Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Спорттық команда
Sports team
ерлер командасы
the men's team
Англияның ерлер құрамасы регби одағының ерлер арасындағы халықаралық регби турнирінде Регби футбол одағын ұсынады. Олар жыл сайынғы Алты Ұлттар чемпионатында Франция, Ирландия, Италия, Шотландия және Уэльспен бақталастырады. Англия турнир тарихындағы ең табысты жеңімпаз болып есептеледі, 29 рет чемпионатты жеңіп (соның ішінде 10 рет жеңіс бөлісіп), 14 рет «Grand Slam» және 26 рет «Triple Crown» жүлдесін иеленді. Олар Солтүстік жарты шардағы Регби әлем чемпионатының жеңімпазы атанған жалғыз команда, 2003 жылы турнирде жеңіске жеткен. Сонымен қатар, олар үш рет финалда екінші орын алған. Команданың тарихы 1871 жылға дейін жетеді, ол кезде Англия регби командасы Шотландияға 1:0 есебімен ұтылып, алғашқы ресми сынақ матчын өткізді. Англия 1883 жылы басталған алғашқы Home Nations чемпионатында (қазіргі Six Nations) үстемдік құрды. 1895 жылы регби футболының одаққа және лигаға бөлінуінен кейін Англия 1910 жылға дейін чемпионатты жеңе алмады. Олар алғаш рет 1905 жылы Жаңа Зеландияға, 1906 жылы Оңтүстік Африкаға және 1909 жылы Австралияға қарсы ойнады. Англия 1987 жылы өткен алғашқы Регби әлем чемпионатында бақталастыратын командалардың бірі болды және 1991 жылғы екінші турнирде финалға өтті, бірақ Австралияға 12:6 есебімен ұтылып қалды. 2003 жылы «Grand Slam» жеңісінен кейін Англия 2003 жылғы Регби әлем чемпионатында жеңіске жетті, қосымша уақытта Австралияны 20:17 есебімен жеңді. Олар 2007 жылы титулдарына қорғаныш ретінде финалға шықты, бірақ Оңтүстік Африкаға 15:6 есебімен ұтылып, 2019 жылы төртінші рет финалға өтті, қайтадан Оңтүстік Африкаға 32:12 есебімен есе жіберді. Англия футболшылары дәстүрлі түрде көкірегінде қызыл гүлдің суреті бар ақ жейде, ақ шорт және ақ жиегі бар көк түсті жорап киеді. Англияның үй стадионы – Туикенхэм, онда олар алғаш рет 1910 жылы ойнады. Команданы Регби футбол одағы (RFU) басқарады. Төрт бұрынғы ойыншы Халықаралық регби даңқы залына енгізілді, олардың бірі IRB даңқы залының да мүшесі. Тағы жеті бұрынғы ойыншы IRB залының мүшесі – төртеуі тек ойыншы ретіндегі жетістіктері үшін, екеуі спорттағы басқа да салалардағы жетістіктері үшін, ал біреуі ойыншы және әкімші ретіндегі жетістіктері үшін.
The England men's national rugby union team represents the Rugby Football Union in men's international rugby union. They compete in the annual Six Nations Championship with France, Ireland, Italy, Scotland and Wales. England have won the championship on 29 occasions (as well as sharing 10 victories), winning the Grand Slam 14 times and the Triple Crown 26 times, making them the most successful outright winners in the tournament's history. They are currently the only team from the Northern Hemisphere to win the Rugby World Cup, having won the tournament in 2003, and have been runners up on three further occasions. The history of the team extends back to 1871 when the English rugby team played their first official test match, losing 1–0 to Scotland. England dominated the early Home Nations Championship (now the Six Nations) which started in 1883. Following the schism of rugby football in 1895 into union and league, England did not win the Championship again until 1910. They first played against New Zealand in 1905, South Africa in 1906, and Australia in 1909. England was one of the teams invited to take part in the inaugural Rugby World Cup in 1987 and progressed to the final in the second tournament in 1991, losing 12–6 to Australia. Following their Grand Slam in 2003, England went on to win the 2003 Rugby World Cup, defeating Australia 20–17 in extra time. They contested the final again in 2007 in defence of their title, losing 15–6 to South Africa, and reached the final for the fourth time in 2019, once again losing to South Africa, 32–12. England players traditionally wear a white shirt with a rose embroidered on the chest, white shorts, and navy blue socks with a white trim. England's home ground is Twickenham Stadium where they first played in 1910. The team is administered by the Rugby Football Union (RFU). Four former players have been inducted into the International Rugby Hall of Fame; one of these is also a member of the IRB Hall of Fame. Seven other former players are members of the IRB Hall – four solely for their accomplishments as players, two solely for their achievements in other roles in the sport, and one for achievements both as a player and administrator.
Алғашқы жылдар
Регбидің 19 ғасырдың бірінші жартысындағы дамуына Англияның көптеген мемлекеттік мектептерінің бұрынғы оқушылары, әсіресе Регби мектебінің түлектері, мектепті бітіргеннен кейін ойынды университеттерге, Лондонға және графтықтарға алып барды. Англияның алғашқы халықаралық матчы 1871 жылғы 27 наурызда Шотландияға қарсы өтті; бұл Англияның алғашқы матчы ғана емес, сонымен қатар регби одағының алғашқы халықаралық матчы болып саналады. Шотландия матчты бір голмен және бір әрекетпен жеңіп, Англияның бір айнымалы емес әрекетіне қарсы тұрды, бұл кездесуге Эдинбургтегі Раебурн Плейс стадионында 4000 көрермен жиналды. Кейіннен 1872 жылғы 5 ақпанда Лондонның Овал стадионында халықаралық матч өтті, онда Англия Шотландияны бір голмен, бір құлау голымен және екі әрекетпен жеңді, ал Шотландия бір құлау голымен ғана көзге түсті. Алғашқы матчтарда белгілі бір ұпайлар жүйесі қолданылмады; бұл жүйе 1890 жылдан кейін ғана енгізілді, осыған дейін ұпайларды есептеу форматы әзірленді. 1875 жылы Англия Овалда Ирландияға қарсы алғашқы матчын өткізді, бір гол, бір құлау голы және бір әрекетпен жеңіске жетті; Англия 1880 жылы Шотландияны жеңіп, Калькутта кубогының алғашқы иегері атанды. Уэльске қарсы алғашқы матч 1881 жылғы 19 ақпанда Блэкхиттегі Ричардсон алаңында өтті, онда Англия ең үлкен жеңісін тіркеп, жеті гол, алты әрекет және бір құлау голымен жеңіске жетті. Екі жылдан кейін Англия алғашқы Отандық елдер чемпионатында жеңімпаз атанды. 1889 жылы олар үйден тыс командаға қарсы алғашқы матчын өткізді, Блэкхиттегі Ректори Филдте Жаңа Зеландия тумаларын бір голмен және төрт әрекетпен жеңді. Англия 1905 жылы Лондондағы Кристалл-Палас стадионында алғаш рет Жаңа Зеландиямен ("All Blacks" деп аталатын) кездесті. Жаңа Зеландия сол кезде үш ұпайға бағаланған бес әрекетті соғып, 15:0 есебімен жеңіске жетті. Англия 1906 жылғы наурыз айында Парижде Франциямен алғаш рет ойнады, 35:8 есебімен жеңіске жетті, ал сол жылы олар Кристалл-Паласта Оңтүстік Африкамен ("Springboks" деп аталатын) кездесті. Джеймс Питерс Оңтүстік Африкалықтар қара терілі ойыншыға қарсы ойнаудан бас тартқаннан кейін Англия құрамасынан шығарылды; матч 3:3 есебімен тең аяқталды. Англия 1909 жылғы қаңтарда Блэкхиттегі Ректори Филдте Австралиямен ("Wallabies" деп аталатын) алғаш рет ойнады, онда олар 9:3 есебімен жеңілді. 1909 жылы Твикенхэм стадионы RFU-ның жаңа үйі ретінде ашылып, ағылшын регби одағының алтын дәуірі басталды. 1910 жылы Твикенхэмде өткен Англияның алғашқы халықаралық матчы Уэльске қарсы жеңіске жетіп, 1892 жылдан бері алғаш рет Халықаралық чемпионатты (кейін Бес ұлт деп аталды) жеңіп алды. Англия 1911 жылы Бес ұлттың титулын сақтамаса да, оны 1912 жылы (Ирландиямен) бөлісті. Англия 1913 жылы алғашқы Бес ұлттың Гранд Слэмін иегері атанды, 1914 жылы тағы бір рет, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін 1921 жылы үшінші рет жеңіске жетті. Англия құрамасы 1924 және 1925 жылдары екі рет Гранд Слем жеңіп алды, бұл 1925 жылы "Invincibles" командасына 17:11 есебімен жеңіліп, 60,000 жанкүйердің алдында Твикенхэмде басталғанға қарамастан. 