Кіріспе
Себрингтің 12 сағаты – АҚШ, Флорида штаты, Себринг қаласындағы бұрынғы Хендрикс армиясының әуеайлағында орналасқан Себринг халықаралық жарыс жолында жыл сайын өткізілетін спорттық автомобильдерге арналған төзімділік жарысы. Бұл жарыс бұрын жойылған Әлемдік спорттық автомобильдер чемпионатының, IMSA GT чемпионатының және Американдық Ле-Ман сериясының кезеңі болған. 2012 жылы жарыс FIA World Endurance Championship аясындағы ашылу шарасы болды, ал 2013 жылы Американдық Ле-Ман сериясына қайта оралды. 2014 жылдан бастап бұл жарыс WeatherTech SportsCar чемпионатының екінші кезеңіне айналды. Жарыс 24 сағаттық Ле-Ман және 24 сағаттық Дейтона жарыстарымен қатар төзімділік жарыстарының бейресми үштік коронасының бірі саналады.
The 12 Hours of Sebring is an annual motorsport endurance race for sports cars held at Sebring International Raceway, on the site of the former Hendricks Army Airfield World War II air base in Sebring, Florida, US. In the past, this race has been a round of the now defunct World Sportscar Championship, IMSA GT Championship and American Le Mans Series. In 2012, the race was the opening event of the FIA World Endurance Championship in a one off race before being returned back to the American Le Mans Series for 2013. Starting in 2014, the event became the second round of the WeatherTech SportsCar Championship. The race is considered to be one of the three legs of the informal Triple Crown of endurance racing along with the 24 Hours of Le Mans and 24 Hours of Daytona.
Тарих
1950 жылы әуежай алаңында ашылған трасса, Еуропалық Гран-при автожарыстарына тән жол жарыстары үлгісінде салынған. Алғашқы жарыс 1950 жылғы Жаңа жыл қарсаңында өткен алты сағаттық жарыс болды. Жеңімпаз автомобиль қазір Мемфис қаласындағы (Теннесси штаты) Edge Motor мұражайында қойылған. Келесі жарыс 14 айдан кейін Себрингтің алғашқы 12 сағаттық жарысы ретінде ұйымдастырылды. Жарыс күндіз басталып, түнде аяқталуымен әйгілі, «сағат айналымында» өткізіледі. 1953 жылдан 1972 жылға дейін 12 сағат FIA-ның маңызды спорттық автомобильдер сериясының бір бөлігі болды, және «Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионаты» және «Өндірушілер арасындағы халықаралық чемпионат» сияқты әртүрлі атаулармен өткізілді. 1950-ші жылдары Ле-Манмен қатар Себринг те күнтізбеде болды, сондай-ақ Милле Милья, Тарга Флорио, Каррера Панамерикана және RAC Tourist Trophy сияқты қазіргі таңда аңызға айналған жарыстар да Дүниежүзілік спорттық автомобильдер чемпионатының күнтізбесіне енді, Себринг жарысының мәртебесі осы деңгейде болды. Бұл Еуропалық командалар мен жүргізушілер үшін ең маңызды американдық жарыс болды және АҚШ-тағы еуропалық жарыс орталығы саналды; 1950-ші жылдары ірі еуропалық өндірушілердің командалары мен жүргізушілері АҚШ-қа толық құрамымен келген жалғыз жағдай осы болды, олармен бірге халықаралық БАҚ-тың қызығушылығын тудырды. Америка Құрама Штаттарының Формула-1 Гран-приі тек 1959 жылы өткізілді. 