HMS "Нельсон" кемесі: тарихы мен сипаттамасы

Кіріспе

1927 жылы Корольдік теңіз күштерінің "Нельсон" класындағы линкоры. Осы атпен тағы да кемелер болған.

HMS Nelson (бортовой нөмірі: 28) – 1920 жылдары Корольдік теңіз күштері үшін салынған екі линкордың бас кемесі. Олар 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімінің шектеулеріне сәйкес салынған алғашқы линкорлар болды. 1927 жылы қызметке кірісіп, кеме бейбіт уақытта Атлант және Отандық флоттарда, көбінесе флоттың флагманы ретінде болды. Екінші дүниежүзілік соғыстың басында неміс саудалық рейдерлерін іздеді, 1939 жылдың соңында минаға шағылысып, норвегиялық операцияға қатыса алмады және Атлант мұхитында конвойларды сүйемелдеді. 1941 жылдың ортасында "Нельсон" бірнеше конвойді Мальтаға жеткізді, бірақ қыркүйек айында торпедаға түсті. Жөндеуден кейін, 1942 жылдың соңында "Шағылыс" операциясы кезінде француз Алжиріне британдық шабуылдарын қолдағанға дейін конвойларды сүйемелдеуді жалғастырды. Кеме 1943 жылдың ортасында Сицилияға ("Хаски" операциясы) және Италияға ("Аваланш" операциясы) шабуылдар жасады, сонымен қатар "Бейтаун" операциясы кезінде жағалау қорғанысын бомбалады. 1944 жылдың маусымында Нормандияға түскен кезде "Нельсон" артиллериялық қолдау көрсетті, бірақ минаға шағылысып, жылдың қалған бөлігін жөндеуде өткізді. 1945 жылдың ортасында кеме Шығыс флотқа ауыстырылды және қыркүйекте Жапонияның капитуляциясынан кейін бірнеше айдан соң Отандық флоттың флагманы ретінде қызмет ету үшін үйге оралды. 1946 жылдың басында оқу кемесіне айналдырылып, 1947 жылдың соңында резервке жіберілді. "Нельсон" екі жылдан кейін бомбалық сынақтардың нысанасы ретінде пайдаланылғаннан кейін сүтілді.

Негізгі мәліметтер мен сипаттама

Нельсон класындағы линкорлар 1922 жылғы Вашингтон теңіз келісімінің шектеулерін бұзғандықтан тоқтатылған G3 крейсерлік линкорларының кіші нұсқасы болды. Келісімге қол қойылғаннан кейін алты ай өткен соң бекітілген жобада американдық және жапондық линкорларының ұрыс шебіндегі атыс күшімен шайқасқан қару-жарақ болды, бірақ
Нельсонның перпендикуляр арасындағы ұзындығы 660 фут (201 м), ал жалпы ұзындығы 709 фут (216 м), ені 106 фут (32 м) және орташа стандартты жүктемеде су айдыны 30 фут (9 м) құрады. Ол стандартты жүктемеде және толық жүктемеде ауысты. Оның экипажы флагмандық кеме ретінде 1361 офицер мен сарбаз, ал жеке кеме ретінде 1314 адамнан тұрды. Кеме екі жиынтық Brown Curtis тісті бу турбиналарымен жабдықталған, әрқайсысы бір валды қозғайды, ал олар сегіз Admiralty 3 барабанды қазандықтардан бу алады. Турбиналардың қуаты кемеге 23 теңіз шақырымының максималды жылдамдық беруге арналған. 1927 жылғы 26 мамырда теңізде сынақтар кезінде Нельсон ең жоғары жылдамдыққа жетті. Кеме круиздік жылдамдықта шамамен
өткізуге жететін жанармай қорына ие болды.

Қару-жарақ пен отты басқару

Нельсон класының кемелерінің негізгі қару-жарағы үш мұнарада орналасқан тоғыз қаптық 16 дюймдік зеңбіректерден тұрды, мұнаралар суперструктураның алдында орналасқан. Алдыңғыдан артқа қарай «А», «В» және «С» деп белгіленген, «В» мұнарасы қалғандарынан биік орналасып, олардың үстінен атып түсіретін. Олардың қосалқы қару-жарағы суперструктураның артындағы екі жақты мұнараларда орналасқан он екі BL Mk XXII зеңбірегінен тұрды, әр жағында үш мұнарадан. Әуеге қарсы (AA) қару-жарағы қалқансыз бір тұтқалы орналасқан алты жылдам атушы (QF) Mk VIII зеңбірегінен және бір тұтқалы орналасқан сегіз QF 2 фунттық зеңбіректен тұрды. Кемелерге екі су асты торпедалық түтік орнатылған, диаметрі 622 мм (24.5 дюйм), әр жағында біреуден, орта сызықтан 10° бұрышпен. Нельсон кемелері негізгі қаруларды басқару үшін 5 метрлік қашықтық өлшегішпен жабдықталған екі басқару мұнарасымен жабдықталған. Біреуі көпірдің үстіне, екіншісі суперструктураның артқы жағына орнатылған. Әр мұнарада сондай-ақ 12 метрлік қашықтық өлшегіш орнатылған. Негізгі қару-жараққа арналған қосалқы басқару пункті броньды капотпен жабдықталған басқару мұнарасының төбесінде орналасқан. Қосалқы қару-жарақ 4 метрлік қашықтық өлшегішпен жабдықталған төрт басқару пунктімен басқарылды. Бір жұп басқару пункті көпір төбесіндегі негізгі басқару пунктінің екі жағына, ал екінші жұп артқы негізгі басқару пунктінің қасына орнатылған. Әуеге қарсы басқару пункттері негізгі қару-жарақ басқару пунктінің артындағы мұнарада орналасқан, мұнараның ортасында 12 фут биіктіктегі қашықтық өлшегіш орнатылған. Торпеда басқару пункттері 15 фут қашықтық өлшегіштерімен бірге түтіктермен қатар орналасқан.

