Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Архгалло (Уэльсше: Артал мап Моридд) – Джеффри Монмуттың баяндауы бойынша, бриттердің аңыз патшасы. Ол 339 ж.б.д. билік құрған. Ол патша Морвидтің екінші ұлы және Горбонианның інісі болды. Архгалло бастапқыда зұлым патша болып, ақсүйектерді жоқ қылып, ағасының жасағандарын жоюға тырысты. Ол ақсүйектерден ұрланған байлыққа ие болды. Бұл ақсүйектердің көтерілісіне әкеп соқты және олар Архгаллоны тақтан түсіріп, оның орнына ағасы Элидурды орнатты. Архгалло бес жыл бойы достарсыз және үйсіз, көрші елдерде саяхаттап, Британияға қайтып келді. Ол Калатериум ормандарында адасып жүргенде, ағасы Элидур оны тауып, құшақтап алды. Ол оны жақын қалаға алып барып, бір бөлмеге жасырды. Бір жыл бойы Элидур ауруға шалдыққандай болып, патшалықтың барлық ақсүйектерін өзіне шақырды. Олар келген соң Элидур әрқайсысынан Архгаллоға қайтадан адал болуға ант беруді талап етті, әйтпесе олардың басы кесіледі деп қорқытты. Олар келісіп, соңғысы ант бергеннен кейін Элидур Архгаллоны Йоркке алып барып, өзінің тәжін шешіп, Архгаллоның патшалығын қайта орнатты. Бұл оқиға Уильям Вордсворттың «Артегал және Элидуре» поэмасында айтылады. Архгаллоның екінші билігі кезінде ол бейбітшілік пен адалдықпен билік етті және бұрынғы әдеттеріне қайта оралмады. Он жыл бойы ол лайықтыларын байлықпен сыйлады және патшалықта әділдікті орнатты. Соңында ол комаға түсіп, қайтыс болды. Ол Лестерде жерленді, ал оның орнын Элидур басты. Архгаллоның екі ұлы – Марганус II және Эннианус кейін Британия патшалары болды.
Archgallo (Welsh: Arthal map Morydd) was a legendary king of the Britons as recounted by Geoffrey of Monmouth. He ruled from 339BC. He was the second son of King Morvidus and brother of Gorbonianus. Archgallo began as an evil king bent on destroying the nobles and undoing all his brother had done. He gained a fortune of stolen wealth from the nobles. This caused the nobles to rebel and they deposed Archgallo and replaced him with his brother, Elidurus. Archgallo wandered throughout the neighbouring countries for five years without friends or a home until he returned to Britain. While he was wandering in the Forests of Calaterium, his brother, Elidurus, found him and embraced him as a brother. He took him to a nearby city and hid him in a room. For a year, Elidurus faked sickness and required all the nobles of the kingdom to visit him. Once there, Elidurus demanded each pledge their allegiance to Archgallo again or they would be beheaded. They complied and after the last had pledged, Elidurus took Archgallo to York and removed his own crown and reinstated Archgallo's kingship. This story is told by William Wordsworth in his poem Artegal and Elidure. During Archgallo's second reign, he ruled peacefully and faithfully never reverting to his former ways. For ten years he gave the deserved their proper wealth and administered justice throughout the realm. Finally, he fell into a coma and died. He was buried in Leicester and succeeded by Elidurus. Two of Archgallo's sons would later become kings of Britain; Marganus II and Enniaunus.