Америкалық үндістер жері: Тарихи аймақ (1834-1907)

Кіріспе

Түпкілікті американдықтар үшін бөлінген тарихи егемендік аумақ, 1834–1907 жылдар

Америка Құрама Штаттарының тарихи аумағы.

Үндістан аумағы және Үндістан аумақтары – бұл терминдер, әдетте, өздерінің жерлеріне тәуелсіз ұлттық мемлекет ретінде түпкілікті үнді атауын иеленген түпкілікті американдықтарды қоныстандыру үшін АҚШ үкіметі бөлген, дами жөнелген жер аумағын сипаттайды. Үндістан аумағы деген ұғым АҚШ федералды үкіметінің 18 және 19 ғасырлардағы үндістерді көшіру саясатының нәтижесі болды. Америка Азамат соғысынан (1861–1865) кейін АҚШ үкіметінің саясаты ассимиляцияға бағытталды. Кейіннен Үндістан аумағы – 1834 жылғы қатынассыздық туралы заңмен бастапқы шекаралары белгіленген ұйымдастырылмаған аумақ болды. Ол Міссури штаты мемлекеттік мәртебе алғаннан кейін Міссури аумағының қалған бөлігінің мұрагері еді. Конгресс Құрама Штаттардың ұйымдастырылған аумақтарын құру үшін түрлі Органикалық заңдар қабылдағанда Үндістан аумағының шекаралары кішірейді. 1906 жылғы Оклахоманы құру туралы заң Оклахома территориясы мен Үндістан территориясын біріктіру арқылы Оклахома штатын құрды, сондай-ақ ұйымдастырылмаған тәуелсіз Үндістан территориясының барлығын қосып, оны тоқтатты және тайпалар мен тұрғындарды ресми түрде АҚШ-қа қосты. Оклахома штаты болудан бұрын, 1890 жылдан бастап Үндістан территориясы чероки, чокто, чикасо, крик, семинол және басқа да шығыс американдық тайпалардың жер аударылған жерлерін қамтыды. Үнді резервациялары АҚШ штаттарының шекараларында сақталады, бірақ көбінесе штаттық юрисдикциядан босатылады. "Үнді елі" термині түпкілікті халықтардың бақылауындағы жерлерді, соның ішінде үнді резервацияларын, Оклахома тайпалық статистикалық аймағындағы сенімдік жерлерді немесе, жалпы айтқанда, көптеген түпкілікті американдықтар тұратын кез келген жерді білдіру үшін қолданылады.

Сипаттамасы мен географиясы

Үндістан аумағы, сондай-ақ Үндістан аумақтары және Үндістан елі деп те аталады, Америка Құрама Штаттарында түпкілікті американдықтарды күштеп қоныстандыру үшін резервтелген жер болды. Осылайша, ол оған қоныстанған тайпалар үшін дәстүрлі аумақ емес еді. Жалпы шекаралар 1834 жылғы «Үнділермен қарым-қатынас туралы» заңмен белгіленді. Бұл аумақ АҚШ-тың орталық бөлігінде орналасқан еді. Конгресс түпнұсқалық Үндістанның көп бөлігі үшін штат болу жолын ашатын бірнеше Органикалық заңдарды қабылдаса да, Үндістан аумағы үшін ешқашан Органикалық заң қабылдамады. Үндістан аумағы ешқашан Америка Құрама Штаттарының ұйымдастырылған аумағы болған емес. Жалпы алғанда, тайпалар жерді үнді емес адамдарға сата алмайтын (Джонсон мен Макинтош ісі). Тайпалармен жасалған шарттар үнді емес адамдардың тайпалық жерлерге кіруін шектеді; Үнді тайпалары негізінен өздерін-өздері басқаратын, қалыптасқан тайпалық үкіметтері мен дамыған мәдениеттері бар тәуелді мемлекеттер еді. Аймақта Америка Азамат соғысынан кейін ғана ресми үкімет құрылды. Азамат соғысынан кейін Оңтүстік шарттар комиссиясы Конфедерация тарапында болған тайпалармен шарттарды қайта жазды, Бес өркениетті тайпаның аумағын қысқартып, жазықтардағы үндістер мен АҚШ-тың орталық-батысындағы тайпаларды қоныстандыру үшін жер берді. Бұл қайта жазылған шарттарға түрлі тайпалардан пропорционалды өкілдікпен аумақтық заң шығару органы туралы ережелер енгізілді. Уақыт өте келе Үндістан аумағы қазіргі Оклахома штатына дейін азайды. 1890 жылғы Органикалық заң Үндістан аумағын Бес өркениетті тайпалар мен Квапау үнді агенттігінің тайпалары (Канзас және Миссури шекарасында) иеленетін жерлерге дейін қысқартты. Бұрынғы Үндістан аумағының қалған батыс бөлігі Оклахома аумағы болды. Оклахома Органикалық заңы ұйымдастырылған Оклахома аумағына Небраска заңдарын, ал әлі ұйымдастырылмаған Үндістан аумағына Арканзас заңдарын қолданды, себебі жылдар бойы АҚШ Федералды округ соты Форт-Смит, Арканзас штатының шығыс шекарасында аумаққа қатысты қылмыстық және азаматтық юрисдикцияны жүзеге асырды.

