Тұрақты капиталға инвестиция: экономикада жаңадан өндірілген активтерге (жабдық, ғимараттар, технология) салым салу. Есептеу әдісі, баланстағы көрсеткіштері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа өндірілген негізгі капиталды сатып алу
Purchasing of newly produced fixed capital
Экономикадағы тұрақты инвестициялар – жаңа өндірілген негізгі капиталды сатып алу болып табылады. Ол уақыт бірлігіне шаққандағы мөлшер, яғни ағын түрінде өлшенеді. Осылайша, тұрақты инвестициялар – машиналар, жер, ғимараттар, жабдықтар, көлік құралдары немесе технология сияқты физикалық активтердің жинақталуы. Әдетте, компанияның балансында тоқсан немесе жыл ішінде негізгі құралдарға жұмсалған шығындар сомасы және меншіктегі негізгі құралдар қорының жалпы құны көрсетіледі. Тұрақты инвестициялар еңбекке, ағымдағы операциялық шығындарға, материалдарға немесе қаржы активтеріне инвестициялаудан өзгеше. Қаржы активтері белгілі бір мерзімге сақталуы мүмкін (мысалы, облигациялар), бірақ олар көбінесе «тұрақты инвестициялар» деп аталмайды, себебі олар физикалық негізгі активтерді сатып алуды қамтымайды. Мұндай қаржы инвестициялары үшін көбінесе «белгілі мерзімге инвестициялар» термині қолданылады. Сақтау шоттарында бір немесе екі жылға белгіленген мерзімге салынған банк депозиттері де «белгілі мерзімге депозиттер» деп аталады. АҚШ-тағы Экономикалық талдау бюросы, Еуропадағы Eurostat және басқа ұлттық және халықаралық статистикалық кеңселер (мысалы, Халықаралық валюта қоры) ұсынған тұрақты инвестициялардың статистикалық өлшемдері экономистер тарапынан ұзақ мерзімді экономикалық өсудің (өндіріс пен жұмыспен қамтудың өсуі) және потенциалды өнімділіктің маңызды көрсеткіштері деп есептеледі. Жұмысшыға қолданылатын негізгі капиталдың көлемі артаған сайын, басқа жағдайлар тең болғанда, жұмысшының өнімділігі де артады. Мысалы, тек қана қазықпен топырақ өңдейтін жұмысшы, әдетте, трактормен жұмыс істейтін жұмысшыдан кем өнімді болады, себебі трактормен аз уақытта көбірек жерді өңдеп, аз уақытта көбірек өнім алуға болады, тіпті трактор қазықтан қымбат болса да. Әрине, кішкентай бақшаны өңдегенде трактор қолданбайсыз, бірақ ірі ауыл шаруашылығында тракторды пайдаланудан түсетін табыс тракторды пайдалануға кеткен шығыннан әлдеқайда көп. Егер еңбек күші өте арзан және оның жеткілікті қоры болмаса, ірі көлемдегі жырту үшін қазық қолдану экономикалық тұрғыдан тиімсіз. Кәсіпорындардың тұрақты инвестицияларының деңгейі сондай-ақ бизнес иелері мен менеджерлерінің алдағы бірнеше жылда сатудан көбірек табыс табуға деген сенім деңгейі туралы да ақпарат береді. Себебі, олар ұзақ мерзімді перспективада коммерциялық тұрғыдан тиімді екеніне сенбесе, қосымша капиталды негізгі құралдарға бірнеше жылға немесе одан да көп уақытқа тоқтата қоймас еді. Егер олардың тұрақты инвестицияларының өтелуіне қатысты күмәні болса, олар оған кіріспейді. Соңғы онжылдықтарда АҚШ, Еуропа және Жапониядағы тұрақты инвестициялардың өсу қарқыны салыстырмалы түрде төмен болды, бірақ мысалы, Қытайда ол салыстырмалы түрде жоғары. Көбінесе салыстырмалы көрсеткіштер жалпы негізгі капиталдың қалыптасуы мен ЖІӨ арасындағы қатынас немесе жұмыспен қамтылған әр жұмысшыға немесе жан басына шаққандағы тұрақты инвестициялар ретінде беріледі.
Fixed investment in economics is the purchasing of newly produced fixed capital. It is measured as a flow variable – that is, as an amount per unit of time. Thus, fixed investment is the accumulation of physical assets such as machinery, land, buildings, installations, vehicles, or technology. Normally, a company balance sheet will state both the amount of expenditure on fixed assets during the quarter or year, and the total value of the stock of fixed assets owned. Fixed investment contrasts with investments in labour, ongoing operating expenses, materials or financial assets. Financial assets may also be held for a fixed term (for example, bonds) but they are not usually called "fixed investment" because they do not involve the purchase of physical fixed assets. The more usual term for such financial investments is "fixed term investments". Bank deposits committed for a fixed term such as one or two years in a savings account are similarly called "fixed term deposits". Statistical measures of fixed investment, such as provided by the Bureau of Economic Analysis in the United States, Eurostat in Europe, and other national and international statistical offices (e. g., the International Monetary Fund), are often considered by economists to be important indicators of longer term economic growth (the growth of output and employment) and potential productivity. The more fixed capital is used per worker, the more productive the worker can be, other things being equal. For example, a worker who tills the soil only with a spade is normally less productive than a worker who uses a tractor driven plough to do the same work, because with a tractor one can plough more land in less time, and thus produce more in less time, even if a tractor costs more than a spade. Obviously one would not normally use a tractor to plough a small garden, but in large scale farming the income earned using a tractor by far outweighs the expense of using a tractor. It is not economical to use a spade for large scale ploughing, unless the labour is extremely cheap, and the supply of labour is plentiful. The level of fixed investment by businesses also indicates something about the level of confidence that business owners or managers have about the ability to earn more income from sales in the next few years. The reasoning is that they would be unlikely to tie up additional capital in fixed assets for several years or more, unless they thought it would be a commercially viable proposition in the longer term. If there is too much uncertainty about whether their fixed investment will pay off, they are unlikely to engage in it. In recent decades, the growth rate of fixed investment in the US, Europe and Japan was relatively low, but in China for example it is relatively high. Often the relativities are expressed as a ratio between gross fixed capital formation and GDP, or fixed investment per worker employed or per capita.
