 жылдың 20 шілдесінде көрсетілген "Жүрекке жебе" пьесасына "қосымша диалог" жазу болды. Бұл пьесаны 1952 жылы BBC драма бөліміне қосылған австриялық теледидар режиссері Рудольф Картье бейімдеп, қойды. Книлдің 1952 жылы эфирде болған "жоғалған" радио пьесасы "You Must Listen" 2023 жылдың 20 қыркүйегінде BBC Radio 4 арнасында жаңа қойылымда қайтадан көрсетілді.
His first professional script writing credit came when he wrote the radio drama The Long Stairs, broadcast by the BBC on 1 March 1950 and based on an historical mining disaster on the Isle of Man. In 1951 he was recruited as one of the first staff writers to be employed by BBC Television; before he started working for the station, Kneale had never seen any television. Kneale was initially a general purpose writer, working on adaptations of books and stage plays and even writing material for light entertainment and children's programmes. The following year, Michael Barry became the Head of Drama at BBC Television, and spent his entire first year's script budget of £250 to hire Kneale as a full time writer for the drama department. Kneale's first credited role in adult television drama was providing "additional dialogue" for the play Arrow to the Heart, broadcast on 20 July 1952. This play was adapted and directed by the Austrian television director Rudolph Cartier, who had also joined the staff of the BBC drama department in 1952. Kneale's "lost" radio play You Must Listen, broadcast in 1952, was re broadcast in a new production by BBC Radio 4 on 20 September 2023.
1953 жыл: Квартермасса эксперименті
Книл «Квартермассалық эксперимент» атты туындысын жазды, ол 1953 жылдың шілде және тамыз айларында жарты сағаттық алты бөлімнен тұратын серия ретінде көрсетілді. Сериал британдық эксперименталды зымыран тобының профессоры Бернард Кватермасс және оның ғарышқа алғашқы экипажды жіберуінің салдары туралы айтады, онда экипаж қорқынышты тағдырға ұшырайды және тек біреуі ғана қайта оралады. «Квартермассалық эксперимент» ересек көрермендерге арналған алғашқы телехикаялық ғылыми-фантастикалық туындылардың бірі болды, ол алты апта бойы үлкен аудиторияны баурап алды және Хабар тарату коммуникациялары мұражайы оны «Британияның соғыстан кейінгі және постколониалдық қауіпсіздігі туралы гендерлік қорқыныштардың жаңа спектрін» бейнелейтін туынды ретінде сипаттады. Книл кейіпкердің тегін «Qu» әрпімен басталатын көптеген мэнктік тегтерге байланысты таңдады, ал нақты атын Лондон телефондық анықтамалығынан алды. Профессордың есімі астроном Бернард Ловеллдің құрметіне қойылды. BBC сериалдың табысын, әсіресе коммерциялық теледидардың Ұлыбританияға жақын арада келуін мойындады. Бағдарламалар директоры Сесил Макгиверн бір жазбада былай деп жазды: «Егер бәсекелестік теледидар сол кезде болғанда, біз оны әр сенбі кешін [«Квартермассалық эксперимент»] көрсетілгенге дейін тоқтатып тастар едік. Бізге «Квартермассалық эксперимент» сияқты көп бағдарламалар қажет болады». Кнейлдің 1950 жылдардағы BBC үшін жасаған барлық жұмыстарындағыдай, «Квартермассалық эксперимент» тікелей эфирде көрсетілді; тек алғашқы екі бөлімі ғана тележазбаға түсіріліп, BBC архивінде сақталған. 1955 жылдың күзінде Hammer Film Productions сериал негізінде түсірілген «The Quatermass Xperiment» фильмін шығарды. Книл фильмге риза болмады, әсіресе Брайан Донлевидің Кватермас рөліне таңдалғанына наразы болды, ол 1986 жылғы сұхбатында былай түсіндірді: «[Донлеви] сол кезде өте қиын жағдайда болды және не істеп жатқанына мән бермеді. Ол фильмдерді түсіруге де, рөлді ойнауға да аз қызығушылық танытты. Бұл ақшаны алып қашудың мәселесі еді. Немесе Мистер Донлеви жағдайында, «тез қашу»».
Kneale wrote The Quatermass Experiment, which was broadcast in six half hour episodes in July and August 1953. The serial told the story of Professor Bernard Quatermass of the British Experimental Rocket Group, and the consequences of his sending the first crewed mission into space where a terrible fate befalls the crew and only one returns. The Quatermass Experiment was one of the first adult television science fiction productions, held a large television audience gripped across its six weeks, and has been described by the Museum of Broadcast Communications as dramatising "a new range of gendered fears about Britain's postwar and post colonial security." Kneale chose the character's surname because many Manx surnames began with "Qu"; the actual name itself was picked from a London telephone directory. The Professor's first name was chosen in honour of the astronomer Bernard Lovell. The BBC recognised the success of the serial, particularly in the context of the impending arrival of commercial television to the UK. Controller of Programmes Cecil McGivern wrote in a memo that: "Had competitive television been in existence then, we would have killed it every Saturday night while [The Quatermass Experiment] lasted. We are going to need many more 'Quatermass Experiment' programmes." Like all of Kneale's television work for the BBC in the 1950s, The Quatermass Experiment was transmitted live; only the first two episodes were telerecorded and survive in the BBC's archives. In the autumn of 1955, Hammer Film Productions released The Quatermass Xperiment, their film adaptation of the serial. Kneale was not pleased with the film, and particularly disliked the casting of Brian Donlevy as Quatermass, as he explained in a 1986 interview. "[Donlevy] was then really on the skids and didn't care what he was doing. He took very little interest in the making of the films or in playing the part. It was a case of take the money and run. Or in the case of Mr Donlevy, waddle."
19531956: Кейінгі BBC еңбектері
Книл мен Картье одан кейін «Уторлинг-Хайтс» романының бейімделуімен (1953 жылдың 6 желтоқсанында эфирде) және Джордж Оруэллдің «1984» романының нұсқасымен (1954 жылдың 12 желтоқсанында) жұмыстанды. «1984» ерекше көзге түсетін қойылым болды; көптеген адамдар оны оқшаулатқыш деп тапты және парламентте кейбір сахналардың теледидарға лайықтылығы туралы сұрақтар туды. Сондай-ақ, спектакльге зор қолдау көрсетілді; Эдинбург герцогы королевамен бірге бағдарламаны тамашалап, ризашылық білдірді, ал 16 желтоқсандағы екінші тікелей эфирдегі қойылым өткен жылы оның тәж киюінен бергі ең көп көрерменді жинады. 2006 жылы «The Guardian» газеті Книлдің қайтыс хабарында адаптация «Оруэллдің беделін қайта жаңғыртты» деп мәлімдеді, ал Британдық кино институты оны 2000 жылы 20 ғасырдың 100 ең ұлы британдық телебағдарламасының тізіміне қосты. «Creature» – Кнейлдің қарқұмы туралы аңызға арналған түпнұсқа сценарийі – оның Картьемен келесі бірлескен жұмысы болды, ол 1955 жылдың 30 қаңтарында эфирге шықты, содан кейін Питер Устиновтың «Шындықтың сәті» пьесасының бейімделуі (1955 жылдың 10 наурызы) жүзеге асты, ал Кнейлге «Quatermass II» жазуға тапсырыс берілді. BBC жаңа ITV желісінің қатеріне қарсы күресу үшін арнайы әзірлеген осы сериал, «Quatermass II» көрсетілімінен бір ай бұрын басталған, алғашқысынан да сәтті болды, ол тоғыз миллионға дейін көрерменді тартты. Кнейл сериалды жазуға Ұлыбритания Қорғаныс министрлігінің Портон Даун сияқты құпия зерттеу орталықтарына қатысты заманауи алаңдаушылықтарынан, сондай-ақ BBC штаттық жазушысы ретінде Ресми құпиялар туралы заңға қол қоюға міндетті болғандықтан шабыттанды. «Quatermass II» Кнейлдің BBC-ге штаттық жазушы ретінде жазған соңғы түпнұсқа сценарийі болды. Ол 1956 жылдың соңында келісімшарты аяқталғаннан кейін корпорацияны тастап кетті; «Сол үйіште бес жыл – саналы адамның көтере алатын шек», – деді ол кейін бір сұхбатта.