Indian Territory, also known as the Indian Territories and the Indian Country, was land in the United States reserved for the forced resettlement of Native Americans. As such, it was not a traditional territory for the tribes settled upon it. The general borders were set by the Indian Intercourse Act of 1834. The territory was located in the Central United States. While Congress passed several Organic Acts that provided a path for statehood for much of the original Indian Country, Congress never passed an Organic Act for the Indian Territory. Indian Territory was never an organized territory of the United States. In general, tribes could not sell land to non Indians (Johnson v. McIntosh). Treaties with the tribes restricted entry of non Indians into tribal areas; Indian tribes were largely self governing, were suzerain nations, with established tribal governments and well established cultures. The region never had a formal government until after the American Civil War. After the Civil War, the Southern Treaty Commission re wrote treaties with tribes that sided with the Confederacy, reducing the territory of the Five Civilized Tribes and providing land to resettle Plains Indians and tribes of the Midwestern United States. These re written treaties included provisions for a territorial legislature with proportional representation from various tribes. In time, the Indian Territory was reduced to what is now Oklahoma. The Organic Act of 1890 reduced Indian Territory to the lands occupied by the Five Civilized Tribes and the Tribes of the Quapaw Indian Agency (at the borders of Kansas and Missouri). The remaining western portion of the former Indian Territory became the Oklahoma Territory. The Oklahoma Organic Act applied the laws of Nebraska to the organized Oklahoma Territory, and the laws of Arkansas to the still unorganized Indian Territory, since for years the federal U. S. District Court on the eastern borderline in Ft. Smith, Arkansas had criminal and civil jurisdiction over the territory.

Үнді резерваты және Луизиана сатып алу

Үнді территориясы деген ұғым 1763 жылғы Корольдік жарлығымен құрылған британдық американдық аумақтың, Британдық үнді резерватының мұрагері болып табылады, ол жерді Американың жергілікті тайпалары пайдалануы үшін бөліп берген. Бұл жарлық еуропалықтардың Аппалачи тауларының шығысындағы жерлерге қоныстануын шектеді. Аумақ Париж келісімімен АҚШ Тәуелсіздік соғысын аяқтағанға дейін белсенді болды, ал жер АҚШ-қа берілді. Үнді резерві америкалық отаршылармен жасалған келісімдер арқылы бірте-бірте қысқартылды, ал Тәуелсіздік соғысында британдықтардың жеңілісінен кейін резерватты батысқа қарай кеңейген еуропалық американдық қоныс салушылар елемеді. АҚШ Тәуелсіздік соғысы кезінде көптеген жергілікті тайпалар британдықтармен ұзақ қарым-қатынаста болды және Ұлыбританияға адал болды, бірақ американдық отаршылармен олардың байланысы нашар дамыған. Ұлыбритания соғыста жеңілгеннен кейін американдықтар Огайо штабына екі рет басып кірді және екі рет жеңілді. 1794 жылы олар ақыры Құлаған ағаштар шайқасында Батыс үнді конфедерациясын жеңіп, Гринвилл келісімін қабылдады, ол қазіргі Огайоның көп бөлігін, қазіргі Индиананың бір бөлігін және қазіргі Чикаго мен Детройт кіретін жерлерді АҚШ федералды үкіметіне берді. АҚШ Тәуелсіздік соғысынан кейінгі кезең батысқа қарқынды кеңею кезеңі болды. АҚШ-тағы жергілікті американдықтар мекендеген аумақтар «үнді елдері» деп аталды. Олар келісім-шарттармен құрылғандықтан «ұйымдастырылмаған аумақтардан» ерекшеленді. 1803 жылы АҚШ Франция Луизианасына қатысты құқықтарын 15 миллион долларға (бір акр үшін 3 центтен кем) сатып алуға келісті. Президент Томас Джефферсон бұл сатып алудың заңдылығына күмән келтірді. Алайда, сатып алудың бас келіссөзшісі Роберт Р. Ливингстон Луизиана сатып алу шартының 3-бабы Конгресске қабылдаулы болады деп сенді. 3-бапта мынадай делінген: берілген аумақтың тұрғындары АҚШ Одағына қосылады және Федералды Конституцияның қағидаларына сәйкес, мүмкіндігінше тезірек АҚШ азаматтарының барлық құқықтарын, артықшылықтарын және иммунитеттерін пайдалануға рұқсат етіледі; және олар осы уақытқа дейін өз бостандықтарын, мүліктерін және ұстанатын діндерін еркін пайдалануда сақталады және қорғалады. Бұл АҚШ үкіметін аумақты бірнеше штат ретінде «соңғы, бірақ бірден емес, қабылдауға» міндеттеді және «оның Одаққа қосылуын Конгрестің қалауына кейінге қалдырды». 1824 жылғы Жалпы зерттеу заңы Форт-Смиттен батысқа қарай 45 миль жерде Арканзас территориясының батыс шекарасын белгілеуге рұқсат берді. Бірақ бұл жерлер Чероки, Чоктау, Крик және басқа тайпалар қоныстанған Лавлидің сатып алуына қатысты келіссөздер жүргізілген жерлердің бөлігі болды, және бұл үнді тайпалары бұған қатты қарсы болды. 1828 жылы жаңа зерттеу Арканзастың батыс шекарасын Форт-Смиттен батысқа қарай қайта анықтады. Осы қайта анықтамалардан кейін «үнді аймағы» қазіргі Оклахома, Канзас, Небраска штаттары мен Айова штатының бір бөлігін қамтыды.

