Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Орталық барлау агенттігінің қызметкері (1917–1987)
Central Intelligence Agency officer (1917–1987)
Джеймс Иисус Энглтон (9 желтоқсан 1917 – 11 мамыр 1987) – 1954 жылдан 1975 жылға дейін Орталық барлау агенттігінің қарсы барлау бөлімінің бастығы болған американдық барлау операторы. Орталық барлау қызметінің директоры Ричард Хелмстің айтуынша, Энглтон "коммунистік емес әлемдегі ең басты қарсы барлаушы ретінде танылды". Энглтон Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Италия мен Лондонда ЦРУ-ның соғыс уақытындағы алдыңғы қатарлы қызметі – Стратегиялық қызмет кеңсесінде қызмет етті. Соғыстан кейін ол Вашингтонға оралып, ЦРУ-ның негізін қалаушылардың бірі болды. Бастапқыда ол шетелдік барлау ақпаратын жинауға және одақтас елдердегі әріптес ұйымдармен байланыс орнатуға жауапты болды. 1954 жылы Аллен Даллес Энглтонды Қарсы барлау штабының бастығы қызметіне тағайындады. Басшы ретінде Энглтон КГБ агенттері Анатолий Голицын мен Юрий Носенконың дезертирлік етуіне тікелей қатысты. Голицын арқылы Энглтон ЦРУ-да жоғары дәрежелі кеңес тыңшысы бар екеніне көз жеткізді және оны іздеуге кірісті. Бұл аса қауісті ізгілікпен жасалған әрекет пе, әлде тиісті сақтық шарасы ма, деген мәселе тарихи пікірталас нысаны болып қала береді. Тергеуші журналист Эдвард Джей Эпштейн Энглтонды барлау саласындағы әріптестерінің жоғары бағалағандығымен келіседі және Энглтон "алты ЦРУ директорының – генерал Уолтер Беделл Смит, Аллен Даллес және Ричард Хелмс сияқты тұлғалардың сенімін" жеңіп алғанын айтады. Олар Энглтонды маңызды лауазымдарда ұстап, оның еңбегін бағалады.
James Jesus Angleton (December 9, 1917 – May 11, 1987) was an American intelligence operative who served as chief of the counterintelligence department of the Central Intelligence Agency from 1954 to 1975. According to Director of Central Intelligence Richard Helms, Angleton was "recognized as the dominant counterintelligence figure in the non communist world". Angleton served in the Office of Strategic Services, a wartime predecessor to the CIA, in Italy and London during World War II. After the war, he returned to Washington, D. C. to become one of the founding officers of the CIA. He was initially responsible for the collection of foreign intelligence and liaison with counterpart organizations in allied countries. In 1954, Allen Dulles promoted Angleton to chief of the Counterintelligence Staff. As chief, Angleton was significantly involved in the defection of Soviet KGB agents Anatoliy Golitsyn and Yuri Nosenko. Through Golitsyn, Angleton became convinced the CIA harbored a high ranking Soviet mole and engaged in an intensive search. Whether this was a highly destructive witch hunt or appropriate caution remains a subject of intense historical debate. Investigative journalist Edward Jay Epstein agrees with the high regard in which Angleton was held by his colleagues in the intelligence business, and adds that Angleton earned the "trust of six CIA directors—including Gen. Walter Bedell Smith, Allen W. Dulles and Richard Helms. They kept Angleton in key positions and valued his work."
Ерте және жеке өмір
Джеймс Джесус Энглетон 1917 жылдың 9 желтоқсанында Бойзе қаласында, Айдахо штатында, Джеймс Хью Энглетонның (1888–1973) және Кармен Мерседес Мореноның (1898–1985) төрт баласының үлкені ретінде дүниеге келді. Оның ата-анасы Аризона штатындағы Ногалес қаласында танысқан, оның әкесі генерал Джон Першингтің басшылығымен қызмет еткен АҚШ армиясының атты әскер офицері болған. Кармен Морено Мексикада туған, бірақ 1916 жылдың желтоқсанында Джеймс Х. Энглетонға үйленбес бұрын АҚШ азаматы болған. Энглетон Паунд, Каммингс және Т. С. Элиот сияқты жазушылармен көп хат алмасып, әсіресе «Абстракцияның жеті түрі» атты кітабының авторы Уильям Эмпсоннан үлкен әсер алды. Энглетон Йель университетінде Мейнард Мак және, ең бастысы, Америка зерттеулерінің негізін қалаушы Норман Холмс Пирсоннан «Жаңа сын» әдісін оқыды. Ол Гарвардта қысқа мерзімге заңды оқыды, бірақ бітірген жоқ.
