Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британ армиясының генерал-фельдмаршалы сэр Найджел Томас Багналл (10 ақпан 1927 – 8 сәуір 2002) – британ армиясының кәсіби әскери қызметкері, 1983 жылдан 1985 жылға дейін Рейн армиясының бас қолбасшысы, ал 1985 жылдан 1988 жылға дейін британ армиясының Бас штаб бастығы (CGS) қызметін атқарды. Әскери мансабының алғашқы кезеңінде Палестинадағы төтенше жағдайға, Малайядағы төтенше жағдайға, Кипрдегі төтенше жағдайға және Индонезия-Малайзия қақтығысына қатысты. Мансабының кейінгі жылдарында Ұлыбритания үкіметіне Ұлыбританияның ядролық қаруларының болашақ рөлі туралы кеңес берді.
British Army general
Field Marshal Sir Nigel Thomas Bagnall, (10 February 1927 – 8 April 2002) was a career British Army officer who served as Commander in Chief of the British Army of the Rhine, from 1983 to 1985, and then as Chief of the General Staff (CGS), the professional head of the British Army, from 1985 to 1988. Early in his military career he saw action during the Palestine Emergency, the Malayan Emergency, the Cyprus Emergency and the Indonesia–Malaysia confrontation, and later in his career he provided advice to the British Government on the future role of Britain's nuclear weapons.
Әскери мансап
Британдық Үндістанда туған, лейтенант-полковник Гарри Стивен Багналл мен Марджори Мэй Багналлдың ұлы. Веллингтон колледжінде білім алған Багналл 1946 жылғы 5 қаңтарда Грин-Ховардс полкіне қабылдануға дейін бір жыл бойы ұлттық қызметтен өтті. Бірақ, көп ұзамай, 1946 жылғы 13 ақпанда ол Парашют полкіне ауысып, Британдық мандаты аяқталуға жақын болған Палестинаға жіберілді. 1949 жылғы 24 қыркүйекте лейтенант болып тағайындалған ол Малайяда қызмет етті, онда взвод командирі ретінде 1950 жылы Әскери крестпен, ал 1952 жылы Әскери крестке қосымша белгімен марапатталды. 1954 жылғы 10 ақпанда капитан болып жоғарылатылып, 1954 жылғы жазда Грин-Ховардс полкіне қайта оралды, содан кейін 1955 жылы Кипрдегі EOKA жасақтарына қарсы көтерілісшілерге қарсы операцияларға қатысты. 1956 жылғы 24 сәуірде 4-ші/7-ші Корольдік драгун гвардиясына ауысты. 1961 жылғы 10 ақпанда майор болып жоғарылатылып, 1964 жылғы мамыр айында Қорғаныс штабының вице-басшысының әскери көмекшісі болып тағайындалды, содан кейін 1966 жылғы наурызда Борнеодағы операциялар үшін барлау қызметімен айналысатын аға штаб офицері болды. 1966 жылғы 31 желтоқсанда подполковник болып тағайындалған ол 1967 жылы 4-ші/7-ші Корольдік драгун гвардиясының командирі болды және сол қызметінде Солтүстік Ирландиядағы Омахта және Германиядағы Сеннелагерде қызмет етті. 1969 жылғы 31 желтоқсанда полковник болып тағайындалған ол 1970 жылғы 31 желтоқсанда бригадир болып тағайындалғанға дейін 1-ші (британдық) корпусының Корольдік бронетанкті корпусының командирі болды. 1973 жылғы қыркүйекте Қорғаныс министрлігінің Штабтар комитетінің хатшысы болды. 1975 жылғы 21 қыркүйекте 4-ші дивизияның бас офицері (GOC) болып тағайындалды, 1975 жылғы 1 қарашадан бастап генерал-майор шеніне ие болды. 1980 жылғы 1 қарашада 1-ші (британдық) корпусының қолбасшысы болды, генерал-лейтенант шенімен және 1981 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсету кезінде Бат орденінің серкесі болып тағайындалды. Ол Рейн армиясының британдық армиясының қолбасшысы және 1983 жылғы 1 шілдеде генерал шенімен НАТО-ның Солтүстік армия тобының қолбасшысы болды. Солтүстік армия тобының қолбасшысы ретінде ол НАТО-ның алдыңғы қорғаныс стратегиясымен күресті, осыған байланысты немістерді кеңестік армияның күшті шабуылына төтеп беру үшін кейбір аумақтарды беруге көндірді. 1985 жылы Патшайымның туған күніне арналған құрмет көрсету кезінде Бат орденінің Ұлы кресімен марапатталғаннан кейін, сондай-ақ 1985 жылғы 30 шілдеде Патшайымның жеке кеңесшісі болып тағайындалды, ол 1985 жылғы тамызда Бас штабтың бастығы болып тағайындалды. Осы қызметінде ол Ұлыбританияның ядролық қаруының болашақ рөлі туралы пікірталасқа белсенді қатысты. 1988 жылғы 9 қыркүйекте британ армиясынан зейнетке шыққаннан кейін фельдмаршал шеніне көтерілді. 1981 жылғы 5 ақпанда Армия дене шынықтыру корпусының полковник-командирі, 1985 жылғы 1 тамызда Корольдік бронетанкті корпусының полковник-командирі болып тағайындалды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін ол әскери тарихшы және Оксфордтың Баллиол колледжінің мүшесі болды. 1990 жылы Пуникалық соғыстар тарихын жазды және қайтыс болғаннан екі жыл өткен соң Пелопоннес соғысының тарихын жариялады. 2002 жылғы 8 сәуірде 75 жасында қайтыс болды.