1928 жылы алтыншы Гранд Слемді жеңгеннен кейін Англия 1932 жылғы қаңтарда Твикенхэмде 70,000 көрерменнің алдында Спрингбокспен 7:0 есебімен жеңілді. 1931 жылы Францияның кәсібилікке байланысты Халықаралық чемпионаттан шығарылуынан кейін, Бес ұлттың турнирі үй ұлттарына қайтарылды, Англия 1934 және 1937 жылғы чемпионаттарды үштік тәжбен жеңіп алды және 1936 жылғы қаңтарда Твикенхэмде Барлық Қараларға қарсы алғашқы жеңіске жетті. Бес ұлттың чемпионаты 1947 жылы Францияның қайта қабылдануымен қайта басталғанда, Англия Чемпионатты Уэльспен бөлісті. 1950 жылдардың басындағы Бес ұлттың жарыстары Англия үшін сәтті болмады, 1950 және 1951 жылдардағы чемпионаттарда бір матчта жеңіске жетті. Англия 1966 жылы бірде-бір матчта жеңіске жетпеді, тек Ирландиямен тең түсті. Олар сол онжылдықта тағы бір чемпионат жеңіп алмады. Дон Уайт 1969 жылы Англияның алғашқы жаттықтырушысы болып тағайындалды. Бұрынғы Нортгемптон ойыншысы Боб Тейлордың айтуынша, "Дон Англиядағы ең алдыңғы қатарлы жаттықтырушы болғандықтан таңдалды". Англия келесі онжылдықты 1980 жылы Бес ұлттың Гранд Слем жеңісімен бастады - бұл олардың 23 жылдан бері алғашқы жеңісі. Алайда 1983 жылы Бес ұлттың чемпионатында Англия бірде-бір ойын жеңе алмады және ағаш қасық алды. Жаңа Зеландия мен Австралияда өткен бірінші регби әлем чемпионатында Англия Австралия, Жапония және АҚШ-пен бірге А тобына топтасты. Англия алғашқы ойында Австралияға қарсы 19:6 есебімен жеңілді. Олар Жапония мен АҚШ-ты жеңіп, 1/4 финалда Уэльске қарсы шығып, 16:3 есебімен жеңілді. 1989 жылы Англия Румыния мен Фиджиге қарсы ойындарында жеңіске жетті, содан кейін 1990 жылы Бес ...
The expansion of rugby in the first half of the 19th century was driven by former pupils from many of England's public schools, especially Rugby, who, upon finishing school, took the game with them to universities, to London, and to the counties. England's first international match was against Scotland on 27 March 1871; not only was this England's first match, but it is also noted as being the first rugby union international. Scotland won the match by one goal and a try to England's one unconverted try, in front of a crowd of 4,000 people at Raeburn Place, Edinburgh. A subsequent international took place at the Oval in London on 5 February 1872, when England defeated Scotland by a goal, a drop goal and two tries to Scotland's one drop goal. The early matches did not use a structured points system; this would not be introduced until after 1890 when a suitable format for the scoring system had been devised. In 1875, England played their first game against Ireland at the Oval, winning by one goal, one drop goal and one try to nil; England defeated Scotland in 1880 to become the first winners of the Calcutta Cup. Their first match against Wales was played on 19 February 1881 at Richardson's Field in Blackheath, where England recorded their largest victory, winning by seven goals, six tries, and one drop goal to nil, Two years later, England emerged as the inaugural winners at the first Home Nations championship. In 1889, they played their first match against a non home nations team when they defeated the New Zealand Natives at Rectory Field in Blackheath by one goal and four tries to nil. England first played New Zealand (known as the "All Blacks") in 1905 at Crystal Palace in London. New Zealand scored five tries, worth three points at the time, to win 15–0. England played France for the first time in March 1906 in Paris, winning 35–8, and later that year they first faced South Africa (known as the "Springboks"), again at Crystal Palace. James Peters was withdrawn from the England squad when the South Africans refused to play against a black player; the match was drawn 3–3. England first played Australia (known as the "Wallabies") in January 1909 at Blackheath's Rectory Field, where they were defeated 9–3. The year 1909 saw the opening of Twickenham Stadium as the RFU's new home, heralding a golden era for English rugby union. England's first international at Twickenham in 1910 brought them victory over Wales on their way to winning the International Championship (known from then as the Five Nations) for the first time since 1892. Although England did not retain the Five Nations title in 1911, they did share it (with Ireland) in 1912. England then achieved their first Five Nations Grand Slam in 1913, another in 1914, and a third in 1921 after the First World War. A further two consecutive Grand Slams followed for the England team in 1924 and 1925, this despite having started 1925 with an 17–11 loss to the "Invincibles" in front of 60,000 fans at Twickenham. After winning a sixth Grand Slam in 1928, England were subjected to a 7–0 defeat by the Springboks in front of 70,000 spectators at Twickenham in January 1932. Following the expulsion of France from the International Championship in 1931 due to professionalism, which reverted the Five Nations tournament back to the Home Nations, England proceeded to win the 1934 and 1937 championships with a Triple Crown, and achieved their first victory over the All Blacks at Twickenham in January 1936. When the Five Nations resumed with the readmission of France in 1947 after the Second World War, England shared the championship with Wales. The early Five Nations competitions of the 1950s were unsuccessful for England, winning one match in the 1950 and 1951 championships. England did not win a single match in 1966, and managed only a draw with Ireland. They did not win another Championship that decade. Don White was appointed as England's first coach in 1969. According to former Northampton player Bob Taylor, "Don was chosen because he was the most forward thinking coach in England". England started the following decade with a Grand Slam victory in the 1980 Five Nations – their first for 23 years. However in the 1983 Five Nations Championship, England failed to win a game and picked up the wooden spoon. In the first Rugby World Cup in New Zealand and Australia, England were grouped in pool A alongside Australia, Japan and the United States. England lost their first game 19–6 against Australia. They went on to defeat Japan and the United States, and met Wales in their quarter final, losing the match 16–3. In 1989, England won matches against Romania and Fiji, followed by victories in their first three Five Nations games of 1990. They lost to Scotland in their last game however, giving Scotland a Grand Slam. England recovered in the following year by winning their first Grand Slam since 1980. England hosted the 1991 World Cup and were in pool A, along with the All Blacks, Italy and the United States. Although they lost to the All Blacks in pool play, they qualified for a quarter final going on to defeat France 19–10. England then defeated Scotland 9–6 to secure a place in the final against Australia which they lost 12–6. The next year, England completed another Grand Slam and did not lose that year, including a victory over the Springboks. In the lead up to the 1995 World Cup in South Africa, England completed another Grand Slam – their third in five years. In the World Cup, England defeated Argentina, Italy and Samoa in pool play and then defeated Australia 25–22 in their quarter final. England's semi final was dominated by the All Blacks and featured four tries, now worth five points each, by Jonah Lomu; England lost 45–29. They then lost the third place play off match against France.
