Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Асқазан-өңеш рефлюксін және гиатальды грыжаны емдеуге арналған хирургиялық процедура.
Surgical procedure to treat gastric reflux and hiatal hernia
Ниссен фондопликациясы, немесе лапароскопиялық хирургия арқылы жасалған жағдайда лапароскопиялық Ниссен фондопликациясы – асқазан-өңеш рефлюкс ауруын (АӨР) және гиатальды грыжаны емдеуге арналған хирургиялық процедура. АӨР кезінде, әдетте, дәрі-дәрмекпен емдеу нәтиже бермеген жағдайда жасалады; бірақ, II типті (параэзофагеальды) гиатальды грыжа болғанда, бұл процедура бірінші кезекте қолданылады. Ниссен фондопликациясы толық (360°) болып табылады, алайда Таль (270° алдыңғы), Белси (270° алдыңғы, көкірек қуысы арқылы), Дор (алдыңғы 180-200°), Линд (300° артқы) және Тупе фондопликациялары (артқы 270°) сияқты ішінара фондопликациялар да бар, олардың көрсеткіштері мен нәтижелері шамалы өзгеше.
A Nissen fundoplication, or laparoscopic Nissen fundoplication when performed via laparoscopic surgery, is a surgical procedure to treat gastroesophageal reflux disease (GERD) and hiatal hernia. In GERD, it is usually performed when medical therapy has failed; but, with a Type II (paraesophageal) hiatus hernia, it is the first line procedure. The Nissen fundoplication is total (360°), but partial fundoplications known as Thal (270° anterior), Belsey (270° anterior transthoracic), Dor (anterior 180–200°), Lind (300° posterior), and Toupet fundoplications (posterior 270°) are alternative procedures with somewhat different indications and outcomes.
Тарих
Доктор Рудольф Ниссен (1896–1981) 1955 жылы алғаш рет осы процедураны жасады және 1956 жылы Швейцарияның медициналық апталығында екі жағдай бойынша нәтижелерді жариялады. 1961 жылы ол процедураны толыққанды сипаттады. Ниссен бастапқыда осы хирургиялық араласымды "гастропликация" деп атады. Процедура 1970 жылдары кеңінен танымал болғаннан бері оның атымен аталады.
Dr. Rudolph Nissen (1896–1981) first performed the procedure in 1955 and published the results of two cases in a 1956 Swiss Medical Weekly. In 1961 he published a more detailed overview of the procedure. Nissen originally called the surgery "gastroplication". The procedure has borne his name since it gained popularity in the 1970s.
Көрсеткіштер
Фондопликацияның ең көп кездесетін көрсеткіші – өмір салтын өзгерту және дәрі-дәрмекпен емдеу нәтиже бермеген GERD. 5 жылдан астам уақыт бойы рефлюкс симптомдары бақыланбайтын немесе рефлюкс симптомдары тоқтамайтын пациенттер де хирургиялық емдеуге үміткер. Ұзақ мерзімді GERD салдарынан туындайтын, эндоскопияда көрінетін ауыр эзофагит, тарылу және ойық жара сияқты асқынулар хирургиялық араласуды қажет етеді. Аденокарциномаға айналудың алдын алуда фондопликацияның тиімділігі күмәнді болғандықтан, Барреттің асқазан-ішек жолының болуы көрсеткіш емес. Педиатриялық топта, протондық сорғы тежегіштерімен (ППИ) емдеуге қарамастан, жеткіліксіз салмақ тану немесе өсуде қиындықтарды бастан өткерген нәрестелерге де фондопликация көмектесуі мүмкін.
The most common indication for a fundoplication is GERD that has failed lifestyle modification and medical management. Patients that continue to have reflux symptoms or that have had uncontrolled reflux symptoms for more than 5 years are also candidates for surgical management. Complications that arise from long term GERD such as severe esophagitis, stricture formation, and ulcer development, all of which can be seen on endoscopy, warrant surgical intervention. Presence of Barrett's esophagus is not an indication, as the benefit of a fundoplication in preventing progression into adenocarcinoma is controversial. In the pediatric population, infants who fail to thrive or have inadequate weight gain despite proton pump inhibitor (PPI) therapy may also benefit from fundoplication.
