Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлыбританиядағы Корнуоллдағы азаматтық приход және ауыл – Сент-Эрт. Сент-Эрт өз атын Орта ғасырларда Корнуоллға христиан дінін әкелген ирландтық әулиелердің бірі – Сент-Эркіден алады және ол Хейл өзенінің ежелгі арқылы өтетін жерінде орналасқан. Бұл жердің корн тіліндегі атауы Сент-Утиноктан шыққан, оның туралы көп мәлімет белгілі емес. Сент-Эрт шіркеуі 15 ғасырда салынған, бірақ бұрын ауылға қарап тұрған Сент-Эрт төбесінде басқа шіркеу болған деген әңгіме бар. Сент-Эрт теміржол станциясы ауылдан 0,75 миль қашықтықта, Роуз-ан-Граус жерінде орналасқан және Лондон Паддингтоннан Пензансқа дейінгі Корнуолл магистральдық теміржолында жатыр. Бұл сонымен қатар көрнекті Сент-Айвс шығанағы жолына қосылатын торап та есептеледі.
St Erth is a civil parish and village in Cornwall, England, United Kingdom. St Erth takes its name from Saint Erc, one of the many Irish saints who brought Christianity to Cornwall during the Dark Ages, and is at the old crossing point of the River Hayle. The Cornish name of the place derives from St Uthinoch of whom little is known. The church of St Erth dates from the 15th century, though an older church is said to have once stood on St Erth Hill overlooking the village. The St Erth railway station is 0.75 miles from the village, at Rose an Grouse, and is on the Cornish Main Line from London Paddington to Penzance. It is also the junction for scenic St Ives Bay Line.
География
Ауыл Сент-Айвстен оңтүстік-шығысқа қарай 6,5 шақырым (4 миль) және Пензанстан солтүстік-шығысқа қарай 10 шақырым (6 миль) жерде орналасқан. Парох батыста Людгванмен, солтүстікте Хейлмен және оңтүстікте Сент-Хиларимен шекаралас. Ескі керуен жолы 1825 жылы Хейл сағасының жиегі бойымен бұрынғыдан жаңа жол салынғанға дейін ауылдан өтіп тұрды. 1825 жылға дейін Хейлден Сент-Айвс немесе Пензансқа баруға ниеттенгендер Хейл сағасының құмдарынан өтуге немесе ежелгі Сент-Эрт көпірі арқылы Хейл өзенін кесіп, ұзақ айналып өтуге мәжбүр болды. Сент-Эрт ауылының орталығындағы "Жұлдыз" тавернасы – XIV-XV ғасырларға жататын, ІІ санаттағы тізімде тұрған керуеншілер мейрамханасы. Осы жолмен Пенвиттің қалайы кен орындарынан алынған қалайы елге тасымалданды. Жолсеріктер саяхатшыларды құмдардан өткізіп берді, бірақ тіпті олардың көмегімен де бұл кейде қауіпті сапар болды, ал құмның жылжуы мен толқындар бірнеше адамның өмірін қиды. Саудаға бұл үлкен кедергі болғандықтан, Генри Харви де сенімді тұлға ретінде ақылы жол құрылысын жүзеге асыру үшін траст құрылды, ол қазіргі плантацияның батысынан Олд-Кей Хаусқа дейін баратын жолды салуға мүмкіндік берді. 1825 жылы 5000 фунт стерлингке бағаланған бұл жолды пайдаланғандардан инвесторлар шығындарын өтеу үшін жол ақысы жиналды. Сент-Эртте "Юнайтед Дейриз" компаниясына тиесілі үлкен май зауыты орналасқан, ол Пенвитте өндірілген сүттің көп көлемін өңдеуге жауапты болды.