Кәсіби кезең
Англия 1997 жылы 20-шы рет үшбұрышты жеңіп алды, бірақ Францияға 23-20 есебімен жеңілгеннен кейін чемпионатта екінші орын алды. Сол жылы Джек Роуэллдің орнына Клайв Вудворд Англияның бас бапкері болды. 1997 жылғы 6 желтоқсанда Англия Твикенхэмде Жаңа Зеландиямен 26-26 есебімен тең түсті, ал бұған дейін бір апта бұрын Оңтүстік Африкаға (29-11) және екі апта бұрын Манчестерде Жаңа Зеландияға (25-8) жеңілді. 1998 жылы Англия Австралия, Жаңа Зеландия және Оңтүстік Африкаға сапар шекті; көптеген тәжірибелі ойыншылардың қатыспауы "Тозақтан келген тур" деп аталды, оның барысында Англия барлық матчтарында жеңіліске ұшырады, соның ішінде Уаллабилерге 76-0 есебімен ойсырап қалды. 1999 жылғы 11 сәуірде өткен бес ұлттың соңғы матчында Англия чемпиондықты жеңуге жақын болғанда, Уэльстің орталық ойыншысы Скотт Гиббс соңғы минутта алты ағылшын ойыншысынан өтіп, әрекет жасады, ал Нил Дженкинстің кейіннен жасаған айыптық соққысы Шотландияға бес ұлттың соңғы титулын сыйлады. Англия жаңа мыңжылдықты жаңадан құрылған алты ұлттың чемпионатында жеңіспен бастады, бірақ соңғы матчта Шотландияға жеңіліп қалды. Олар келесі жылы титулларын сәтті қорғады, бірақ кейінге қалдырылған матчта Ирландияға 20-14 есебімен жеңіліп, Гранд Слем мүмкіндігінен айырылды. 2002 жылы Франция алты ұлттың чемпионатында жеңіске жетсе де, Англия басқа Британдық командаларын жеңіп, үшбұрышты жеңіп алды. 2002 жылы Англия Аргентинаны Буэнос-Айресте 26-18 есебімен жеңді, ал күзгі халықаралық матчтарда Жаңа Зеландияны 31-28, Австралияны 32-31 және Оңтүстік Африканы 53-3 есебімен Твикенхэмде жеңді. 2003 жылғы алты ұлттың чемпионатында Англия 1995 жылдан бері тұңғыш рет Гранд Слемді жеңді, содан кейін маусымдық жазғы турнеде Австралия мен "Олл Блэкс" командаларын жеңді. 2003 жылғы әлем чемпионатына фавориттердің бірі ретінде Англия 2003 жылғы 22 қарашада Австралияға қарсы финалға шықты. Ойын 14-14 есебімен тең түскеннен кейін қосымша уақытқа дейін созылды; әрқайсысына бір айыппұлдан соққаннан кейін және ойын аяқталуға санаулы секундтар қалғанда, жартылай қорғаушы Джонни Уилкинсонның шешуші соққысы соңғы есепті 20-17-ге жеткізіп, Англияны алғаш рет регби әлем чемпионы етті. Бұл Англияның Регби әлем чемпионатындағы тұңғыш жеңісі болды, сонымен қатар 1966 жылғы ФИФА әлем чемпионатында Англия Ұлттық футбол құрамасы жеңгеннен бері елдің алғашқы әлем чемпионаты болды. 8 желтоқсанда Англия құрамасын Лондон арқылы өткен жеңіс шеруіне 750 000 жанкүйер қарсы алды, содан кейін олар Баккингем сарайында королева Елизавета II-ні кездестірді. Англия 2004 жылғы алты ұлттың чемпионатында Франция мен Ирландияға жеңіліп, үшінші орынға ие болды. 2 қыркүйекте Клайв Вудворд бас бапкер лауазымынан кетті, оның орнына Энди Робинсон тағайындалды. Робинсонның 2005 жылғы алғашқы алты ұлттық чемпионатында Англия төртінші орынға ие болды, ал күзгі халықаралық матчтарда Австралияны 26-16 есебімен жеңсе де, одан кейін "Олл Блэкске" 23-19 есебімен жеңілді. 2006 жылғы күзгі халықаралық матчтарда Оңтүстік Африкаға 25-14 есебімен жеңілген Англияның тоғыз тестілік матчтағы сегізінші жеңілісі болды, бұл олардың ең нашар жеңіліс сериясы болды. Энди Робинсон осы нәтижелерден кейін бас бапкер лауазымынан кетті, ал оның орнына желтоқсан айында шабуыл бапкері Брайан Эштон тағайындалды. Англия 2007 жылғы алты ұлттық чемпионатын Шотландияға қарсы Калькутта кубогын жеңіспен бастады. Сол жылғы чемпионатта Англия 43-13 есебімен жеңілген тарихи матч Крок Паркте өтті, бұл олардың Ирландияға қарсы ең ауыр жеңілісі болды. 2007 жылғы әлем чемпионатында Англия А тобында Самоа, Тонга, Оңтүстік Африка және АҚШ-пен бірге топтасты. Олар Оңтүстік Африкаға 36-0 есебімен жеңілгеніне қарамастан, нокаут кезеңіне өтті және ширек финалда Австралияны 12-10 есебімен жеңді. Кейін Англия жартылай финалда Франциямен кездесіп, 14-9 есебімен жеңіске жетіп, финалға жолдама алды, онда олар осы әлем чемпионатында Спрингбокске екінші рет жеңіліп, матчты 15-6 есебімен ұтырды. Англия әлем чемпионатындағы көңілі толмаған нәтижелерін алты ұлттық чемпионатында екі қатарынан екінші орынмен аяқтады, Уэльске (2008) және Ирландияға (2009) есебімен. Англия құрамасының бұрынғы капитаны Мартин Джонсон 2008 жылдың шілдесінде бас бапкер лауазымын қабылдады, бірақ басқару рөліндегі табысын қайталай алмады және 2011 жылдың қарашасында алаңдағы және алаңнан тыс даулар сериясы мен Франциядан ширек финалда жеңілгеннен кейін отставкаға кетті. 2012 жылдың наурызында Регби футбол одағы Лидс Карнегидің бұрынғы элиталық регби директоры Стюарт Ланкастерді Англияның бас бапкері етіп тағайындады. Ол бұған дейін қысқа мерзімге осы лауазымда жұмыс істеген, оған қазіргі форвардтар жаттықтырушысы Грэм Роунтри мен Энди Фаррелл көмектескен. Ланкастер бас бапкер ретінде алғашқы науқанында сәттілікке жетті: чемпиондар Англия Твикенхэмде Уэльске 19-12 есебімен жеңіліп, 2012 жылғы алты ұлттық чемпионатында екінші орын алды, бірақ Мюррейфилдте Шотландияны 13-6 есебімен жеңіп, Калькутта кубогын сәтті қорғады. Англия жылды жоғары деңгейде аяқтады, күзгі халықаралық матчтарда әлем чемпионаттарының иегері Жаңа Зеландияны Твикенхэмде 38-21 есебімен жеңді; Англия құрамасы матчты басып алды және 20 матчтан бері жеңіліске ұшырамаған "Олл Блэкске" толыққанды басымдық танытты. 2013 жылғы алты ұлттық чемпионатында Англия Уэльске есебімен екінші орын алды, ал Уэльске Кардиффте 30-3 есебімен жеңіліп, 2003 жылдан бері тұңғыш рет Гранд Слемді жеңу мүмкіндігінен айырылды. 1974 жылдан бері алты ұлттық чемпионатының барлық командалары кемінде үш ұпай (жеңіс және тең түсуге тең немесе үш тең түсуге тең) жинады. Алайда Англия Твикенхэмде Шотландияны 38-18 есебімен жеңіп, Калькутта кубогын сақтап қалды. Ланкастер 2013 жылы Аргентинаға сапарда тәжірибелі команданы жіберді; 2 маусымда Оңтүстік Америкалық құраманы жеңгеннен кейін Англия Аргентинаға қарсы 2-0 есебімен жеңіске жетіп, 32 жылдан бері Пумаларға қарсы алғашқы сыртқы сериялық жеңіске қол жеткізді. 2015 жылы Англия Регби әлем чемпионатының қабылдаушысы болды, бірақ топтық кезеңде іріктемеден шығарылды. Осы кері кетуге қарамастан, және жаңа бас бапкер Эдди Джонс тағайындалғаннан кейін Англия 2016 жылғы алты ұлттық чемпионатында Гранд Слемді жеңді және 2016 жылдың барлық кезеңінде жеңіліске ұшырамады, Сиднейде Австралияға қарсы толық жеңіске жетті. Олар 61-21 есебімен Шотландияны жеңіп, 2017 жылғы алты ұлттық чемпионатында рекордтық 18 қатарынан жеңіске жетті. 2018 жыл Англия үшін жақсы басталды, Италияның қарсыласуын 46-15 есебімен жеңіп, алты ұлттық чемпионатының алғашқы екі турында Уэльске қарсы тартысты матчта 12-6 есебімен жеңіске жетті. Алайда Англия маусымда ғана тағы бір жеңіске жетті, Шотландияға (25-13), Францияға (22-16) және Гранд Слем жеңімпаздары Ирландияға (24-15) Твикенхэмде жеңіліп қалды. Барбариандарға (63-45) тестілік емес жеңіліс соңғы нәтиже болды. Оңтүстік Африкаға сапарда Англия алғашқы екі матчта 42-39 және 23-12 есебімен жеңіліп, екі ойынның басында алға шықты, бірақ үшінші матчта көбінесе екінші құрамнан тұратын Спрингбокске 25-10 есебімен жеңіске жетті. Одан кейін, жаңадан келген Жаңа Зеландия және АҚШ жаттықтырушысы Джон Митчеллді жаттықтыру құрамына қосып, Англия Оңтүстік Африкаға қарсы қайталама матчты бір ұпаймен 12-11 есебімен жеңді және даулы жағдайда Жаңа Зеландияға қарсы да тең есепті 16-15 есебімен аяқтады. Англия жылды Жапонияны (35-15) және Австралияны (37-18) жеңіспен аяқтады. Австралияға қарсы жеңіс Эдди Джонстың басшылығымен Уоллабилерге қарсы үздіксіз жеңіс сериясын жалғастырды. Англия 2019 жылғы алты ұлттық чемпионатында Уэльске Кардиффте жеңіліп, Твикенхэмде Шотландиямен 38-38 есебімен тең түскеннен кейін екінші орын алды, 31-0 есебімен алға шықты. 2019 жылғы Регби әлем чемпионатының дайындық матчтарында олар Твикенхэмде Уэльсті 33-19 есебімен жеңіп, Кардиффте 13-6 есебімен жеңіліске ұшырады. Содан кейін олар Твикенхэмде Ирландияға қарсы ең ірі жеңіске жетті, 57-15 есебімен жеңіске жетті...