James Jesus Angleton was born December 9, 1917, in Boise, Idaho, the eldest of four children of James Hugh Angleton (1888–1973) and Carmen Mercedes Moreno (1898–1985). His parents met in Nogales, Arizona, while his father was a U. S. Army cavalry officer serving under General John Pershing. Carmen Moreno was born in Mexico but was already a naturalized American citizen before she married James H. Angleton in December 1916. Angleton carried on an extensive correspondence with Pound, Cummings and T. S. Eliot, among others, and was particularly influenced by William Empson, author of Seven Types of Ambiguity. Angleton was trained in the New Criticism at Yale by Maynard Mack and others, chiefly Norman Holmes Pearson, a founder of American Studies. He briefly studied law at Harvard, but did not graduate.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1943 жылы Ангелтон АҚШ армиясына қосылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ангелтон Стратегиялық қызметтер кеңсесінде (OSS) қызмет етіп, оның Италиядағы бөлімшесін басқарды. Ангелтон порттар мен көпірлер сияқты нысандарды қорғауға қызығушылық танытты және Боргезеге ынтымақтастығы үшін әділ сот процесін ұсынды. Ол оны американдық формаға кигізіп, Миландан Римге одақтастардың тергеуіне жеткізді. Кейін итальян соты Боргезені нацистік басқыншылармен ынтымақтастық еткені үшін соттады және айыптады, бірақ соғыс қылмыстары үшін емес. Соғыстан кейін Ангелтон Италияда қалды, басқа барлау қызметтерімен байланыс орнатып, 1948 жылғы итальяндық жалпы сайлауда маңызды рөл атқарды. Сайлауда АҚШ қолдауындағы Христиан-демократиялық партия, Кеңес Одағы қолдауындағы Итальяндық коммунистік партиядан жеңіске жетті. 1949 жылғы мамыр айында ол Арнайы операциялар басқармасының Штаб-А басшысы болып тағайындалды, онда ол шетелдік барлау ақпаратын жинауға және шетелдегі барлау ұйымдарымен байланыс орнатуға жауапты болды. 1951 жылдан бастап Ангелтон Израильдің Моссад және Шин Бет агенттіктерімен байланыс ретінде "Израиль бюросына" жауапты болды. Автор Сэмюэл Кац Ангелтонның Израильдің ядролық қару бағдарламасына ЦРУ көмегін бағыттағанын мәлімдеді. Штаб-А басшысы ретінде Ангелтон болашақ MI6 басшысы Ким Филбимен тығыз жұмыс істеді, ол да Вашингтонда болды. 1951 жылы Филбидің әріптестері Гай Берджесс пен Дональд Маклин Мәскеуге қашып кетті. Филби Вашингтоннан қуылды, себебі ол оларға Венона жобасының шифрланған кеңес коммуникацияларынан алынған ақпаратты берген деп күдіктелді. Филбинің кеңестік тыңшы екені расталды, бірақ оны тұтқындауға келгендерден қашып құтылды. 1963 жылы ол Мәскеуге қашып кетті. Филби Ангелтонды "тамаша қарсылас" және "қызықты" дос деп атады, ол оның дезертирлік жасағанға дейін "түсініп алған" сияқты көрінген. ЦРУ қызметкері, бұрынғы ФБР агенты Уильям Кинг Харви Филби және Ангелтон күдіктенген басқа кеңес агенттері туралы күдік білдірді. 1953 жылы Аллен Даллес Орталық барлау қызметінің директоры болды. Ол көп ұзамай Ангелтонды Қарсы барлау басқармасының бастығы етіп тағайындады, және ол осы лауазымда өмірінің соңына дейін қызмет етті. Вьетнам соғысы және кеңес-американ қатынастарының жақсару кезеңінде Ангелтон соғыстың қажеттілігіне берік сенді. Осы кезеңде Ангелтонның қарсы барлау басқармасы президент Линдон Джонсонның басшылығымен ең толыққанды ішкі жасырын бақылау жобасын (CHAOS операциясы деп аталды) жүзеге асырды. Сол кездегі басым пікір, 1960-1970 жылдардағы соғысқа қарсы және азаматтық құқықтар қозғалыстары шетелдік қаржыландыру мен қолдау алғаны болды. Олар ешқандай дәлел таба алмады, бірақ Кеңес Одағы осы қозғалыстарға әсер еткенін мойындады. Ангелтон сонымен қатар Қытаймен қарым-қатынасты қайта жаңартудың стратегиялық есептеулері КГБ-ның Қытай-Кеңес Одағының жарылуын жасауға негізделген деп сенді. Ол тіпті Генри Киссинджердің КГБ-ның ықпалында болуы мүмкін деген болжамға дейін барды.
