Кіріспе
Ресейдің Қиыр Шығысындағы түбек – Камчатка түбегі. Кейде Камчатка деп те жазылады. Тынық мұхиты және Охот теңізі тиісінше түбектің шығыс және батыс жағалауларын құрайды. Түбектің Тынық мұхиты жағалауы бойында Курил-Камчатка шұңқыры орналасқан. Камчатка түбегі, Командор аралдары және Карагинский аралы Ресей Федерациясының Камчатка өңірін құрайды. 322 079 тұрғынның көп бөлігі – этникалық орыстар, ал 13 000-ға жуығы – коряктар (2014 жылғы мәліметтер). Халықтың жартысынан астамы Петропавл-Камчатскийде (2010 жылы 179 526 адам) және оған жақын Елизавода (38 980 адам) тұрады. Камчатка түбегінде ЮНЕСКО-ның Бүкіләлемдік мұра тізіміне енген Камчатка вулкандары орналасқан.
The Kamchatka Peninsulaefn|Occasionally spelled Kamčatka The Pacific Ocean and the Sea of Okhotsk make up the peninsula's eastern and western coastlines, respectively. Immediately offshore along the Pacific coast of the peninsula runs the Kuril–Kamchatka Trench. The Kamchatka Peninsula, the Commander Islands, and Karaginsky Island constitute the Kamchatka Krai of the Russian Federation. The majority of the 322,079 inhabitants are ethnic Russians, with about 13,000 being Koryaks (2014). More than half of the population lives in Petropavlovsk Kamchatsky (179,526 in 2010) and nearby Yelizovo (38,980). The Kamchatka peninsula contains the volcanoes of Kamchatka, a UNESCO World Heritage Site.
География
Саяси тұрғыдан алғанда, жарым арал Камчатка өлкесінің бір бөлігін құрайды. Оның оңтүстік ұшы Лопатка мүйісі деп аталады. (Лопатка сөзі орыс тілінде «қақ» деген мағынаны білдіреді.) Бұл мүйістің солтүстігіндегі Тынық мұхиты жағында орналасқан дөңгелек шығанақ – Авача шығанағы, онда Петропавловск-Камчатский қаласы орналасқан. Тынық мұхитының жағалауымен солтүстіске қарай төрт мүйіс орналасқан: Шипунский, Кроноцкий, Камчатский және Озерной. Озерной мүйісінің солтүстігінде үлкен Карагинский шығанағы мен Карагинский аралы бар. Осыдан солтүстік-шығысқа қарай (көрсетілген картада көрсетілмеген) Корфа шығанағы және Тилихики қаласы орналасқан. Оған қарсы Шелихов шығанағы жатыр. Камчатка немесе Орталық (Срединный) жотасы жарым аралдың тірегін құрайды. Оңтүстік-шығыс жағалауымен Шығыс жотасы (Восточный) созылып жатыр. Бұл екі жотаның арасында орталық аңғар орналасқан. Камчатка өзені Авачадан солтүстік-батысқа қарай басталып, орталық аңғармен солтүстікке ағады, Ключи маңында шығысқа бұрылып, Камчатский мүйісінен оңтүстікке қарай Тынық мұхитына құяды, бұл жерде Усть-Камчатск орналасқан. 19 ғасырда Ключиден батысқа қарай таулар арқылы Тегиль өзені мен қаласына дейін созылған жол салынды, ол батыс жағалауындағы негізгі сауда орталығы болды. Тегильден солтүстікке қарай Коряк округі орналасқан. Тегильдің оңтүстігінде Ича өзені ағады. Камчатка өзенінің бастауынан оңтүстікке қарай Бистрая өзені оңтүстік-батысқа қарай ағып, бұрын жарым аралды Охотскпен байланыстырған порт болған Болшерецк қаласында Охот теңізіне құяды. Бистраядан оңтүстікке қарай Голыгина өзені ағады. Петропавловск-Камчатский және жарым аралдың орталық бөлігіндегі елді мекендер Усть-Камчатскқа тас жолмен байланысты. Жолдың оңтүстік бөлігі мен елді мекендер маңы асфальтталған, бірақ солтүстікке қарай шағылға айналады. Жергілікті астананы Большерецкпен байланыстыратын тағы бір тас жол бар. Екі жолда да автобус қатынайды. Басқа жолдардың көпшілігі шағыл немесе топырақпен жабылған, сондықтан жолдан тыс жүре алатын көліктер қажет. Әуе көлігімен жүйелі емес жолаушылар тасымалы жүзеге асырылады. Орталық аңғардағы дөңгелек аймақ – Ключевская Сопка, ол Камчатка өзенінің иісінің оңтүстік-шығысында орналасқан оқшауланған жанартау тобы. Кроноцкий мүйісінің батысында Гейзерлер аңғарымен бірге Кроноцкий биосфералық қорығы орналасқан. Оңтүстік ұшында Куриль көлі бар Оңтүстік Камчатканың жабайы табиғат қорығы орналасқан. Жарым аралда тағы да бірнеше қорғалатын аймақтар бар.
