Қазақстанда кездеспейтін Dicaeum agile құсы – тропикалық Оңтүстік Азияда таралған, жеміс жейтін, шағын, белсенді құс. Сипаттамасы, таралуы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрі
Species of bird
Қатты мүңкіділ гүлқұс (Dicaeum agile) – гүлқұстар тобына жататын өте кішкентай құс. Олар негізгі арқалық тамақтары жемістер болып табылады және орман ағаштарының жоғарғы жағында көбінесе кездесетін, өте белсенді құстар. Бұл тропикалық Оңтүстік Азияда, Үндістаннан шығысқа қарай Индонезия мен Тиморға дейін кең таралған, тұрақты мекендейтін құс. Оның бірнеше популяциясы түршелер ретінде танылған, кейбіреулері толық түрлер ретінде қарастырылады.
The thick billed flowerpecker (Dicaeum agile) is a tiny bird in the flowerpecker group. They feed predominantly on fruits and are active birds that are mainly seen in the tops of trees in forests. It is a resident bird with a wide distribution across tropical southern Asia from India east to Indonesia and Timor with several populations recognized as subspecies some of which are sometimes treated as full species.
Сипаттама
Бұл гүлтоқұмның ұзындығы шамамен 10 см, қара түсті, мықты мүсілі және қысқа құйрығы бар. Жоғарғы жағы қара сұр қоңыр, ал төменгі жағы ақшыл сары түсті, нашар көрінетін жолақтармен. Номинативті түрдегісінің қыртысы сәл жасыл майлы. Мүсілі қара, біршама қалың және ауыр, ал көзі қызыл түсті. Еркек және ұрғашыларын даладан ажырату қиын, ал жасөспірімдердің төменгі жағындағы мүсілінің негізі ақшыл, және ішкі жағында жолақтары аз. Құйрық қауырсындарының ұштарында ақшыл дақтар бар. Номинативті түрі Үндістан субконтинентінің құрлықтағы жазықтарында кездеседі. Шри-Ланка популяциясы, zeylonense (= zeylonicum, zeylonica), жоғары жағынан кішірек және қараңғырақ. Ал modestum (pallescens-ті қоса) түршесі Солтүстік-Шығыс Үндістанда кездеседі және Бірмаға дейін таралады. Бірнеше аралдық түрлері сипатталған, бірақ олардың кейбіреулері осы түрге жатса да, нақты белгілі емес. Оларға Суматраның atjehense, Батыс Яваның finschi, Сумба, Флорес және Алордың tinctum, Тимордың obsoletum, Филиппиннің striatissimum, aeruginosum және affine түрлері кіреді. Олардың кейбіреулері, мысалы aeruginosum, толық түрлер деп есептеледі, себебі олар өрбуге қабілетсіз және морфологиялық ерекшеліктері бар.
This species flowerpecker is about 10 cm long and has a dark stout beak and short tail. They are dark grey brown above and dull greyish with diffuse streaking on light buffy underparts. The rump is slightly more olive in the nominate race. The bill is dark, somewhat stout and heavy and the iris is reddish. The sexes are not distinguishable in the field and the juvenile has a paler base to the mandible and less streaks on the underside. There are whitish spots at the tip of the tail feathers. The nominate race is found on the plains of the mainland of the Indian Subcontinent. The Sri Lankan population, zeylonense (=zeylonicum, zeylonica), is smaller and darker above. and Subspecies modestum (including pallescens) is found in northeastern India and extends into Burma. Several island forms have been described but some of them are only tentatively kept within this species. These include atjehense of Sumatra, finschi of western Java, tinctum of Sumba, Flores and Alor, obsoletum from Timor, striatissimum, aeruginosum and affine from the Philippines. Several of these such as aeruginosum are considered as full species as they are reproductively isolated and distinct in morphology.
Мінез-құлық және экология
Басқа гүлшағалар сияқты, олар негізінен жидектермен, нектармен қоректенеді, бірақ кейде жәндіктерді де жейді. Көптеген түршелері тығыз жазық ормандарда кездеседі, атаулы түршесінен басқа, ол көбінесе өңделген жерлерде немесе сирек орманды жерлерде табалады. Жеңілдік іздеген құстар жиі естілетін қысқа дауыс шығарады және қонғанда құйрығын бір жақтан екінші жаққа шайқап тұрады. Қоршау қауырсындары тік тұрады, ал қауырсындардың ақ түбі басындағы жолақ ретінде көрінеді. Ұясы құрғақ жапыраққа ұқсайды деп сипатталады. Бұл жіп немесе жұқа өсімдік талшықтарынан жасалған, қалта тәрізді, 3-15 метр биіктікте, жіңішке көлденең бұтаққа ілінген құрылым. Oecophylla smaragdina құмырсқаларының ұяларының арасында ұя салады делінеді. Ата да, ана да ұя салуға қатысады. Әдетте 3 жұмыртқа болады, бірақ саны 2-ден 4-ке дейін өзгеруі мүмкін.
Like other flowerpeckers they feed mainly on berries, nectar but sometimes take insects. Many of the subspecies are found in dense lowland forests with the exception of the nominate race which is found mainly in cultivated areas or open forest. Foraging birds produce a spick call frequently and the tail is jerked from side to side when perched. The feathers of the crown are erected in display and the white bases of the feathers become visible as a crown stripe. The nest has been described as appearing camouflaged like a dry leaf. It is a pendant purse like structure made of cobwebs or fine plant fibres and is located from 3 to 15 metres high suspended from a thin horizontal branch. Said to frequently nest among the nests of Oecophylla smaragdina ants. Both male and female participate in nest building. The usual clutch is about 3 eggs but can vary from 2 to 4.