Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық саясаткер Энтони А. Мартин (31 тамыз 1948 жылы туған) – канадалық саясаткер. 1990 жылдан 2003 жылға дейін ол Онтарио заң шығарушы жиналысының депутаты болды, онда Саулт-Сте. Мари сайлау округін Онтарионың Жаңа демократиялық партиясы (ЖДП) атынан өкілдік етті. Содан кейін ол 2004 жылдан 2011 жылға дейін Канада Парламентінің Төменгі палатасында қызмет етті, Саулт-Сте. Мари округін өкілдік етті.
Canadian politician
Anthony A. Martin (born August 31, 1948) is a Canadian politician. He was a member of the Legislative Assembly of Ontario from 1990 to 2003, representing the constituency of Sault Ste. Marie for the Ontario New Democratic Party (NDP). He subsequently served in the House of Commons of Canada, representing Sault Ste. Marie from 2004 until 2011.
Өмірбаян
Мартин Онтарионың Вава қаласында өсті және 1974 жылы Лорансиан университетінен бакалавр дәрежесін алды. Сол жылы ол Конфедерация колледжінен демалыс саласындағы басшылық бойынша диплом алды. Мартин Солт-Сте. Мари қаласындағы асхананың ("Soup Kitchen") негізін қалады, сондай-ақ біраз уақыт бойы жергілікті жұмысшылар кооперативі "Transcend Homes" иесі және бас директоры болды. Теңдесіз католик дінін ұстанатын Мартин Солтүстік округтік католик мектептер кеңесінің мүшесі болды және 1981 жылдан 1990 жылға дейін Саулт-Сте. Мари қаласындағы Ынтымақ Парафиясында пастырлық көмекші болып қызмет етті. Мартин Анна Челеттиге үйленген. Олардың төрт баласы бар. 2014 жылдың 9 ақпанында Мартин Саулт-Сте. Мариде инсульт алғаннан кейін ауруханаға жатты.
Martin was raised in Wawa, Ontario, and received a Bachelor of Arts degree from Laurentian University in 1974. Later in the same year, he received a Diploma in Recreational Leadership from Confederation College. He was the founder of the Sault Ste. Marie Soup Kitchen, and was for some time the owner and General Manager of Transcend Homes, a local workers' cooperative. A devout Roman Catholic, Martin also served as a trustee on the Northern District Catholic School Board and was a pastoral assistant at the Blessed Sacrament Parish in Sault Ste. Marie from 1981 to 1990. Martin is married to Anna Celetti. They have four children. On February 9, 2014, Martin was hospitalized in Sault Ste. Marie after suffering a stroke.
Облыстық саясат
Мартин 1990 жылғы провинциялық сайлауда Карл Морин Стром, Саулт-Сте-Мари округінен сайланған провинциялық парламент мүшесі (МПП) зейнетке шыққаннан кейін Онтарио заң шығарушы құрамына кандидат болды. Ол партиясы үшін орынды сақтап қалуда қиындыққа тап болды. Онтарио либералдық партиясы Дон Макгрегорды күшті кандидат ретінде ұсынды, ал жаңадан құрылған, екі тілділікке қарсы «Аймақтар конфедерациясы» партиясы дәстүрлі түрде НДП-ге дауыс беретін, ағылшын тілінде сөйлейтін және жұмысшы табынан тұратын сайлау округінде күшті ықпал етті. Қалалық кәсіби одақтардың белсенділігінің арқасында Мартин Макгрегорды 697 дауыс айырмасымен жеңді. Провинцияның басқа аймақтарында НДП бірнеше маңызды жетістіктерге қол жеткізіп, тарихында алғаш рет үкімет құрды. МПП ретіндегі алғашқы мерзімінде Мартин Білім министрінің парламенттік көмекшісі болып тағайындалды және келесі бес жыл бойы осы лауазымды атқарды. Премьер-министр Боб Рейдің басшылығымен (Никель-Белттен Шелли Мартел және Алгомадан Бад Уайлдманның маңызды көмегімен) НДП үкіметі Саулт-Сте-Маридегі «Алгома Стил» компаниясындағы қайта құру процесін жеңілдетті, ол 1990-шы жылдардың басында жұмысшылардың көпшілікке тиесілігін қамтыды. Бұл Мартиннің 1995 жылғы сайлауда орынды сақтап қалуына және көпшілік дауысын алуына көмектесті, тіпті НДП провинцияның көп бөлігінде ауыр жеңіліске ұшыраған кезде де. Мартин либералдық үміткер Кармен Провенцаноны шамамен 4000 дауыспен жеңіп, заң шығарушы құрамға оралған он жеті жаңа демократтың бірі болды. 1995 жылы Майк Харрис басқаратын прогрессивті консерваторлар НДП-нің көпшілік үкіметін өздерінің үкіметімен алмастырды. Мартин 1999 жылғы сайлауда тағы да өз орнын сақтап қалды. 1999 жылдың 25 қазанында ол заң шығарушы құрамның бірінші орынбасары болып тағайындалды. 2000 жылдың 19 желтоқсанында Майк Харрис үкіметінің кедейлік мәселелеріне салғысыздық танытуына наразылық білдіре отырып, ол осы лауазымынан кенеттен бас тартты. Осыдан кейін ол «Кедейлік мәселелері жөніндегі халық парламенті» отырыстарын ұйымдастырды. 2002–2003 жылдары Мартин Билл Блейкидің федералды НДП-ны басқару науқанына қолдау көрсетті. Мартиннің 2003 жылғы провинциялық сайлауда қайта сайланатыны күтілгенімен, либералдық қолдаудың күрт өсуі нәтижесінде Дэвид Оразиетти орынды айқын артықшылықпен жеңіп алды.