Климат
Камчаткада жылына дейін жауын-шашын жауады. Бұл Шығыс Ресейдің қалған бөлігінен әлдеқайда жоғары, себебі Жапон теңізінен соққан батыс желдері ылғалдылықты жинап алады, ал бұл ылғал жарым аралдың биік тауларына соққанда көтеріліп, жаңбырға айналады. Жазда орташа салқын, қыста күшті дауылдар болады, бірақ дауылдарда сирек найзағай шағылады. Камчатка Шотландиямен шамалас ендікте орналасқан болса да, Сибірден соққан суық арктикалық желдер мен Оясио теңізінің суық ағыны аралды қазан айынан мамыр айының соңына дейін қармен жабады. Кёппен климат жіктелімі бойынша Камчаткада көбінесе субарктикалық климат (Dfc) басым, ал биік және солтүстік аймақтарда полярлық климат (ET) орналасқан. Камчатка Шығыс Сібірге қарағанда ылғалдырақ және жұмсақ. Ол Сібір мен Солтүстік-Шығыс Қытайдың гиперконтиненталды климатынан Алеут аралдарының жаңбырлы субполярлық мұхиттық климатына өту кезеңі болып табылады. Дегенмен, жаңбырға толып, мұздықтары көп шығыс жағалау мен құрғақ және континенттік ішкі аңғар арасында айқын айырмашылықтар бар. Көп мұздықтары бар Кроноцкий түбегінде, теңіздің әсері ең күшті сезіліп, жылдық жауын-шашын мөлшері дейін жетеді, ал Петропавл-Камчатскийдің оңтүстік-шығыс жағалауында жылына шамамен жауын-шашын жауады. Жергілікті жерлерде де айтарлықтай өзгерістер бар: Петропавл-Камчатский қаласының оңтүстік бөлігінде солтүстік бөлігінен көбірек жауын-шашын жауады. Мұндағы температура өте жұмсақ, жазғы ең жоғары температура шамамен 16 °C (61 °F), ал қысқы ең төменгі температура шамамен, ал жағалаудың ашық бөліктерінде тұрақты тұман болғандықтан күндізгі температураның ауытқуы 5 °C (9 °F) аспайды. 57° солтүстік ендігінен оңтүстікке қарай, салыстырмалы түрде жұмсақ қыстар мен қар жамылғысының болуына байланысты мәңгі тоңқан жер жоқ, ал солтүстікке қарай үзіліссіз мәңгі тоңқан жер басым. Батыс жағалаудың жазық бөлігінде суық және құрғақ климат орналасқан, жауын-шашын оңтүстікте көбірек, солтүстікте азырақ, мұнда қысқы температура шамамен 20 °C (4 °F) дейін төмендейді. Камчатка өзенінің ішкі аңғарында, Ключи ауданында, жауын-шашын мөлшері әлдеқайда аз (шамамен) және температураның континенталдығы жоғары, әдеттегі жазғы күндері 19 °C (66 °F) дейін жетеді, ал қысқы суық кезеңдерде 41 °C (42 °F) дейін төмендейді. Бұл аңғардың төменгі бөлігінде эпизодтық мәңгі тоңқан жер басым, бірақ биіктіктерде және мұздықтарда кеңінен таралған, ал 55° солтүстік ендігінен солтүстікке қарай үзіліссіз мәңгі тоңқан жер басым. Жазғы айларда, ең жоғары температуралар шамамен болатын кезде туристер көптеп келеді, бірақ қысқы спорттың дамуы туризмді жыл бойы серпілісті ұстап тұрады. Вулкандар мен мұздықтар Камчатканың климатын қалыптастыруда маңызды рөл атқарады, ал ыстық сулар соңғы мұз дәуірінде жойылған ондаған түрлерді сақтап қалды.