The concept of an Indian territory is the successor to the British Indian Reserve, a British American territory established by the Royal Proclamation of 1763 that set aside land for use by the Native American tribes. The proclamation limited the settlement of Europeans to lands east of the Appalachian Mountains. The territory remained active until the Treaty of Paris that ended the American Revolutionary War, and the land was ceded to the United States. The Indian Reserve was slowly reduced in size via treaties with the American colonists, and after the British defeat in the Revolutionary War, the Reserve was ignored by European American settlers who slowly expanded westward. At the time of the American Revolutionary War, many Native American tribes had long standing relationships with the British, and were loyal to Great Britain, but they had a less developed relationship with the American colonists. After the defeat of the British in the war, the Americans twice invaded the Ohio Country and were twice defeated. They finally defeated the Indian Western Confederacy at the Battle of Fallen Timbers in 1794, and imposed the Treaty of Greenville, which ceded most of what is now Ohio, part of present day Indiana, and the lands that include present day Chicago and Detroit, to the United States federal government. The period after the American Revolutionary War was one of rapid western expansion. The areas occupied by Native Americans in the United States were called Indian country. They were distinguished from "unorganized territory" because the areas were established by treaty. In 1803, the United States agreed to purchase France's claim to French Louisiana for a total of $15 million (less than 3 cents per acre). President Thomas Jefferson doubted the legality of the purchase. Robert R. Livingston, the chief negotiator of the purchase, however, believed that the 3rd article of the treaty of the Louisiana Purchase would be acceptable to Congress. The 3rd article stated, in part:
the inhabitants of the ceded territory shall be incorporated in the Union of the United States, and admitted as soon as possible, according to the principles of the Federal Constitution, to the enjoyment of all the rights, advantages, and immunities of citizens of the United States; and in the meantime they shall be maintained and protected in the free enjoyment of their liberty, property, and the religion which they profess.|8 Stat. at L. 202
This committed the U. S. government to "the ultimate, but not to the immediate, admission" of the territory as multiple states, and "postponed its incorporation into the Union to the pleasure of Congress". The General Survey Act of 1824 allowed a survey that established the western border of Arkansas Territory 45 miles west of Ft. Smith. But this was part of the negotiated lands of Lovely's Purchase where the Cherokee, Choctaw, Creek and other tribes had been settling, and these indian nations objected strongly. In 1828 a new survey redefined the western Arkansas border just west of Ft. Smith. After these redefinitions, the "Indian zone" would cover the present states of Oklahoma, Kansas, Nebraska and part of Iowa.

Көшіру және келісімдер

1871 жылғы Үнділерге арналған ассигнованиелер туралы заңға дейін, «Үнділер аумағы» деп аталатын жердің көп бөлігі АҚШ-тың орталық бөлігіндегі кең аумақ болды, оның шекаралары АҚШ Үкіметі мен әртүрлі жергілікті тайпалар арасындағы шарттармен белгіленді. 1871 жылдан кейін Федералдық үкімет заң арқылы Үнді тайпаларымен қарым-қатынас жасады; 1871 жылғы Үнділерге арналған ассигнованиелер туралы заңда былай делінген: «Бұдан былай АҚШ аумағындағы ешбір Үнді ұлты немесе тайпасы тәуелсіз ұлт, тайпа немесе күш ретінде мойындалмайды немесе танылмайды, олармен АҚШ шарт жасаса алады: Алайда, осы құжатта ештеңе бұрын заңмен жасалған және осындай Үнді ұлты немесе тайпасымен ратификацияланған кез келген шарттың міндеттемелерін жоққа шығаруға немесе нашарлатуға түсіндірілмеуі тиіс». Үнділерге арналған ассигнованиелер туралы заң сонымен қатар АҚШ-тың кез келген аумағында кісі өлтіру, адам өлтіру, зорлау, өлтіру ниетімен шабуыл жасау, өрт сөндіру, қарақорлық немесе ұрлық жасауды федералдық қылмыс деп жариялады. 1886 жылы Жоғарғы Сот «АҚШ Кагамаға қарсы» ісінде бұл әрекетті бекітті, ол АҚШ үкіметінің өзінің шекараларындағы Түпкі халықтар тайпаларына толық билігі бар екенін растады, себебі «бір кездегі күшті нәсілдің осы қалдықтарына қатысты жалпы үкіметтің билігі оларды қорғау үшін де, олармен бірге тұратындардың қауіпсіздігі үшін де қажет». АҚШ-тың федералдық үкіметі бұрын Үнді тайпаларын жартылай тәуелсіз деп танығанмен, «оларды шарттар арқылы басқарудың орнына, Конгресс актілерімен басқаруға құқығы мен өкілеттігі бар, өйткені олар АҚШ-тың географиялық шегінде. Үнділер [Түпкі халықтар] өзінің резервациясы орналасқан Штатқа адал болмайды және Штат оларға қорғау бермейді».

Аумақты азайту

Ақ қоныс салушылар үндістердің жеріне ағылып келуді жалғастырды. Халық саны артқан сайын, отарлаушылар Конгреске аумақ құру туралы өтініш жасай алатын болды. Бұл үш бөлімді аумақтық үкімет құруға мүмкіндік беретін Органикалық заңды бастады. Губернатор мен сот жүйесі АҚШ Президенті тарапынан тағайындалды, ал заң шығарушы орган аумақта тұратын азаматтармен сайланды. Бір сайланған өкілге АҚШ Өкілдер палатасында орын берілді. Федералды үкімет аумақтық мәселелерге жауапкершілікті қабылдады. Кейіннен аумақтың тұрғындары толыққанды штат болуға үміттене бастады. Бірақ, "Үнділер жері" деп аталатын аймаққа қатысты мұндай шаралар қабылданбады, сондықтан ол заңды аумақ ретінде танылмады. Бес өркениетті тайпаның мүшелері және Оклахомадағы Үнділер жеріне көшіп келген басқалар Американдық Азамат соғысы кезінде негізінен Конфедерация тарапында күресті. Чероки тайпасының Конфедерация қолбасшысы, Бригад генерал Стенд Уати, 1865 жылғы 23 маусымда Доксвилл қаласының жанында Американдық Азамат соғысында капитуляциялаған соңғы Конфедерация генералы болды. Азамат соғысынан кейін жасалған Қайта құру шарты тайпалар мен АҚШ үкіметі арасындағы қарым-қатынасты түбірінен өзгертті. Қайта құру дәуірі Үнділер жерінде және Американың қалған бөлігінде әртүрліше өтті. 1862 жылы Конгресс президентке Конфедерация тарапына шыққан үнді тайпаларымен жасалған шарттарды жариялау арқылы жоюға рұқсат беретін заң қабылдады (25 USC 72). 1825 жылы құрылған АҚШ-тың Аумақтар жөніндегі комитеті соғыстан кейін тиімділігі шектеулі деп саналған үндістерді көшіру саясатын қарастырды. Жаңа ассимиляция саясатын енгізуге шешім қабылданды. Осы жаңа саясатты жүзеге асыру үшін Конгресс Конфедерация тарапына шыққан тайпалармен жаңа шарттар жасау үшін Оңтүстік Шарты Комиссиясын құрды. Азамат соғысынан кейін Оңтүстік Шарты Комиссиясы Конфедерация тарапына шыққан тайпалармен шарттарды қайта жазды, Бес өркениетті тайпаның аумағын қысқартып, жазықтардағы және орталық батыстағы үндістерді қоныстандыру үшін жер берді. 1866 жылы жасалған шарттардың негізгі элементтері:

White settlers continued to flood into Indian country. As the population increased, the homesteaders could petition Congress for creation of a territory. This would initiate an Organic Act, which established a three part territorial government. The governor and judiciary were appointed by the President of the United States, while the legislature was elected by citizens residing in the territory. One elected representative was allowed a seat in the U. S. House of Representatives. The federal government took responsibility for territorial affairs. Later, the inhabitants of the territory could apply for admission as a full state. No such action was taken for the so called Indian Territory, so that area was not treated as a legal territory. Members of the Five Civilized Tribes, and others who had relocated to the Oklahoma section of Indian Territory, fought primarily on the side of the Confederacy during the American Civil War in Indian territory. Brigadier General Stand Watie, a Confederate commander of the Cherokee Nation, became the last Confederate general to surrender in the American Civil War, near the community of Doaksville on June 23, 1865. The Reconstruction Treaties signed at the end of the Civil War fundamentally changed the relationship between the tribes and the U. S. government. The Reconstruction era played out differently in Indian Territory and for Native Americans than for the rest of the country. In 1862, Congress passed a law that allowed the president, by proclamation, to cancel treaties with Indian Nations siding with the Confederacy (25 USC 72). The United States House Committee on Territories (created in 1825) was examining the effectiveness of the policy of Indian removal, which was after the war considered to be of limited effectiveness. It was decided that a new policy of Assimilation would be implemented. To implement the new policy, the Southern Treaty Commission was created by Congress to write new treaties with the Tribes siding with the Confederacy. After the Civil War the Southern Treaty Commission re wrote treaties with tribes that sided with the Confederacy, reducing the territory of the Five Civilized Tribes and providing land to resettle Plains Native Americans and tribes of the mid west. General components of replacement treaties signed in 1866 include:

Медициналық ложа шарты – АҚШ үкіметі мен Оңтүстік жазықтарындағы үнді тайпалары арасында Канзас штатындағы Медициналық ложада қол қойылған үш шартты біріктіретін атау, олар ақырында Үнділер жерінің батыс бөлігінде (кейін Оклахома аумағы) қоныстанды. Бірінші шарт 1867 жылғы 21 қазанда киова және команч тайпаларымен жасалды. Екінші шарт, жазық апачи тайпасымен сол күні қол қойылды. Үшінші шарт 28 қазанда Оңтүстік шайен және арапахо тайпаларымен жасалды. Ассимиляцияның тағы бір құралы – отарлау. 1862 жылы Президент Авраам Линкольн "Гомстед" заңына қол қойды. Бұл заң өтініш берушіге "үй" деп аталатын жерге толық құқық берді – әдетте 160 акр (65 гектар немесе бір төртінші бөлік) игерілмеген федералды жер. Үнділер жерінде, жерлер тайпалық меншіктен алынғанда, тайпа мүшелеріне жер патенті (немесе бірінші меншік құжаты) берілді. Қалған жерлер бірінші келгенге сатылды, әдетте жер аукционы арқылы, ал қоныс салушылар да жер патенті түріндегі құжат алды. Бұл енді бұрынғы үнді жерлері үшін АҚШ Жер басқармасы сатудан түскен қаражатты бұрын келісілген шарттарға сәйкес түрлі тайпалық ұйымдарға бөліп берді. 1866 жылы федералды үкіметпен жерді пайдалану туралы келісімдер кезінде Чоктау тайпасының басшысы Кильяхоте Үнділер жеріне Оклахома деген ат беруді ұсынды, ол Чоктау тілінен шыққан "окла" – "адамдар", және "хумма" – "қызыл" деген сөздерден құралған. Ол тайпалар басқаратын және АҚШ Үндістер істері жөніндегі бақылаушысы қадағалайтын толығымен американдық үнді мемлекетін көздеді. Кейіннен Оклахома Оклахома аумағының де-факто атауы болды және ол 1890 жылы, бұл аймақ ақ қоныс салушыларға ашылғаннан кейін екі жыл өткен соң ресми түрде бекітілді.

Оклахома территориясы, территориялардың соңы

1890 жылғы Оклахома органикалық заңы Оклахома және Үндістан аумақтарын біріктіріп, Оклахома штатын құру ниетімен Америка Құрама Штаттарының ұйымдастырылған Оклахома аумағын құрды. 1905 жылы Үндістан аумағының азаматтары Секуоя штаты ретінде одаққа қабылдануға тырысты, бірақ Конгресс пен екі жаңа Батыс штатын – Секуоя мен Оклахоманы қаламайтын әкімшілік тарапынан қабылданбады. Теодор Рузвельт содан кейін Үндістан аумағын Оклахома аумағымен біріктіріп, бір штат құру туралы ұсыныс жасады. Бұл Оклахоманы қабылдау туралы заңға әкелді, оған президент Рузвельт 1906 жылғы 16 маусымда қол қойды. Бұл заң Үндістан және Оклахома аумақтарында тұратын халыққа штаттық конституциялық конвенцияға делегаттар сайлауға және одан кейін одаққа бір штат ретінде қабылдануға мүмкіндік берді. Азаматтар содан кейін одаққа бір штатты қабылдау үшін бірікті. 1907 жылғы қарашада Оклахома штаты құрылғаннан кейін Үндістан аумағы «тәуелсіздігін» жоғалтып, таратылды.