Қорғау

Кемелердің су желісі белдеуі негізгі қару қақпақтары арасында қалың болатын, қозғалтқыш және қазандық бөлімшелерінің үстінде, сондай-ақ алты дюймдік оқ-дәрі қоймаларының үстінде жұқаратын, бірақ кеменің алдыңғы және артқы бөліктеріне жетпейтін Крупп цементтелген бронясынан (KC) тұратын. Оның тік бұрылысқа қарсы қорғанысын жақсарту үшін жоғарғы жиегі 18° сыртқа қарай еңкейтілген. Броньды цитадельдің шеттері алдыңғы жағынан қалыңдығы және артқы жағынан қалыңдығы болатын, цементтелмеген бронядан жасалған көлденең бөлімдермен жабылған. Негізгі қару мұнараларының беті 16 дюймдік KC бронясымен қорғалған, ал мұнара қабырғалары қалың болды және төбелік бронь тақталары қалыңдығы бойынша өлшенді. Нельсон класындағы кемелердің броньды цитаделінің жоғарғы бөлігі белдеу бронясының үстіне орналасқан броньды палубамен қорғалған. Оның цементтелмеген бронь пластиналарының қалыңдығы негізгі оқ-дәрі қоймаларынан бастап, қозғалтқыш және қосалқы оқ-дәрі қоймаларына дейін өзгерді. Цитадельдің арт жағында, бағыттай белдеуінің төменгі жиегі деңгейінде қалыңдығы бар броньды палуба, рульдік механизмді қорғау үшін кеменің артқы бөлігіне дейін созылды. Басқару мұнарасының KC бронясы қалыңдығы және төбесі бар болды. Екінші қатардағы қару мұнаралары цементтелмеген броняның қалыңдығымен қорғалған.

Өзгерістер

1930 жылдың мамыр-маусымында жоғары бұрышты директор және арақашықтық өлшегіш және олардың платформасы, Биік Бұрышты Бақылау Жүйесінің (HACS) Mk I директоры үшін жаңа дөңгелек платформамен ауыстырылды. 1934 жылдың наурызына қарай, екі фунттық бір зеңбірек және оң жақ торпедалық директор алынып, олардың орнына оң жақта екі фунттық "пом-пом" орнатылды. Оған көпірдің төбесінде орнатылған Mk I директоры қоса берілді. 1934–1935 жылдары "Нельсонға" алдыңғы суперструктураға орнатылған Викерс зениттік пулеметтері үшін төрт еселік орнатулар қосылды. Кемеге сондай-ақ сынақтар үшін Supermarine Seagull екіұшақты суға түсетін ұшақты басқаруға арналған кран орнатылды; кран сынақтар аяқталғаннан кейін сақталды. 1936–1937 жылдары ол сол жақ "пом-помын" және оның директорын алды. Сонымен қатар, 4,7 дюймдік зеңбіректерге қалқандар орнатылды, бірақ олар 1938 жылдың наурызына дейін алынып тасталды. 1937 жылдың маусымынан 1938 жылдың қаңтарына дейінгі жөндеу кезінде "Нельсонның" жоғары бұрышты директор мұнарасы күшейтіліп, HACS Mk III директорларын орналастыру үшін кеңейтілді және жаңа цементтелмеген палуба бронясы орнатылды. Артқы палуба бронясы сияқты, ол бронь белдеуінің төменгі деңгейінде болды және цитадельдің алдыңғы жағынан қасбетке дейін созылып, қалыңдығы цитадельге жақын қасбеттен қасбетке дейін өзгеретін. 1939 жылдың желтоқсанында минаға отырудан кейін, 1940 жылдың қаңтар-тамыз айларында жөндеу кезінде "Нельсон" артқы 6 дюймдік директорларды екі еселік 2 фунттық "пом-пом" орнатуларымен алмастырды, ал тағы біреуі төрттен бір палубаға қосылды. Сондай-ақ, ол 279 типті ерте ескерту радиолокаторымен жабдықталды. 4,7 дюймдік зеңбіректерге қайтадан қорғаныш қалқандары орнатылды және "B" және "C" мұнараларының төбесіне төрт 20 түтіктік UP зымырандары орнатылды. Бұл өзгерістер оның экипажының санын 1452-ге дейін арттырды. 1941 жылдың қазанында торпедамен зақымдалғаннан кейін жөндеу кезінде "Нельсон" торпеда түтіктері мен UP зымырандарын алып тастады және "B" мұнарасының төбесіне екі фунттық "пом-пом" орнатылды. "C" мұнарасының төбесіне екі Оерликон зениттік пушкасы орнатылды және тағы он бір пушка суперструктураның әртүрлі жерлеріне орнатылды; олардың барлығы жеке орнатуларда болды. Қазіргі "пом-пом" директорлары Mk III үлгілерімен ауыстырылды және үш қосымша директор орнатылды. Бұл директорлардың әрқайсысы 282 типті артиллериялық радарымен жабдықталды. HACS директорлары 285 типті артиллериялық радарларын алды, ал алдыңғы негізгі қаруландыру директоры 284 типті артиллериялық радармен жабдықталды. Кемеде сондай-ақ 273 типті беттік іздеу радары және 16 және 6 дюймдік зеңбіректерді шабуылдық ату үшін төрт 283 типті радар орнатылды. 1942 жылдың қыркүйек-қазан айларында "C" мұнарасының төбесіне тағы бір Оерликон пушкасы қосылды. 1943 жылдың мамыр-маусым айларында 0,5 дюймдік Викерс пулеметтері алынып тасталды және 26 жеке Оерликон пушкасы қосылды; олардың бесеуі "C" мұнарасының төбесіне, ал қалғандары палубаға және суперструктураға орнатылды. 1944 жылдың соңында АҚШ-та Тынық мұхитындағы операцияларға дайындау үшін жөндеу кезінде оның әуеге қарсы қарулануы 21 Оерликон пушкасымен толықтырылды, барлығы 61 қару болды. Қосалқы директор және оның броньды капоты 40 мм Бофорс зениттік пушкалары үшін төрт еселік орнатулардың жұптары үшін жаңа платформамен ауыстырылды; тағы бір төрт еселік орнатулардың жұптары түтік артына қосылды. "Пом-пом" директорларының көпшілігі Бофорс пушкалары үшін төрт Mk 51 директорымен ауыстырылды. Бұл қосымшалар кеменің су астындағы сыйымдылығын және экипажын 1631–1650 адамға дейін арттырды.