England won their 20th Triple Crown title in 1997, but came second in the championship after a narrow 23–20 defeat against France at Twickenham. Sir Clive Woodward replaced Jack Rowell as the England head coach later that year. On 6 December 1997, England drew 26–26 with New Zealand at Twickenham, after being heavily defeated (29–11) by South Africa at the same venue the week before and by New Zealand (25–8) in Manchester two weeks previously. In 1998, England toured Australia, New Zealand and South Africa; many of the experienced players were unavailable for what was to become nicknamed the "Tour from Hell" during which England lost all of their matches including a punishing 76–0 defeat by the Wallabies. In the last Five Nations match on 11 April 1999, with England poised to win the championship, Welsh centre Scott Gibbs sliced through six English tackles to score a try in the last minute, and the ensuing conversion by Neil Jenkins handed the final Five Nations title to Scotland. England commenced the new millennium by winning the inaugural Six Nations Championship, although they lost their last match to Scotland. They successfully defended their title the following year, but missed out on the Grand Slam by losing 20–14 to Ireland in a postponed match at Lansdowne Road. Although France won the 2002 Six Nations Championship, England defeated the other Home Nations teams to win the Triple Crown. In 2002, England beat Argentina 26–18 in Buenos Aires, and in the Autumn internationals they defeated New Zealand 31–28, Australia 32–31, and South Africa 53–3 at Twickenham. At the 2003 Six Nations Championship, England won the Grand Slam for the first time since 1995, followed by wins over Australia and the All Blacks on their June summer tour. Going into the 2003 World Cup as one of the tournament favourites, England reached the final on 22 November 2003 against host Australia. The game went into extra time with the score tied at 14–14; after one penalty apiece and with just seconds to spare, a match winning drop goal by fly half Jonny Wilkinson brought the final score to 20–17, making England rugby world champions for the first time. Not only was this England's first Rugby World Cup victory, but it was the nation's first world cup since the England national football team won the 1966 FIFA World Cup. On 8 December, the England team were greeted by 750,000 supporters on a victory parade through London before meeting Queen Elizabeth II at Buckingham Palace. England finished third in the 2004 Six Nations Championship after losing their matches to both France and Ireland. Clive Woodward resigned as head coach on 2 September and Andy Robinson was appointed to replace him. Robinson's first Six Nations campaign in 2005 resulted in fourth place for England, and although they defeated Australia 26–16 at Twickenham in the Autumn internationals, this was followed by a 23–19 loss to the All Blacks. A 25–14 loss to South Africa in the 2006 Autumn internationals was England's eighth defeat in nine test matches, their worst losing streak. Andy Robinson resigned as head coach after this run, and attack coach Brian Ashton was appointed as his replacement in December. England started the 2007 Six Nations Championship with a Calcutta Cup victory over Scotland. That year's championship included a historic match at Croke Park which England lost 43–13, their heaviest defeat against Ireland. At the 2007 World Cup, England were grouped in Pool A with Samoa, Tonga, South Africa, and the United States. They progressed to the knockout stage despite a heavy 36–0 loss to South Africa, and narrowly defeated Australia 12–10 in the quarter finals. England then faced hosts France in the semi finals and triumphed 14–9 to qualify for the final, where they were subjected to a second defeat by the Springboks at this World Cup, losing the match 15–6. England followed up their World Cup disappointment with two consecutive second place finishes in the Six Nations Championship, behind Wales (2008) and Ireland (2009). Former England team captain Martin Johnson took up the job of head coach in July 2008 but, unable to replicate his on field success in the management role, he resigned in November 2011 following a miserable Rugby World Cup which featured a series of on and off field controversies and ended in quarter final defeat by France. In March 2012, the Rugby Football Union appointed Stuart Lancaster, the former Elite Rugby Director at Leeds Carnegie, as England's head coach. He had previously been employed in the position on a short term basis, assisted by existing forwards coach Graham Rowntree, and Andy Farrell. Lancaster was considered a success in his first campaign as head coach: defending champions England took second place in the 2012 Six Nations Championship after losing 19–12 to Wales at Twickenham, but successfully defended the Calcutta Cup by defeating Scotland 13–6 at Murrayfield. England finished the year on a high when they beat World Cup holders New Zealand 38–21 at Twickenham in the Autumn internationals; the England team dominated the match and completely outplayed the All Blacks, who had been unbeaten in 20 matches. At the 2013 Six Nations Championship, England again finished in second place behind Wales, and were deprived of the opportunity to win the Grand Slam for the first time since 2003 when defeated by Wales in Cardiff 30–3. It was the first time since 1974 that every team in the Six Nations managed to win at least three competition points (the equivalent of a win and a draw, or three draws). However, England retained the Calcutta Cup by defeating Scotland 38–18 at Twickenham. Lancaster took an experimental side on a summer tour of Argentina in 2013; after beating a South American select XV on 2 June, England achieved a 2–0 series victory over Argentina, their first away series win against the Pumas for 32 years. In 2015, England hosted the Rugby World Cup, but were eliminated in the pool stage. Despite this setback, and following the appointment of new head coach Eddie Jones, England won the Grand Slam in the 2016 Six Nations Championship, and remained unbeaten for the whole of 2016, including a series whitewash of Australia in Sydney. They went on to equal the world record of 18 consecutive test wins with an impressive 61–21 victory over Scotland in securing the 2017 Six Nations Championship. 