The summer months, when maximum temperatures range from , are popular with tourists, but a growing trend in winter sports keeps tourism pulsing year round. The volcanoes and glaciers play a role in forming Kamchatka's climate, and hot springs have kept alive dozens of species decimated during the last ice age.
Геология, жер сілкіністері және жанартаулар
Камчатка өзені мен оны қоршаған орталық жақтанғы аңғарды алып вулкандардың белдеулері қоршап тұр, онда шамамен 160 жанартау бар, олардың 29-ы әлі де белсенді. Мұнда вулкандар мен олармен байланысты вулкандық құбылыстар тығыз орналасқан, ал Камчаткадағы 19 белсенді вулкан "Камчатка вулкандары" тобындағы алты ЮНЕСКО Әлемдік мұра тізіміне енген нысандардың құрамына кіреді. Олардың көпшілігі Еуразия құрлығының ең вулканизмге толы аймағы – Камчатка түбегінде орналасқан. Камчатка түбегі "от пен мұз елі" деп те аталады. Ең биік жанартау – Ключевская Сопка, ол Солтүстік жарты шардағы ең ірі белсенді жанартау. Көптеген жанартаулар өте симметриялы конус тәрізді, ал вулканологтар Роберт және Барбара Декер Кроноцкийді әлемдегі ең әдемі жанартаудың басты үміткері деп санайды. Петропавл-Камчатскийден көрінетін үш жанартау бар: Корякский, Авачинский және Козельский. Камчатканың орталығында Гейзерлер аңғары орналасқан, ол 2007 жылдың маусым айында болған үлкен балшық көшкінінен зардап шекті. Бұл вулкандық нысандарда өте ыстық ортада тіршілік ете алатын экстремофильді микроорганизмдер мекендейді. Куриль-Камчатка шұңқырының арқасында тереңдегі жер сілкінісі мен цунамилер жиі болады. 1737 жылдың 16 қазанында және 1952 жылдың 4 қарашасында жағалауда шамамен 9.3 және 8.2 магнитудалы екі мега-жер сілкінісі тіркелді. 2006 жылдың сәуірінде жер бетіне жақын жер сілкіністері де тіркелді. 2017 жылдың 18 шілдесінде Тынық мұхитында, Никольское қаласының оңтүстік-шығысында 7.7 магнитудалы жер сілкінісі болды.
Тарих және зерттеу
Ресейдің осы аймаққа келгенге дейін жарты аралда түрлі Чукотко-Камчатка халықтары (оның ішінде Ительмендер, Коряктар және Алюторлар) мекен еткен. Жарты аралдың оңтүстік ұшы Айнұлардың қонысының ең солтүстік шегі болған. 1639 жылы орыс зерттеушісі Иван Москвитин Охот теңізіне жеткенде, теңізге жүзуге жарамды кемелерді салуға қажетті білік пен жабдықтардың жетіспеуі және солтүстік-шығыстағы соғысқа дайын Коряктар мекендейтін қатал жер жағдайлары одан әрі зерттеуге кедергі келтірді. Осылайша, орыстар Камчаткаға солтүстіктен енді. 1651 жылы Анадырск бекінісінің құрылысына көмектескеннен кейін, зерттеуші Михаил Стадухин оңтүстікке қарай жол тартты және Охот теңізінің жағалауын Пенжина шығанағынан Охотскке дейін бойлай өтті. 1667 жылдан бастап оңтүстікте Камчатка өзені бар екені туралы хабарлар тарады. 1700 жылға дейін бір топ орыс Камчаткада жоғалып, қайтыс болды. 1695 жылы зерттеуші Владимир Атласов Анадырск бекінісінің басшысы болды. 1696 жылы ол казак Лука Морозконы оңтүстікке жіберді. Морозко Тигиль өзеніне жетіп, хабарламалармен және жапон жазулары сияқты бірнеше құпия жазбалармен оралды. 1697–1699 жылдары Атласов жарты аралдың жақсылап барлық бөлігін зерттеді. Ол Верхний Камчаткада бекініс салды, жапондық кемеден құтылған адамды құтқарып не тұтқынға алды және Мәскеуге хабарлама беру үшін барды. 