In 1943, Angleton joined the U. S. Army. During World War II, Angleton served in the Office of Strategic Services (OSS) and led its Italian branch. Angleton was interested in the defense of installations such as ports and bridges and offered Borghese a fair trial in return for his collaboration. He dressed him up in an American uniform and drove him from Milan to Rome for interrogation by the Allies. Borghese was then tried and convicted by an Italian court of collaboration with the Nazi invaders but not of war crimes. Angleton remained in Italy after the war, establishing connections with other intelligence services and playing a major role in the 1948 Italian general election. The election was won by the US backed Christian Democratic Party over the Soviet backed Italian Communist Party. In May 1949, he was made head of Staff A of the Office of Special Operations, where he was responsible for the collection of foreign intelligence and liaising with counterpart intelligence organizations in foreign countries. Beginning in 1951, Angleton was responsible for "the Israel desk" as liaison with Israel's Mossad and Shin Bet agencies. Author Samuel Katz has claimed that Angleton directed CIA assistance to the Israeli nuclear weapons program. As head of Staff A, Angleton worked particularly closely with Kim Philby, the apparent future head of MI6, who was also in Washington. In 1951, Philby's colleagues Guy Burgess and Donald Maclean defected to Moscow. Philby was expelled from Washington, suspected of having tipped them off based on decoded Soviet communications from the Venona project. Philby was confirmed to be a Soviet mole but eluded those sent to arrest him. He defected to Moscow in 1963. Philby called Angleton "a brilliant opponent" and a "fascinating" friend who seemed to be "catching on" before his defection. CIA employee William King Harvey, a former FBI agent, had voiced his suspicions regarding Philby and others Angleton suspected were Soviet agents. In 1953, Allen Dulles became Director of Central Intelligence. He soon named Angleton chief of the Counterintelligence Staff, in which position Angleton served for the remainder of his career. During the Vietnam War and Soviet American détente, Angleton remained convinced of the necessity of the war. During this period, Angleton's counter intelligence staff undertook a most comprehensive domestic covert surveillance project (called Operation CHAOS) under the direction of President Lyndon Johnson. The prevailing belief at the time was that the anti war and civil rights movements of the 1960s and 1970s had foreign funding and support. None was found by them, although the Soviet Union did influence the movements. Angleton also believed that the strategic calculations underlying the resumption of relations with China were flawed based on a deceptive KGB staging of the Sino Soviet split. He went so far as to speculate that Henry Kissinger might be under KGB influence.