The high angle directors and rangefinder and their platform were replaced by a new circular platform for the High Angle Control System (HACS) Mk I director in May–June 1930. By March 1934, the single two pounder guns and the starboard torpedo director were removed and replaced by a single octuple two pounder "pom pom" mount on the starboard side of the funnel. It was provided with a Mk I director mounted on the bridge roof. In 1934–1935, Nelson was fitted with a pair of quadruple mounts for Vickers anti aircraft machine guns that were positioned on the forward superstructure. The ship was also fitted with a crane to handle a Supermarine Seagull biplane amphibian aircraft carried for test purposes; the crane was retained after the end of the trials. Sometime in 1936–1937, she received her portside "pom pom" and its director. In addition gun shields were fitted to the 4.7 inch guns although they were removed by March 1938. During her refit from June 1937 to January 1938, Nelson had her high angle director tower reinforced and enlarged to accommodate a pair of HACS Mk III directors and new non cemented deck armour was installed. Like the aft deck armour, it was at the level of the bottom of the armour belt, and extended forward from the front of the citadel almost to the bow; ranging in thickness from close to the citadel to near the bow. While under repair from January–August 1940 after being mined in December 1939, Nelson had her aft 6 inch directors replaced by a pair of octuple 2 pounder "pom pom" mounts and another was added on the quarterdeck. She was also fitted with a Type 279 early warning radar. Gun shields were reinstalled on the 4.7 inch guns and a pair of four 20 tube UP rocket launchers were mounted on the roofs of 'B' and 'C' turrets. These changes increased the size of her crew to 1,452. During her repairs after being torpedoed in October 1941, Nelson had her torpedo tubes and UP rocket launchers removed and an octuple 2 pounder "pom pom" mount was installed on the roof of 'B' turret. A pair of Oerlikon AA guns were installed on the roof of 'C' turret and eleven more were mounted in various places on the superstructure; all of which were in single mounts. The existing "pom pom" directors were replaced by Mk III models and three additional directors were fitted. Each of these directors was equipped with a Type 282 gunnery radar. The HACS directors received Type 285 gunnery radars while the forward main armament director was fitted with a Type 284 gunnery radar. The ship was also equipped with a Type 273 surface search radar and four Type 283 radars for using the 16 and 6 inch guns in barrage (anti aircraft) fire. Another Oerlikon gun was added to the roof of 'C' turret during a refit in September–October 1942. The 0.5 inch Vickers machine guns were removed and 26 single Oerlikon guns were added in May–June 1943; five of which were on the roof of 'C' turret and the other were mounted on the deck and the superstructure. While refitting in the United States in late 1944 to prepare her for operations in the Pacific Ocean, her anti aircraft armament was augmented with 21 more Oerlikon guns for a total of 61 weapons. The back up director and its armoured hood were replaced by a new platform for a pair of quadruple mounts for 40 mm Bofors AA guns; another pair of quadruple mounts were added abaft the funnel. Most of the "pom pom" directors were replaced by four Mk 51 directors for the Bofors guns. These additions increased the ship's deep displacement to and her crew to 1,631–1,650 men.