1699 жылы Верхний Камчаткадағы орыстар Анадырскке қайтып бара жатқанда Коряктардың шабуылына ұшырады. 1700 жылы жазалау экспедициясы Коряк ауылын қиратты және төменгі ағыста Нижнекамчацк қаласын құрды. Болскерецк қаласы 1703 жылы салынды. 1705 жылдан бастап тәртіп бұзыла бастады. Жарты аралдың барлық жерінде және солтүстікке қарай, Пенжина өзені мен Олютор шығанағының Коряк аймағында көптеген бүліктер мен тума тайпалардың соғыстары болды. Тәртіпті қалпына келтіру үшін бірнеше адам жіберілді, олардың ішінде 1711 жылы көтерілісшілер өлтірген Атласов та болды. Василий Мерлин 1733–1739 жылдары тәртіптің белгілі бір деңгейін қалпына келтірді. 1756 жылдан кейін айқын қарсылық болған жоқ. 1768–1769 жылдары болған ірі шешек эпидемиясы жергілікті халықты қысқа мерзімде қырып салды; 1773 жылы шамамен 2500 Ительменнің саны 1820 жылы 1900-ге дейін азайды, ал бастапқыда 12000–25000 адам болған. Тірі қалғандары орыс әдет-ғұрыптарын қабылдады және көптеген аралас некелер жасалды, сондықтан «Камчадал» (Ительмендердің ескі орысша атауы) жарты аралда туған кез келген орыс немесе орыс текті адамды білдірді. 1713 жылы Ұлы Петр Охотскке кеме жасаушыларды жіберді. 1716 жылдың маусымында 54 футтық қайық салынды және Тегиль өзеніне сапар жасады. Кейін Охоцк-Болсерецкке бағытталған бұл бір апталық сапар Камчаткаға стандартты жолға айналды. 1720 жылы Иван Евреинов Камчатка мен Курил аралдарын картаға түсірді. Данияда туған зерттеуші Витус Беринг 1728 жылы Нижний Камчаткадан алғашқы сапарына шықты және екінші сапарының бөлігі ретінде 1740 жылы Петропавл-Камчатский қаласын құрды. Витус Берингтің екінші Камчатка экспедициясы (шамамен 1733–1743 жылдары), Ресей теңіз флотының қызметінде, Камчатканың соңғы «ашылуын» бастады, сонымен қатар үкімет аймақты граф де Бениевский сияқты адамдарды, мысалы, 1770 жылы венгр дворяны және зерттеушіні жер аудару үшін пайдалана бастады. 1755 жылы Степан Крашенников жарты аралдың ең толық сипаттамасын жариялады, ол «Камчатка жері туралы есеп» деп аталды. Ресей үкіметі жарты аралға келгендерге жер беріп, Ресей Америкалық компаниясының коммерциялық қызметін ынталандырды. 1812 жылы жергілікті халықтың саны 3200-ге дейін азайды, ал орыс халқы 2500-ге дейін өсті. 1854 жылы Қырым соғысында Ресей әскерлерімен соғысқан француз және британдық әскерлер Петропавлға шабуыл жасады. Петропавлді қоршауда 988 адам 68 қарумен 206 қаруы бар 6 кемеге және 2540 француз және британдық сарбазға қарсы қорғады. Сәтті қорғанысқа қарамастан, француз және британдық әскерлер шегінгеннен кейін ресейліктер Петропавлді стратегиялық жауапкершілік ретінде тастап кетті. Келесі жылы екінші бір жау әскері портқа шабуыл жасағанда, ол құлап жатқан жерді таба алмады. Ашуланған кемелер қаланы бомбалап, кері шегінді. 1861 жылдың 24 мамырында Нью-Бедфордтың «Полярлық жұлдыз» (475 тонна) кемесі Камчатканың батыс жағалауында қалың тұман мен дауыл кезінде апатқа ұшырады. Бас офицер мен бір қайықтың экипажы жағаға жетуге тырысқанда қаза тапты. Қалған экипаж «Алиса» (Колд Спринг), сондай-ақ «Оливер Крокер» (Нью-Бедфорд) кемелерімен құтқарылды. 