Kneale and Cartier next collaborated on an adaptation of Wuthering Heights (broadcast 6 December 1953) and then on a version of George Orwell's novel Nineteen Eighty Four (12 December 1954). Nineteen Eighty Four was a particularly notable production; many found it shocking, and questions were asked in Parliament about whether some of the scenes had been suitable for television. There was also prominent support for the play; the Duke of Edinburgh made it known that he and the Queen had watched and enjoyed the programme, and the second live performance on 16 December gained the largest television audience since her coronation the previous year. The Guardian newspaper's obituary of Kneale in 2006 claimed that the adaptation had "permanently revived Orwell's reputation," while the British Film Institute included it in their list of the 100 Greatest British Television Programmes of the 20th century in 2000. The Creature—an original script by Kneale concerning the legend of the abominable snowman—was his next collaboration with Cartier, broadcast on 30 January 1955, followed by an adaptation of Peter Ustinov's play The Moment of Truth (10 March 1955), before Kneale was commissioned to write Quatermass II. Specifically designed by the BBC to combat the threat of the new ITV network, which launched just a month before Quatermass II was shown, the serial was even more successful than the first, drawing audiences of up to nine million viewers. Kneale was inspired in writing the serial by contemporary fears over secret UK Ministry of Defence research establishments such as Porton Down, as well the fact that as a BBC staff writer he had been required to sign the Official Secrets Act. Quatermass II was Kneale's final original script for the BBC as a staff writer. He left the corporation when his contract expired at the end of 1956; "Five years in that hut was as much as any sane person could stand," he later told an interviewer.
1956-1958 жж.
Сол жылы ол BBC-ден кеткен кезде Книл өзінің алғашқы көркем фильмінің сценарийін жазды, продюсер Энтони Хиндс пен режиссер Вэл Гестпен бірге Hammer Film Productions үшін «Quatermass II» фильмін бейімдеді. Хиндс пен Гест алғашқы «Quatermass» фильмін қадағалаған, ал Книл BBC қызметкері ретіндегі келісімшартының себебінен оған қатыса алмады. Кнейл Брайан Донлевидің тағы да Quatermass рөліне оралуына көңілі толмады. Фильм 1957 жылдың мамыр айының соңында көрсетілді және The Times газетінде жағымды бағаланды: «Түпнұсқа әңгіменің авторы, мырза Найджел Книл, және режиссер, мырза Вэл Гест, екеуі де жағдайды дұрыс жылдамдықпен, ешқандай ауытқусыз дамытады. Фильмде талқыланған мәселелерге құрметпен қаралады, және бұл әсер актерлік шеберлік арқылы нығайтылады». 1957 жылы Книл мен Гест тағы бір кино жобасында ынтымақтастық етті, Книл өзінің 1955 жылғы BBC пьесасы «Жаратылыс» фильмін «Қырықтай қар құмды адам» («The Abominable Snowman») фильміне бейімдеді; бұл жолы Hammer BBC нұсқасының жұлдызы Питер Кушингті сақтап қалды. 1957 жылдың мамырында Книл BBC-мен үшінші «Quatermass» сериалын жазуға келісімшарт жасады, ол ақырында 1958 жылдың желтоқсаны мен 1959 жылдың қаңтарында алты апта бойы «Quatermass and the Pit» сериалы ретінде көрсетілді. Бұл кезде Книл Ұлыбританияда жақында болған нәсілдік шиеленістерге шабыттанды, және сериал өндіріске кіріскен кезде, 1958 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Ноттинг-Хиллдегі нәсілдік тәртіпсіздіктер осы шиеленісті күшейтті. 11 миллионға дейін көрерменді тартқан «Quatermass and the Pit» сериалы BBC-нің өзінің сайтында «BBC-нің жасаған ең керемет туындысы» деп аталды. Ол сондай-ақ 2000 жылы Британдық кино институтының «TV 100» тізіміне енді, онда ол зерттеген тақырыптары мен мәнді ойлар үшін мақталып, былай делінді: «Жанрлық шеңберде мифология мен фольклорды пайдаланған оқигада адамның қатігез табиғаты және әскерилердің жеке мүдделері үшін ғылымды бұрмалау сияқты маңызды мәселелер көтерілді». Сериал сәтті болғанына қарамастан, Книл Quatermass кейіпкерін толық ашқанын сезінді. «Мен оны қайталап көрсетуді қаламаймын, өйткені профессор Quatermass әлемді үш рет құрып кетуден құтқарды, менің ойымша, осы жеткілікті», - деді ол 1986 жылы. Бұл Рудольф Картьемен оның соңғы жаңа ынтымақтастығы болды, бірақ режиссер кейіннен 1962 жылы BBC үшін Кнейлдің 1953 жылғы «Утерлинг Хайтс» ромасының жаңа бейімделуін жасады.
The same year that he left the BBC, Kneale wrote his first feature film screenplay, adapting Quatermass II for Hammer Film Productions along with producer Anthony Hinds and director Val Guest. Hinds and Guest had overseen the first Quatermass film, upon which Kneale had been unable to work due to his BBC staff contract. Kneale was disappointed that Brian Donlevy also returned in the role of Quatermass. The film premiered at the end of May 1957, and was reviewed positively in The Times: "The writer of the original story, Mr Nigel Kneale, and the director, Mr Val Guest, between them keep things moving at the right speed, without digressions. The film has an air of respect for the issues touched on, and this impression is confirmed by the acting generally." 1957 also saw the release of another cinematic collaboration between Kneale and Guest, when Kneale adapted his 1955 BBC play The Creature into The Abominable Snowman; in this case, Hammer retained the star of the BBC version, Peter Cushing. In May 1957, Kneale was contracted by the BBC to write a third Quatermass serial, and this was eventually transmitted as Quatermass and the Pit across six weeks in December 1958 and January 1959. On this occasion Kneale was inspired by the racial tensions that had recently been seen in the United Kingdom, and which came to a head while the serial was in pre production when the Notting Hill race riots occurred in August and September 1958. Drawing audiences of up to 11 million, Quatermass and the Pit has been referred to by the BBC's own website as "simply the first finest thing the BBC ever made." It was also included in the British Film Institute's "TV 100" list in 2000, where it was praised for the themes and subtexts it explored. "In a story which mined mythology and folklore under the guise of genre it tackled serious themes of man's hostile nature and the military's perversion of science for its own ends." Despite the success of the serial, Kneale felt that he had now taken the character of Quatermass as far as he could. "I didn't want to go on repeating because Professor Quatermass had already saved the world from ultimate destruction three times, and that seemed to me to be quite enough," he said in 1986. It was also his final new collaboration with Rudolph Cartier, although the director did later handle a new version of Kneale's 1953 adaptation of Wuthering Heights for the BBC in 1962.
