Француз баронессасы Элизабет де Ротшильд: Холокост құрбаны

Кіріспе

Француз бароншасы (1902–1945)

Элизабет, де Ротшильд бароншасы (туған аты Пельтье де Шамбур; сонымен қатар Лили деп те аталады; 9 наурыз 1902 – 23 наурыз 1945) – Ротшильдтер отбасының шарап өндіру тармағына неке арқылы кірген мүшесі және Холокост құрбаны.

Өмірбаян

Парижде, Элизабет Пеллетье де Шамбур есімімен, тамырлары Бургундия аймағында жатқан бай католик отбасында дүниеге келген. Оның ата-бабаларының арасында Наполеон генералы Лоран Августин Пеллетье де Шамбур болған. Лили деп аталған ол, Эскрагноль қаласының мэрі Огюст Пельтье де Шамбурдің және оның әйелі, туған Камюль Мари Куртуа Дескибтің қызы еді. 1923 жылы Элизабет Пеллетье де Шамбур бельгиялық аристократ Джонкхер Марк Эдуард Мари де Беккер Ремиге үйленді. Олардың Эдуард Жак Мари Августин (1924-1984) және Филиппин Матильда Камиль (1933-2014) атты балалары болды, бірақ соңғысының нақты әкесі француз бароны Филипп де Ротшильд еді. Ротшильд танымал банктік отбасының мүшесі және Франциядағы ең танымал жүзімдіктердің бірі – Медоктағы Пауиллактағы Шато Мутон Ротшильдтің иесі болды; ол сонымен қатар күйеуінің неке бойынша туысы еді. 1934 жылдың 22 қаңтарында, Беккер Ремиден ажырасқаннан кейін Элизабет Филипп де Ротшильдке үйленді. Ол католицизмнен иудаизмге көшті, ал діни рәсімді Париждің бас раввині Жюльен Вейл жүргізді. Ротшильдтер қызына қоса, ұлы Шарль Анриге де ие болды (1938 жылы туып, сол жылы қайтыс болды). Филипптің естеліктері («Milady Vine», британдық режиссер Джоан Литтлвудпен бірлесіп жазылған) оның Элизабетпен некесінің үлкен құмарлықтан, сонымен қатар қатты дау-жанжалдар мен үмітсіздіктен тұрғанын баяндайды. Олардың қиындықтары ұлдарының кемістігімен күшейді, ол көп ұзамай қайтыс болды. Ақырында олар ажырасып, 1939 жылы баронша өзінің бойжеткен есімін Пеллетье де Шамбур деп қайта қолдана бастады. Екінші дүниежүзілік соғыста Германия Францияны басып алғаннан кейін, Виши үкіметі оны және оның күйеуін тұтқындады, ал жүзімдік мүлігі тәркіленді. Кейін олар босатылды, содан кейін Филипп Франциядан Англияға кетіп, Бос Франция күштеріне қосылып, генерал Шарль де Голльді қолдады. 1941 жылы гестапо Элизабетті жалған рұқсат қағазымен шекара сызығын кесіп өтуге тырысқаны үшін тұтқындап, Берлиннен солтүстікке қарай 80 шақырым жерде орналасқан Равенсбрюк концлагеріне жіберді. Басқа бір оқиға бойынша, 1941 жылы Эльза Шиапареллидің жаңа маусымдық дизайндарының көрсетіліміне қатысқанда, Элизабет Виши үкіметіндегі неміс елшісінің әйелі Генрих Отто Абецтің қасында отырды. Элизабет Абецтің әйеліне жақын болуын ұнатпағандықтан, ол орынды ауыстырды, бұл әйелді ренжіткен әлеуметтік наразылық болды. Көп ұзамай Элизабет Равенсбрюкте түрмеге қамалды. Франциядағы одақтастар Францияны азат еткеннен кейін Францияға оралған Филипп де Ротшильд Гестапоның оның әйелін 1941 жылы жалған рұқсатпен шекара сызығын кесіп өтуге тырысқаны үшін Равенсбрюк концлагеріне депортациялағанын білді. Элизабет 1945 жылдың 23 наурызында Равенсбрюкте эпидемиялық тифтен қайтыс болды, бірақ Филипптің естеліктерінде ол тірідей концлагерь пешіне тасталғаны айтылған.

Born in Paris as Élisabeth Pelletier de Chambure, into a wealthy Catholic family whose roots were in the Burgundy region. Her ancestors included the Napoleonic general Laurent Augustin Pelletier de Chambure. Known as Lily, she was the daughter of Auguste Pelletier de Chambure, a mayor of Escragnolles, and his wife, née Camille Marie Courtois Desquibes. In 1923, Élisabeth Pelletier de Chambure married Jonkheer Marc Edouard Marie de Becker Rémy, a Belgian aristocrat. They had a son, Edouard Jacques Marie Augustin (1924 1984), and a daughter, Philippine Mathilde Camille (1933 2014), though the latter's biological father was French baron Philippe de Rothschild. Rothschild was a member of the prominent banking family and the owner of one of France's most famous vineyards, Château Mouton Rothschild in Pauillac in the Médoc; he was also a cousin by marriage of her husband. On 22 January 1934, immediately after her divorce from Becker Rémy, Élisabeth married Philippe de Rothschild. She converted to Judaism from Catholicism, and the religious ceremony was conducted by Julien Weill, the grand rabbi of Paris. In addition to their daughter, the Rothschilds had a son, Charles Henri (born and died in 1938). Philippe's memoirs (Milady Vine, written in collaboration with British director Joan Littlewood) describe his marriage to Élisabeth as one of great passion but also enormous tempestuousness and despair. The couple's difficulties increased when their son was born deformed and soon died. They eventually separated acrimoniously, and by 1939, the baroness reverted to using her maiden name of Pelletier de Chambure. Following the German occupation of France in World War II, she and her estranged husband were arrested by the Vichy government and the vineyard property seized. They were then released, whereupon Philippe left France, moving to England, to join the Free French Forces and support General Charles de Gaulle. In 1941, the Gestapo arrested Élisabeth on charges of attempting to cross the line of demarcation with a forged permit and sent her to Ravensbrück concentration camp, located about 50 miles north of Berlin. An alternative story has it that, attending a 1941 showing of couturier Elsa Schiaparelli's new seasonal designs, Élisabeth found herself seated next to the wife of German Ambassador to the Vichy government, Heinrich Otto Abetz. Finding her proximity to Abetz's wife objectionable, Élisabeth changed seats, a social slight which offended the woman. Shortly thereafter, Élisabeth was imprisoned in Ravensbrück. On his return to France following the Allies' liberation, Philippe de Rothschild learned that the Gestapo had, on charges of attempting to cross a line of demarcation with a forged permit, deported his estranged wife in 1941 to Ravensbrück concentration camp where she diedthe cause of her death remains unresolvedon 23 March 1945. Élisabeth reportedly died of epidemic typhus on 23 March 1945 at Ravensbrück, though Philippe's memoir states that she was thrown into a concentration camp oven, alive.