1865 жылдың 21 мамырында Америка Азамат соғысы осы аймаққа жетті: Конфедерациялық Штаттар Әскери-теңіз флотының бу кемесі «Шенандоа» Охот теңізінде АҚШ-тың кит аулау кемелерін аулауға бара жатқан Камчатка түбегінің оңтүстік шетінен өтті. Коммерциялық рейдкер ретінде CSS Shenandoah Одақтың сауда кемелерін жоюға және осылайша АҚШ әскери-теңіз кемелерін қууда ұстауға тырысты, соның салдарынан АҚШ әскери-теңіз күштерінің Конфедерациялық жағалауларын блокадалауын әлсіретуге көмектесті. Кеме үш аптаға жуық теңізде болды, қауіпті мұзға байланысты бір ғана кемені жойды, содан кейін Солтүстік Тынық мұхитына көшті, онда ол 24 кит аулау кемесін дерлік толығымен басып алды немесе келісімге келді, олардың көпшілігін батырды. Келесі 50 жыл Камчатка үшін қиын болды. Әскери-теңіз порты Ыстық Амурға көшті, ал 1867 жылы Ресей Алясканы АҚШ-қа сатты, бұл Петропавлді Америка аумақтарына баратын саудагерлер мен зерттеушілер үшін транзиттік пункт ретінде ескірді. 1860 жылы Приморск (Теңіз) аймағы құрылды және Камчатка оның құрамына қосылды. 1875 жылы Ресей Курил аралдарын Жапонияға Сахалин аралындағы Ресейдің егемендігіне алмастырды. Камчаткадағы орыс халқының саны ғасыр соңына дейін шамамен 2500-ге дейін сақталды, ал жергілікті халықтың саны 5000-ға дейін өсті. 19 ғасыр бойы жарты аралды ғылыми зерттеу жұмыстары жалғасты. Карл фон Дитмар 1851–1854 жылдары жарты аралға маңызды сапар жасады. 1920 жылы Ресей басшысы Владимир Ленин АҚШ-қа жарты аралды 60 жылға жалға беру туралы ұсыныс жасады. Екінші дүниежүзілік соғыс (1939–1945) Камчаткаға тек 1945 жылдың тамызында Маньчжурияға шабуыл жасау үшін ұшыру алаңы ретінде әсер етті. Соғыстан кейін кеңес билігі Камчатканы әскери аймақ деп жариялады: ол 1989 жылға дейін кеңес азаматтары үшін және 1990 жылға дейін шетелдіктер үшін жабық болды. 1946 жылдан 1949 жылға дейін шамамен 50 000 Солтүстік Кореялықтар Камчаткаға келісімшарт бойынша жұмыс істеу үшін келді. Бірнеше мың адам келісімшарт аяқталғаннан кейін елге оралмауды жөн көрді, бұл 2020 жылға қарай шамамен 1800 адамнан тұратын қауымдастыққа әкелді. Авача шығанағы 2020 жылдың қыркүйек-қазан айларында теңіз түбіндегі организмдердің жапсарылуының үлкен оқиғасына куә болды.
Жануарлар дүниесі және өсімдіктер
Камчаткада өсімдіктер көптеген түрлерімен көзге түседі. Ауытқымалы климат түрлі флора аймақтарының қалыптасуына ықпал етеді, онда тундра мен батпақтар басым, одан кейін шөптесін өсімдіктер, гүлді бұталар және қарағай, қайың, көктал және есек ағаштарынан тұратын ормандар орналасқан. Жарты аралының барлық жерінде тараған өсімдіктердің алуан түрлілігі, олармен қоректенетін жануарлардың да сол сияқты әртүрлі болуын қамтамасыз етеді. Камчатканың көп бөлігі тундрамен жабылғанмен, жапырақты және қылқан жапырақты ағаштар да көптеп кездеседі және ормандарды жарты аралының барлық жерінде табуға болады. Камчаткада жануарлар дүниесі де сан алуан және мол. Бұл кең ауқымды климаттар, әртүрлі топография мен география, көптеген табиғи ағысы бар өзендер, Тынық мұхитының солтүстік-батыс бөлігінің, Беринг және Охотск теңіздерінің жоғары өнімді суларына жақын орналасуы, халық тығыздығының төмендігі және дамудың шектеулі болуы сияқты көптеген факторлардың нәтижесі. Бұл жарты арал сонымен қатар әлемдегі ең оңтүстік арктикалық тундраға ие. Дегенмен, теңіз ресурстарын коммерциялық мақсатта пайдалану және тері аң ауының тарихы бірнеше түрлерге зиян келтірді. Камчатка қоңыр