Ұлы көлдер мен солтүстік-шығыс орманды аймақтардағы тайпалар

Батыс көлдер конфедерациясы – Ұлы көлдер аймағындағы тайпалардың еркін конфедерациясы, Америка Тәуелсіздік соғысынан кейін АҚШ-тың Солтүстік-Батыс аймағына кеңеюіне қарсы тұру мақсатымен құрылған. Конфедерация мүшелері, соның ішінде шоуни, делавер, сондай-ақ ленапи, майами және кикапу тайпалары, ақырында қазіргі Оклахомаға көшірілді. Оклахома штатының Поттаватоми округіне айова, сак және фокс, абсенти шоуни, потаватоми және кикапу тайпалары қоныстанды. Үш от кеңесі – оджибве, одава және потаватоми тайпаларының одағы. 1829 жылғы Прайри-дю-Шиеннің екінші шартында Үш от кеңесі тайпалары Иллинойс, Мичиган және Висконсин штаттарындағы жерлерін АҚШ-қа өткізді. 1833 жылғы Чикаго шарты Үш от кеңесі мүшелерін алдымен қазіргі Айоваға, содан кейін Канзасқа және Небраскаға, ал соңында Оклахомаға көшіруге мәжбүр етті. Иллинойс потаватоми қазіргі Небраскаға, ал Индиана потаватоми қазіргі Осаватоми, Канзасқа көшіп барды, бұл оқиға Потаватоми өлім жолы деп танылды. Небраскада қоныстанған топ жазықтықтардағы үнді мәдениетіне бейімделді, бірақ Канзаста қоныстанған топ өздерінің ормандық мәдениетін сақтап қалды. 1867 жылы Канзас тобының бір бөлігі «Потаватомимен Вашингтон шартын» жасасты, нәтижесінде Канзас Прайри Бэнд Потаватоми ұлты бөлініп, олардың Канзастағы жерлерінің бір бөлігі сатылды. Олар қазіргі Шоуни, Оклахома маңында жер сатып алып, Азамат Потаватоми ұлтына айналды. Одава тайпасы алғашқыда Оттава, Канзасқа жақын жерде жер сатып алып, 1867 жылға дейін сол жерде тұрды. Кейін Канзастағы жерлерін сатып, Квапау үнді агенттігі басқаратын Оттава округіндегі Оклахома тайпасына айналды. Оңтүстік Иллинойста тұратын пеория тайпасы оңтүстікке қарай Миссуриге, содан кейін Канзасқа көшіп, піанкаша, каскаския және веа тайпаларымен бірікті. 1867 жылғы Омнибус шартының талаптарына сәйкес, осы конфедерациялық тайпалар мен майами тайпасы Канзастан шығып, квапаудан сатып алынған жерлерге, Индей аумағына көшті.

The Western Lakes Confederacy was a loose confederacy of tribes around the Great Lakes region, organized following the American Revolutionary War to resist the expansion of the United States into the Northwest Territory. Members of the confederacy were ultimately removed to the present day Oklahoma, including the Shawnee, Delaware, also called Lenape, Miami, and Kickapoo. The area of Pottawatomie County, Oklahoma was used to resettle the Iowa tribe, Sac and Fox, Absentee Shawnee, Potawatomi, and Kickapoo tribes. The Council of Three Fires is an alliance of the Ojibwe, Odawa, and Potawatomi tribes. In the Second Treaty of Prairie du Chien in 1829, the tribes of the Council of Three Fires ceded to the United States their lands in Illinois, Michigan, and Wisconsin. The 1833 Treaty of Chicago forced the members of the Council of Three Fires to move first to present day Iowa, then Kansas and Nebraska and ultimately to Oklahoma. The Illinois Potawatomi moved to present day Nebraska and the Indiana Potawatomi moved to present day Osawatomie, Kansas, an event known as the Potawatomi Trail of Death. The group settling in Nebraska adapted to the Plains Indian culture but the group settling in Kansas remained steadfast to their woodlands culture. In 1867, part of the Kansas group negotiated the "Treaty of Washington with the Potawatomi" in which the Kansas Prairie Band Potawatomi Nation split and part of their land in Kansas was sold, purchasing land near present day Shawnee, Oklahoma, they became the Citizen Potawatomi Nation. The Odawa tribe first purchased lands near Ottawa, Kansas, residing there until 1867 when they sold their lands in Kansas and purchased land in an area administered by the Quapaw Indian Agency in Ottawa County, Oklahoma, becoming the Ottawa Tribe of Oklahoma. The Peoria tribe, native to Southern Illinois, moved south to Missouri then and Kansas, where they joined the Piankashaw, Kaskaskia, and Wea tribes. Under stipulations of the Omnibus Treaty of 1867, these confederated tribes and the Miami tribe left Kansas for Indian Territory on lands purchased from the Quapaw.

Ирокездер конфедерациясы

Ирокездер конфедерациясы - бұл тайпалардың одағы, бастапқыда Нью-Йорк штатының солтүстік аймағынан шыққан, оған Сенека, Каюга, Онондага, Онейда, Мохок және кейінірек Тускарора тайпалары кірген. Революциялық соғысқа дейінгі кезеңде олардың конфедерациясы Кентукки мен Вирджиниядан солтүске қарайғы аймақтарға дейін кеңейді. Конфедерацияның Онейда және Тускарорадан басқа барлық мүшелері Революциялық соғыс кезінде британдықтармен бірікті, және соғыс аяқталғаннан кейін жерлерін беруге мәжбүр болды. 1794 жылғы Канандайгуа шартынан кейін көптеген тайпалар Канадаға көшіп кетті, бірақ кейбіреулері Нью-Йорк штатында қалды, ал кейбіреулері Огайоға көшіп, онда Шоуни тайпасына қосылды. 1838 және 1842 жылғы Буффало Крик шарты Сенека, Мохок, Каюга және Онейда тайпалары сияқты Нью-Йорк үнділерімен жасалған шарттар еді. Олар АҚШ-тың үндістерді көшіру бағдарламасы аясында тайпалық резервациялардың жерін сату мәселелерін қамтыды, оның шеңберінде шығыс тайпаларының көп бөлігін Үнділер жеріне көшіру жоспарланған. Алғашқыда тайпалар қазіргі Канзас штатына, кейін Оклахома штатына, Квапау үнді агенттігі басқаратын жерге көшірілді.