The village is four miles (6.5 km) southeast of St Ives and six miles (10 km) northeast of Penzance. The parish shares boundaries with Ludgvan in the west, Hayle in the north, and St Hilary in the south. The old coaching road once led through the village, before the building of the causeway in 1825 along the edge of the Hayle Estuary. Prior to 1825 anyone wanting to go from Hayle to St Ives or Penzance had to cross the sands of the Hayle Estuary or make a significant detour crossing the River Hayle at the ancient St Erth Bridge. The Star Inn, in St Erth village centre, is a Grade II listed building coaching inn dating from the fourteenth/fifteenth centuries. It was along this route that tin was carried upcountry from the stannaries of Penwith. Guides took travellers across the sands, but, even with guides, it was sometimes a perilous journey and the shifting sand and racing tide claimed several lives. Because of this major obstacle to trade, a turnpike trust was formed, with Henry Harvey a trustee, to build the causeway which now takes the road below the plantation west to the Old Quay House. Costing £5000 in 1825, the investors charged a toll to use the causeway to recover their costs. St Erth was the site of a large creamery operated by United Dairies: this was responsible for processing a large quantity of milk produced in Penwith.
Елді мекендер
Тревиннард сарайы – Хокинс отбасы ортағасырлық алдыңғы үйінің орнынан басқа жерде салған 18 ғасырдың басындағы үй. Трелиссик сарайы – 1688 жылы Якобит Джеймс Пейнтер үшін қайта жаңғыртылған ортағасырлық үй, содан кейін 18 ғасырда тағы да жаңғыртылып, 19 ғасырда кеңейтілген. Тредреа сарайы – 17 ғасырдың үйі, бірақ ол шамамен 1856 жылы көбінесе қайта салынған. Фасады аш тастан қаланған бес бөліктен тұрады.
Trewinnard Manor is an early 18th century house built on a different site from its medieval predecessor by the Hawkins family. Trelissick Manor is a medieval house remodelled in 1688 for the Jacobite James Paynter, again remodelled in the 18th century and extended in the 19th century. Tredrea Manor is a 17th century house but it was largely rebuilt c. 1856. The front is of five bays built in ashlar.
Сент-Эрт құм шұңқыры
Сент-Эрт құм шұңқыры плиоцен құмдары мен сазды топырақтары үшін қазылды. Саз шахтерлердің қақпақтарына шамдарды бекіту үшін, сондай-ақ Пензанстағы құрғақ доктарды нығайту үшін қолданылды. Кейін оны Бернард Лич Сент-Айвс қаласындағы керамика шеберханасында пайдаланды. Бұл саз маңызды қазба жатқан жер болды және 1886 жылы Корольдік қоғам қабық жатындарын іздеу үшін үкіметтік грант алды. 1962 жылы шұңқырлар ғылыми маңызы бар ерекше орын деп жарияланды. Дегенмен, осы аймақтағы құмның басты қолданысы Корнуоллдағы металл қорыту заводтары үшін, әсіресе жақын орналасқан Хейлдегі Харви және одан басқа да жерлерде болды. Құм дәндерінің беті жұқа саз қабатымен жабылған. Жұмсақ қысыммен және судың дұрыс мөлшерімен құм дәндері бірігіп, балқытылған металдарды құю арқылы инженерлік қорытпалар жасауға болатын құм қалыптар жасауға қолданылады. Қолданыстан шыққан шұңқырлардың бірі Корнуолл табиғат қор қорына тиесілі геологиялық табиғи қорық болып табылады. Шахташылардың қақпақтарына шамдарды бекіту үшін саздың тағы бір жақсы көзі Сент-Агнес маяғында орналасқан.