аюлардың көптігімен және олардың ірілігімен танымал. Кроноцкий табиғи қорығында бір адамға үш-төрт аюдан кездеседі деп есептеледі. Басқа да ерекше жануарларға тундра қасқыры (Canis lupus albus), арктикалық түлкі (Vulpes lagopus), анадыр түлкісі (Vulpes vulpes beringiana), Шығыс Сібір түлкісі (Lynx lynx wrangeli), бүлдіршін (Gulo gulo), сабель (Martes zibellina), еуразиялық сусар (Lutra lutra), Шығыс Сібір түлкісі (Mustela ermine kaneii) және сібірдің ең кішкентай мысығы (Mustela nivalis pygmaea) жатады. Жарты аралда Камчатка қар қойы, бұғы (Rangifer tarandus) және Чукотка лосі (Alces alces buturlini) сияқты бірнеше ірі жануарлар мекендейді, соңғысы әлемдегі ең ірі лосьдердің бірі және Еуразиядағы ең ірісі, сондай-ақ кеміргіштер мен қоян тәріздес жануарлар, оның ішінде тау қояны (Lepus timidus), мармот және лемингтер мен қасқырлардың бірнеше түрі бар. Бұл жарты арал алтын бүркіт пен гир сойқымен қатар ең ірі бүркіт түрлерінің бірі – Стеллер теңіз бүркітінің көбею орны болып табылады. Камчаткада Тынық мұхитының барлық алты түрін қамтитын сальмоноид балықтарының әлемдегі ең көп түрлілігі кездеседі (хиноук, кохо, чум, сима, роза және соккей). Биологтардың пікірінше, оның ерекше қолайлы ортасының арқасында Тынық мұхитындағы барлық ласостің бес бөлігі Камчаткада пайда болады. Куриль көлі Еуразиядағы соккейдің ең ірі шарықталу орны ретінде танылған. Балық аулаудан туындаған қысымға және ласось қорларының бүкіл әлемде азаюына жауап ретінде, тоғыз сальмонды өндіретін өзендердің кейбіреулері табиғи қорық ретінде қарастырылуда. Стеклебак түрлері, әсіресе Gasterosteus aculeatus және Pungitius pungitius, көптеген жағалау ағындарында кездеседі және тұщы суда да болуы мүмкін. Тынық мұхитының солтүстік-батыс бөлігінде және Охотск теңізінде кездесетін киттерге оркалар, далл және порттық дельфиндер, дөңес киттер, сперма киттер және плавник киттер жатады. Сирек кездесетін сұр киттер (шығыс популяциясынан), құрып кету қаупі төнген Солтүстік Тынық мұхиты киті және қасқырлы кит, мүсін киттер және минк киттері де кездеседі. Көк кит жаз айларында оңтүстік-шығыс жағалауда тамақтанады. Аралдың көп бөлігінде жапырақтылардың арасында Стеллер теңіз арыстандары, солтүстік терілі тұяқтар, дақты тұяқтар және порттық тұяқтар көптеп кездеседі. Солтүстікке қарай, Тынық мұхиты жағында морждар мен сақалды тұяқтарға кездесуге болады, ал тас тұяқтар Карагинский шығанағының мұзында көбейеді. Теңіз саңырауқұлақтары негізінен жарты аралының оңтүстік шетінде шоғырланған. Теңіз құстарына маррельдер, солтүстік фулмарлар, қалың және жұқа құйрықты маррельдер, киттивактар, тұмсықты және мүйізді пуффиндер, қызыл бетті, пелагикалық және басқа да құсқарлар және басқа да көптеген түрлер жатады. Солтүстік теңіздерге тән теңіз фаунасы да бай. Камчатка крабы (патша крабы), скальоп, кальмар, поллок, балық, селинг, палибут және бірнеше түрдегі жалпақ балықтар коммерциялық маңызы бар.
Туризм
Камчатка түбегіндегі қызығушылық тудыратын жерлерге жылу және минералды бұлақтар, жанартаулар, мұздықтар, өсімдіктер мен жануарлардың көп түрлілігі, сондай-ақ цивилизацияның ықпалына тиіспеген табиғи ерекшеліктер кіреді. Айналысатын іс-шаралар: спорттық балық аулау, тау туризмі, гелиски, сноуборд, күйекті шаңғы және серфинг.