2018 began well for England, seeing off a spirited challenge from Italy 46–15, and winning a tight contest against Wales 12–6 in the first two rounds of the Six Nations. However, it wasn't until June before England recorded another win, as the team lost their remaining games against Scotland (25–13), France (22–16) and eventual Grand Slam winners Ireland (24–15) at home at Twickenham. A non test loss against the Barbarians (63–45) followed. On their summer tour of South Africa, England lost the first two matches 42–39 and 23–12, after leading both early in the first half, before winning the third test 25–10 against a mostly second string Springbok side. That autumn, after adding former New Zealand and United States coach John Mitchell to the coaching setup, England won the return match against South Africa by a single point at 12–11, and lost an equally close contest with New Zealand 16–15, both in controversial circumstances. England rounded out the year with wins over Japan (35–15) and Australia (37–18). The win over Australia continued an unbroken run of victories over the Wallabies under former Australia coach Eddie Jones. England finished second in the 2019 Six Nations Championship having lost to Wales in Cardiff and drawn 38 38 with Scotland at Twickenham after leading 31 0. In the 2019 Rugby World Cup warm up matches they defeated Wales 33 19 at Twickenham before losing 13 6 in Cardiff. They then recorded their largest win over Ireland with a 57 15 victory at Twickenham before defeating Italy 37 0 at St James' Park. In the 2019 Rugby World Cup, England became the first team to qualify for the quarter finals following a 39 10 win over Argentina in Chōfu. After their final match was cancelled due to Typhoon Hagibis, England topped Pool C and faced Australia in the quarter finals. England won the quarter final 40 16, recording a seventh successive victory over Australia in the Wallabies' largest ever Rugby World Cup defeat. England then defeated New Zealand in the semi final, equalling their largest Rugby World Cup defeat with a 19 7 victory in which the All Blacks were kept scoreless for 57 minutes. On 2 November 2019, England were defeated 12 32 by South Africa in the 2019 Rugby World Cup final. In the 2020 Six Nations Championship, England were defeated 24 17 in their opening game against France in Paris before recording victories against Scotland at Murrayfield and Ireland and Wales at Twickenham. The tournament was then halted due to the COVID 19 pandemic and resumed with the matches played in empty stadia in October. In the postponed matches, England recorded a bonus point win over Italy in Rome before France's defeat of Ireland by eight points meant that England won the championship on points difference. Due to the pandemic, the scheduled 2020 Autumn Internationals were replaced by the Autumn Nations Cup. England defeated Georgia, Wales and Ireland before facing France in the final match, winning 22 19 after extra time at Twickenham to secure the tournament. England finished fifth in the 2021 Six Nations Championship, beating France and Italy but losing to all three home nations for the first time since 1976 and conceding defeat to Scotland at Twickenham for the first time since 1983. In the 2021 autumn internationals England played three matches at Twickenham. They secured a 69 3 victory over Tonga, recorded their eighth successive victory against Australia and defeated world champions South Africa 27 26. England finished third in the 2022 Six Nations Championship after defeating Italy and Wales but losing to Ireland, France and Scotland. England ended fourth in the 2023 Six Nations Championship. England defeated Italy (31 14) and Wales (10 20) but was beaten by Scotland (23 29), France (10 53) and Ireland (29 16).
Мекендік стадион
Твикенхэм – әлемдегі ең ірі арнайы регби стадионы. Алғашқы жылдары ағылшын регби командасы 1910 жылы Твикенхэм стадионына орналасқанға дейін Англияның әртүрлі аймақтарындағы бірнеше алаңдарды пайдаланды. 1905 жылы Кристалл Палас стадионында Жаңа Зеландияға және 1906 жылы Оңтүстік Африкаға қарсы өткен матчтар толық сатылғаннан кейін, Регби футбол одағы (RFU) өз алаңына инвестиция салуға шешім қабылдады және спортшы әрі кәсіпкер Билли Уильямсқа ағылшын регбиі үшін үй алаңын табуды тапсырды. Алаңға арналған жер 1907 жылы 5,572 фунт 12 шиллинг және 6 пенниге сатып алынды, ал құрылыс келесі жылы басталды. Твикенхэмдегі алғашқы халықаралық матч 1910 жылдың 15 қаңтарында Англия мен Уэльс командалары арасында өтті. Үй командасы 11:6 есебімен жеңіске жетіп, 1898 жылдан бері алғаш рет Уэльсті жеңді. Стадион 1927 және 1932 жылдары кеңейтілді, бірақ 1981 жылға дейін жаңа Оңтүстік трибунасы салынғанға және 1990 жылдары жаңа Солтүстік, Шығыс және Батыс трибуналары салынғанға дейін ешқандай жаңартулар болмады; матчты 41:20 есебімен жеңіп, 82,076 көрерменнің алдында Англия командасына басымдық танытты. 2012 жылдың маусымында Твикенхэмдегі алаң "Desso" типіндегі гибридтік алаңға алмастырылды, ол нақты шөппен өрілген жасанды талшықтарды қолданады. Бұл типтегі алаң беті ылғалды жағдайда тозуға төтешелігімен ерекшеленеді.
Twickenham is the largest dedicated rugby stadium in the world. In the early years, the English rugby team used a number of venues in several different locations around England before settling at Twickenham Stadium in 1910. After sell out matches at Crystal Palace against New Zealand in 1905 and South Africa in 1906, the Rugby Football Union (RFU) decided to invest in their own ground and arranged for sportsman and entrepreneur Billy Williams to find a home ground for English Rugby. The land for the ground was purchased in 1907 for £5,572 12s and 6d, and construction began the following year. The first international match at Twickenham took place on 15 January 1910 between England and Wales. The home team ran out winners 11–6, beating Wales for the first time since 1898. The stadium was expanded in 1927 and again in 1932, but there were no further upgrades until 1981 when a new South stand was built and the 1990s when new North, East and West stands were built; who won the match 41–20, dominating the England team in front of a record crowd of 82,076. The pitch at Twickenham was replaced in June 2012 with a hybrid 'Desso' type, which uses artificial fibres entwined with real grass. This type of pitch surface is particularly hard wearing in wet conditions.