1950-ші жылдары Еуропалық трассада жарысқан Хуан Мануэль Фанхио, Альберто Аскари, Нино Фарина, Стирлинг Мосс және Майк Хоторн сияқты үздік жүргізушілер Себрингте де жарысты, ал 1957 жылғы Себрингтің 12 сағаттық жарысын бес дүркін әлем чемпионы Фанхио жеңіп алды – ол американдық жарыстардағы оның жалғыз жеңісі болды. Алғашқы жылдары Себринг трассасы бұрынғы әуежайдың ұшу-қону жолақтарын тар екі жолақты сервистік жолдармен біріктірді. 1966 жылғы жарыс Себринг тарихындағы маңызды кезең болды, себебі трассаның жағдайы мен қауіпсіздігіне қатысты көп сын айтылды. Жарыс кезінде бес адам қаза тапты, бұл жарыстың алдыңғы 15 жылдық тарихындағы барлық қаза болғандардан көп. Трассаның техникалық ерекшеліктері мен өте тегіс еместігі, сондай-ақ Флориданың оңтүстік-орталық аймағындағы ыстық ауа райы автомобильдің сенімділігіне үлкен сынақ болды. Ле-Манда жарысуға ниеттенген командалар Себрингті француз жарысына дайындық үшін өте қолайлы деп есептейді. Соңғы жылдары Audi R8 жалпы жеңіске жеті рет ие болды, бұл Porsche 935-тің жеті жеңісінен бір кем. Том Кристенсен жарысты басқа ешкімнен көп рет жеңіп алды – ол 1999-2000, 2005-2006, 2009 және 2012 жылдары алты рет жеңіске жетті. 2020 жылы пандемия салдарынан жарыс қараша айының ортасына ауыстырылды. Бұл жарыстың көрермендерсіз өткізілген алғашқы жағдайы болды. 1969 жылға дейінгі жарыстар дәстүрлі Ле-Ман старт әдісімен басталды, бірақ 1969 жылғы Ле-Ман жарысында Жаки Икстің наразылығынан кейін 1969 жылғы маусымның соңында бұл әдіс тоқтатылды; 1970 жылы Себрингтің алғашқы 12 сағаттық жарысы жылжымалы стартпен басталды.
Жарыс нәтижелері
1966 жылғы жарыста Дэн Гурни соңғы айналымда Shelby American Ford GT40 Mk II машинасының қозғалтқышы аяқталуға жақын тұрып, көшбасшы болды. Гурни көлігін финиш сызығынан итеріп өткізді, оны Кен Майлз бен Ллойд Руби ғана басып өтті. Бірақ, оның бұл әрекеті ережеге қайшы екені анықталды және ол финиш рекордын алған жоқ. 2005 жылы Chevrolet Corvette C6.R және Aston Martin DBR9 жарыста GT1 класында тұңғыш рет қатысты, Aston Martin 49 жылдан кейін Себрингте екі Corvette-тен бұрын өз классында жеңіске жетті. Corvette бұрынғы C5R үлгісімен соңғы үш жыл бойы осы класта үстемдік құрған еді. Толығымен жаңа Audi R10 TDI жарыстың 2006 жылғы басылысында жеңімпаз атанды, бұл автомобильдің жарыстағы тұңғыш қатысуы болды. Penske Racing командасының Porsche RS Spyder машинасы LMP2 класында Intersport Lola машинасынан кейін 2-орынға ие болды. GT1 Corvette C6R командасы Aston Martin-нен кек алды, алайда екінші Corvette жарыстың соңғы айналымдарында подиумға 1/3 секундқа жетпей қалды. 2007 жылы Audi R10 TDI тағы да жеңіске жетті, американдық Le Mans сериясының ережелеріндегі өзгерістерге байланысты, бензин және дизельдік қозғалтқыштардың өрісін теңестіру үшін оған жиірек жанармай құю қажет болды.
Өндіруші бойынша табыстар
Рангы Өндіруші Жеңістер Жылдар1 Porsche181960, 1968, 1971, 1973, 1976–1988, 20082 Ferrari121956, 1958–1959, 1961–1964, 1970, 1972, 1995, 1997–1998 3 Audi112000–2007, 2009, 2012–20134 Nissan51989–1991, 1994, 2018 Cadillac2017, 2019, 2021–20235 Ford41966–1967, 1969, 20147 Toyota21992–1993 BMW1975, 1999 Peugeot2010–201110 Crosly11950 Frazer Nash1952 Cunningham1953 O. S. C. A.1954 Jaguar1955 Maserati1957 Chaparral1965 Oldsmobile1996 Corvette2015 Honda2016 Mazda2020 Acura2024
Жеңімпаздар
Жыл Пилоттар Команда Автомобиль Шиналар Қашықтық Чемпионат 3.3 миль/5.31 км трасса 1950 Фриц Костер Ральф Дешон Виктор Шарп/Томми Коул Crosley HotShot (Сэм Коллиер еске алу Себринг төзімділік Гран-приі, Алты сағат) Чемпионат емес 1951 Өткізілмеді 5.382 миль/8.6 км трасса 1952 Гарри Грей Ларри Кулок Стюарт Дональдсон Frazer Nash Le Mans Replica Американдық Автомобиль қауымдастығы (AAA) 1953 Фил Уолтерс Джон Фитч Бриггс Каннингем Cunningham C 4R Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1954 Билл Ллойд Стирлинг Мосс Бриггс Каннингем O. S. C. A. MT4 Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1955 Майк Хоторн Фил Уолтерс Бриггс Каннингем Jaguar D Type Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1956 Эухенио Кастеллотти Хуан Мануэль Фанхио Scuderia Ferrari Ferrari 860 Monza Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1957 Хуан Мануэль Фанхио Жан Бера Maserati Maserati 450S Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1958 Питер Коллинс Фил Хилл Scuderia Ferrari Ferrari 250 TR 58 Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1959 Фил Хилл Дэн Гёрни Чак Дайг Оливье Жендебьен Scuderia Ferrari Ferrari 250 TR 59 Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1960 Оливье Жендебьен Ханс Геррманн Йоаким Бонниер Porsche RS 60 Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1961 Фил Хилл Оливье Жендебьен SpA Ferrari SEFAC Ferrari 250 TRI/61 Әлемдік Спорт автомобильдері Чемпионаты 1962 Люсьен Бьянки Йоаким Бонниер Scuderia SSS Republica di Venezia Ferrari 250 TRI/61 GT өндірушілерінің халықаралық чемпионаты 1963 Джон Суртис Лудовико Скарфиотти SpA Ferrari SEFAC Ferrari 250 P GT өндірушілерінің халықаралық чемпионаты 1964 Майк Паркс Умберто Маглиоли SpA Ferrari SEFAC Ferrari 275 P GT өндірушілерінің халықаралық чемпионаты 1965 Джим Холл Хап Шарп Chaparral Cars Inc. Chaparral 2 Chevrolet GT өндірушілерінің халықаралық чемпионаты 1966 Ллойд Руби Кен Майлс Shelby American Inc. Ford X 1 Roadster Спорт прототиптерінің халықаралық чемпионаты Спорт автомобильдерінің халықаралық чемпионаты 5.4 миль/8.66 км трасса 1967 Брюс Макларен Марио Андретти Ford Motor Company Ford Mk IV Спорт прототиптерінің халықаралық чемпионаты Спорт автомобильдерінің халықаралық чемпионаты 1968 Йо Зифферт Ханс Геррманн Porsche Automobile Company Porsche 907 Өндірушілердің халықаралық чемпионаты 1969 Жакки Икс Жакки Оливер J. W. Automotive Engineering Ford GT40 MkI Өндірушілердің халықаралық чемпионаты 1970 Игнацио Джунти Нино Ваккарелла Марио Андретти SpA