1958-1966: Кино сценарийлері мен бейімделулері
1958 жылы Книлдің өткен жылы BBC-де көрсетілген "Мисс Уикенс құлайды" пьесасы АҚШ-тағы CBS телеарнасымен қайта өңделді және "The Littlest Enemy" деп аталды. 18 маусымда "The United States Steel Hour" антологиялық сериясының бөлігі ретінде көрсетілген сценарийдің ұзындығы айтарлықтай қысқартылды. Бұл Книлдің американдық теледидармен байланысының жалғыз тәжірибесі болды және ол нәтижеге қанағаттанбады. "Мен Америкадағы телеарнада ешқашан ештеңе жасамаймын", - деді ол кейін. Келесі бірнеше жыл Книл көбінесе киносценарийлерін жазуға, пьесалар мен романдарды киноға бейімдеуге белсенділік танытты. "The Independent" газеті Книлни "Джон Осборнмен келіспейтін сирек жазушылардың бірі" деп сипаттады. Ол Осборннің "Ашулы жас жігіт" және "Көңіл көтеруші" пьесаларын 1958 және 1960 жылдары режиссер Тони Ричардсон үшін бейімдеді. Книл Ричардсонды бұрынғыда, Ричардсон режиссерлік еткен BBC үшін Чеховтың әңгімесін бейімдеген кезде таныған болатын. Книл екі фильмнің де үздік сценарийі үшін Британдық кино сыйлығына (кейін BAFTA деп аталды) ие болды. Осборнның екі бейімдеуін жасаған кинопродюсер Гарри Солтцман Книльге Иан Флемингтің "Джеймс Бонд" романдарын киноға бейімдеу жобасының сценарийін жазуды ұсынды. Бірақ Книл Флемингтің туындыларын ұнатпады және ұсыныстан бас тартты. Книл Уильям Голдингтің "Құмырсқалардың билеушісі" және Алдус Хакслидің "Жаңа әлем" романдарының сценарийлерін аяқтады. Алайда, осы сценарийлердің ешқайсысы өндіріске шықпады, себебі оларды жасаған компаниялар банкротқа ұшырады. Книлдің өзі жазған тағы бір сценарий, "Үлкен күлкі" немесе "Үлкен, үлкен күлкі" атты жасөспірімдердің көптеп өзін-өзі өлтіруі туралы драма да өндірілмеді. Бұл сценарий 1965 жылы Книл түсініксіз ауруға шалдыққанда және ұзақ уақыт төсекте жатуға мәжбүр болғанда жазылған. Аталған идея BBC үшін драмалық сериал ретінде өндірілді, бірақ корпорация сюжеттің мәнін және еліктеуші өзін-өзі өлтіру мүмкіндігін қайта қарастырғаннан кейін тоқтатылды. Книл кейіннен оны теледидарға шығармау туралы шешіммен келісті. "20th Century Fox" компаниясы бұл туындыны фильм ретінде түсіруге тырысты, бірақ Британдық киноцензура кеңесінің бас директоры Джон Тревелян сценарийді өндіруге тыйым салды. 1966 жылы Книл қайтадан "Hammer Film Productions" компаниясымен жұмыс істеді, ол Нора Лофтстың 1960 жылғы "Жұрттың өздері" романын "Солқындар" атты қорқынышты фильмге бейімдеді. Книл бұл бейімдеудің сценарийі бойынша 1961 жылы жұмыс істеген, сол жылы ол "Hammer" үшін "Quatermass және шұңқыр" бейімдеуін бастаған. "Солқындар" сияқты, "Quatermass және шұңқыр" фильмінің де экранға шығуына бірнеше жыл кетті, ол ақырында 1967 жылы көрсетілді. Рой Уорд Бейкер режиссерлік етті, ал Эндрю Кир Кватермас рөлін ойнады. Книл бұл нұсқаға бұрынғы "Hammer" Кватермас бейімдеулерінен гөрі көбірек риза болды, ал 2006 жылы "The Independent" газеті бұл фильмді "Хаммердің ең жақсы туындыларының бірі" деп сипаттады. "Quatermass және шұңқыр" Книлдің соңғы киножұмысы болды. 1979 жылғы "Quatermass қорытындысы" Ұлыбританияда теледидар үшін жасалғаннан кейін ғана шетел нарықтарында кинотеатрларда көрсетілді, ал оның есімі "Halloween III: Сиқыршының маусымы" (1982) фильмінің титрлерінен алынып тасталды.
In 1958, Kneale's play Mrs Wickens in the Fall, transmitted by the BBC the previous year, was remade by the CBS network in the United States, retitled The Littlest Enemy. Broadcast on 18 June as part of The United States Steel Hour anthology series, the script was severely cut back in length. It was Kneale's only involvement with American television, and he was not pleased with the result. "I made up my mind I would never ever again have anything done on a television network in America," he later commented. For the next few years, Kneale concentrated mostly on film screenplays, adapting plays and novels for the cinema. Described by The Independent as "one of the few writers not to fall out with John Osborne", Kneale adapted Osborne's plays Look Back in Anger and The Entertainer in 1958 and 1960 respectively, both for director Tony Richardson. Kneale knew Richardson through having previously adapted a Chekhov short story for the BBC, which Richardson had directed. Kneale was nominated for the British Film Award (later known as a BAFTA) for Best Screenplay for both films. Film producer Harry Saltzman, who had produced the two Osborne adaptations, approached Kneale about scripting a project he was working on to adapt Ian Fleming's James Bond novels for the cinema; Kneale was not a fan of Fleming's work and turned the offer down. Kneale completed screenplays for adaptations of the novels Lord of the Flies by William Golding and Brave New World by Aldous Huxley. Neither of these scripts ever saw production, as the companies making them went out of business. Another screenplay that went unproduced was a Kneale original, a drama involving a wave of teenage suicides called The Big Giggle, or The Big, Big Giggle. Written in 1965 while Kneale was suffering from a mystery illness and forced to stay in bed for a long period, the concept was produced as a drama serial for the BBC, before the corporation reconsidered the nature of the storyline and the possibility of copycat suicides; Kneale later agreed with their decision not to make it for television. The production was nearly made as a film by 20th Century Fox, but John Trevelyan, Chief Executive of the British Board of Film Censors, forbade the script's production. In 1966 Kneale worked again for Hammer Film Productions when he adapted Norah Lofts's 1960 novel The Devil's Own into the horror film The Witches. Kneale had worked on the screenplay for the adaptation in 1961, the same year in which he had begun to adapt Quatermass and the Pit for Hammer. Like The Witches, the film version of Quatermass and the Pit took several years to reach the screen, eventually being released in 1967. Roy Ward Baker directed, with Andrew Keir starring as Quatermass. Kneale was much happier with this version than the previous Hammer Quatermass adaptations, and the film was described by The Independent in 2006 as "one of the best ever Hammer productions." Quatermass and the Pit was Kneale's final credited film work; 1979's The Quatermass Conclusion was only released to cinemas in overseas markets after it was made for television in the UK, and he had his name removed from the credits of Halloween III: Season of the Witch (1982).