Martin ran for the Ontario legislature in the provincial election of 1990 after Karl Morin Strom, the sitting Member of Provincial Parliament (MPP) for Sault Ste. Marie, announced his retirement. He faced a difficult challenge in retaining the seat for his party. The Ontario Liberal Party ran a strong candidate in Don MacGregor, while the upstart anti bilingualism Confederation of Regions Party made strong inroads into the riding's anglophone/working class base, which traditionally voted NDP. After a late drive from the city's unions, Martin defeated MacGregor by a slim 697 vote margin. Elsewhere in the province, the NDP won several historical breakthroughs and formed government for the first time in its history. In his first term as an MPP, Martin was appointed as parliamentary assistant to the Minister of Education. He held this position for the next five years. The NDP government, under the leadership of Premier Bob Rae (with significant help from MPPs Shelley Martel of Nickel Belt and Bud Wildman of Algoma), facilitated a unique restructuring at Algoma Steel in Sault Ste. Marie that included majority worker ownership during the early 1990s. This contributed to Martin retaining the riding in the 1995 election with an increased majority, even as the NDP suffered major losses in most parts of the province. Martin defeated Liberal challenger Carmen Provenzano by almost 4,000 votes, and so became one of only seventeen New Democrats to return to the legislature. The Progressive Conservatives under Mike Harris replaced the NDP's majority government with one of their own in 1995. Martin again retained his seat in the 1999 election. He was appointed as one of the legislature's Deputy Speakers on October 25, 1999. He dramatically resigned from this position on December 19, 2000, to protest the Mike Harris government's inactivity on poverty issues. Following this, he chaired a series of "People's Parliament on Poverty" meetings. In 2002–03, Martin supported Bill Blaikie's campaign to lead the federal NDP. Martin was initially expected to be re elected in the 2003 provincial election, but a late surge in Liberal support saw David Orazietti win the seat by a significant margin.
Федералды саясат
Провинциялық жеңіліске ұшырағаннан кейін көп ұзамай Мартин 2004 жылғы жалпы сайлауда Федералды НДП партиясының үміткері болып тағайындалды. Сауль-Сент-Маридің осал өнеркәсіптік экономикасы, күшті кәсіподақтары және Солтүстік Онтариодағы НДП-ның халыққа жақын саясаты осы округті партия үшін маңызды мақсатқа айналдырды. Мартин 1997 жылғы сайлауда осы орынды жеңіп алған либерал Кармен Провенцаноны тағы да жеңіп, шамамен 1000 дауыспен жеңіске жетті. Мартин 2006 жылғы сайлау кампаниясында қайта сайланды, нәтижесінде НДП партиясының өкілдігі 19 орыннан 29 орынға дейін артты. Мартин үшінші рет 2008 жылғы мерзімінен бұрын өткен сайлауда федералды деңгейде жеңіске жетті, сол кезде НДП 37 орынға ие болды. Джек Лейтон басшылығымен НДП-ның көлеңке кабинетінде Мартин әлеуметтік саясат, балаларға қарау, адам ресурстары мен біліктерді дамыту және FedNor агенттігі саласындағы сарапшы ретінде қызмет етті. Мартин 2011 жылғы федералды сайлауда Канада Консервативтік партиясының өкілі Брайан Хейске қарсы ұтылып қалды.
Shortly after his provincial defeat, Martin was nominated as the federal NDP's candidate for the general election of 2004. Sault Ste. Marie's vulnerable industrial economy and strong union base and the NDP's populist strength in Northern Ontario made the riding a prime target for the party. Martin won by almost 1,000 votes, once again defeating incumbent Liberal Carmen Provenzano, who had taken the seat in the 1997 election. Martin was re elected in the 2006 campaign, as the NDP increased its representation from 19 seats to 29. Martin won his third term federally in the 2008 snap election as the NDP won 37 seats. In the NDP's shadow cabinets under the leadership of Jack Layton, Martin served as critic for Social Policy, Childcare, Human Resources and Skills Development, and the FedNor agency. Martin lost his seat to challenger Bryan Hayes of the Conservative Party of Canada in the 2011 federal election.