Далалық үнді тайпалары

Батыс Үндістан аумағы Оңтүстік жазықтардың бір бөлігі болып табылады және Уичита халқының атамекені саналады. Жылқы мәдениетінің дәуірінде жазықтың басқа да жергілікті халықтары Үндістан аумағына кірді. Жылқы пайдаланбас бұрын, жазықтың кейбір тайпалары егіншілікпен айналысса, ал қалғандары аңшы-жинаушылар болды. Кейбір тайпалар итті шағын шаналарды (немесе керуендерді) тарту үшін пайдаланды, бірақ 18 ғасырға қарай Оңтүстік жазықтың көптеген тайпалары жылқы мәдениетін қабылдап, көшпелі өмір салтына көшті. Жануар терісінен тігілген типи – жазықтардағы үндістердің жылдам құрастырылатын және оңай тасымалданатын тұрағы болды. Арапахо тайпасы тарихи түрде Шайен және Лакота халықтарына Киова мен Команч тайпаларын Солтүстік жазықтан оңтүстікке ығыстыруға көмектескен, олардың аң аулау аймағы Монтанадан Техасқа дейін созылған. Киова мен Команч Арканзас өзенінен Бразос өзеніне дейінгі кең аумақты бақылады. 1840 жылға қарай жазықтың көптеген тайпалары бірін-бірімен бейбітшілік орнатып, одақтастарымен қарым-қатынас жасау үшін жазықтың үнді тілін дамытты. Кау тайпасы сиу тілдерінің бірінде сөйлейді және бастапқыда Канзас аймағынан шыққан; Канзас атауы осы тайпаның атынан алынған. Кау тайпасы Небраскаға алғаш қоныс аударған Осаге ұлты мен Понка тайпаларымен тығыз байланысты, олар 17 ғасырдың ортасында Огайо аңғарынан көшіп келген бір тайпаның ұрпақтары еді. 1873 жылдың 4 маусымында Кау тайпасы Канзастан Кей округіне, Оклахома штатына көшіп келді, тайпа штаб-пәтері Оклахома штатының Кау қаласында орналасқан. Понка тайпасы сиуан тілдерінің бірінде сөйлейді және Осаге ұлты мен Кау тайпаларымен тығыз байланысты. Понка тайпасы АҚШ-пен соғыспаған және 1817 жылы алғашқы бейбіт келісімге қол қойған. 1858 жылы Понка тайпасы өздерінің жерлерінің бір бөлігін АҚШ-қа жыл сайынғы төлем, отарлаушылардан гектарына 1,25 доллар төлеу, жау тайпалардан қорғау және Миссури өзенінің сағасында Ниобрара өзенінде тұрақты резервация құру үшін берді. 1868 жылы Форт Ларамидегі АҚШ-тың Сиу келісімінде АҚШ қазіргі Небраскадағы Понка жерлерін қазіргі Оңтүстік Дакотадағы Ұлы Сиу резервациясына қате енгізді. Понка мен Сиу/Лакота тайпалары арасындағы қақтығыс, АҚШ заңы бойынша енді олар осы жердің иесі деп санайтындықтан, АҚШ-ты 1877 жылы Понка тайпасын олардың атамекенінен Оклахомадағы қазіргі Кей және Нобль округтеріне көшіруге мәжбүр етті. Жер егіншілікке жарамсыз болып шықты, сондықтан тайпаның көп бөлігі Небраскаға оралды. 1881 жылы АҚШ Небраска штатының Нокс округін Понка тайпасына қайтарды, ал тайпаның жартысы Үндістан аумағынан солтүстікке қайтып келді. Бүгінде Оклахома штатындағы Понка тайпасының штаб-пәтері Оклахома штатының Понка қаласында орналасқан. Ото Миссурия тайпасы үндістер, сиуан тілдерінің бірінде сөйлейді және еуропалықтармен байланысқа дейін Висконсиндегі Хо Чунктен бөлініп шықты. Бұл тайпа Ото және Миссурия үндістерінен тұрады, Оклахома штатының Нобль округіне қарасты, кеңселері Оклахома штатының Ред Рок қаласында орналасқан. Екі тайпа да 16 ғасырға дейін Ұлы көлдер аймағынан шыққан және Миссури мен Миссуридің Гранд өзендеріне жақын жерде қоныстанған. Оклахома штатының Шайен және Арапахо тайпалары Оңтүстік Арапахо және Оңтүстік Шайен халықтарының біріккен тайпасы, штаб-пәтері Оклахома штатының Кончо қаласында (Оклахома қаласының ауылдық маңы) орналасқан. Шайендер бастапқыда қазіргі Миннесотадағы аграрлық халық болды және алгонкин тілінде сөйлейді. 