Англияның үй ойындары Твикенхэмнен тыс
Англия 1910 жылдан бері өз алаңындағы матчтарды негізінен Твикенхэмде өткізсе де, кейде басқа ағылшын ареналарын да пайдаланған. Англияның өз алаңындағы матчтары Лестердің «Уэлфорд Роуд» стадионында (1923), Лондонның «Уэмбли» стадионында (1992), «Олд Траффордта» (1997 және 2009), Хаддерсфилдтің «МакАльпин» стадионында (1998 жылы екі рет), Манчестердің «Этихад» стадионында (2015) және Ньюкасл-апон-Тайндағы «Сент-Джеймс Паркте» (2019) өткізілді. Күн, Команда, Нәтиже, Арена (Орын) 2 желтоқсан 1905 Жаңа Зеландия 0–15 «Кристалл Палас», Лондон 10 ақпан 1923 Ирландия 23–5 «Уэлфорд Роуд», Лестер 17 қазан 1992 Канада 26–13 «Уэмбли» стадионы, Лондон 22 қараша 1997 Жаңа Зеландия 8–25 «Олд Траффорд», Манчестер 14 қараша 1998 Нидерланды 110–0 «МакАльпин» стадионы, Хаддерсфилд 22 қараша 1998 Италия 23–15 «МакАльпин» стадионы, Хаддерсфилд 6 қыркүйек 2019 Италия 37–0 «Сент-Джеймс Парк», Ньюкасл-апон-Тайн.
Although England have played home matches almost exclusively at Twickenham since 1910, they have occasionally used alternative English venues. England home matches have been hosted at Leicester's Welford Road (1923), London's Wembley Stadium (1992), Old Trafford (1997 and 2009), Huddersfield's McAlpine Stadium (twice in 1998), Manchester's Etihad Stadium (2015), and St James' Park in Newcastle upon Tyne (2019). Date Team Result Venue Ref. (Reference) 2nd December 1905 New Zealand0–15Crystal Palace, London 10 February 1923 Ireland23–5 Welford Road, Leicester 17 October 1992 Canada26–13 Wembley Stadium, London 22 November 1997 New Zealand8–25 Old Trafford, Manchester 14 November 1998 Netherlands110–0 McAlpine Stadium, Huddersfield 22 November 1998 Italy23–15 McAlpine Stadium, Huddersfield 6 September 2019 Italy37–0 St James' Park, Newcastle upon Tyne
Екі матчтық серияның бірінші матчы бастапқыда Аргентинада өткізілуі жоспарланған, бірақ Аргентина регби одағы қаржылық себептермен оны ауыстырды. Бұл 2015 жылғы Регби әлем чемпионатының А тобындағы матч болды. Англия 1999 жылдың 11 сәуірінде «Уэмбли» стадионында Уэльске қарсы Бес ұлттар турнирінің матчын өткізді. Осы матчта Уэльс «үй командасы» ретінде танылды, себебі «Уэмбли» Кардиффтегі жаңа стадион салынып біткенше уақытша база ретінде қолданылды. Уэльс бұл матчты 32–31 есебімен жеңіп алды.
The first of a two test series, this match was originally scheduled to be held in Argentina but moved by the Argentine Rugby Union for financial reasons. This was a Pool A match at the 2015 Rugby World Cup. England also played a Five Nations match against Wales at Wembley Stadium on 11 April 1999. Wales was the "home team" on this occasion because Wembley was being used as a temporary base while their new stadium in Cardiff was being constructed. Wales won the match 32–31.
"Аяқпен жүр, сүйкімді арба"
"Swing Low, Sweet Chariot" әні Англияның ойындарында, әсіресе Твикенхэм стадионында жиі орындалады. 1988 жылғы маусымның соңғы матчында Ирландияға қарсы Англия сапынан үш әрекет Крис Оти есіміне жазылды. Дуай бенедиктиндер мектебінің оқушыларының бір тобы, мектептік ойындардағы дәстүр бойынша, оның соңғы әрекеті кезінде ән шырқады, ал стадиондағы басқа көрермендер де оларға қосылды. Осыдан кейін "Swing Low, Sweet Chariot" әні Англияның өз алаңындағы ойындарда орындалатын әнге айналды. 1991 жылы RFU маркетинг директоры Майк Коли командаға сол жылғы Регби әлем чемпионаты алдында ән жазуды ұсынды. Ол "Jerusalem" әнін пайдалануды жоспарлаған, бірақ ол сол жылы Регби лигасының Челлендж кубогының финалында қолданылғандықтан, ән шұғыл түрде "Swing Low" деп өзгертілді. Көптеген нұсқалар жазылды және жарыс кезінде шыққан нұсқа Ұлыбритания сингл чартындағы топ 40-қа енді.
"Swing Low, Sweet Chariot" is commonly sung at England fixtures – especially at Twickenham. In the last match of the 1988 season, against Ireland, three of England's tries were scored by Chris Oti. A group of boys from the Benedictine school Douai, following a tradition at their school games, sang the song on his final try, and other spectators around the ground joined in. Since then "Swing Low, Sweet Chariot" became a song to sing at England home games. In 1991, the RFU marketing director Mike Coley for the team to launch a song leading up to that year's Rugby World Cup. He had wanted to use "Jerusalem", but it was used in the Rugby League Challenge Cup final that year, so the song was changed at short notice to "Swing Low". There were a number of versions recorded and the version released did reach the top 40 in the UK Singles Chart during the competition.
Таспа
Англия регби одағының ойыншылары әдетте толық ақ жейделер мен ақ шорты киеді, көбінесе теңіз көк түсті шұлық киеді. Жемшектердегі эмблема – қызыл раушан. 2023 жылдың шілдесінен бастап, форманы Umbro шығарады, ал жейдеге O2 демеушілік етеді. Қонақ формасы әдетте қызыл немесе қою сұр (антрацит деп аталады); сұр форма енгізілгенге дейін қызыл түс дәстүрлі түр өзгерту түсі болды. Теңіз көк түсі де бұрын қолданылған және 2016–17 және 2020–21 маусымдарында қайта қолданылды. 2009 жылғы күзгі халықаралық матчтарда лаванда түсі қолданылды, бұл 1960 жылдардан 1980 жылдарға дейінгі Англияның алғашқы спорттық костюмдерінің дәстүрлі түсін көрсетеді. 2011 жылғы Регби әлем чемпионатында қонақ формасы алғаш рет қара болды. Осы форма туралы RFU Жаңа Зеландия регби одағынан рұхсат сұрады, олар «Англияның бұл форманы киюіне ешқандай қарсылығымыз жоқ» деді. Регби футбол одағы (RFU) Шотландия құрамасына қарсы ойнау үшін ағылшын командасын Эдинбургке жібергенге дейін ұлттық құраманың эмблемасын жасады. Қызыл раушан команданың эмблемасы ретінде таңдалды. Ұлттық құрама киетін ақ форма Rugby School-де қолданылған формадан алынған. Nike ресми форма жеткізушісі болған кезде (раушан сабағы бұрынғыдай қоңыр емес, жасыл болды). 2003 жылы Англия алғаш рет денеге жақын форманы қолданды. Бұл қарсыластардың күрес кезінде жейдені ұстауын қиындату мақсатында жасалды.
