Кіріспе

Желкенді кеме түрі

Луггер – бір немесе бірнеше мачтасында луг желкенін пайдаланатын желкенді кеме. Луггерлер, әсіресе Франция, Англия, Ирландия және Шотландия жағалауларында жұмыс кемелері ретінде кеңінен қолданылған. Луггерлердің мөлшері мен дизайны әртүрлі болды. Көптегендері палубасыз, ашық қайықтар болды, олардың кейбіреулері жағажайға тікелей түсіріліп жұмыс істеді (мысалы, Гастингс немесе Дил). Ал басқалары толық палубасы бар кемелер болды (Зулу және көптеген басқа да желкенді дрейфтерлер осыған жатады). Кейбір үлкендері жоғары қосымша желкендермен жабдырылған.

Тарих

Лугагер – әдетте екі немесе үш мачталы кеме, әр мачтаға луг желкендері орнатылады. Кейбір лугагерлерде жаға немесе стаксель желкендері де болуы мүмкін. Сирек жағдайларда, кейбір лугагерлер, әсіресе "chasse marée" кемелері, луг топсейльдерін қолданады. Луг желкені – желкеннің жоғарғы жиегіне бекітілетін асимметриялы төртбұрышты желкен. Мачтаға бекітілуі үшін парель немесе травелер (мачтаның айналасына кигізілетін металл сақинадан, гитотқа арналған ілмек пен желкендегі стропқа бекітілетін ілмектен тұрады) қолданылады. Суға түсірілетін луг желкенінің тағы (алдыңғы төменгі бұрышы) мачта алдында белгілі бір қашықтықта бекітіледі, ал тұрған луг желкенінің тағы көбінесе мачта табанына жақын орналасады. Суға түсірілетін луг желкенінің гитоты әдетте ауа райы жағынан бекітіледі, бұл мачтаның басқа жағдайда тұрақталмауына мүмкіндік береді. Көбінесе алдыңғы желкен суға түсірілетін, ал артқы желкен тұрған типте болады. Мұндай жүйе көптеген дәстүрлі британдық балық аулау кемелерінде, мысалы, фифиде кездеседі, бірақ екі мачтада суға түсірілетін немесе екі немесе үш мачтада тұрған луг желкендерінің мысалдары да бар (мысалы, chasse marée).

Құрылғы

Тұрақты тұтқаны буммен немесе онысыз қолдануға болады; көптеген жұмыс кемелері жұмыс істеу үшін көбірек орын қалдыру үшін бумсыз болды. Суға батыру тұтқасы ешқашан бумды пайдаланбайды. Суға батыру тұтқасын бағытты өзгертетін кезде мачтаның леeward (жел соқпайтын) жағына жылжыту қажет, осылайша желкен жаңа бағытта жақсы аэродинамикалық пішінге ие болады. Мұны істеудің бірнеше тәсілі бар, олардың бірі - желкенді жай ғана төмендету, ауланы және желкенді мачтаның екінші жағына жылжыту және қайта көтеру. Барлық әдістер уақытты және еңбекті қажет етеді. Тұрақты тұтқаны бағытты өзгертетін кезде өзгертудің қажеті жоқ, себебі ол желкенді мачтаға қысып тұрып, жақсы орналаса береді. Кейбір пайдаланушылар (мысалы, Корольдік теңіз флотының Монтегю кит аулау кемесі) тұрақты тұтқаның ауласын да батыруға болады (жел желкенді толтырмаған сәтте, желпекке өткір және уақтылы төмен қарай тартылыс жасау арқылы). Керісінше, көптеген балықшылар қай бағытта жүзуге ниеттенсе де, тұрақты тұтқаны әрқашан мачтаның бір жағында көтеруге тырысады.

Өнер көрсету

Тік желкенмен жүзудің тиімділігі желкеннің дұрыс тартылу деңгейіне байланысты. Бұл құрылымның маңызды бөлігі – желкеннің кернеуін желдің әртүрлі бағыттарына қарай реттеуге арналған тартқыш жүйе (tack tackle). Теңдестірілген (немесе балансталған) желкенде мачта алдындағы бам (boom) ауламен (yard) шамамен бірдей қашықтықта орналасқан. Бұл көбінесе шағын қайықтарда қолданылады. Жел қай бағыттан соқса да, желкен мачтаның бір жағында қалады. Желкенді дұрыс орнату үшін бамнан мачта табанына жақын жерге төмен тартқыш (downhaul) орнатылады және оның реттелуі өте маңызды. Лугерлер 18 ғасырдың ортасынан бастап контрабандаға кеңінен қолданылды; олардың жылдам корпустары мен қуатты жабдықтары қызметтегі кез келген баж салынатын кемеден озатынуға мүмкіндік берді. Француздық үш мачталы лугерлер жекешелікпен және жалпы саудамен де айналысты. 1840 жылдан бастап контрабанда азайғаннан кейін, британдық үш мачталы лугерлердің бас мачтасы көбінесе алынып тасталды, ал үлкен желкендер алдыңғы және корма мачталарына орнатылды. Бұл балық аулау торларын пайдалануға қолайлы кеңірек орын берді.