Кіргізуге күдік
Энглтонның жалпы сенімінде барлық құпия барлау агенттіктері басқалармен енген деп есептелуі керек, немесе кем дегенде ақылға қонымды қарсы барлау басшысы солай деп есептеуі керек. Ангелтонның көзқарасына оның Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс барлауын манипуляциялау тәжірибесі, Кембридж бестігі және үшінші әлемде американдықтардың кірігу әрекеттерінің табысы әсер етті. Атап айтқанда, Ангелтонның Филбимен тығыз байланысы оның күдіктерін күшейтіп, «мүмкін болатын проблемаларды» қайта тексеруге итермеледі. Ангелтонның ЦРУ-дағы орны және оның директор Ричард Хелмспен тығыз қарым-қатынасы оның ықпалын кеңейтті, және ол өскен сайын ЦРУ-да англтондықтар мен оларға қарсыларға бөлінді. Бұл қақтығыс Анатолий Голицын мен Юрий Носенкоға қатысты болды, олар 1961 және 1964 жылдары Кеңес Одағынан АҚШ-қа қашып келді. Голицын 1961 жылдың 15 желтоқсанында Хельсинки арқылы қашып өтті. Ол отбасымен бірге ЦРУ-ның сүйемелдеуімен Швецияға, содан кейін АҚШ-қа ұшып келді, онда оны Ангелтон жеке сұраққа алды. Голицын алғашқы сұхбатын КГБ офицерлерін анықтау үшін фотосуреттерді қараумен шектеді және КГБ стратегиясын талқылаудан бас тартты. Голицын MI5-ке ену мүмкіндігі туралы айтқаннан кейін, MI5 алаңдаушылығын Ангелтонмен бөлісті. Ол Хелмстен Голицын және оның одан әрі сұраққа алуы үшін жауапкершілікті өзіне беруге рұқсат сұрады. Голицын соңында Кембридж бестігі сияқты көптеген танымал кеңес агенттерін ашты, бұл олардың тұтқындалуына әкелді. Алайда, Голицыннің басқа да айыптаулары, соның ішінде Ұлыбритания премьер-министрі Гарольд Уилсонның кеңес агенті болғаны және Қытай-Совет дауының «әдемілік» болғаны туралы мәлімдемелері жалған болып шықты. Ангелтон бұл пікірге сенді, нәтижесінде осы сипаттамаға жақын кез келген адам оның күдігіне түсті. Ангелтон ЦРУ-ның КГБ-мен келіскеніне көз жеткізді. Голицын Ангелтонды КГБ 1958 және 1959 жылдары қайта ұйымдастырылып, тек ЦРУ және ФБР жұмысқа алған агенттерден тұратын, батыс әріптестерін манипуляциялау үшін оларды екі еселенген қуыршақ шеберлерінің кішкентай тобы басқаратын қалпақтан тұратынына көндірді. Голицын күмәнді дереккөз болғанымен, Ангелтон ЦРУ-дан алынған маңызды ақпаратты қабылдады. Носенкоға қашуға рұқсат берілді, бірақ ЦРУ КГБ-ның шақыру бұйрығын растай алмады. Голицын КГБ өзін беделсіз ету үшін дезертирлерді жіберуге тырысады деп бастапқыда айтқан. Үлкен қысым астында Носенко екі рет өтірік анықтағыштан өтпеді, бірақ Агенттіктің бірнеше бөлімдері бақылаған үшінші сынақтан өтті. Оның мәлімдемесін (Ли Харви Освальдқа қатысты қосымша мәлімдемелер сияқты) ықтимал емес деп бағалап, Ангелтон Кеңес Ресейі бөлімінің басшысы Дэвид Мерфиге Носенконы үш жылдан астам уақыт бойы жалғыздықта ұстауға рұқсат берді. Бұл 16 ай бойы терезесі, жиһазы, жылытуы және кондиционері жоқ шағын шатырда болуын қамтыды. Адамдармен кездесуге тыйым салынды. Носенко аптасына бір рет жуынатын, теледидары, оқулықтары, радиосы, жаттығулары мен тіс щеткасы болмады. Сұрақ алу жиі және қарқынды болды. Носенко тағы 4 айды Пирри лагерінде 10 футка 10 футка бетон бункерде өткізді. Носенко Ангелтонның Голицынға деген сенімін әлсіретпеген сияқты, бірақ Хелмс пен Дж. Эдгар Гувер басқаша ойлады. Гувердің наразылығы ФБР директоры қызметін атқарып жатқан уақыт ішінде ФБР мен ЦРУ арасындағы қарсы барлау ынтымақтастығын қатты шектеді. Носенконың заңды түрде бас сауғалаған, подполковник екені анықталды. Ол ЦРУ-ға кеңесші болды.
