Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі үңгір, Англия

Бұл шахта 1999 жылы Дербиширдегі Титан табылғанға дейін Ұлыбританиядағы ең тереңі ретінде танымал болды. Гэпинг Гилл әлі де Англиядағы үздіксіз ең биік сарқырамасы және табиғи түрде бетке ашық ең үлкен жер асты камерасы үшін рекордты сақтап тұр.

Ерекшеліктері

Үңгірге көптеген кіреберістердің барлығына байланысты, жүйе арқылы және оның айналасында сан алуан маршруттар мүмкін. Басқа кіреберістерге Джиб туннелі, Көңіл көшірмейтін шұңқыр, Ағын шұңқыры, Бар шұңқыры, Хенслер шұңқыры, Корки шұңқыры, Егеуқұйрық тесігі және Топан су кіреберіс шұңқыры жатады. Брэдфорд шұңқыр клубы мамыр мерекесінде, ал Крэвен шұңқыр клубы тамыз мерекесінде шахта үстіне лебёдка орнатып, ақы төлеген әрбір адамға төменге түсіп, қайта көтерілуге мүмкіндік береді. Камераның толыққанды 3D моделі жасалды, ол үшін өнеркәсіптік лазерлік қашықтық өлшегіш пайдаланылды және оның көлемі Йорк соборының көлемімен шамалас екені анықталды.

Төменгілер

Бірінші тіркелген түсіп кету әрекетін 1842 жылы Джон Биркбек жасады, ол шахтаның шамамен бір тұғырына жетті, бұл шахта оның есімімен аталады. Алғашқы толық түсіп кетуді 1895 жылы Эдуард Альфред Мартель іске асырды.

Хенслер үңгірі мен бас үңгірі

1937 жылғы 16 мамырда Эрик Хенслер (1907–1991) Бут Парсонс серпілісінен басталатын төмен жатқан өткелді зерттеді және ол бұрын зерттелмегенін анықтады. Кейін бұл өткел Хенслер серпілісі деп аталып, Хенслердің бас үңгіріне жететіні белгілі болды.

1937 жылдан бастап

1983 жылы үңгір суға түсу тобының мүшелері Инглеборо үңгіріне су астынан қосылыс жасады. Басты шахтаға дейін қиын тауға көтерілуге болады (Е3, 5с деңгейі), бірақ бұл үшін өте құрғақ жағдай қажет. Алғаш рет 1972 жылы он тіреу нүктесімен көтерілген. Алғашқы бос көтеріліс 1988 жылы жасалды.