England rugby union players typically wear all white jerseys and white shorts, with predominantly navy blue socks. The emblem on the jerseys is a red rose. As of July 2023, the strip is manufactured by Umbro and the shirt sponsor is O2. The away strip is usually red or dark grey (described as "anthracite"); prior to the introduction of the grey strip, red was the traditional change colour. Navy blue has also been used in the past and was reintroduced for the 2016–17 and 2020–21 seasons. Purple was used during the 2009 autumn internationals, reflecting the traditional colour of the original England tracksuits from the 1960s until the 1980s. The away strip was black for the first time during the 2011 Rugby World Cup. About that kit, the RFU stated that they had requested approval from the New Zealand Union, which said "it has no qualms with England wearing the strip". The Rugby Football Union (RFU) had created the national side's emblem prior to an English team being sent to Edinburgh to play a Scottish side. A red rose was chosen to be the side's emblem. The white kit worn by the national team was taken from the kit used at Rugby School. when Nike became the official strip supplier (with the stem section of the rose being green rather than brown as previously). In 2003, England first used a skin tight strip. This was intended to make it more difficult for the opposition to grasp the shirt when tackling.
Алты ұлт
Англия жыл сайын Алты Ұлттың чемпионатында бақ сынасады, бұл чемпионат Еуропаның тағы бес елімен – Франция, Ирландия, Италия, Шотландия және Уэльспен өтеді. Алты Ұлттың чемпионаты 1883 жылы «Үй Ұлттары» чемпионаты ретінде басталды, онда Англия үш жүлделі коронаны (Triple Crown) жеңіп алды. Англия 29 рет турнирде жеңіске жетіп, (турнир рекордтық көрсеткіші) ал он рет жеңісті бөлісті. Чемпионаттар арасындағы ең ұзақ күту 18 жылды құрады (1892–1910). Алты Ұлттың чемпионаты барысында Англия Шотландиямен Калькутта кубогы үшін (Англия алғаш рет 1880 жылы жеңіп алды) және Ирландиямен Мыңжылдық кубогы үшін (Англия алғаш рет 1988 жылы жеңіп алды) күш сынасады. Англия мен Франция арасындағы матчтар дәстүрлі түрде «Le Crunch» деп аталады. Ескерту: Англия бірнеше рет қатарынан екі Grand Slam жеңіп алған жалғыз команда, олар 1913–1914, 1923–1924 және 1991–1992 жылдары мұндай жетістікке қол жеткізді; ал Уэльс пен Франция бұрын тек екі рет қана осыны істеген, Уэльс 1908–1909 жылдары, ал Франция 1997–1998 жылдары.
England competes annually in the Six Nations Championship, which is played against five other European nations: France, Ireland, Italy, Scotland, and Wales. The Six Nations started out as the Home Nations Championship in 1883 which England won with a Triple Crown. England have won the title outright 29 times (a record for the tournament) and shared victory ten times. Their longest wait between championships was 18 years (1892–1910). During the Six Nations, England also contests the Calcutta Cup with Scotland (which England first won in 1880) and the Millennium Trophy with Ireland (which England first won in 1988). The matches between England and France are traditionally known as "Le Crunch". Note: England are the only team to have won more than two successive grand slams, on more than one occasion, doing so in 1913–1914, 1923–1924 and 1991–1992; while Wales and France the only other teams to have done so twice, in 1908–1909 for Wales and 1997–1998 for France.
Регби әлем чемпионаты
Англия 1987 жылы басталған регби әлем чемпионатына қатысып келеді, төрт рет финалға шығып, 2003 жылы жеңіске жетті. Алғашқы турнирде Англия топтық кезеңде екінші орын алды, бірақ ширек финалда Уэльске есе жіберіп қалды. 1991 жылы да топтық кезеңде екінші орынды иеленді, алайда ширек финалда Францияны, жартылай финалда Шотландияны жеңіп, 1991 жылғы 2 қарашада Туикенхэмде Австралияға қарсы өткен ойында 12:6 есебімен жеңіске жетті. 1995 жылы Англия өз тобында бірінші орын алды және ширек финалда Австралияны 25:22 есебімен жеңіп, жартылай финалда «Олл Блэкс» командасына есе жіберді. Үшінші орын үшін өткен матчта Францияға 19:9 есебімен ұтылды. 1999 жылғы турнирде Англия өз тобында екінші орын алды. Фиджиге қарсы плей-офф ойынында жеңіске жеткенімен, турнирден ширек финалда шығып, Оңтүстік Африкаға 44:21 есебімен ұтылып қалды. 2003 жылы Англия өз тобында көшбасшы болды және финалға өтті, ширек және жартылай финалда Уэльсті және Францияны жеңіп алды. Қосымша уақыттың соңғы минутында соққан голмен Англия 2003 жылғы 22 қарашада Сиднейде Австралияны 20:17 есебімен жеңіп, чемпион атанды. Англия 2007 жылы әлем чемпионатын қорғауға сәтті бастамады, АҚШ-ты аз айырмамен жеңіп, Оңтүстік Африкадан 36:0 есебімен ойсырап қалды, бұл титул иелерін топтық кезеңде елімінен шығарып алудың алдында қалдырды. Самоа және Тонгаға қарсы өткен ойындарда көрсеткен жақсы нәтижелер Англияның тағы да нокаут кезеңіне өтуіне мүмкіндік берді, бірақ ширек финалда Австралиядан күтпеген жеңіліс (12:10), содан кейін 14:9 есебімен жеңіліс Англияны екінші рет финалға жеткізді. 20 қазанда Парижде өткен финалда Англия Оңтүстік Африкаға 15:6 есебімен ұтылды, бұл 2007 жылғы турнирде Спрингбокс командасына қарсы екінші жеңілісі болды. Англия 2011 жылы ширек финалға жетті, бірақ Францияға 19:12 есебімен есе жіберді. 2015 жылы Англия жеке таңдаулы ел ретінде нокаут кезеңіне қатыса алмады, себебі топтық кезеңде Уэльске және Австралияға ұтылды. 2019 жылы Англия өз тобында бірінші орын алды, содан кейін нокаут кезеңінде Австралия мен Жаңа Зеландияны жеңді. 2019 жылғы 2 қарашада Жокохамада өткен финалда Англия Оңтүстік Африкаға 32:12 есебімен ұтылып, үшінші рет әлем чемпионатының күміс жүлдегері атанды. Англияның Джонни Уилкинсон 1999-2011 жылдар аралығында 277 ұпай жинап, регби әлем чемпионатында ең көп ұпай жинаған ойыншы болып табылады. Англия регби әлем чемпионатында ең көп ұпай жинаған төртінші команда және ең көп соққан төртінші команда.