Angleton held a general belief that all secret intelligence agencies should be assumed to be penetrated by others, or at least that a reasonable chief of counterintelligence should assume so. Angleton's view was influenced by his direct experience with the manipulation of German intelligence during World War II, the Cambridge Five, and the success of American infiltration efforts in the Third World. In particular, Angleton's close association with Philby heightened Angleton's suspicions and led him to double check "potential problems". Angleton's position in the CIA and his close relationship with Director Richard Helms in particular expanded his influence, and as it grew, the CIA split between Angletonians and anti Angletonians. This conflict rose in particular regard to Anatoliy Golitsyn and Yuri Nosenko, who defected from the Soviet Union to the United States in 1961 and 1964, respectively. Golitsyn defected via Helsinki on December 15, 1961. He and his family flew with a CIA escort to Sweden and then to the United States, where he was interviewed by Angleton personally. Golitsyn limited his initial debriefing to a review of photographs to identify KGB officers and refused to discuss KGB strategy. After Golitsyn raised the possibility of serious infiltration with MI5 in a subsequent debriefing, MI5 shared the concern with Angleton. He responded by asking Helms to allow him to take responsibility for Golitsyn and his further debriefing. Golitsyn ultimately informed on many famous Soviet agents, including the Cambridge Five, which led to their apprehension. However, other allegations Golitsyn made, including that Prime Minister of the United Kingdom Harold Wilson was a Soviet agent and that the Sino Soviet split was a "charade," were ultimately found to be false. Angleton believed this claim, with the result that anyone who approximated this description fell under his suspicion. Angleton became increasingly convinced that the CIA was compromised by the KGB. Golitsyn convinced Angleton that the KGB had reorganized in 1958 and 1959 to consist mostly of a shell, incorporating only those agents whom the CIA and the FBI were recruiting, directed by a small cabal of puppet masters who doubled those agents to manipulate their Western counterparts. Although Golitsyn was a questionable source, Angleton accepted significant information obtained from his debriefing by the CIA. Nosenko was allowed to defect, although the CIA was unable to verify a KGB recall order. Golitsyn had said from the beginning that the KGB would try to plant defectors in an effort to discredit him. Under great duress, Nosenko failed two highly questionable lie detector tests but passed a third test monitored by several Agency departments. Judging his claim (as well as additional claims regarding Lee Harvey Oswald) improbable, Angleton permitted David Murphy, head of the Soviet Russia Division, to hold Nosenko in solitary confinement for over three years. This confinement included 16 months in a small attic with no windows, furniture, heat or air conditioning. Human contact was completely banned. Nosenko was given a shower once a week and had no television, reading material, radio, exercise, or toothbrush. Interrogations were frequent and intensive. Nosenko spent an additional four months in a ten foot by ten foot concrete bunker in Camp Peary. Nosenko did not appear to have shaken Angleton's faith in Golitsyn, although Helms and J. Edgar Hoover thought otherwise. Hoover's objections are said to have been so vehement as to severely curtail counterintelligence cooperation between the FBI and CIA for the remainder of Hoover's service as FBI director. Nosenko was found to be a legitimate defector, a lieutenant colonel. He became a consultant to the CIA.
Шетелдік басшыларға күдік
1960 және 1970 жылдары Ангелтон жеке түрде әртүрлі шетелдік көшбасшыларды кеңестік тыңшылар деп айыптады. Ол екі рет Корольдік Канада атты полициясына премьер-министр Лестер Пирсон мен оның ізбасары Пьер Трюдоның КСРО агенттері екеніне сенетінін хабарлады. Ангелтон швед премьер-министрі Олоф Пальме, Батыс Германия канцлері Вилли Брандт және Ұлыбритания премьер-министрі Гарольд Уилсонды КСРО-ның пайдалы құралдары деп айыптады.
Throughout the 1960s and 1970s, Angleton privately accused various foreign leaders of being Soviet spies. He twice informed the Royal Canadian Mounted Police that he believed Prime Minister Lester Pearson and his successor Pierre Trudeau were agents of the Soviet Union. Angleton accused Swedish Prime Minister Olof Palme, West German Chancellor Willy Brandt, and British Prime Minister Harold Wilson of being assets for the Soviet Union.
