Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Материалдың энергияны сіңіру және сынықсыз пластикалық деформациялау қабілеті – физикалық заттардың беріктігі. Материалдар ғылымы мен металлургияда беріктік – материалдың энергияны сіңіру және сынықсыз пластикалық деформациялау қабілеті. Беріктік – материалдың жарылуға қарсы тұру деңгейі. Материалдың беріктігінің бір анықтамасы – материалдың жарылуға дейін бірлік көлемде сіңіре алатын энергия мөлшері. Бұл беріктік өлшемі, материалдардың жарыққа төзімділігін сипаттайтын сынық беріктігінен өзгеше. Беріктікке күш пен соғымдылықтың үйлесімі қажет. Мұндағы:
Material ability to absorb energy and plastically deform without fracturing
toughness of physical objects
In materials science and metallurgy, toughness is the ability of a material to absorb energy and plastically deform without fracturing. Toughness is the strength with which the material opposes rupture. One definition of material toughness is the amount of energy per unit volume that a material can absorb before rupturing. This measure of toughness is different from that used for fracture toughness, which describes the capacity of materials to resist fracture. Toughness requires a balance of strength and ductility. where
is strain
is the strain upon failure
is stress
Егер интеграцияның жоғарғы шегі беріктік шегімен шектелсе, бірлік көлемде сіңірілген энергия серпімділік модулі деп аталады. Математикалық тұрғыдан алғанда, серпімділік модулін беріктік кернеуінің квадратын екі еселенген Юнг модуліне бөлгендегі көбейтіндісі арқылы көрсетуге болады. Яғни,
If the upper limit of integration up to the yield point is restricted, the energy absorbed per unit volume is known as the modulus of resilience. Mathematically, the modulus of resilience can be expressed by the product of the square of the yield stress divided by two times the Young's modulus of elasticity. That is,
Қаттылық сынақтары
Материалдың беріктігін оның кішкентай үлгісін пайдалану арқылы өлшеуге болады. Әдеттегі сынақ машинасы маятник арқылы белгілі бір көлденең қимасы бар ойық үлгіні деформациялайды. Маятник құлаған биіктігі мен үлгіні деформациялағаннан кейін көтерілген биіктігінің айырмасы, маятник салмағына көбейтілгенде, маятникпен соқтығысқан кезде үлгі жұтқан энергияның өлшемі болып табылады. Charpy және Izod ойықты соққыға төзімділік сынақтары – беріктікті анықтау үшін қолданылатын ASTM сынақтарының типік мысалдары.
The toughness of a material can be measured using a small specimen of that material. A typical testing machine uses a pendulum to deform a notched specimen of defined cross section. The height from which the pendulum fell, minus the height to which it rose after deforming the specimen, multiplied by the weight of the pendulum, is a measure of the energy absorbed by the specimen as it was deformed during the impact with the pendulum. The Charpy and Izod notched impact strength tests are typical ASTM tests used to determine toughness.
Ең қатты материал
Хром, кобальт және никельдің (CrCoNi) дерлік тең мөлшердегі қоспасынан жасалған қорытпа, бүгінгі күнге дейін ашылған ең берік материал болып табылады. Ол абсолюттік нөлге жуық температурада да жарылуға төзімді. Ол ғарыш аппараттарын құруда қолданылатын материал ретінде қарастырылып жатыр.
An alloy made of almost equal amounts of chromium, cobalt and nickel (CrCoNi) is the toughest material discovered thus far. It resists fracturing even at incredibly cold temperatures close to absolute zero. It is being considered as a material used in building spacecraft.