Ferrari SEFAC Ferrari 512 S Өндірушілердің халықаралық чемпионаты 1971 Вик Элфорд Жерар Ларрус Martini Racing Porsche 917K Өндірушілердің халықаралық чемпионаты 1972 Жакки Икс Марио Андретти SpA Ferrari SEFAC Ferrari 312 PB Өндірушілердің Әлемдік чемпионаты 1973 Херли Хейвуд Питер Грегг Дэйв Хелмик Dave Helmick Porsche Carrera RSR IMSA GT Чемпионаты 1974 Энергия дағдарысына байланысты жарыс өткізілмеді 1975 Ханс Йоахим Штук Брайан Редман Аллан Моффат Сэм Поузи BMW Motorsport BMW 3.0 CSL IMSA GT Чемпионаты 1976 Ал Холберт Майк Кейзер Holbert Porsche Audi Porsche Carrera RSR IMSA GT Чемпионаты 1977 Джордж Дайер Брэд Фрисселл Джордж Дайер Porsche Carrera RSR IMSA GT Чемпионаты 1978 Брайан Редман Чарльз Мендес Боб Гарретсон Dick Barbour Racing Porsche 935 IMSA GT Чемпионаты 1979 Боб Акин Роб Макфарлин Рой Вудс Dick Barbour Racing Porsche 935 IMSA GT Чемпионаты 1980 Джон Фитцпатрик Дик Барбур Dick Barbour Racing Porsche 935 K3 IMSA GT Чемпионаты 1981 Брюс Левен Херли Хейвуд Ал Холберт Bayside Disposal Racing Porsche 935/80 IMSA GT Чемпионаты Әлемдік төзімділік чемпионаты 1982 Джон Пол аға Джон Пол кіші JLP Racing Porsche 935 JLP 3 IMSA GT Чемпионаты 4.7 миль/7.52 км трасса 1983 Уэйн Бейкер Джим Муллен Кеес Ниероп Personalized Autohaus Porsche 934 IMSA GT Чемпионаты 1984 Маурисио де Нарваез Ханс Хейер Стефан Йоханссон De Narvaez Enterprises Porsche 935J IMSA GT Чемпионаты 1985 Боб Воллек A. J. Foyt Preston Henn Porsche 962 IMSA GT Чемпионаты 1986 Боб Акин Ханс Йоахим Штук Йо Гартнер Bob Akin Motor Racing Porsche 962 IMSA GT Чемпионаты 4.2 миль/6.85 км трасса 1987 Бобби Рахал Йохен Масс Bayside Disposal Racing Porsche 962 IMSA GT Чемпионаты 1988 Клаус Людвиг Ханс Йоахим Штук Bayside Disposal Racing Porsche 962 IMSA GT Чемпионаты 1989 Джефф Брабам Арие Люендейк Чип Робинсон Electramotive Engineering Nissan GTP ZX Turbo IMSA GT Чемпионаты 1990 Боб Эрл Дерек Дали Nissan Performance Technology Nissan GTP ZX Turbo IMSA GT Чемпионаты 3.72 миль/5.99 км трасса 1991 Дерек Дали Джефф Брабам Гэри Брабам Nissan Performance Technology Nissan NPT 90 IMSA GT Чемпионаты 1992 Хуан Мануэль Фанхио II Энди Уоллес All American Racers Eagle MkIII Toyota IMSA GT Чемпионаты 1993 Хуан Мануэль Фанхио II Энди Уоллес All American Racers Eagle MkIII Toyota IMSA GT Чемпионаты 1994 Стив Миллен Джонни О’Коннелл Джон Мортон Clayton Cunningham Racing Nissan 300ZX IMSA Exxon World Sportscar Championship 1995 Энди Эванс Фермин Велес Эрик ван де Пуле Scandia Motorsports Ferrari 333 SP IMSA Exxon World Sportscar Championship 1996 Уэйн Тейлор Джим Пейс Эрик ван де Пуле Doyle Racing Riley & Scott Mk III Oldsmobile IMSA Exxon World Sportscar Championship 1997 Энди Эванс Фермин Велес Янник Дальмас Стефан Йоханссон Team Scandia Ferrari 333 SP Professional Sports Car Exxon World Sportscar Championship 1998 Дидье Тес Джанпьеро Моретти Мауро Бальди MOMO Doran Racing Ferrari 333 SP Professional Sportscar Exxon World Sportscar Championship 3.74 миль/6.02 км трасса 1999 Том Кристенсен Й.