Кіріспе

Нысанның пішіні мен мөлшеріне қатысты өзгерістер, физикада қолданылуы

Инженерлік саласында деформация – нысанның мөлшері мен пішінінің өзгеруі. Орын ауыстыру – нысанның кез келген нүктесінің абсолюттік қозғалысы. Дефлекция – нысанға түсетін сыртқы жүктемелердің салыстырмалы өзгеруі. Деформация – материалдың өте кішкентай текшесінің пішініндегі салыстырмалы ішкі өзгеріс, оны текшенің ұзындығының немесе бұрылысының өлшемсіз өзгеруі ретінде көрсетуге болады. Деформациялар, материалға әсер ететін күштермен – яғни, кернеумен, кернеу-деформация қисығы арқылы байланысты. Кернеу мен деформация арасындағы қатынас, әдетте, сызықтық және иілгіш нүктеге дейін қайтымды болады, ал деформация серпімді болады. Материалдың серпімділігі, егер түсірілген кернеу молекулалық байланыстарды бұзуға қажетті энергиядан аспаса, материалдың кері деформациялануына және кернеу алынғаннан кейін бастапқы пішініне оралуына мүмкіндік береді. Материалдың сызықтық қатынасы – Янг модулі деп аталады. Иілгіш нүктеден жоғары, жүктеме алынғаннан кейін белгілі бір деңгейде тұрақты деформация қалады, ол пластикалық деформация деп аталады. Қатты нысан ішіндегі кернеу мен деформацияны анықтау материалдардың кезеңдік шегі арқылы, ал конструкция үшін – конструкциялық талдау арқылы жүзеге асырылады. Инженерлік кернеу және инженерлік деформация – сыртқы күштер мен нысанның деформациясынан анықталатын ішкі күйдің жуықтама шамалары, егер мөлшерде елеулі өзгеріс болмаса. Егер мөлшерде айтарлықтай өзгеріс болса, нақты кернеу мен нақты деформация нысанның сәттегі мөлшерінен есептелуі мүмкін. Суретте қысымдық жүктеме (жебемен көрсетілген) цилиндрдің деформациясына әкелгені көрінеді, нәтижесінде бастапқы пішін (көтеріңкі сызықтар) өзгеріп (деформацияланып), бүйірлері дөңгеленген нысанға айналған. Бүйірлердің дөңгеленуіне себеп – материалдың жарылу немесе басқа да зақымдануға төтеп беруге жеткілікті күшті болғанымен, жүктемені өзгеріссіз ұстауға жеткілікті емес болуы. Соның салдарынан материал сыртқа қарай итеріледі. Ішкі күштер (бұл жағдайда деформацияға перпендикуляр) түсірілген жүктемеге қарсы тұрады. Егер деформация мардымсыз болса, қатаң дене тұжырымын қолдануға болады.

Деформацияның түрлері

Материалдың түріне, нысанның мөлшері мен геометриясына және қолданылатын күштерге байланысты әртүрлі деформация түрлері пайда болуы мүмкін. Оң жақтағы суретте болат сияқты жалғызды материал үшін инженерлік кернеу мен деформация диаграммасы көрсетілген. Әр түрлі жағдайларда әртүрлі деформация режимдері туындауы мүмкін, бұл деформация механизмі картасы арқылы бейнеленеді. Тұрақты деформация қайтымсыз болып табылады; қолданылған күштер алынғаннан кейін деформация сақталады, ал уақытша деформация қалпына келтіріледі, себебі қолданылған күштер алынғаннан кейін жоғалады. Уақытша деформация эластикалық деформация деп те аталады, ал тұрақты деформация пластикалық деформация деп аталады.

Пластикалық деформация

Бұл түрдегі деформация қолданылған күшті алып тастау арқылы ғана жойылмайды. Дегенмен, пластикалық деформация аймағындағы объект алдымен серпімді деформацияға ұшырайды, ол қолданылған күшті алып тастау арқылы толығымен жойылады, сондықтан объект бастапқы пішініне жартылай қайта оралады. Жұмсақ термопластиктерде, мыс, күміс және алтын сияқты майлы металдарда пластикалық деформацияның кең диапазоны бар. Болатта да бар, бірақ шойын болмайды. Қатты термооңайлы пластиктер, резеңке, кристалдар және керамикада пластикалық деформация диапазоны минимал. Үлкен пластикалық деформация диапазонына ие материалдың мысалы – ылғалды шайнама жем, оны бастапқы ұзындығынан ондаған есе созуға болады. Тартылу күші әсер ететін жағдайда пластикалық деформация кернеу қатаю аймағымен, мойын аймағымен және соңында сынумен (немесе жұтылумен) сипатталады. Кернеу қатаю кезінде материал атомдық бұрылыстардың қозғалысы арқылы күшейеді. Мойын пайда болу фазасы үлгінің көлденең қимасының азаюымен анықталады. Мойын пайда болу ең жоғары күшке жеткеннен кейін басталады. Мойын пайда болу кезінде материал ең жоғары кернеуге төтеп бере алмайды және үлгідегі деформация жылдам өседі. Пластикалық деформация материалдың сынуымен аяқталады.

Сығымдалу бұзылуы

Көбінесе, арқалықтар, бағаналар сияқты элементтерге сығу кернеуі қолданылғанда олар қысқарады. Құрылымдық элементті немесе сынаманы жүктеу сығу кернеуін оның сығуға төзімділігіне дейін арттырады. Материалдың қасиеттеріне байланысты, бұзу түрлері серпімді мінез-құлыққа ие материалдар үшін (көптеген металдар, кейбір топырақтар және пластиктер) – деформациялану, ал қатаң мінез-құлыққа ие материалдар үшін (геоматериалдар, шойын, шыны және т.б.) – жарылу болып табылады. Ұзын, жіңішке құрылымдық элементтерде – мысалы, бағаналарда немесе фермалық арқалықтарда – сығу күшінің F артуы, сығуға төзімділігінен төменгі кернеуде иіліп бүгуге байланысты құрылымдық бұзуға әкеледі.

Сынған жер

Деформацияның бұл түрі де қайтымсыз болып табылады. Материал серпімді, содан кейін пластикалық деформацияның шегіне жеткеннен кейін жұлыну орын алады. Осы кезде күш жинақталып, сынауға жеткілікті деңгейге жетеді. Қолданылған күш жеткілікті болса, кез келген материал ақырында сынып қалады.

Қате түсініктер

Көпшілік арасында кең таралған жаңылыс пікір: иілгіш материалдар "әлсіз", ал иілмейтін материалдар "күшті" деп саналады. Шындығында, үлкен серпімді және пластикалық деформацияға түсетін көптеген материалдар, мысалы, болат, әйнек сияқты жұмсақ материалдарды, пластикалық деформация диапазоны аз болғандықтан, сындыратын күштерді сіңіре алады.