England have contested every Rugby World Cup since the tournament began in 1987, reaching the final four times and winning the title in 2003. In the inaugural tournament, England finished second in their pool before losing to Wales in the quarter finals. They again finished pool runners up in 1991 but recovered to beat France in the quarter finals, and then Scotland in the semi finals, en route to a 12–6 final defeat to Australia at Twickenham on 2 November 1991. In 1995, England topped their pool and defeated Australia 25–22 at the quarter final stage before being beaten by the All Blacks in the semi final. Their third place play off match against France was lost 19–9. In the 1999 tournament, England again finished second in their pool. Although they proceeded to win a play off game against Fiji, they went out of the tournament in the quarter finals, losing 44–21 to South Africa. England came top of their pool in 2003 and progressed to the final, beating Wales and France in the quarter and semi finals. With a drop goal in the last minute of extra time, England won the final 20–17 against Australia in Sydney on 22 November 2003. England made a poor start to their defence of the World Cup in 2007, with a below par victory over the United States and a heavy 36–0 defeat to South Africa, leaving the title holders on the brink of elimination at the pool stage. Improved performances against Samoa and Tonga ensured that England again reached the knockout stage as pool runners up, before a surprise 12–10 defeat of Australia in the quarter finals followed by a narrow 14–9 victory over the host nation carried England to a second successive final appearance. In the final, held in Paris on 20 October, England lost 15–6 to South Africa, their second defeat by the Springboks during the 2007 tournament. England reached the quarter final stage in 2011, losing 19–12 to France. In 2015, England became the first sole host nation to fail to qualify for the knockout stage, after losing to Wales and Australia in the pool stage. In 2019, England finished top of their pool before defeating Australia and New Zealand in the knockout stage. On 2 November 2019, they suffered a 32–12 final defeat to South Africa in Yokohama, becoming World Cup runners up for the third time. England's Jonny Wilkinson is the highest points scorer in the Rugby World Cup, having scored 277 points between 1999 and 2011. England have the fourth most points and the fourth most tries scored in the Rugby World Cup.
Жалпы
2003 жылдың қыркүйек айының басында Дүниежүзілік регби рейтингісі алғаш рет енгізілгенде Англия 1-орында болды; олар 2003 жылдың қарашасында бір аптаға 2-орынға түсіп, кейін 1-орынды қайта алды. Содан кейін рейтингте 2-орынға, одан әрі 2004 жылдың маусым айының ортасынан бастап 3-орынға төмендеді. 2005 жылғы Алты ұлттар чемпионатынан кейін олар әлемдік рейтингте 6-орынға түсті және сол жылдың желтоқсан айында 5-орынға көтерілгенге дейін сол деңгейде қалды. 2006 жылы көрсеткіштері нашарлағаннан кейін Англия жылды 7-орында аяқтады; алайда, 2007 жылы жақсы өнер көрсеткендіктен, сол жылы өткен Әлем чемпионатында екінші орынды алып, 3-орынға қайта оралды. Олардың рейтингі 2008 жылы тағы да төмендеді, ал 2009 жылғы Алты ұлттар чемпионатында олар ең төменгі көрсеткіш – 8-орынға түсті және 2009 жылғы күзгі халықаралық турнирлерге дейін сол деңгейде қалды. 4-орынға қысқа ғана көтерілгеннен кейін, Англия 2011 жылғы Регби әлем чемпионатында нашар өнер көрсеткендіктен қайтадан төмендеді және 2012 жылдың ақпан айында 6-орынға ие болды. Команда 2015 жылғы Регби әлем чемпионатында 4-орында басталды, бірақ топтық кезеңнен өте алмағандықтан, 2015 жылдың қарашасында әлемдік рейтингте 8-орынға түсті. 2016 жылдың наурыз айында 2016 жылғы Алты ұлттар чемпионатында «Үлкен дулығаны» жеңіп алғаннан кейін Англия 2-орынға көтерілді және 2017 жылғы Алты ұлттар чемпионатында жеңіске жеткеннен кейін келесі жылға дейін сол деңгейде қалды. 2018 жылғы Алты ұлттар чемпионатында 5-орынға түскеннен кейін олар 6-орынға төмендеді. 2019 жылдың қазан айында Англия 2019 жылғы Регби әлем чемпионатының жартылай финалында Жаңа Зеландияны жеңіп, 2004 жылдан бері алғаш рет Дүниежүзілік регби рейтингісінің басына шықты. Финалда Оңтүстік Африкаға жеңілгеннен кейін Англия 3-орынды иеленді. 2020 жылдың қарашасында Жаңа Зеландия Аргентинаға ұтылғаннан кейін олар 2-орынды қайта алды. 2021 жылғы Алты ұлттар чемпионатында Шотландия, Уэльс және Ирландиядан жеңілгеннен кейін Англия 2-орыннан 3-орынға түсті. Австралия 2021 жылғы Регби чемпионатында қатарынан 5 матчты жеңгеннен кейін Англия 4-орынға түсті, бірақ 2021 жылғы күзгі халықтар сериясында Австралия мен Оңтүстік Африканы жеңгеннен кейін 3-орынды қайта алды. 2022 жылғы Алты ұлттар чемпионатында Англия Шотландия, Ирландия және Франциядан үш рет жеңіліп, 3-орыннан 5-орынға түсті.
When the World Rugby Rankings were first introduced in early September 2003, England were ranked 1st; they fell to 2nd for a week in November 2003 before regaining 1st place. They again dropped to 2nd in the rankings, and then to 3rd, from mid June 2004. Following the 2005 Six Nations Championship, they fell to 6th in the world rankings, where they remained until moving up to 5th place in December of that year. After a decline in form in 2006, England finished the year ranked 7th; however, they bounced back to 3rd in 2007 due to their good run in that year's World Cup, where they finished runners up. Their ranking slipped again in 2008 and during the 2009 Six Nations Championship they dropped to their lowest ranking of 8th, where they remained for the duration of the 2009 Autumn internationals. After a brief resurgence that saw them rise to a ranking of 4th in the world, England again slipped following a poor showing at the 2011 Rugby World Cup and were ranked 6th in February 2012. The team entered the 2015 Rugby World Cup ranked 4th, but after failing to progress beyond the pool stage, England again sank to 8th in the world in November 2015. In March 2016, after securing the Grand Slam in the 2016 Six Nations Championship, England rose to second place, where they remained the following year after winning the 2017 Six Nations Championship. A poor fifth place performance in the 2018 Six Nations Championship saw them fall to sixth place. In October 2019, England defeated New Zealand in the semi final of the 2019 Rugby World Cup to top the World Rugby Rankings for the first time since 2004. After losing the final to South Africa, England were ranked third. In November 2020, they regained second place following New Zealand's loss to Argentina. During the 2021 Six Nations, a fifth place finish saw England fall from second to third after defeats to Scotland, Wales and Ireland. After Australia won 5 matches in a row during the 2021 Rugby Championship, England fell to fourth until defeats of Australia and South Africa in the 2021 Autumn Nations Series saw them regain third place. During the 2022 Six Nations, England again suffered three defeats to Scotland, Ireland and France and fell from third to fifth.
Белгілі ойыншылар
Халықаралық регби даңқы залына төрт бұрынғы Англия өкілі енгізілді: Билл Бомонт, Мартин Джонсон, Джейсон Леонард және Уэйвелл Уэйкфилд. Жеті бұрынғы Англия құрамасының ойыншысы IRB даңқ залының мүшесі болып табылады. Олардың төртеуі – Джонсон, Алан Ротерхам, Гарри Вассалл және Роберт Седдон – ойыншы ретіндегі жетістіктері үшін енгізілді. Тағы екі бұрынғы Англия ойыншысы, Джон Кендалл Карпентер мен Клайв Вудвард, спорттағы ойыннан тыс қызметтері үшін IRB даңқ залына енгізілді.
Four former England representatives have been inducted into the International Rugby Hall of Fame: Bill Beaumont, Martin Johnson, Jason Leonard and Wavell Wakefield. Seven former England internationals are also members of the IRB Hall of Fame. Four of them – Johnson, Alan Rotherham, Harry Vassall and Robert Seddon – were inducted for their accomplishments as players. Two other former England players, John Kendall Carpenter and Clive Woodward, were inducted into the IRB Hall for non playing accomplishments in the sport.