Й. Лехто Йорг Мюллер BMW Motorsport BMW V12 LMR American Le Mans Series 2000 Франк Биела Том Кристенсен Эмануэле Пирро Audi Sport North America Audi R8 American Le Mans Series 2001 Ринальдо Капелло Микеле Альборето Лоран Айелло Audi Sport North America Audi R8 American Le Mans Series European Le Mans Series 2002 Ринальдо Капелло Кристиан Пескатори Джонни Герберт Audi Sport North America Audi R8 American Le Mans Series 2003 Филипп Петер Франк Биела Марко Вернер Infineon Team Joest Audi R8 American Le Mans Series 2004 Аллан МакНиш Франк Биела Пьер Каффер Audi Sport UK Team Veloqx Audi R8 American Le Mans Series 2005 Марко Вернер Й.Й. Лехто Том Кристенсен ADT Champion Racing Audi R8 American Le Mans Series 2006 Том Кристенсен Аллан МакНиш Ринальдо Капелло Audi Sport North America Audi R10 TDI(Diesel) American Le Mans Series 2007 Эмануэле Пирро Франк Биела Марко Вернер Audi Sport North America Audi R10 TDI(Diesel) American Le Mans Series 2008 Тимо Бернхард Ромен Дюма Эммануэль Коллард Penske Racing Porsche RS Spyder American Le Mans Series 2009 Том Кристенсен Ринальдо Капелло Аллан МакНиш Audi Sport Team Joest Audi R15 TDI(Diesel) American Le Mans Series 2010 Энтони Дэвидсон Марк Жене Александр Вурц Team Peugeot Total Peugeot 908 HDi FAP(Diesel) American Le Mans Series 2011 Лоик Дюваль Николас Лапиерр Оливье Панис Team Oreca Matmut Peugeot 908 HDi FAP(Diesel) American Le Mans Series Intercontinental Le Mans Cup 2012 Том Кристенсен Ринальдо Капелло Аллан МакНиш Audi Sport Team Joest Audi R18 TDI(Diesel) FIA World Endurance Championship American Le Mans Series 2013 Марсель Фэсслер Бенуа Трелюйе Оливер Джарвис Audi Sport Team Joest Audi R18 e tron quattro(hybrid diesel) American Le Mans Series 2014 Марино Франкитти Скотт Пруэтт Мемо Рохас Chip Ganassi Racing Riley Mk XXVI Ford Ecoboost United SportsCar Championship 2015 Себастьян Бурде Жоао Барбоза Кристиан Фиттипальди Action Express Racing Coyote Corvette DP United SportsCar Championship 2016 Пипо Дерани Скотт Шарп Эд Браун Tequila Patrón ESM Ligier JS P2 Honda IMSA SportsCar Championship 2017 Алекс Линн Рикки Тейлор Джордан Тейлор Wayne Taylor Racing Cadillac DPi V. R 1301.52 миль (2095 км) IMSA SportsCar Championship 2018 Йоханнес ван Овербик Николас Лапиерр Пипо Дерани Tequila Patrón ESM Nissan Onroak DPi
The car was in fact, a Porsche 935 K3 that has been modified with a single plug cylinder head and a front nose to resemble a Porsche 934 to comply to IMSA GTO specification. These races were stopped for a period of time due to heavy rain and/or accidents. The race clock was not stopped for these periods and counted towards the 12 Hours. Race record for most distance covered. Technically the race "winner" in 1950 was the Crosley Hot Shot of Fritz Koster / Ralph Deshon, entered by Victor Sharpe Jr. of Tampa. While the Wacker / Burrell Allard did cover more distance, the race was run under the "Index of Performance" handicapping rules and the Crosley, with a much smaller engine than the Cadillac powered Allard, is listed in the Official Sebring Record Book as the winner.