Неге түзетілді?
"Тұрақты" термині активтің "бір орында қалуын" міндетті түрде білдірмейді, яғни ол физикалық тұрғыдан жылжымайтындығын білдірмейді, бірақ ол капитал ағынының айналысына (ротациясына) қатысты. Әдетте, есеп жүргізу мақсатында негізгі инвестициялар "бір жыл немесе одан астам уақытқа сақталатын материалдық активтерді" білдіреді. Сондықтан инвестициялық капитал "тұрақты" деп есептеледі, себебі капитал ұзақ мерзімге материалдық активтерге тоқтап қалады, демек оны басқа мақсаттар үшін қолдану мүмкін емес. Бұл, мысалы, пайыз табыс әкелетін ақшалай банк депозиттеріндегі инвестициялық капиталға немесе бес апта ішінде толығымен қолданылатын шикізатқа инвестициялауға қарама-қарсы, одан кейін сатылғанда келесі айда табыс әкелетін өнімдер шығарылады. "Тұрақты инвестициялар" термині шатасу тудыруы мүмкін, себебі ол баланс күніндегі тұрақты активтер қорының құнына немесе экономикадағыдай, есептік кезеңдегі (мысалы, бір жыл) тұрақты активтерге жұмсалған шығындардың құнына сілтеме жасай алады. Статистикалық мәліметтерде бұл айырмашылық әрқашан нақты көрсетілмейді – олар есептік күндегі тұрақты активтерге тоқтап тұрған капиталдың қорына немесе тоқсан немесе жыл ішіндегі тұрақты жабдыққа жұмсалған сомаға қатысты болуы мүмкін.
The use of the term "fixed" does necessarily not mean the asset "stays in one place", i. e., it does not mean that it is physically immobile, but it refers rather to the circulation (rotation) of flows of capital. Normally, for the purpose of accounting, fixed investment refers to "physical assets held for one year or more". The investment capital is therefore "fixed", in the precise sense that the capital is tied up in physical assets for a longer time, and thus cannot be used for other purposes. This contrasts with, for example, investment capital in the form of liquid bank deposits earning interest, or investment in raw materials completely used up in (say) five weeks to produce products which, upon sale, earn income the following month. The term "fixed investment" may be somewhat ambiguous, because it could refer to the value of a stock of fixed assets being held at a balance date, or as in economics, to the value of a flow of expenditures on fixed assets across an accounting interval, such as a year. The distinction is not always clearly stated in statistical tabulations—they might refer either to the stock of capital tied up in fixed assets at a balance date, or to how much was spent on fixed equipment during a quarter or year.
Негізгі инвестицияларды анықтау теориясы
Тұрақты инвестицияны анықтаудың бір теориясы тұрақты капитал қорының қазіргі көлемі мен оңтайлы немесе мақсатты капитал қоры арасындағы қабысуға назар аударады. Мақсатты капитал қоры – егер нақты негізгі капитал осы деңгейге тең болса, фирманың пайдасы ең жоғары болатын деңгей – капиталдың шекті өнімі капиталдың шекті құнына тең болатын деңгей ретінде анықталады. Содан кейін, уақыт бірлігіне шаққандағы таза инвестиция ағыны капиталдың оңтайлы деңгейінен кем болудан туындайтын шығындарды, жаңа капиталды орнатудың реттеу шығындарымен теңестіру арқылы анықталады; бірлікке шаққандағы осы реттеу шығындары орнату жылдамдығының арту функциясы болуы мүмкін. Тұрақты инвестицияны анықтаудың тағы бір теориясы Тобиннің q-сына негізделген, ол нарықтық құн мен физикалық капиталдың қосымша бірлігін алу құнының арақатынасы болып табылады; инвестицияның осы қатынаспен өсуі гипотезаланады.
One theory of the determination of fixed investment focuses on the discrepancy between the current quantity of the fixed capital stock and the optimal or target capital stock. The target capital stock—the level at which a firm's profits would be highest if actual fixed capital holdings equaled that level—is determined as the level at which the marginal product of capital equals the marginal cost of capital. Then the flow of net investment per unit of time is determined by balancing losses from having a less than optimal level of capital with the adjustment costs of installing new capital; these adjustment costs in per unit terms may be an increasing function of the speed of installation. Another theory of fixed investment determination is based on Tobin's q, the ratio of the market value to the acquisition cost of an additional unit of physical capital; investment is hypothesized to be an increasing function of this ratio.
Тенденциялар
Қазіргі уақытта бекітілген инвестициялар өте зор болуы мүмкін (мысалы, атом электр станциясы үш миллиард долларға салынуы мүмкін). Бұл тәуекелді арттырады және көптеген қаржылық кепілдіктер мен сақтандыру туралы келісімдер қажеттілігін тудырады.
Fixed investments nowadays can be enormous (for example, a nuclear power plant might be built for three billion dollars). This creates more risk and means that many financial guarantees and insurance arrangements become necessary.