Құрылыс және мансап

Нельсон, вице-адмирал Горацио Нельсонның есімімен аталып, Корольдік теңіз күштерінде қызмет еткен үшінші кеме болды. 1922 жылғы 28 желтоқсанда ол Армстронг Уитворттың Лоу-Уокер кеме құрылыс орналысында, Норт-Тайнсайд, Ньюкасл-апон-Тайн қаласында 1922 жылғы теңіз бағдарламасы аясында салынды. "Нельсон" класындағы кемелерге бірнеше лақап ат берілді: "Нельсол" және "Роднол" – орталық құрылымы ерекше және аты "ол" жалғауымен аяқталатын Корольдік теңіз күштерінің жанармай танкерлерінің құрметіне, "Королеваның сарайлары" – оның үстіңгі құрылысы мен Королева Анна сарайлары арасындағы ұқсастық үшін, "бут жұбы", "қарлық әйелдер" және Вашингтон теңіз келісімінен кейін кесілгендей "Шерри ағашы" класы. "Нельсонның" сынақтары ресми түрде тапсырылғаннан кейін қайта басталды және қазан айында жалғасты. Кеме 21 қазанда Атлантика флотының флагманы ретінде қызметке кірді (1932 жылдың наурызында Үй флоты деп қайта аталды) және 1941 жылдың 1 сәуіріне дейін, жөндеу жұмыстарынан басқа, осы статуста қалды. Король Георг V және Королева Марияның төртінші ұлы, Джордж, 1928 жылы жеңіл крейсерге ауысқанға дейін адмирал штабында лейтенант болып қызмет етті. 1928 жылдың сәуір айында кеме Портленд маңындағы жаттығулар кезінде Ауғанстан королі Аманулланы қабылдады. 1931 жылдың 29 наурызында тұманды ауа райында ол Испанияның Капе Гиланосынан өтетін кезінде Кардиффтен (Уэльс) келген пароходпен соқтығысты, бірақ екі кеме де көп зақым алмады. "Нельсонның" зақымдары шілдеде жөнделді. Қыркүйек айының ортасында "Нельсон" экипажы Инвергордон бүлігіне қатысты, олар жаттығу үшін теңізге шығуға бас тартты, бірақ бірнеше күннен кейін, Адмиралтейство бүлікке себеп болған жалақыны кесуді азайтып, олар бас тартты. 1934 жылдың 12 қаңтарында ол Саутсиден жақын жердегі Гамильтон сайына тіреліп қалды, Үй флоты Батыс Индияға көктемгі сапарға шығар алдында. Кейбір жабдықтар мен мүліктерді алып тастағаннан кейін кеме келесі толқынмен зақымсыз жүзіп кетті. Соңғы тергеу кезінде кеме офицерлерінің ешқайсысы кінәлі деп табылған жоқ, оқиғаның себебі кеме төмен жылдамдықпен нашар басқарылғандығы болды. "Нельсон" 1935 жылдың 16 шілдесінде Спитхедте өткен Король Георг V-нің күміс мерейтойлық флотының парадына және 1937 жылдың 20 мамырында Король Георг VI-ның тәж кигізу флотының парадына қатысты. Соңында сол жылы ұзақ жөндеуден кейін кеме 1938 жылдың ақпанында өз қарындасымен бірге Португалияның Лиссабон қаласына сапар шекті.

Nelson, named after Vice Admiral Horatio Nelson, was the third ship of her name to serve in the Royal Navy. She was laid down on 28 December 1922 as part of the 1922 Naval Programme at Armstrong Whitworth's Low Walker shipyard in North Tyneside, Newcastle upon Tyne The Nelson class ships received several nicknames: Nelsol and Rodnol after the Royal Fleet Auxiliary oil tankers with a prominent amidships superstructure and names ending in "ol", The Queen's Mansions after a resemblance between her superstructure and the Queen Anne's Mansions block of flats, the pair of boots, the ugly sisters and the Cherry Tree class as they were cut down by the Washington Naval Treaty. Nelsons trials resumed after she was formally commissioned and continued in October; the ship entered service on 21 October as the flagship of the Atlantic Fleet (renamed as Home Fleet in March 1932) and remained so, aside from refits or repairs, until 1 April 1941. Prince George, the fourth son of King George V and Queen Mary, served aboard her as a lieutenant on the Admiral's staff until his transfer to the light cruiser in 1928. In April 1928, the ship hosted King Amanullah of Afghanistan during exercises off Portland. On 29 March 1931, she collided with the steamship , of Cardiff, Wales, in foggy conditions off Cape Gilano, Spain, although neither vessel was badly damaged. Nelsons damage was repaired in July. In mid September, the crew of Nelson took part in the Invergordon Mutiny when they refused orders to go to sea for an exercise, although they relented after several days when the Admiralty reduced the severity of the pay cuts that prompted the mutiny. On 12 January 1934, she ran aground on Hamilton's Shoal, just off Southsea, as she was about to depart with the Home Fleet for the spring cruise in the West Indies. After removing some supplies and equipment, the ship floated off during the next high tide, undamaged. The subsequent investigation did not find any of the ship's officers at fault, attributing the incident to her poor handling at low speed. Nelson participated in King George V's Silver Jubilee Fleet Review in Spithead on 16 July 1935 and then King George VI's Coronation Fleet Review on 20 May 1937. After a lengthy refit later that year, the ship visited Lisbon, Portugal, together with her sister in February 1938.