Техника
Фондопликация кезінде асқазанның асқазан түбі (жоғарғы бөлігі) ас қорытудың төменгі жағына оралып немесе тігіліп бекітіледі, бұл төменгі ас қорыту сфинктерінің (LES) жабылу функциясын күшейтеді. Ет ішек бұрылысы диафрагманың кеңейтілген есфрагеялық бұрылысы арқылы асқазан түбінің жоғары қарай сырғанауынан туындайтын гиатальды грыжаның алдын алу немесе емдеу үшін тігістермен тарытылады. Хирург алдымен қысқа асқазан артерияларын байлап, бөлуі керек. Ниссен фондопликациясы, сонымен қатар толық фондопликация деп те аталады, кезінде асқазан түбі ас қорытудың барлық 360 градусы бойына оралады. Ахалазияға жасалатын хирургия әдетте Дор немесе Тупет ішінара фондопликациясымен бірге жасалады, бұл Ниссен орамына қарағанда ахалазияға тән дисфагияны күшейту ықтималдығы аз. Дор (алдыңғы) фондопликациясында асқазан түбі ас қорытутың үстіне жатқызылады; ал Тупет (арғы) фондопликациясында асқазан түбі ас қорытудың артқы жағына оралады. Бұл процедура ашық хирургия арқылы орындалуы мүмкін, бірақ қазіргі кезде лапароскопиялық хирургия кеңінен қолданылады, себебі лапароскопиялық хирургия операциядан кейінгі асқынуларды азайтады және ауруханада жату мерзімін қысқартады. Асқазанның босауы кешіккен пациенттерде гастроэзофагеалдық рефлюкс симптомдарын жеңілдету үшін, пилоромиотомия немесе пилоропластика арқылы пилорусқа жасалатын өзгерістермен бірге қолданылады. Бұл процедураны роботтық түрде орындауға да болады. Лапароскопиялық және роботтық фондопликацияны салыстырған нәтижелер ұқсас клиникалық нәтижелерді көрсетсе де, роботтық фондопликация операция уақытын ұзартуы және қаржылық шығындарды арттыруы мүмкін.
In a fundoplication, the gastric fundus (upper part) of the stomach is wrapped, or plicated, around the lower end of the esophagus and stitched in place, reinforcing the closing function of the lower esophageal sphincter (LES). The esophageal hiatus is also narrowed down by sutures to prevent or treat concurrent hiatal hernia, in which the fundus slides up through the enlarged esophageal hiatus of the diaphragm. The surgeon should begin with ligating and dividing the short gastric arteries. In a Nissen fundoplication, also called a complete fundoplication, the fundus is wrapped the entire 360 degrees around the esophagus. In contrast, surgery for achalasia is generally accompanied by either a Dor or Toupet partial fundoplication, which is less likely than a Nissen wrap to aggravate the dysphagia that characterizes achalasia. In a Dor (anterior) fundoplication, the fundus is laid over the top of the esophagus; while in a Toupet (posterior) fundoplication, the fundus is wrapped around the back of the esophagus. The procedure can be performed with open surgery but is now routinely performed laparoscopically, as laparoscopic surgery has decreased post operative complications and decreased hospital stay. When used to alleviate gastroesophageal reflux symptoms in patients with delayed gastric emptying, it is frequently combined with modification of the pylorus via pyloromyotomy or pyloroplasty. This procedure can also be completed robotically. Outcomes comparing laparoscopic fundoplication to robotic fundoplication show similar clinical outcomes, but robotic fundoplication is more likely to have an increased length of operative time and financial cost.
Көшіру механизмі
Асқазан жиырылғанда, асқазан қышқылын қысып алудың орнына, өңешті де жабады. Бұл асқазан қышқылының рефлюксінің алдын алады (ГЭРБ кезінде). Антацидтер мен ППИ дәрілік терапиясы рефлюкс қышқылының әсерін азайта алса да, сәтті хирургиялық емдеу дәрілік заттардың жанама әсерін және рефлюкстің басқа компоненттерінен, мысалы, өт немесе асқазан мазмұнынан туындайтын зиянды әсерлерді жою артықшылығына ие. Фондопликация ЛЭС қысымын ППИ терапиясына қарағанда жақсырақ арттырады, бірақ қолайсыз әсерлердің қаупі бірдей. Қышқыл емес рефлюксі, жануарлық ойығы немесе тыныс алу симптомдары бар пациенттерде хирургиялық араласу ППИ-ге қарағанда симптомдарды бақылауда тиімдірек болып табылды. Фондопликация шамамен 5–10% жағдайларда уақыт өте келе бұзылуы мүмкін, бұл симптомдардың қайталануына әкеледі. Симптомдар қайталап операция жасауды қажет етсе, хирург Marlex немесе басқа да жасанды торларды пайдаланып, байланысты нығайта алады. Асқазан операциясынан кейін жиі кездесетін операциядан кейінгі ілеус дамуы мүмкін. "Газдың ісіну синдромында" фондопликация асқазанның жұтқан ауаны көтеріп шығару қабілетін өзгертеді, нәтижесінде асқазанда немесе жұқа ішекте газ жиналуына әкеледі. Деректер әртүрлі, бірақ Ниссен пациенттерінің 41%-ында газдың ісінуінің белгілі бір дәрежесі байқалуы мүмкін, ал жартылай алдыңғы фондопликациядан өткен пациенттерде бұл көрсеткіш төмендеуі мүмкін. Газдың ісіну синдромы әдетте 2–4 апта ішінде өздігінен жойылады, бірақ кейбір жағдайларда сақталуы мүмкін. Газдың пайда болуы диетадан (әсіресе газдалған сусындардан) немесе ауаның еріксіз жұтылуынан (аэрофагия) болуы мүмкін. Операциядан кейінгі газдың ісіну синдромы уақыт өте келе жойылмаса, диеталық шектеулер, аэрофагия туралы кеңес беру, дәрі-дәрмектер және түзету – эндоскопиялық баллонды кеңейту немесе Ниссен фондопликациясын жартылай фондопликацияға өзгерту үшін қайталап операция жасау қажет болуы мүмкін. Дисфагия симптомдары көбінесе бірнеше ай ішінде өздігінен жоғалады. Қысқа мерзімді дисфагия диетаны өзгерту арқылы бақыланады, оған сұйықтықтар мен жұмсақ тағамдар сияқты оңай жұтылатын тағамдар қосылады. 3 айдан астам сақталатын дисфагияны әдетте бариймен жұту зерттеуі, өңеш манометриясы немесе эндоскопия арқылы қосымша бағалау қажет. Ораманың қозғалысы, жануарлық ойық, стеноз немесе тарылу сияқты құрылымдық өзгерістер тұрақты дисфагияға әкелуі мүмкін. Фондопликациядан кейін құсу кейде мүмкін болмайды немесе өте ауыр болады, бірақ бұл асқынудың ықтималдығы операциядан кейінгі айларда төмендейді. Кейбір жағдайларда бұл операцияның мақсаты шамадан тыс құсуды түзету болып табылады. Бастапқыда құсу мүмкін емес, бірақ орама уақыт өте келе тұрақтанғаннан кейін құсудың аз мөлшері пайда болуы мүмкін, ал алкогольдік немесе тамақтық улану сияқты өте ауыр жағдайларда пациент белгілі бір ауырсынумен еркін құсуы мүмкін.
Whenever the stomach contracts, it also closes off the esophagus instead of squeezing stomach acids into it. This prevents the reflux of gastric acid (in GERD). Although antacids and PPI drug therapy can reduce the effects of reflux acid, successful surgical treatment has the advantage of eliminating drug side effects and damaging effects from other components of reflux such as bile or gastric contents. Fundoplication was found to be better at increasing LES pressure than PPI therapy, whilst having similar risk for adverse events. In patients with non acid reflux, a hiatal hernia, or respiratory symptoms, surgical intervention was found to be more effective at controlling symptoms than PPIs alone. The fundoplication can also come undone over time in about 5–10% of cases, leading to recurrence of symptoms. If the symptoms warrant a repeat surgery, the surgeon may use Marlex or another form of artificial mesh to strengthen the connection. Postoperative ileus, which is common after abdominal surgery, is possible. In "gas bloat syndrome", fundoplication can alter the mechanical ability of the stomach to eliminate swallowed air by belching, leading to an accumulation of gas in the stomach or small intestine. Data varies, but some degree of gas bloat may occur in as many as 41% of Nissen patients, whereas the occurrence is less with patients undergoing partial anterior fundoplication. Gas bloat syndrome is usually self limiting within 2 to 4 weeks, but in some it may persist. The offending gas may also come from dietary sources (especially carbonated beverages), or involuntary swallowing of air (aerophagia). If postoperative gas bloat syndrome does not resolve with time, dietary restrictions, counseling regarding aerophagia, medications, and correction – either by endoscopic balloon dilatation or repeat surgery to revise the Nissen fundoplication to a partial fundoplication – may be necessary. Symptoms of dysphagia will often resolve on their own within a few months. Short term dysphagia is controlled by modifying diet to include more easily swallowed food such as liquids and soft foods. Dysphagia that persists longer than 3 months will need further evaluation, typically with a barium swallow study, esophageal manometry, or endoscopy. Structural changes such as movement of the wrap, herniation, development of stenosis or stricture may lead to persistent dysphagia. Vomiting is sometimes impossible or, if not, very painful after a fundoplication, with the likelihood of this complication typically decreasing in the months after surgery. In some cases, the purpose of this operation is to correct excessive vomiting. Initially, vomiting is impossible; however, small amounts of vomit may be produced after the wrap settles over time, and in extreme cases such as alcohol poisoning or food poisoning, the patient may be able to vomit freely with some amount of pain.