Шіркеу комитеті мен отставка
1973 жылы Уильям Колбиді Ричард Никсон Орталық барлау қызметінің директоры етіп тағайындады. Колби ЦРУ-ны қайта ұйымдастырды, бұл Ангелтонның ықпалын шектеу және қарсы барлау бөлімін әлсірету мақсатында жасалды, ол Израиль бюросының бақылауын алудан басталды. Колби Ангелтонның отставкасын талап етті. Ангелтон Киелі үй комитеті (ресми түрде Сенаттың барлау қызметіне қатысты үкіметтік операцияларды зерттеу комитеті) ЦРУ-дан ішкі бақылау туралы ақпарат іздеген кезде, атап айтқанда HT Lingual операциясы, сондай-ақ қастандық жоспарлары және Джон Ф. Кеннедидің өлімі туралы мәліметтерді зерттеген кезде көпшілік назарына ілікті. 1974 жылдың желтоқсан айында Сеймур Херш The New York Times газетінде соғысқа қарсы наразылық білдіргендер мен басқа да отандық диссиденттерге қарсы ішкі қарсы барлау шаралары туралы мақала жариялады. Ангелтонның отставкасы 1974 жылғы Рождество қарсаңында жарияланды, дәл сол кезде президент Джеральд Форд директор Колбиден айыптаулар бойынша есеп беруді талап етті, ал Конгрестің әртүрлі комитеттері өздерінің жеке тергеулерін бастайтындарын мәлімдеді. Ангелтон United Press International тілшілеріне "менің пайдалылығым аяқталды" және ЦРУ "полициялық мемлекеттік әрекеттерге" араласып жатыр деген себеппен отставкаға кететінін айтты. Ангелтонның үш аға көмекшісі бір апта ішінде зейнеткерлікке шықты, себебі олардың жоғарылаудың орнына Агенттіктің басқа бөлімдеріне ауыстырылатыны белгілі болды. Қарсы барлау қызметі 300 адамнан 80 адамға дейін қысқартылды. 1975 жылы Ангелтон ЦРУ-ның "Құрметті барлау медалімен" марапатталды. Осы уақытқа дейін Ангелтон ЦРУ-ға құпия келісімшарт арқылы бұрынғы жалақысымен қайта жұмысқа алынған еді. 1975 жылдың қыркүйегіне дейін "оперативтік мәселелер толығымен Ангелтонның қарауында болды".
In 1973, William Colby was named Director of Central Intelligence by Richard Nixon. Colby reorganized the CIA in an effort to curb Angleton's influence and weaken the Counterintelligence branch, beginning by stripping him of control over the Israel desk. Colby demanded Angleton's resignation. Angleton came to public attention when the Church Committee (formally the Senate Select Committee to Study Governmental Operations with Respect to Intelligence Activities) probed the CIA for information on domestic surveillance, specifically the operation known as HT Lingual, as well as assassination plots and the death of John F. Kennedy. In December 1974, Seymour Hersh published a story in The New York Times about domestic counter intelligence activities against anti war protesters and other domestic dissidents. Angleton's resignation was announced on Christmas Eve 1974, just as President Gerald Ford demanded Director Colby report on the allegations and various Congressional committees announced that they would launch their own inquiries. Angleton told reporters from United Press International that he was resigning because "my usefulness has ended" and the CIA was getting involved in "police state activities". Three of Angleton's senior aides retired within a week after it was made clear that they would be transferred elsewhere in the Agency rather than promoted. The Counterintelligence staff was reduced from 300 to 80 people. In 1975, Angleton was awarded the CIA's Distinguished Intelligence Medal. By this time, Angleton had been quietly rehired by the CIA at his old salary through a secret contract. Until September 1975, "operational issues remained solely the preserve of Angleton".