Екінші дүниежүзілік соғыс

When Great Britain declared war on Germany, on 3 September 1939, Nelson and the bulk of the Home Fleet were unsuccessfully patrolling the waters between Iceland, Norway and Scotland for German blockade runners and then did much the same off the Norwegian coast from 6–10 September. On 25–26 September, she helped to cover the salvage and rescue operations of the damaged submarine. A month later, the ship covered an iron ore convoy from Narvik, Norway. On 30 October, Nelson was unsuccessfully attacked by torpedoes launched by U 56 near the Orkney Islands and was hit by two of the three torpedoes fired at a range of , none of which exploded. After the sinking of the armed merchant cruiser off the coast of Iceland on 23 November by the German battleships Scharnhorst and Gneisenau, Nelson and her sister participated in the futile pursuit of them. On 4 December 1939, she detonated a magnetic mine (laid by U 31) at the entrance to Loch Ewe on the Scottish coast and was under repair in HM Dockyard, Portsmouth, until August 1940. The mine blew a hole in the hull forward of 'A' turret which flooded the torpedo compartment and some adjacent compartments. The flooding caused a small list and caused the ship to trim down by the bow. No one was killed, but 74 sailors were wounded. After returning to service in August, Nelson, Rodney and the battlecruiser were transferred from Scapa Flow to Rosyth, Scotland, in case of invasion. When the signal from the armed merchant cruiser that she was being attacked by the German heavy cruiser Admiral Scheer on 5 November was received by the Admiralty, Nelson and Rodney were deployed to block the gap between Iceland and the Faroe Islands, although Admiral Scheer headed for the South Atlantic afterwards. When the Admiralty learned that Gneisenau and Scharnhorst were attempting to break out into the North Atlantic to resume commerce raiding operations, Nelson, Rodney and the battlecruiser were ordered on 25 January 1941 to assume a position south of Iceland where they could intercept them. After spotting a pair of British cruisers on 28 January, the German ships turned away and were not pursued. Nelson became a private ship on 1 April and she was detached to escort Convoy WS.7 from the UK to South Africa, visiting Freetown, Sierra Leone, on the 4th. On the return voyage, she and the aircraft carrier passed the German auxiliary cruiser Atlantis at a range of during the night of 18 May in the South Atlantic without spotting the German ship. After the Battle of the Denmark Strait on 24 May, the German battleship Bismarck was spotted two days later heading for France and Nelson and Eagle were ordered to join the pursuit from their position north of Freetown. Bismarck was sunk the following day well before Nelson and her consort could reach her. On 1 June, the battleship was assigned to escort Convoy SL.75 to the UK. After the German supply ship Gonzenheim was able to evade the armed merchant cruiser on 4 June, Nelson was detached to intercept the German ship, which was scuttled by her crew when they spotted Nelson approaching later that day. After arriving in the UK, the ship rejoined the Home Fleet.

When Great Britain declared war on Germany, on 3 September 1939, Nelson and the bulk of the Home Fleet were unsuccessfully patrolling the waters between Iceland, Norway and Scotland for German blockade runners and then did much the same off the Norwegian coast from 6–10 September. On 25–26 September, she helped to cover the salvage and rescue operations of the damaged submarine A month later, the ship covered an iron ore convoy from Narvik, Norway. On 30 October, Nelson was unsuccessfully attacked by the U 56 was launched in 1938. near the Orkney Islands and was hit by two of the three torpedoes fired at a range of , none of which exploded. After the sinking of the armed merchant cruiser off the coast of Iceland on 23 November by the German battleships German battleship Scharnhorst and German battleship Gneisenau, Nelson and her sister participated in the futile pursuit of them. On 4 December 1939, she detonated a magnetic mine (laid by U 31 was launched in 1936.) at the entrance to Loch Ewe on the Scottish coast and was under repair in HM Dockyard, Portsmouth, until August 1940. The mine blew a hole in the hull forward of 'A' turret which flooded the torpedo compartment and some adjacent compartments. The flooding caused a small list and caused the ship to trim down by the bow. No one was killed, but 74 sailors were wounded. After returning to service in August, Nelson, Rodney and the battlecruiser were transferred from Scapa Flow to Rosyth, Scotland, in case of invasion. When the signal from the armed merchant cruiser that she was being attacked by the German heavy cruiser German cruiser Admiral Scheer on 5 November was received by the Admiralty, Nelson and Rodney were deployed to block the gap between Iceland and the Faroe Islands, although Admiral Scheer headed for the South Atlantic afterwards. When the Admiralty learned that Gneisenau and Scharnhorst were attempting to break out into the North Atlantic to resume commerce raiding operations, Nelson, Rodney and the battlecruiser were ordered on 25 January 1941 to assume a position south of Iceland where they could intercept them. After spotting a pair of British cruisers on 28 January, the German ships turned away and were not pursued. Nelson became a private ship on 1 April and she was detached to escort Convoy WS.7 from the UK to South Africa, visiting Freetown, Sierra Leone, on the 4th. On the return voyage, she and the aircraft carrier passed the German auxiliary cruiser Atlantis at a range of during the night of 18 May in the South Atlantic without spotting the German ship. After the Battle of the Denmark Strait on 24 May, the German battleship Bismarck was spotted two days later heading for France and Nelson and Eagle were ordered to join the pursuit from their position north of Freetown. Bismarck was sunk the following day well before Nelson and her consort could reach her. On 1 June, the battleship was assigned to escort Convoy SL.75 to the UK. After the German supply ship Gonzenheim was able to evade the armed merchant cruiser on 4 June, Nelson was detached to intercept the German ship, which was scuttled by her crew when they spotted Nelson approaching later that day. After arriving in the UK, the ship rejoined the Home Fleet.