St Erth Sand Pits were worked for Pliocene sands and clays. The clay was used for fixing candles to miners' helmets and also for puddling the dry dock at Penzance. Later it was used by Bernard Leach at his pottery in St Ives. The clay was the source of significant fossil finds and in 1886 the Royal Society obtained a government grant to search the shell beds. In 1962 the pits were designated a Site of Special Scientific Interest (SSSI). However, the main use of the sand in this location was for the metal foundries throughout Cornwall, but especially for Harvey's of nearby Hayle, and beyond. The sand grains are found coated with a thin film of clay. With gentle pressure and the correct percentage of water the sand grains will bind together and can be used for making a sand mould into which molten metals can be poured to make engineering castings. One of the disused pits is a geological nature reserve owned by Cornwall Wildlife Trust. Another good source of clay for fixing candles to miners' helmets was on St Agnes Beacon.
Қауымдық шіркеу
Қауымдық шіркеу 14 ғасырда салынған және Әулие Эркке (латынша Ercus) арналған. Бұл үлкен шіркеу емес, оның батыс мұнарасы үш қабаттан тұрады. Солтүстік және оңтүстік наурындар бар, солтүстік наурынындағы аркадада екі түрлі іргетас қолданылған. Шіркеу 1874 жылы қайта жаңартылды, сол кезде шатырға екі мансарда терезесі қосылды. Оңтүстік кіреберісінің күмбезді шатыры ескі, ал қадір Норман стилінде және ерекше төртбұрышты пішінде. Неф пен наурындардың әсем ағаш шатырлары және Төрт Евангелисттермен безендірілген әдемі еменнен жасалған қоршау 1874 жылғы қайта жаңартудың нәтижесі. Шіркеу орманды аймақта орналасқан және, Чарльз Хендерсонның сөзінше, шіркеу ауласы "ғимаратты едәуір көркейтеді". Қауымдағы сегіз жердің аты ортағасырлық тізілімдерде шағын шіркеулер немесе қасиетті орындар ретінде тіркелген, оның ішінде Босворгей (Мария Магдалина) және Гурлин. Қауымда алты корнуоллдық айқыш бар: екеуі шіркеу ауласында, ал қалғандары шіркеу қаласында, сондай-ақ Баттери Милл, Трегенхорн және Тревеанда орналасқан.
The parish church is dedicated to St Erc (Latin Ercus) and is probably of the 14th century. It is not a large church and has a west tower of three stages. There are north and south aisles, the arcade in the north aisle having piers of two different types. The church was restored in 1874, at which time two dormer windows were inserted in the roof. The wagon roof of the south porch is old and the font is Norman and of an unusual square design. The ornate wooden roofs of the nave and aisles and fine oak screen decorated with the Four Evangelists are due to the restoration of 1874. The church is sited in a wooded area and the churchyard, according to Charles Henderson, "greatly enhances the building". The names of eight places in the parish are recorded as having chapels or shrines in the medieval registers, including Bosworgey (St Mary Magdalene) and Gurlyn. There are six Cornish crosses in the parish: two are in the churchyard and the others are in the churchtown and at Battery Mill, Tregenhorne and Trevean.
Корнуолл күрес
Сент-Эртте кем дегенде соңғы ғасыр бойы жүлделі Корнуол күресі турнирлері өткізіліп келген. Турнирлер Сент-Эрт станциясына жақын орналасқан Трелоуетт алаңында және Тредреа Манорында ұйымдастырылған.
There have been Cornish wrestling tournaments, for prizes, have been held in St Erth at least throughout the last century. Tournaments have been held at the field at Treloweth, near St Erth station and at Tredrea Manor.
Жергілікті билік
Жергілікті өзін-өзі басқару үшін Сент-Эрт азаматтық приход болып табылады және әр төрт жыл сайын Сент-Эрт приход кеңесіне он бір кеңесші сайлайды. Жергілікті билік органы – Корнуолл кеңесі.
For the purposes of local government St Erth forms a civil parish and elects eleven parish councillors every four years to St Erth Parish Council. The local authority is Cornwall Council.
Туининг
Сент-Эрт Францияның Бретань аймағындағы Плулеч қаласымен бауырласып кеткен.
St Erth is twinned with Ploulec'h in Brittany, France.