1963-1974: BBC-ге оралу
Книл теледидардағы шығармаларын BBC-ге қайта бастады, ал 1963 жылдың қыркүйегінде "Жол" пьесасы көрсетілді. Пьеса 18 ғасырдағы ауыл тұрғындарының болашақ ядролық соғыс туралы көріністерге толуын баяндады. Одан кейінгі он жылда BBC үшін бірнеше драмалар жазылды, соның ішінде BBC1-дің "Сәрсенбі ойыны" антологиясына екі пьеса енді. Осы кезеңде BBC теледидарының драма бөлімінің басшысы Шон Саттон оны BBC үшін жұмыс істейтін ең талантты жазушылардың бірі деп есептеді. Книл осы уақытта ITV желісі үшін де жұмыс істеді, 1964 жылы ATV компаниясы үшін "Құлау" атты пьеса жазды. 1968 жылдың шілдесінде BBC2-нің "625 театр" сериясының бөлігі ретінде көрсетілген "Жыныстық Олимпиада жылы" ерекше табысқа ие болды. Бағдарламада бір топ адам "Тірі өмір шоуы" деп аталатын шоу ішінде шоу жасайды, онда оқшауланған ауылдық аралда өмір сүруге тырысқан отбасының өмірі түсіріледі. Бұл шоу, әсіресе, кісі өлтіруші пайда болғанда, үлкен сәттілікке жетеді. "Жыныстық Олимпиада жылы" "Үлкен ағайын" (1999 – қазірге дейін) және "Мәдениеттің сүйіспеншілік аралы" (2005–2006) сияқты реалити-шоулардың пайда болуын болжағандығы үшін мақталды. 2003 жылы сыншы Нэнси Бэнкс Смит былай деп жазды: "[Книл] "Жыныстық Олимпиада жылында" реалити-шоуды және үлкен сенсацияға ұмтылуда оның логикалық нәтижесін болжады. Бұл теледидардың ішкі кісісінің сатирасы, бірақ ол әлдеқайда күңкейіп, бағдарсыздыққа ұшырайды". 1965 жылы Книлге BBC2 ғылыми-фантастикалық антологиялық сериясының продюсері хабарласып, бағдарлама үшін 75 минуттық Quatermass әңгімесін жазуды ұсынды. Бұл жоба жүзеге аспады, бірақ ол алты жылдан кейін төртінші және соңғы серия үшін "Бұзғыш" атты пьесаны жазды. Бұл - өзінің қираған мотоциклінен кетуге құштарлық танытпайтын, қайтыс болған мотоциклшінің кек алу рухы туралы, ол әйел журналистке мотоцикл шуы ретінде көрінеді. Эпизодта Патрик Траутон механик рөлінде ойнады, бірақ қазіргі уақытта эпизод жоғалып кеткен. 1972 жылы ол BBC-ге жаңа төрт бөлімді Quatermass сериалын жазуға шақырылды, ол жақындағы болашақтағы қылмысқа, бейжайлыққа, әскери тәртіпке және жастар культтарына толы әлемде өрбиді. Сериалдың жақын арада шығатыны туралы BBC қараша айында хабарлады, тіпті 1973 жылдың маусым айында кейбір модельдердің түсірілімі басталды, бірақ ақыр соңында бюджеттік мәселелер және сценарийдегі орталық орынға ие болған Стоунхендждің қолжетімсіздігі жобаның тоқтатылуына әкелді. Книлдің BBC үшін жазған келесі сценарийі – 1972 жылғы Рождество күні көрсетілген ғылыми-фантастикалық "Тас лентасы" болды. Лез Кук 2003 жылы бұл туындыны "Британдық теледидарындағы қорқыныш жанрының ең қиялы мен ақылды мысалы, "Бүгінгі ойынға" тең деңгейдегі жалғыз пьеса" деп сипаттап, жоғары бағалады. Оның BBC үшін жасаған соңғы жұмысы – дәстүрлі ертегілерді ересектерге арналған драмаға бейімдеуден тұратын "Ұйықтар алдындағы оқиғалар" сериясына енген туынды болды. Книлдің BBC үшін жазған соңғы сценарийі, "Джек пен бұршақ бұтағы" 1974 жылдың 24 наурызында көрсетілді.
Kneale returned to writing for television with the BBC when his play The Road was broadcast in September 1963. The play concerned the population of an 18th century village who become haunted by visions of a future nuclear war, and was followed by several one off dramas for the BBC over the following decade, including two entries into BBC1's The Wednesday Play anthology strand. During this period he was regarded as one of the finest writers working for the BBC by Shaun Sutton, the Head of Drama for BBC television. Kneale did his first work for the ITV network during this time, writing a one off play called The Crunch for the ATV company in 1964. A particular critical success was The Year of the Sex Olympics, broadcast as part of BBC2's Theatre 625 series in July 1968. In the programme, a group of people creates a show within a show called The Live Life Show, in which a family are filmed as they struggle to live on an isolated rural island. becomes a massive success, especially when a murderer is introduced into the set up. The Year of the Sex Olympics has been praised for its foreshadowing of the rise of reality television programmes such as Big Brother (1999–present) and Celebrity Love Island (2005–2006). Critic Nancy Banks Smith wrote in 2003 that: "In The Year of the Sex Olympics [Kneale] foretold the reality show and, in the scramble for greater sensation, its logical outcome This is satire from a TV insider, but it mutates into something far more desolate and disorientating." In 1965 Kneale had been approached by the producer of the BBC2 science fiction anthology series Out of the Unknown to write a new one off 75 minute Quatermass story for the programme. Nothing came of this, but he would write The Chopper six years later for the fourth and final series. It was about the vengeful spirit of a dead motorcyclist who is reluctant to leave his wrecked machine and manifests itself to a woman journalist as motorbike noise. It featured Patrick Troughton as a mechanic, although the episode is now lost. In 1972 he was commissioned by the BBC to write a new four part Quatermass serial, based in a dystopian near future world overrun with crime, apathy, martial law and youth cults. The serial was announced as a forthcoming production by the BBC in November, and some model filming was even begun in June 1973, but eventually budgetary problems and the unavailability of Stonehenge—a central location in the scripts—led to the project's cancellation. Kneale's next script for the BBC was The Stone Tape, a scientific ghost story broadcast on Christmas Day 1972. Lez Cooke praised the production, when writing in 2003, describing it as "one of the most imaginative and intelligent examples of the horror genre to appear on British television, a single play to rank alongside the best of Play for Today." His final BBC work was an entry into a series called Bedtime Stories, adapting traditional fairy tales into adult dramas. Kneale's last script for the BBC, Jack and the Beanstalk, was transmitted on 24 March 1974.