Жерорталық қызмет

11 шілдеде бұл кемелер Мальтаға әскерлер мен жабдықтар жеткізу үшін Жерорта теңізіне өтуі тиіс сауда кемелерінен құралды. Гибралтардан өткеннен кейін, эскорт күштері X тобы деп белгіленді және Батыс Жерорта теңізінде H тобымен күшейтілуі керек болды. Кемелер 20-21 шілде түнде Жерорта теңізіне кірді және 23-і күні таңертеңнен бастап итальяндық әуе шабуылдарына ұшырады. "Нельсон" қатыспады және сол күні H тобына қосылды, ал сауда кемелері мен олардың эскорты Мальтаға қарай жолын жалғастырды. X тобының крейсерлері екі күннен кейін оларға қосылды және біріккен күш 27 шілдеде Гибралтарға оралды. 31 шілде – 4 тамыз аралығында H тобы Мальтаға тағы бір конвойге алыс эскорттық қызмет көрсетті ("Стиль" операциясы). H тобының қолбасшысы вице-адмирал Джеймс Сомервилл 8 тамызда өзінің штаб-фалағын "Нельсонға" көшірді. 24 қыркүйекте Мальтаға әскерлер мен жабдықтар жеткізу мақсатындағы тағы бір операция – "Халберд" операциясы басталғанда, алдау операциясының бөлігі ретінде Сомервиллдің штаб-фалағы "Родниге" көшірілді, ал "Нельсон" және бірнеше эскортты эсминецтер Гибралтардан батысқа қарай, бұрынғы кеме оны алмастырғандай, бағыт алды. "Родни" және H тобының қалған бөлігі шығысқа қарай бет алды, ал "Нельсон" және оның эскорты түнде негізгі күшке қосылды. Британдық кемелер келесі күні таңертең байқалды және келесі күні Италия Корольдік әуе күштерінің (Regia Aeronautica) ұшақтары шабуыл жасады. "Савойя Маркетти SM.84" торпедалық бомбалаушысы эскорттық тізбекті бұзып, 400 метр қашықтықтан торпеда тастады. Торпеда кеменің бауын тесіп, торпедалық бөлімін қиратты және кең ауқымда су басуға себеп болды; экипаждың арасында жарақат алғандар болған жоқ. Бауы 2 метрге батып, кеме корпусына түсетін қысымды азайту үшін жылдамдығы 800 метрге дейін шектелгенімен, "Нельсон" италиялықтар оның зақымдалғанын білмеу үшін флотта қалды. Гибралтарда шұғыл жөндеу жұмыстарынан кейін кеме Росайтқа бағытталды, онда 1942 жылдың мамырына дейін жөндеу жұмыстары жүргізілді. "Нельсон" 31 мамызда Шығыс флотына тағайындалды және Оңтүстік Африканың Дурбан қаласына қарай WS.19PF жалғастырды. 26 маусымда Мальтаға қайта жабдықтау үшін "Педастал" операциясына қатысу үшін қайта шақырылды. Скапа-Флоуға бір айдан кейін жеткен ол келесі күні операцияның қолбасшысы вице-адмирал Эдвард Сифреттің штаб-фалағы болды. Конвой 3 тамызда Клайдтан шығып, 9-10 тамыз түнінде Гибралтар бұғазынан өтуге дейін жаттығулар жасады. Конвой сол күні таңертең байқалды және келесі күні неміс суасты қайығының "Иглді" батыруымен осьтік күштердің шабуылдары басталды. Оқшаулаудың ұшақтары мен суасты қайықтары қайта-қайта шабуыл жасағанына қарамастан, "Нельсон" зақымдалған жоқ және конвойдың бас кемелері 12-ші күні кешке Сицилия мен Тунис арасындағы Скерки банкіне жетпестен бұрын ешқандай ұшақты атып түсіргенін мәлімдемеді. Кеме кейін Скапа-Флоуға оралды. Қазан айында "Форс H" тобына көшірілді, 30-ы күні шығып, 6 қарашада Гибралтарға жетті. Екі күннен кейін H тобы Жерорта теңізіндегі шабуылдаушы күштерге Регия Маринаның кез келген араласуына қарсы қорғаныс жасады. Сифрет, қазір H тобының қолбасшысы, 15 қарашада "Нельсонға" штаб-фалағын көтерді. H тобы 1943 жылдың қаңтарында Гибралтардан Француз Алжирінің Алжир қаласына әскери конвойді сүйемелдеді. Сифрет мамыр айында "Нельсон" Сицилияға шабуыл жасау үшін "Хаски" операциясына дайындық үшін Скапа-Флоуға оралған кезде өз штаб-фалағын уақытша соғыс кемесіне көшірді. Кеме 17 маусымда Скападан шығып, 23 маусымда Гибралтарға жетті.