1877 жылы қазіргі Монтана штатындағы Кіші Бигхорн шайқасынан кейін Шайендердің бір тобы Үндістан аумағына (қазіргі Оклахома) ертіп әкелінді. Алайда олар құрғақ ыстық климатқа бейімделмеген, ал азық-түлік жеткіліксіз және сапасыз болды. Шайендердің бір тобы рұқсатсыз аумақтан солтүстікке қайтуға кетіп қалды. Әскерилер Солтүстік Шайендерді Оклахомаға қайта орналастыруға тырысудан бас тартып, Монтанада Солтүстік Шайен резервациясын құрды. Арапахолар қазіргі Саскачеван, Монтана және Вайоминг аймағынан келді және алгонкин тілінде сөйлейді. Команчилер Вайомингтегі Платт өзенінің жоғарғы жағында өмір сүрді, 17 ғасырдың аяғында Шошоне халқынан бөлініп шықты және уто-ацтек тілдерінің нумик тілінде сөйлейді. Көшпелі халық болғандықтан, Команчилер ешқашан бір ғана ұлт немесе тайпа құру туралы саяси идеяны дамытқан жоқ, оның орнына бірнеше автономды топтар ретінде өмір сүрді. Команчилер (және басқа тайпалар) 1835 жылы АҚШ-пен достық туралы келісімге қол қойды. 1846 жылы қосымша келісімге қол қойылды. Олардың аумағы Небраска штатының Нэнс округіне дейін қысқартылды. 1874 жылы тайпа Оклахома аумағындағы Шеруки шығанағындағы жерге, Оклахома штатының Пауни округіне көшірілді. Тайпа штаб-пәтері Оклахома штатының Пауни қаласында орналасқан. Тонкава тайпасы жеке тілде сөйлейді, яғни басқа тілдермен байланысы жоқ тілде сөйлейді. Тонкава тайпасы 15 ғасырда Оклахома штатының солтүстік-шығысында қоныстанған болуы мүмкін. Алайда 18 ғасырға қарай жазықтың Апачи тайпасы Тонкава тайпасын қазіргі Техас штатының оңтүстігіне ығыстырды. Техас штаты құрамына енгеннен кейін Тонкава тайпасы 1846 жылғы Келісімге Команчи және басқа тайпалармен Кеңес көктемінде, Техас штатында қол қойды. Конфедерация тарапына шығып, Техас рейнджерлері үшін барлаушылар болып жұмыс істегеннен кейін Тонкава сойылысы, Оклахома штатының Лотон қаласының жанында болды, нәтижесінде тайпаның жартысынан көбі қаза тапты. 1891 жылы Тонкава тайпасына қазіргі Тонкава қаласының жанындағы Шеруки шығанағында жер берілді. Киова тайпасы Монтана штатындағы Мұздық ұлттық саябағы аймағынан шыққан және Киова-Таноан тілінде сөйлейді. 18 ғасырда Киова және жазықтың Апачи тайпалары Колорадо және Канзас штатындағы Арканзас өзеніне және Техас Панаиласындағы және Оклахома штатындағы Қызыл өзенге жақын жазықтарға көшіп келді. 1837 жылы Киова (және басқа тайпалар) АҚШ-пен достық туралы келісімге қол қойды, ол АҚШ басқаратын құқықтық жүйе үшін негіз құрды. Мексика және Техас республикалары арасындағы сауданы қамтамасыз етті. Тайпа штаб-пәтері Оклахома штатының Карнеги қаласында орналасқан. Жазықтың Апачи тайпасы немесе "Киова Апачисы", Миссури өзенінің жоғарғы ағысында өмір сүрген Апачи тайпасының бір тармағы және Оңтүстік Атабаска тілдерінің бірінде сөйлейді. 18 ғасырда бұл тармақ оңтүстікке көшіп, Киова тайпасының өмір салтын қабылдады. Тайпа штаб-пәтері Оклахома штатының Анадарко қаласында орналасқан. Осаге ұлты сиуан тілдерінің бірінде сөйлейді және қазіргі Кентукки штатынан шыққан. Ирокез тайпасы оңтүстікке жылжығанда, Осаге тайпасы батысқа жылжыды. 18 ғасырдың басына қарай Осаге Оклахома, Арканзас, Миссури және Канзас штатындағы үстем күшке айналды, Қызыл өзен мен Миссури өзені арасындағы жердің көп бөлігін бақылады. 1818 жылдан 1825 жылға дейін жасалған келісімдер Осаге жерлерін Канзас штатының Индепенденс қаласына дейін қысқартты. 1870 жылғы Драм Крик келісімімен Канзас жері гектарына 1,25 доллардан сатылды және Осаге Үндістан аумағындағы Шеруки шығанағында, қазіргі Осаге округінде жер сатып алды. Осаге тайпасы тайпалық жерді жеке мүшелеріне бөлу туралы федералдық саясаттан құтыла алмаса да, резервация жерлеріне минералдық құқықтарды сақтап қалу үшін келісімге келді. Кейін мұнайдың бар екені анықталды, одан тайпа мүшелері мұнайды өндіруден түскен табыстан пайда тапты. Тайпа штаб-пәтері Оклахома штатының Похуска қаласында орналасқан.