1974-1982: ITV-дегі алғашқы жұмысы
Книлдің қалған теледидар жұмысы ITV үшін жазылды. Осы кезеңде ITV үшін жазған алғашқы сценарийі – 1975 жылы желідегі Midlands франшиза иелері Associated TeleVision (ATV) жасаған «Murrain» пьесасы. Сиқыршылыққа негізделген қорқынышты туынды болған бұл пьеса, келесі жылы «Жануарлар» атты алты бөлімдік антология сериалына жол ашты. Онда Книл қорқыныш пен зұлымдық туралы алты түрлі кейіпкерлік әңгіме жасады. Сериалда Мартин Шоу, Паулин Квирк және Бернард Хорсфолл сияқты танымал актерлер ойнады, бірақ ITV желісінде толық көрсетілмеді; әртүрлі аймақтар эпизодтарды әртүрлі уақыттарда және кейбіреулері – әртүрлі ретпен көрсетті. 1970 жылдардың ортасында Книл сахналық пьеса жазуға бір рет қана тырысты. «Кроу» деп аталған бұл пьеса, Манкс құл саудагері капитан Хью Кроудың өмірлік естеліктеріне негізделген. Книл пьесаны сахнада қою үшін демеушілік таба алмады, бірақ сценарийді теледидарға алдын ала өндіріске кірген ATV-ге сатты. Бірақ түсірілімге кіріспес бұрын, ATV-дің басқарушы директоры Лью Грейд оны тоқтатты, ал Книлге себебін ешқашан айтпады. «Кроу» пьесасының тоқтатылуынан кейін Книл ITV компаниясының тағы бір бөлімі – Thames Television-ға жұмысқа ауысты. 1977 жылы ол Книлдің бұрын тастап кеткен төртінші «Quatermass» сериалының сценарийлерін өндіруді тапсырды. «Quatermass» өндірісі Ұлыбританияда төрт эпизодтық сериал ретінде көрсетілуі және шетелде кинотеатрларда 100 минуттық фильм ретінде шығуы үшін құрылды – Книл кейінірек осыған келіскеніне өкінді. Джон Миллс Кватермас рөлінде ойнады, ал бюджеті 1 миллион фунттан асты – 1958 жылғы «Quatermass және Пит» фильмінің бюджетінен елу есе көп. Бірақ сериал алдыңғы туындыларындай сыншылар тарапынан жоғары бағаланбады. The Times газеті соңғы эпизодты алдын ала көрсеткенде: «Тақырыптық тұрғыдан Книл мырзаның BBC теледидары үшін жазған ғылыми-фантастикалық туындыларынан кем емес, оның ITV-дегі дебюті көңіл көтермейтін болып шықты» деген қорытынды жасады. Сериалмен байланыстырып, Книл өзінің жалғыз толыққанды романы «Quatermass»-ты жазды, ол сериалдың романына негізделген. Книлдің келесі телесериалы оның әдеттегі стилінен ерекшеленді – «Kinvig», ол London Weekend Television өндірген және 1981 жылдың күзінде ITV-де көрсетілген ситком жазуға жасаған жалғыз әрекеті болды. Оның алғашқы комедиялық туындысы болғанымен, Книл өзінің сценарийлерінде әзіл-қалжың элементтерінің әрқашан болғанын атап өтті. «Kinvig» сериалына баспасөз реакциясының бір бөлігі оңтайлы болды: «Егер сізге «Hitch Hiker's Guide» идеясы ұнаса, бірақ оның іске асырылуы шаршатып, ашуландырса, сіз Книлдің тыныш юморын ұната аласыз. Актерлік құрамы керемет, режиссурасы шебер» деп жазды The Times газеті бірінші эпизодты алдын ала көрсеткенде. Сериал коммерциялық сәттілікке жете алмады, бірақ Книл кейінірек оған жеке қанағаттанды.
Kneale's remaining television work was written for ITV. His first script for ITV in this period was the one off play Murrain, made by the network's Midlands franchise holders Associated TeleVision (ATV) in 1975. The play, a horror piece based around witchcraft, led the following year to a series called Beasts, a six part anthology where Kneale created six different character based tales of horror and the macabre. It featured some well known actors such as Martin Shaw, Pauline Quirke and Bernard Horsfall, but did not gain a full network run on ITV; different regions transmitted the episodes in different timeslots and some in different sequences. In the mid 1970s, Kneale made his only attempt at writing a stage play. Called Crow, it was based upon the memoirs of real life Manx slaver Captain Hugh Crow. Kneale was unable to find backing to produce the play for the stage, but sold the script to ATV who put it into pre production for television. Shortly before filming it was cancelled by ATV's managing director, Lew Grade, and Kneale was never told why. Following the cancellation of Crow, Kneale moved to work for another of the ITV companies, Thames Television, who in 1977 commissioned the production of the scripts of Kneale's previously abandoned fourth Quatermass serial, to be produced by their Euston Films subsidiary film company. The production, Quatermass, was structured to work both as a four episode serial for transmission in the UK, and a 100 minute film version for cinema release overseas—something Kneale later regretted agreeing to. Starring John Mills as Quatermass and with a budget of over £1 million—more than fifty times the budget of Quatermass and the Pit in 1958—the serial was not as critically successful as its predecessors. "Thematically no less awesome than Mr Kneale's earlier science fiction essays for BBC Television, his ITV debut has proved only a so so affair", was the verdict of The Times when previewing the final episode. Tying in with the series, Kneale returned to prose fiction when he wrote his only full length novel, Quatermass, a novelisation of the serial. Kneale's next television series was a departure from his usual style—Kinvig, his sole attempt at writing a sitcom, produced by London Weekend Television and broadcast on ITV in the autumn of 1981. Although his first out and out comedy, Kneale stressed that there had always been elements of humour present throughout his scripts. Some of the press reaction to Kinvig was positive: "If you like the idea of the Hitch Hiker's Guide but found its realization tiresomely hysterical you may well prefer Kneale's relaxed wit. Cast splendid, direction deft," was The Timess preview of the first episode. The series was not a commercial success, although Kneale later remained personally pleased with it.