On 11 July, that consisted of merchantmen that were to pass into the Mediterranean to deliver troops and supplies to Malta. Once they passed Gibraltar, the escorts were designated as Force X and they were to be reinforced by Force H while in the Western Mediterranean. The ships entered the Mediterranean on the night of 20/21 July and they were attacked by Italian aircraft beginning on the morning of the 23rd. Nelson was not engaged and joined Force H later that day as the merchantmen and their escort continued onwards to Malta. The cruisers from Force X rejoined them two days later and the combined force arrived back in Gibraltar on 27 July. On 31 July–4 August, Force H provided distant cover to another convoy to Malta (Operation Style). Vice Admiral James Somerville, commander of Force H, transferred his flag to Nelson on 8 August. As part of a deception operation when Operation Halberd, another mission to convey troops and supplies to Malta, began on 24 September, Somerville's flag was transferred to Rodney while Nelson and some escorting destroyers departed Gibraltar heading westwards as if the former ship had relieved the latter. Rodney and the rest of Force H headed eastwards with Nelson and her escorts joining the main body during the night. The British were spotted the following morning and attacked by Regia Aeronautica (Royal Italian Air Force) aircraft the next day. A Savoia Marchetti SM.84 torpedo bomber penetrated the screen and dropped a torpedo at a range of It blew a hole in the bow, wrecked the torpedo compartment and caused extensive flooding; there were no casualties amongst the crew. Although she was down at the bow by 8 feet (2 m) and ultimately limited to a speed of to reduce the pressure on her bulkheads, Nelson remained with the fleet to so that the Italians would not know that she had been damaged. After emergency repairs were made in Gibraltar, the ship proceeded to Rosyth where she was under repair until May 1942. Nelson was assigned to the Eastern Fleet after she finished working up and departed 31 May, and its continuation WS.19PF to Durban, South Africa, en route. She was recalled on 26 June to participate in Operation Pedestal, a major effort to resupply Malta. Reaching Scapa Flow exactly a month later, she became the flagship of Vice Admiral Edward Syfret, commander of the operation, the following day. The convoy departed the Clyde on 3 August and conducted training before passing through the Strait of Gibraltar on the night of 9/10 August. The convoy was spotted later that morning and the Axis attacks began the following day with the sinking of Eagle by a German submarine. Despite repeated attacks by Axis aircraft and submarines, Nelson was not damaged and made no claims to have shot down any aircraft before the convoy's capital ships turned back before reaching the Skerki Banks between Sicily and Tunisia late in the day on the 12th. The ship returned to Scapa Flow afterwards. She was transferred to Force H in October to support Operation Torch, departing on the 30th and she arrived in Gibraltar on 6 November. Two days later, Force H provided cover against any interference by the Regia Marina for the invading forces in the Mediterranean as they began their landings. Syfret, now commander of Force H, hoisted his flag aboard Nelson on 15 November. Force H covered a troop convoy from Gibraltar to Algiers, French Algeria, in January 1943. Syfret temporarily transferred his flag to the battleship in May as Nelson returned to Scapa Flow to train for Operation Husky, the invasion of Sicily. The ship departed Scapa on 17 June and arrived at Gibraltar on the 23rd.