Western Indian Territory is part of the Southern Plains and is the ancestral home of the Wichita people, a Plains tribe. Additional indigenous peoples of the Plains entered Indian Territory during the horse culture era. Prior to adoption of the horse, some Plains Indian tribes were agrarian and others were hunter gatherers. Some tribes used the dog as a draft animal to pull small travois (or sleighs) to help move from place to place; however, by the 18th century, many Southern Plains tribes adopted the horse culture and became nomadic. The tipi, an animal hide lodge, was used by Plains Indians as a dwelling because they were portable and could be reconstructed quickly when the tribe settled in a new area for hunting or ceremonies. The Arapaho historically had assisted the Cheyenne and Lakota people in driving the Kiowa and Comanche south from the Northern Plains, their hunting area ranged from Montana to Texas. Kiowa and Comanche controlled a vast expanse of territory from the Arkansas River to the Brazos River. By 1840 many plains tribes had made peace with each other and developed Plains Indian Sign Language as a means of communicate with their allies. The Kaw speak one of the Siouan languages and were originally from the Kansas area; the name Kansas is derived from the tribe's name. The Kaw are closely related to the Osage Nation and Ponca tribes, who first settled in Nebraska, being from the same tribe before migrating from the Ohio valley in the mid 17th century. On June 4, 1873, the Kaw removed themselves from Kansas to an area that would become Kay County, Oklahoma, tribal headquarters is in Kaw City, Oklahoma. The Ponca speak one of the Siouan languages and are closely related to the Osage Nation and Kaw tribes. The Ponca tribe were never at war with the U. S. and signed the first peace treaty in 1817. In 1858 the Ponca signed a treaty, ceding part of their land to the United States in return for annuities, payment of $1.25 per acre from settlers, protection from hostile tribes and a permanent reservation home on the Niobrara River at the confluence with the Missouri River. In the 1868 U. S. Sioux Treaty of Fort Laramie the US mistakenly included Ponca lands in present day Nebraska in the Great Sioux Reservation of present day South Dakota. Conflict between the Ponca and the Sioux/Lakota, who now claimed the land as their own by U. S. law, forced the U. S. to remove the Ponca from their own ancestral lands to Indian Territory in 1877, parts of the current Kay and Noble counties in Oklahoma. The land proved to be less than desirable for agriculture and many of the tribe moved back to Nebraska. In 1881, the US returned of Knox County, Nebraska, to the Ponca, and about half the tribe moved back north from Indian Territory. Today, the Ponca Tribe of Indians of Oklahoma have their headquarters in Ponca City, Oklahoma. The Otoe Missouria Tribe of Indians, speak one of the Siouan languages and split away from the Ho Chunk in Wisconsin prior to European contact. The tribe is made up of Otoe and Missouria Indians, is located in part of Noble County, Oklahoma with tribal offices in Red Rock, Oklahoma. Both tribes originated in the Great Lakes region by the 16th century had settled near the Missouri and Grand Rivers in Missouri. The Cheyenne and Arapaho Tribes of Oklahoma are a united tribe of the Southern Arapaho and the Southern Cheyenne people, headquartered in Concho, Oklahoma (a rural suburb of Oklahoma City.) The Cheyenne were originally an agrarian people in present day Minnesota and speak an Algonquian language. In 1877, after the Battle of the Little Bighorn in present day Montana, a group of Cheyenne were escorted to Indian Territory (present day Oklahoma). However, they were not used to the dry heat climate and food was insufficient and of poor quality. A group of Cheyenne left the territory without permission to travel back north. Ultimately, the military gave up attempting to relocate the Northern Cheyenne back to Oklahoma and a Northern Cheyenne reservation was established in Montana
The Arapaho came from the present day Saskatchewan, Montana, and Wyoming area, and speak an Algonquian language. The Comanche lived in the upper Platte River in Wyoming breaking off from the Shoshone people in the late 17th century, and speak a Numic language of the Uto Aztecan family. A nomadic people, the Comanche never developed the political idea of forming a single nation or tribe instead existing as multiple autonomous bands. The Comanche (and other tribes) signed a treaty of friendship with the U. S. in 1835. An additional treaty was signed in 1846. their range was reduced to an area around Nance County, Nebraska. In 1874 the tribe was relocated to land in the Cherokee Outlet in Oklahoma Territory, in Pawnee County, Oklahoma. Tribal Headquarters are in Pawnee, Oklahoma. The Tonkawa speak a language isolate, that is a language with no known related languages. The Tonkawa seem to have inhabited northeastern Oklahoma in the 15th century. However, by the 18th century the Plains Apache had pushed the Tonkawa south to what is now southern Texas. After Texas was admitted as a State, the Tonkawa signed the 1846 Treaty with the Comanche and other Tribes at Council Springs, Texas. After siding with the Confederacy, acting as scouts for the Texas Rangers, the Tonkawa Massacre, occurring near Lawton, Oklahoma, killed about half of the tribe. In 1891 the Tonkawa were offered allotments in the Cherokee Outlet near present day Tonkawa, Oklahoma. The Kiowa originated in the area of Glacier National Park, Montana and speak a Kiowa Tanoan language. In the 18th century the Kiowa and Plains Apache moved to the plains adjacent to the Arkansas River in Colorado and Kansas and the Red River of the Texas Panhandle and Oklahoma. In 1837 the Kiowa (and other tribes) signed a treaty of friendship with the U. S. that established a framework for legal system administered by the US. Provided for trade between Republics of Mexico and Texas. Tribal headquarters are in Carnegie, Oklahoma
The Plains Apache or "Kiowa Apache", a branch of the Apache that lived in the upper Missouri River area and speak one of the Southern Athabaskan languages. In the 18th century, the branch migrated south and adopted the lifestyle of the Kiowa. Tribal headquarters are in Anadarko, Oklahoma. The Osage Nation speak one of the Siouan languages and originated in present day Kentucky. As the Iroquois moved south, the Osage moved west. By the early 18th century the Osage had become the dominant power in the Oklahoma, Arkansas, Missouri and Kansas, controlling much of the land between the Red River and Missouri River. From 1818 to 1825 a series of treaties reduced the Osage lands to Independence, Kansas. With the 1870 Drum Creek Treaty, the Kansas land was sold for $1.25 per acre and the Osage purchased in Indian Territory's Cherokee Outlet, the current Osage County, Oklahoma. While the Osage did not escape the federal policy of allotting communal tribal land to individual tribal members, they negotiated to retain communal mineral rights to the reservation lands. These were later found to have crude oil, from which tribal members benefited from royalty revenues from oil development and production. Tribal headquarters are in Pawhuska, Oklahoma.

Алаң тайпалары

1872-1873 жылдардағы Модок соғысынан кейін модок халқы Орегонның оңтүстігі мен Калифорнияның солтүстігіндегі туған жерлерінен күштеп шығарылып, Quapaw Agency, Indian Territory-ге қоныстанды. 1909 жылы федералды үкіметтің рұқсатымен кейбіреулері Орегонға қайта оралды. Оклахомада қалғандары Оклахома Модок тайпасын құрады. Вашингтон және Айдаходан шыққан плато тайпасы – Нез Персе 1878 жылы соғыс тұтқындары ретінде Үндістан аумағына жіберілді. Бірақ ауру, құрғақшылық және ашаршылық салдарынан көптеген адамдарды жоғалтқаннан кейін, 1885 жылы олар солтүстік-батысқа, өз отандарына қайтып келді.

Негізгі дереккөздер

Эдвардс, Уит. "Дала өртеніп жатты": Үнді аумағындағы Азамат соғысының куәгерлерінің баяндамалары (Оклахома тарихи қоғамы, 2001)