1982: Хэллоуин III: Сиқырлы маусым
1982 жылы Книл әдеттегі жұмысынан бір рет ауытқып, өзінің жалғыз Голливуд фильмі – «Хэллоуин III: Сиқыршылар мезгілі» сценарийін жазды. Режиссер Джон Лэндис Книльге «Қара лагунадан келген жаратылыс» фильмінің қайта түсірілімінің сценарийін жазуды ұсынды, және Книл мен оның әйелі жобаға жұмыс істеген кезде Голливудтағы «Шератон» қонақүйінде біраз уақыт тұрды. «Қара лагуна» сценарийі өндіріске енбеді, бірақ Америкада Книл режиссер Джо Дантемен танысты, ол оны Данте жұмыс істеп жатқан «Хэллоуин» сериясының үшінші фильмінің сценарийін жазуға шақырды. Книл келісті, бірақ бұл алғашқы екі фильммен байланысы жоқ, ол көрмеген және олар туралы естігенін ұнатпаған, мүлдем жаңа идея болуы керек екенін талап етті. Книльдің фильмке жасаған ұсынысы «Хэллоуин» сериясының продюсері Джон Карпентерге ұнады, алайда Книлге сценарийді алты апта ішінде жазу тапсырылды. Книл фильмге тағайындалған режиссер Томми Ли Уоллеспен жақсы қарым-қатынаста болды, бірақ фильмнің демеушілерінің бірі Дино Де Лаурентис Уоллестің сценарийін қайта жазуды және оған қанды көріністерді қосуды талап еткен соң, Книл нәтижеге наразы болып, фильм тізімінен өзін алып тастады.
In 1982, Kneale made another one off diversion from his usual work when he wrote his only produced Hollywood movie script, Halloween III: Season of the Witch. Kneale was approached by the director John Landis to work on the screenplay for a remake of Creature from the Black Lagoon, and Kneale and his wife spent some time living at the Sheraton Hotel in Hollywood while Kneale worked on the project. The Black Lagoon script never went into production, but while in America Kneale met the director Joe Dante, who invited him to script the third film in the Halloween series, on which Dante was working; Kneale agreed, on the proviso that it would be a totally new concept unrelated to the first two films, which he had not seen and he did not like what he had heard about them. Kneale's treatment for the film met with the approval of John Carpenter, the producer of the Halloween series, although Kneale was required to write the script in six weeks. Kneale had a positive relationship with the director assigned to the film, Tommy Lee Wallace, but when one of the film's backers, Dino De Laurentiis, insisted upon the inclusion of more graphic violence and a rewrite of the script from Wallace, Kneale became displeased with the results and had his name removed from the film.
1987-1995: ITV-де жұмыс істеді
Ол британдық теледидар үшін сценарий жазуға қайта оралды, соның ішінде 1987 жылы ITV үшін Роджер Далтримен бірге «Джентри» және 1989 жылы Сьюзан Хиллдің «Қара киімдегі әйел» романының бейімделуі, ол ITV-де Рождество қарсаңында көрсетілді. Линн Трасс 1994 жылы «Таймс» газетіне арнап 4-арнада қайта көрсетілімді қарап отырып, былай деп жазды: «Клип-клоп әдетте ренжітуге болатын дыбыс емес. Бірақ бүгін қызықты сынақ болады, адамдардың артына барып, «клип-клоп» деп сыбырлап, «Қара киімдегі әйелді» көрген-көрмегендерін білуге болады. Осы тамаша драманы көруге батыл шешім қабылдаған адамдар кез келген «клип-клоп» естігенде қуанышпен секіріп, мойындарынан ұстап алады». Адаптация жартылай іске аспады; Книл сценарийді он күнде жазған, бірақ оның агенті оны Central Independent Television продюсерлеріне тапсырудан бұрын күтуге кеңес берді, олар оны асыққан деп ойламасын. Үш аптадан кейін сценарийді тапсырғанда, ол Central компаниясы өндірісті тоқтатуға дайын тұрғанын білді, себебі олар 67 жастағы Книлдің жасына байланысты жұмысты аяқтай алмады деп болжады. Сьюзан Хиллге Книлдің «Қара киімдегі әйелге» енгізген кейбір өзгерістер ұнамады. Книлдің кейде адаптацияларда екі стандартты қолданғаны байқалды; басқалар оның әңгімелеріне өзгерістер енгізген кезде оған ұнамайтын, бірақ ол өзі бейімдеп жатқан әңгімелерге өзгерістер енгізуге дайын болды. «Қара киімдегі әйел» адаптациясы туралы жазушы және сыншы Ким Ньюман: «Ол Сьюзан Хиллдің «Қара киімдегі әйел» романының кейіпкері ретінде Х.Г. Уэллстің Киппс есімін пайдаланғанына қатты ренжіді, сондықтан ол оны қолданбауға және кейіпкердің атын Кид деп өзгертуге шешім қабылдады. Біреу «Кватермас» есімін ақымақтық деп санап, оны өзгертсе, ол қатты ашуланатыны сөзсіз!» Алайда, Книлдің адаптациялары түпнұсқа автордың назарында әрдайым танымал болған жоқ. 1991 жылы ол Кингсли Амистің «Стенли мен әйелдер» романының төрт бөлімді нұсқасын жазды, ол түпнұсқа автордың мақұлдауына ие болды, Амис оны өз жұмысының ең табысты бейімделуі деп санады. Книл 1995 жылы ITV үшін Бернард Корнвеллдің Шарп романдарының адаптацияланған сериясының бөлігі ретінде «Шарптың алтыны» адаптациясын жасады. Бұл тапсырма оның агентін таң қалдырды; «Біз ол олармен айналысуды қаламайды деп ойлағанбыз, бірақ ол айналысты. Бұл, сірә, оның продюсерді ұнатқанынан болды». Ол 1950 жылдардан бері алғаш рет 1996 жылы радио үшін жазуға қайта оралды, ол BBC Radio 3 үшін «The Quatermass Memoirs» драмалық деректі фильмін жазды. Бұл фильм Книлдің бастапқы үш «Кватермас» сериалдарын жазуға әкелген оқиғаларға көз жүгізеді, кейбір мұрағаттық материалдарды пайдаланады және ITV «Кватермас» сериалынан бұрынғы оқиғаны көрсетеді, онда «Quatermass and the Pit» фильмінің жұлдызы Эндрю Кир профессор рөлінде ойнады. 1997 жылы осы фильмге аудио түсініктеме жазған кезде Книл 1930 жылдардағы Германияда орын алған «Кватермас» преквелі болуы мүмкін екендігі туралы болжады. «The Independent» басылымының хабарлауынша, Книл жас «Кватермас» 1930 жылдары неміс ракеталық эксперименттеріне қатысып, 1936 жылғы Берлин Олимпиадасы кезінде жас еврей қызының елден қашуына көмектесетін оқиға желісін ойлап тапты.