1943-1949 жылдар

9 шілдеде «Нельсон», «Родни» және авианосецтерімен бірге H күші Сирт шығанағында Александриядан келген линкорлармен және Египеттің Александрия қаласынан келген авианосецпен кездесті, осы күштер шабуылға қарсы күшті құрады. Келесі күні олар Сицилияға түсуге кедергі келтіруге тырысқан Regia Marina-ның кез келген әрекетін тоқтату үшін Ион теңізінде патрульдеуді бастады. 31 тамызда «Нельсон» және «Родни» Реджо-Калабрия мен Пессаро арасындағы жағалау артиллериялық позицияларын «Бейтаун» операциясына (Калабрияға десант) дайындық ретінде бомбалады. 9 қыркүйекте олар Салерноға түсуді (Avalanche операциясы) қамтамасыз етті, «Нельсон» шабуылдайтын неміс торпедо ұшақтарын тоқтату үшін негізгі қаруларын «барраж» режимінде қолданды. Италияның капитуляциясы генерал Дуайт Эйзенхауэр мен маршал Пьетро Бадольо арасында 29 қыркүйекте кемеде қол қойылды. «Нельсон» 31 қазанда Гибралтардан Англияға, Отандық флотқа қайта қосылу үшін кетті. 1944 жылғы маусымда Нормандияға түсу кезінде ол теңіз артиллериялық қолдау көрсетті, бірақ 18-і күні екі минаға тиіп, ауыр зақым алды. Портсмутте уақытша жөнделгеннен кейін, кеме 22 маусымда жөндеу үшін АҚШ-тағы Филадельфия Әскери-теңіз кеме жасау орнына жіберілді. 1945 жылғы қаңтарда Ұлыбританияға оралды, содан кейін Шығыс флотына тағайындалды және 9 шілдеде Цейлонның Коломбо қаласына келді. Үш күннен кейін кеме флоттың флагманы болды. «Нельсон» үш ай бойы Малайя түбегінің батыс жағалауында «Ливери» операциясына қатысты. Жапон күштері 2 қыркүйекте Джорджтаун, Пенангде кемеде ресми түрде капитуляциялады. Он күннен кейін кеме Сингапурда Жапонияның Оңтүстік-Шығыс Азиядағы барлық күштерінің капитуляциясы кезінде болды. «Нельсон» 20 қыркүйекте флагмандық қызметтен босатылып, 13 қазанда үйіне қайтты. 17 қарашада Портсмутқа келді және бір аптадан кейін Отандық флоттың флагманы болды. 1946 жылғы 9 сәуірде король Георг V оны флагман ретінде алмастырды, ал «Нельсон» шілдеде оқу кемесіне айналды. 14 тамызда Оқу эскадрильясы құрылғанда, кеме оқу линкорларына қолбасшылық ететін контр-адмиралдың флагманы болды. Қазан айында флагмандық қызметтен босатылып, жеке кемеге айналды. «Нельсон» 1947 жылғы 15 сәуірде Портлендте су асты кемесімен соқтығысып, сәл зақымдалды. 1947 жылғы 20 қазанда Розитте резервке қойылды және 1948 жылғы 19 мамырда жоюға тізімге енгізілді. 4 маусымнан 23 қыркүйекке дейін кеменің броньды палубасын тесіп өту қабілетін бағалау үшін броньды тесуші әуе бомбаларының нысанасы ретінде пайдаланылды. «Нельсон» 1949 жылғы 5 қаңтарда Британдық темір және болат корпорациясына берілді және Thos. W. Ward-қа бөлшектеуге жіберілді. Кеме 15 наурызда бұзу жұмыстарын бастау үшін Инверкейтингке келді.

On 9 July, Force H, with Nelson, Rodney and the carrier , rendezvoused in the Gulf of Sirte with the battleships , and the carrier coming from Alexandria, Egypt to form the covering force for the invasion. The following day, they began patrolling in the Ionian Sea to deter any attempt by the Regia Marina to interfere with the landings in Sicily. On 31 August, Nelson and Rodney bombarded coastal artillery positions between Reggio Calabria and Pessaro in preparation for Operation Baytown, the amphibious invasion of Calabria, Italy. The sisters covered the amphibious landings at Salerno (Operation Avalanche) on 9 September with Nelson using her main guns in "barrage" mode to deter attacking German torpedo bombers. The Italian armistice was signed between General Dwight Eisenhower and Marshal Pietro Badoglio aboard the ship on 29 September. Nelson departed Gibraltar on 31 October for England to rejoin the Home Fleet. She provided naval gunfire support during the Normandy landings in June 1944, but was badly damaged after hitting two mines on the 18th. Temporarily repaired in Portsmouth, the ship was sent to the Philadelphia Naval Shipyard in the United States on 22 June for repairs. She returned to Britain in January 1945 and was then assigned to the Eastern Fleet, arriving in Colombo, Ceylon, on 9 July. The ship became the fleet flagship three days later. Nelson was used on the western coast of the Malayan Peninsula for three months, taking part in Operation Livery. The Japanese forces there formally surrendered aboard her at George Town, Penang, on 2 September 1945. Ten days later, the ship was present when the Japanese forces in all of South east Asia surrendered in Singapore. Nelson was relieved as flagship on 20 September and departed for home on 13 October. She arrived at Portsmouth on 17 November and became the flagship of the Home Fleet a week later. King George V replaced her as flagship on 9 April 1946 and Nelson became a training ship in July. When the Training Squadron was formed on 14 August, the ship became flagship of the Rear Admiral that commanded the training battleships. She was relieved as flagship by the battleship in October and became a private ship. Nelson was slightly damaged by a collision with the submarine in Portland on 15 April 1947. The ship was placed in reserve on 20 October 1947 at Rosyth and was listed for disposal on 19 May 1948. From 4 June to 23 September, she was used as a target ship for armour piercing aerial bombs to evaluate their ability to penetrate the ship's armoured deck. Nelson was turned over to the British Iron & Steel Corporation on 5 January 1949 and was allocated to Thos. W. Ward for scrapping. The ship arrived at Inverkeithing on 15 March to begin demolition.