Салдары
1970 жылдардың соңы ЦРУ үшін тұрақсыз кезең болды. Джордж Буш директор болып қызмет еткен кезде президент Форд «Б» командасын құруға рұқсат берді, бұл жоба Агенттік пен барлау қауымдастығы Кеңес Одағының Орталық Еуропадағы стратегиялық ядролық күшін кемсіткенін көрсетті. Адмирал Стэнсфилд Тернер 1977 жылы президент Джимми Картер оны DCI лауазымына тағайындаған кезде Ангелтонды Агенттік шегінен шығып кеткендігінің мысалы ретінде көрсетіп, оны тоқтатуға ниеттенгенін айтты. Ол бұл туралы қызметі барысында және естеліктерінде де сөз қоздырды. Күдік тудырғандықтан Ангелтон мен оның командасы көптеген ЦРУ қызметкерлерінің мансаптық өсуіне кедергі келтірді. 40 қызметкерге қатысты тергеу жүргізілді, ал Ангелтонның командасы 14 адамды күдікті деп санады. ЦРУ үш қызметкерге Агенттік қызметкерлері «Тыңшыны құтқару актісі» деп атаған заң бойынша өтемақы төледі. Голицынмен бірге Ангелтон тыңшыларды іздеуді жалғастырды. Олар Уильям Ф. Баклидің (өз бұрынғы ЦРУ активі) «Ескі жалғанға жаңа жалған» кітабын жазу үшін көмегіне жүгінді, онда Кеңес Одағының жауларын жалған жеңіс сезіміне салу үшін құлдырауды сахналауды жоспарлағаны айтылды, бірақ Бакли бас тартты. 1994 жылы жарық көрген «Шылау: ФБР мен ЦРУ арасындағы құпия соғыс» кітабында Марк Риблинг «Ескі жалғанға жаңа жалған» кітабындағы 194 болжамның 139-ы 1993 жылға дейін орындалғанын, тоғызы «көзбен көрініп тұрған қате» болса, ал қалған 46-сы «әзірге жоққа шығарылмаған» деп мәлімдеді.
The late 1970s were generally a period of upheaval for the CIA. During George H. W. Bush's tenure as Director, President Ford authorized the creation of Team B, a project concluding that the Agency and the intelligence community had seriously underestimated Soviet strategic nuclear strength in Central Europe. Admiral Stansfield Turner, on his appointment as DCI by President Jimmy Carter in 1977, used Angleton as an example of the excesses in the Agency that he hoped to curb. He referred to this during his service and in his memoirs. Because of their suspicions, Angleton and his staff ultimately impeded the career advancement of numerous CIA employees. Forty employees are said to have been investigated and fourteen were considered serious suspects by Angleton's staff. The CIA paid compensation to three under what Agency employees termed the "Mole Relief Act". With Golitsyn, Angleton continued to seek out moles. They sought the assistance of William F. Buckley, Jr. (himself a former CIA asset) to write New Lies for Old, which argued that the Soviet Union planned to fake a collapse to lull its enemies into a false sense of victory, but Buckley refused. In his 1994 book Wedge: The Secret War between the FBI and CIA, author Mark Riebling claimed that of 194 predictions made in New Lies For Old, 139 had been fulfilled by 1993, nine seemed "clearly wrong", and the other 46 were "not soon falsifiable".
ЦРУ отбасылық асыл тастары
"Отбасылық асыл тастар" деп аталатын Агенттіктің өте құпия құжаттар жиынтығы, үштен астам онжылдық бойы сақталып келген құпиялылықтан кейін 2007 жылдың 25 маусымында жарияланды. Бұл жариялау 1970-ші жылдардағы Шіркеу комитетінің ішкі тергеуінен кейін болды, ол Ангелтонның ұзақ жылдар бойы қарсы барлау саясатындағы кең ауқымды билік пен ықпалын растады. Бұл ашық әңгіме Ангелтонның шетелдегі құқық қорғау және әскери ұйымдарға тыңшылық етуді жоспарлағанын, осы арқылы АҚШ-тың ықпалын арттыруға тырысқанын көрсетті. Сонымен қатар, ол "ХАОС" операциясы аясында ЦРУ-ның ішкі тыңшылық қызметіне Ангелтонның басшылық еткені туралы бұрынғы қауесеттерді де растады.
A set of highly sensitive Agency documents, referred to as the "Family Jewels," was publicly released on June 25, 2007, after more than three decades of secrecy. The release was prompted by an internal CIA investigation of the 1970s Church Committee which verified the far ranging power and influence that Angleton wielded during his long tenure as counter intelligence czar. The exposé revealed that Angleton planned infiltration of law enforcement and military organizations in other countries was used to increase the influence of the United States. It also confirmed past rumors that it was Angleton who was in charge of the domestic spying activities of the CIA under Operation CHAOS.