He returned to writing scripts for British television, including Gentry with Roger Daltrey for ITV in 1987, and the 1989 adaptation of Susan Hill's novel The Woman in Black for transmission on ITV on Christmas Eve. Lynne Truss, reviewing a repeat broadcast of the production on Channel 4 for The Times in 1994, wrote that: "Clip clop is not usually a noise to get upset about. But it will be an interesting test, today, to go up behind people and whisper 'clip clop', to find out whether they saw The Woman in Black last night. People who made the bold decision to watch this excellent drama will respond to any 'clip clop' by gratifyingly leaping in the air and grabbing the backs of their necks." The adaptation nearly went unmade; Kneale had written the script in ten days but been advised by his agent to wait before submitting it to the producers Central Independent Television so that they would not think he had rushed it. When he did submit the script three weeks later, he discovered that Central had been about to cancel the production as they had assumed that Kneale, then 67, had not been able to complete the work due to his age. Susan Hill did not like some of the changes that Kneale had made to The Woman in Black. It has been observed that Kneale on some occasions operated a double standard with adaptations; being unhappy when others made changes to his stories, but willing to make changes to stories he was adapting into script form. Referring to The Woman in Black adaptation, the writer and critic Kim Newman noted that: "He was very offended at the notion of Susan Hill using the name of Kipps from HG Wells as the hero of The Woman in Black, and so he decided not to use it and to change the hero's name to Kidd. I'm sure if somebody thought that Quatermass was a silly name and changed it, he'd be furious!" However, Kneale's adaptations were not always unpopular with the original author. In 1991, a four part version he wrote of Kingsley Amis's novel Stanley and the Women, met with approval from the original author, with Amis regarding it as the most successful adaptation of his work. Kneale also adapted Sharpe's Gold for ITV in 1995, as part of their series of adaptations of Bernard Cornwell's Sharpe novels. This was an assignment that surprised his agent; "We didn't think he'd want to bother with them but he did. That was probably because he liked the producer." He returned to writing for radio for the first time since the 1950s in 1996, when he wrote the drama documentary The Quatermass Memoirs for BBC Radio 3. Partly composed of Kneale looking back at the events that led to the writing of the original three Quatermass serials and using some archive material, there was also a dramatised strand to the series, set just before the ITV Quatermass serial and featuring Andrew Keir, star of the Hammer version of Quatermass and the Pit, as the Professor. While recording an audio commentary for that film in 1997, Kneale speculated about a possible Quatermass prequel set in 1930s Germany. According to The Independent, Kneale conceived a storyline involving the young Quatermass becoming involved in German rocketry experiments in the 1930s, and helping a young Jewish woman to escape from the country during the 1936 Berlin Olympics.
1995-2006 жылдар: Соңғы жылдары
Книлді табысты америкалық ғылыми-фантастикалық «Х-файлдар» (1993–2002) сериасы үшін жазуға шақырды, бірақ ол ұсыныстан бас тартты. Оның соңғы кәсіби жұмысы Джон Тоудың басты рөлде ойнаған ITV-нің «Kavanagh QC» заңдық драмасының бір бөлімі болды. Книльдің «Ежелгі тарих» атты бөлімі, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде концлагерьде қорқынышты тәжірибелерге ұшыраған еврей әйел туралы айтты. Ол түрлі теледокументалды фильмдерде сұхбат беруші ретінде пайда болды, сондай-ақ өзінің кейбір туындылары DVD форматында шығарылғанда қосымша аудио түсіндірмелер жазды. 2005 жылы ол BBC Four цифрлік телеарнасы «The Quatermass Experiment» экспериментінің тікелей қайта түсіріліміне кеңесші ретінде көмектесті. Ол Лондонның Барнс ауданында 2006 жылдың 29 қазанында 84 жасында, бірнеше ұсақ инсульттан кейін дүние салды.
Kneale was invited to write for the successful American science fiction series The X Files (1993–2002), but declined the offer. His final professional work was an episode of the ITV legal drama Kavanagh QC, starring John Thaw. Kneale's episode, "Ancient History", was about a Jewish woman who during the Second World War had been subjected to horrific experiments in a concentration camp. He continued to appear as an interview subject in various television documentaries, and also recorded further audio commentaries for the release of some of his productions on DVD. In 2005, he acted as a consultant when the digital television channel BBC Four produced a live remake of The Quatermass Experiment. He lived in Barnes, London, until his death on 29 October 2006 at the age of 84, following a series of small strokes.
Мұра
Би-Би-Сиге келген кезде Книл Би-Би-Си теледрамасының жай-күйіне таң қалды. Дегенмен, ол сол кезде қолданылып келген теледрама өндірісінің баяу және жалықтыратын стильдеріне наразы болды, олардың ортаның әлеуетін зейінсіз қалдырғанын сезді. Картьемен бірге ол британдық теледраманы революциялауға көмектесіп, оны театр мен радиодан ерекшелендірді. Телевизия тарихшысы Лез Кук 2003 жылы: «Книл мен Картье 1950-жылдардың басында теледрамаға толыққанды жаңа көзқарас әкелді» деп жазды. Уорвик университетінің кино және теледидар саласының оқытушысы Джейсон Джейкобс былай деп жазды: «Найджел Книл мен Рудольф Картье келгенімен, теледидардағы жақын драмаға тікелей қарсылық көрсетілді. Книл мен Картье теледидарды жылдамдатып, кең тақырыптар мен кеңістіктермен жандандыруды қалады. Олардың ғылыми фантастикаға бұрылуының себебі – сол кездегі теледидардың жақындығына басымдық беру болды». Жазушы және актер Марк Гатисс Книлдің британдық теледрама жазушыларының алдыңғы қатарында екенін, бірақ оның бұл еңбегі бағаланбағанын айтты. «Ол – ұлылардың бірі, ол Денис Поттер, Дэвид Мерсер, Алан Близдейл, Алан Беннеттей маңызды, бірақ менің ойымша, фантастика мен ғылыми фантастикаға деген кейбір көзқарастардың салдарынан оның есімі жиі еске алынбайды». The Guardian газеті «Книл теледидардан толыққанды құр қалған және оның орнын мыс операсының авторлары басып алған жалғыз автор емес. Бірақ оның орны Уэллс, Артур Кларк, Джон Уиндхэм және Брайан Олдистің қатарында, оның ғасырындағы ең жақсы, ең қызықты және ең мейірімді ағылшын ғылыми фантастика жазушысы ретінде сақталды» деп мәлімдеді. «Жыныстық Олимпиаданың жылы» туралы жазған Нэнси Бэнкс Смит Книлдің ең есте қалатын теледрама жазушыларының бірі екенін сезінді. «Книль есімі айтылғанда, баршаның тізе бүгіп құрмет көрсетуі керек. Кешегі, өткен жылғы, тіпті өткен ғасырдан қанша телебағдарламаны есіңізде сақтайсыз? Көп емес. Бірақ қызығы, мен Найджел Книлдің «Жыныстық Олимпиаданың жылы» фильмін алғаш рет көргенімді анық есімде сақтаймын. Бұл 35 жыл бұрын болған». Книлге кинорежиссер Джон Карпентер әсер етті. Қорқынышты әдебиеттердің авторы Стивен Кинг Книлді өзіне үлгі еткенін айтты, ал Ким Ньюман 2003 жылы Кингтің «Томминокерлердегі шұңқырды» жазғанын айтты. Комикс жазушысы Грант Моррисон және теледрама сценарисі Рассел Т. Дэвис сияқты басқа жазушылар да Книлдің өздерінің шығармаларына әсер еткенін мойындады, Дэвис «Жануарлар» эпизодының «Бейби» бөлімін «Мен көрген ең қорқынышты нәрсе. Күшті дүние» деп сипаттады. Фильм сценарисі және режиссері Дэн О'Бэннон да Книлдің жазуына құрметпен қарады және 1993 жылы «Кватэрмасс эксперименті» фильмінің жаңа нұсқасын жазды, бірақ фильм ешқашан түсірілмеді. Книлдің еңбегіне жұртшылық алдында ризашылық білдірген ойын-сауық индустриясының өкілдерінің қатарында The Beatles тобының барабаншысы Ринго Старр, Pink Floyd тобының мүшелері және Monty Python's Flying Circus жазушысы/орындаушысы Майкл Пейлин болды. Книл өзін ғылыми фантастика жазушысы деп санамады және жанрды жиі сынады. Ол әсіресе BBC-нің «Доктор Кто» (1963–89; 1996; 2005 – қазіргі уақытқа дейін) сериалын ұнатпады, себебі ол бір кезде оған сценарий жазу туралы ұсыныстан бас тартқан. Ол сондай-ақ «Doomwatch» және «Blake's 7» фильмдерін сынады, соңғысын британдық теледидардағы ғылыми фантастиканың ең төменгі деңгейі деп атады. «Доктор Кто» Книлдің «Кватэрмасс» сериалдарынан қатты әсер алды, кейде тіпті «Кватэрмасс» сюжеттеріне ұқсас сюжеттерді қолданды.