Born in British India, the son of Lieutenant Colonel Harry Stephen Bagnall and Marjory May Bagnall and educated at Wellington College, Bagnall undertook National Service for a year before being commissioned into the Green Howards on 5 January 1946. Shortly afterwards, however, on 13 February 1946 he transferred to the Parachute Regiment and was deployed to Palestine where the British Mandate was about to end. Promoted to lieutenant on 24 September 1949, he served in Malaya, where as a platoon commander, he was awarded the Military Cross in 1950, and a bar to the Military Cross in 1952. Promoted to captain on 10 February 1954, he returned to the Green Howards in summer 1954 and then took part in counter insurgency operations against EOKA units in Cyprus in 1955. He transferred to the 4th/7th Royal Dragoon Guards on 24 April 1956. He was promoted to major on 10 February 1961 and appointed Military Assistant to the Vice Chief of Defence Staff in May 1964 and then became the Senior Staff Officer dealing with intelligence activities for operations in Borneo in March 1966. Promoted to lieutenant colonel on 31 December 1966, he became the Commanding Officer of the 4th/7th Royal Dragoon Guards in 1967 and served in that capacity in Omagh in Northern Ireland and Sennelager in Germany. Promoted to colonel on 31 December 1969, he became Commander Royal Armoured Corps in 1st (British) Corps in December 1970, before receiving further promotion to brigadier on 31 December 1970. He went on to be Secretary of the Chiefs of Staff Committee at the Ministry of Defence in September 1973. He was appointed General Officer Commanding (GOC) of the 4th Division on 21 September 1975 with the substantive rank of major general from 1 November 1975 and Assistant Chief of Defence Staff (Policy) at the Ministry of Defence on 7 January 1978. He became commander of 1st (British) Corps on 1 November 1980 with the rank of lieutenant general and, having been appointed a Knight Commander of the Order of the Bath in the New Year Honours 1981, went on to be Commander in Chief of the British Army of the Rhine and Commander of NATO's Northern Army Group with the rank of general on 1 July 1983. As Commander of the Northern Army Group he grappled with NATO's strategy of forward defence, when he persuaded the Germans that some ground would have to be surrendered to withstand a massive Soviet Army attack. After being advanced to a Knight Grand Cross of the Order of the Bath in the Queen's Birthday Honours 1985 and also becoming ADC to the Queen on 30 July 1985, he was appointed Chief of the General Staff in August 1985 in which capacity he was closely involved in the debate about the future role of Britain's nuclear weapons. He was promoted to field marshal on 9 September 1988 on his retirement from the British Army. He was also appointed Colonel Commandant of the Army Physical Training Corps on 5 February 1981 and Colonel Commandant of the Royal Armoured Corps on 1 August 1985. In retirement he became a military historian and fellow of Balliol College, Oxford. He wrote a history of the Punic wars published in 1990 and, two years after his death, he had a history of the Peloponnesian War published. He died on 8 April 2002, at the age of 75.
Отбасы
1959 жылы Анна Каролина Черчқа үйленді; олардың екі қызы дүниеге келді.
In 1959 he married Anna Caroline Church; they had two daughters.
Тарихи-танымдық еңбектер
Багналл, Найджел, Пуника соғыстары: Рим, Карфаген және Жерорта теңізі үшін күрес, Лондон: Хатчинсон, 1990, Багналл, Найджел, Пелопоннес соғысы: Афина, Спарта және Грекия үшін күрес, Лондон: Пимлико, 2004.
Bagnall, Nigel, The Punic Wars: Rome, Carthage and the Struggle for the Mediterranean, London: Hutchinson, 1990, Bagnall, Nigel, The Peloponnesian War: Athens, Sparta and the Struggle for Greece, London: Pimlico, 2004, .