Танымал мәдениетте
2006 жылы шыққан «Жақсы бағушы» фильмі Ангелтонның өмірі мен ЦРУ құрудағы рөліне шала-шала негізделген. Чарльз Стросстің «Кір жуу файлдары» кітабында Джеймс Энглтон атты аға агент есімдері жасырынып жұмыс істейді. 2002 жылғы Роберт Литтелдің «Компания» романы және оған негізделген, 2007 жылғы Майкл Китон ойнаған «Компания» телесериалы Ангелтонның кеңестік тыңшыны табуға жасаған тырысыстарын көрсетеді. 2003 жылы BBC телеарнасының «Кембридж тыңшылары» мини-сериалында Джон Лайт Ангелтон рөлін сомдады. Орыс инди-рок тобы Biting Elbows-тың «Angleton» әні Ангелтонның өмірі мен мансабына арналған. «Granite Flats» телесериалында Кэри Элвес Хью Ашмэд рөлін ойнайды, «Ашмэд» есімі Ангелтонның жасырын аты. Уильям Ф. Баклидің 2000 жылғы «Spytime: Джеймс Джесус Ангелтонның құлауы» романы Ангелтонның мансабын көркемдеп суреттеу болып табылады, сюжет желісі нақты тарихи фактілер мен оқиғалардың арасында және ішінде орналасқан. Майк Доути 2017 жылдың желтоқсан айында Apple Music-те «Джеймс Джесус Ангелтон» әнін шығарды. Fatima Mansions тобының «Brunceling's song» трегінде Ангелтон есімді тыңшылар туралы әңгіме айтылады. 1991 жылғы Норман Мейлердің «Харлоттың рухы» романында Тремонт Монтегю (Харлот) кейіпі Ангелтонға негізделген. «Le Bureau des Légendes» телесериалының төртінші маусымында француз сыртқы қауіпсіздік қызметінің (DGSE) «JJA» – Джеймс Джесус Ангелтон атты кейіпкері таныстырылады. Ангелтонның мансабы мен осы кейіпкермен байланысы туралы қысқаша әңгіме бар. 2022 жылы ITVX-тың Ким Филбидің дезертирлігі туралы «Достар арасындағы тыңшы» мини-сериалында Ангелтонды Стивен Кункен сомдады. 2016 жылы ол Энтони Брофидің «The Crown» сериалында ойнады. HBO Max мини-сериалы «Ақ үйдің сантехниктерінде» Ангелтонды Дэвид Паскези бейнелейді.
The 2006 film The Good Shepherd is loosely based on Angleton's life and his role in the formation of the CIA. The Laundry Files by Charles Stross features a senior Laundry agent whose nom de guerre is James Angleton. The 2002 novel The Company by Robert Littell—and the 2007 television mini series The Company based on it, with Angleton portrayed by Michael Keaton—is focused on Angleton's efforts to find a Soviet mole. Angleton was portrayed by John Light in the 2003 BBC TV mini series Cambridge Spies. The song "Angleton" by Russian indie rock band Biting Elbows is about Angleton's life and career. In the television series Granite Flats the actor Cary Elwes plays Hugh Ashmead, the name "Ashmead" being the cover name for Angleton. William F. Buckley's 2000 novel Spytime: The Undoing of James Jesus Angleton is a fictionalized treatment of Angleton's career, a storyline being placed upon, between and within actual historic facts and events. Mike Doughty released a song entitled "James Jesus Angleton" on Apple Music in December 2017. The Fatima Mansions track "Brunceling's song" mentions Angleton by name, in a narrative involving spies adapting to regular life. In the 1991 Norman Mailer novel Harlot's Ghost, Tremont Montague (Harlot) is based on Angleton. The fourth season of the television series Le Bureau des Légendes introduces a character from the French external security service (DGSE) with the nickname of "JJA" James Jesus Angleton. There is a short discussion of Angleton's career and its connection to this character. Angleton was portrayed by Stephen Kunken in the 2022 ITVX mini series A Spy Among Friends about the defection of Kim Philby. In 2016, he was portrayed by Anthony Brophy in The Crown. In the HBO Max miniseries White House Plumbers, Angleton is portrayed by David Pasquesi.