When he joined BBC, Kneale was impressed with the state in which they found BBC television drama. However, he was frustrated at what he saw as the slow and boring styles of television drama production then employed, which he felt wasted the potential of the medium. Together with Cartier he would help revolutionise British television drama and establish it as an entity separate from its theatre and radio equivalents. Television historian Lez Cooke wrote in 2003 that "Between them, Kneale and Cartier were responsible for introducing a completely new dimension to television drama in the early to mid 1950s." Jason Jacobs, a lecturer in film and television studies at the University of Warwick, wrote: "It was the arrival of Nigel Kneale and Rudolph Cartier that challenged the intimate drama directly Kneale and Cartier shared a common desire to invigorate television with a faster tempo and a broader thematic and spatial canvas, and it was no coincidence that they turned to science fiction in order to get out of the dominant stylistic trend of television intimacy." The writer and actor Mark Gatiss indicated that Kneale was among the first rank of British television writers, but that this had been overlooked. "He is amongst the greats—he is absolutely as important as Dennis Potter, as David Mercer, as Alan Bleasdale, as Alan Bennett, but I think because of a strange snobbery about fantasy or sci fi it's never quite been that way." The Guardian commented that "Kneale was by no means the only author to have been largely wasted by television, and to have seen his status overtaken by soap opera hacks. But his place is secure, alongside Wells, Arthur C. Clarke, John Wyndham and Brian Aldiss, as one of the best, most exciting and most compassionate English science fiction writers of his century." Writing about The Year of the Sex Olympics, Nancy Banks Smith felt that Kneale was one of the few television writers whose work was particularly memorable. "At the name of Kneale, I feel, every knee should bow. How much TV do you remember from last night last year last century? Quite. Curiously, I can remember clearly the first time I saw The Year of the Sex Olympics by Nigel Kneale. It was 35 years ago." Kneale was admired by the film director John Carpenter. The horror fiction writer Stephen King has cited Kneale as an influence, and Kim Newman suggested in 2003 that King had "more or less rewritten Quatermass and the Pit in The Tommyknockers." Other writers have acclaimed Kneale as an influence on their work including comics writer Grant Morrison and television screenwriter Russell T Davies, who described the Beasts episode "Baby" as "the most frightening thing I've ever seen Powerful stuff." Film screenwriter and director Dan O'Bannon was also an admirer of Kneale's writing, and in 1993 wrote a potential remake of The Quatermass Experiment, of which Kneale approved, but the film was never made. Other entertainment industry figures that publicly expressed admiration for Kneale's work include The Beatles' drummer Ringo Starr, members of the rock group Pink Floyd and Monty Python's Flying Circus writer/performer Michael Palin. Kneale never saw himself as a science fiction writer, and was often critical of the genre. He particularly disliked the BBC series Doctor Who (1963–89; 1996; 2005–present), for which he had once turned down an offer to write. He also criticised Doomwatch and Blake's 7, with the latter described as the lowest point of British television science fiction. Doctor Who was heavily influenced by Kneale's Quatermass serials, in some cases even using specific storylines that were similar to those from Quatermass.
Отбасы
Кнейлдің кіші інісі суретші және мүсінші Брайан Кнейл, ол 1982 жылдан 1990 жылға дейін Корольдік академияда мүсін шебері, содан кейін профессор болды. Ол 1959 және 1960 жылдары "Пингвин Букс" баспасында жарық көрген "Кватермас" сценарийлерінің кітаптарының мұқабаларын салған. Ол сондай-ақ, лобстердің суретін жасады, ол арнайы эффекттер дизайнерлері Бернард Уилки мен Джек Кинге "Кватермас және шұңқыр" телесериалының түпнұсқасы үшін Марс жаратылыстарын жасауда шабыт берді. 1950 жылдардың басында Кнейл BBC-нің асханасында тағы бір сценарист, еврей босқыны Джудит Керрмен танысты. Олар 1954 жылдың 8 мамырында үйленді және екі балалары болды: Мэтью, кейіннен сәтті романист болған, және Тейси, актриса, кейін "Гарри Поттер" фильмдер сериясында жұмыс істеген арнайы эффекттер дизайнері. Керр "Мог" кітаптарының сериясымен және жас кезінде нацистік Германиядан қашу тәжірибесіне негізделген "Гитлер қызғылт қоянды ұрлаған кезде" кітабымен танымал балалар жазушысы болды. Кнейл 1970 жылдары Керрмен бірлесіп "Гитлер қызғылт қоянды ұрлаған кезде" фильмінің адаптациясы үстінде жұмыс істеді, бірақ фильмді жасағандар олардың сценарийін пайдаланбады. Сол сияқты, 1995 жылы Кнейл Керрдің кітабының жалғасы "Алыстағы кішкентай адам" бойынша төрт бөлімді сценарий жазды, бірақ ол да көрсетілмеді.
Kneale's younger brother is artist and sculptor Bryan Kneale, who was Master and then Professor of Sculpture at the Royal Academy from 1982 to 1990. He painted the covers for the Quatermass script books released by Penguin Books in 1959 and 1960. He was also responsible for a painting of a lobster from which special effects designers Bernard Wilkie and Jack Kine drew their inspiration for the Martian creatures they constructed for the original television version of Quatermass and the Pit. In the early 1950s Kneale met fellow BBC screenwriter Judith Kerr, a Jewish refugee, in the BBC canteen. They married on 8 May 1954 and had two children; Matthew, who later became a successful novelist, and Tacy, an actress and later a special effects designer who worked on the Harry Potter film series. Kerr became a successful children's writer, with the Mog series of books and When Hitler Stole Pink Rabbit, which was based on her own experiences of fleeing Nazi Germany in her youth. Kneale worked with Kerr on an adaptation of When Hitler Stole Pink Rabbit in the 1970s, but the eventual makers of the film version disregarded their script. Similarly, in 1995 Kneale scripted a four part adaptation of one of Kerr's sequels to the book, A Small Person Far Away, but this also went unproduced.