Гарри Келлар: Америка сахна әдемістемесінің өмірі мен шығармашылығы
Harry Kellar
Гарри Келлар (1849-1922) – американ сахна әдемістемешісі, иллюзионист. Ұстаздарынан үйреніп, әлемдік аренада өнер көрсеткен. «Американ әдемістемешілерінің деканы» атанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық сахналық әдемістеуші (1849–1922)
American stage magician (1849–1922)
Гарри Келлар (туған Генрих Келлер; 11 шілде 1849 – 10 наурыз 1922) – 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында ірі сахналық қойылымдар ұсынған американдық әдемістеуші. Келлар Гарри Гудиниге дейінгі және Роберт Хеллер мен Исайя Хьюздің шәкірті болды. Ол көбінесе «Америкалық әдемістеушілердің деканы» деп аталды және бес құрлықта кеңінен өнер көрсетті. Оның ең есте қаларлық сахналық иллюзияларының бірі – Джон Невил Маскелин ойлап тапқан, кейін Гарри Блэкстоун аға сатып алған иллюзиядан көшірілген «Принцесса Карнак левитациясы» деп жарнамаланған қыздың левитациясы. Ол Мартинка сиқыр компаниясының көп жылдық тұрақты тапсырыс берушісі болды, ол оның көптеген иллюзияларын және декорацияларын, соның ішінде «Көк бөлме» жасады.
Harry Kellar (born Heinrich Keller; July 11, 1849 – March 10, 1922) was an American magician who presented large stage shows during the late 19th and early 20th centuries. Kellar was a predecessor of Harry Houdini and a successor of Robert Heller and Isaiah Hughes, under whom he apprenticed. He was often referred to as the "Dean of American Magicians" and performed extensively on five continents. One of his most memorable stage illusions was the levitation of a girl advertised as the "Levitation of Princess Karnac", copied from an illusion invented by John Nevil Maskelyne, which was later bought by Harry Blackstone Sr. He was a longtime customer of the Martinka Magic Company, which built many of his illusions and sets, including the "Blue Room".
Ерте өмір
Көптеген сиқыршыларда болғандай, Келлардың ерте өмірінен нақты расталатын мәліметтер аз. Оның нағыз аты Генрих Келлер, және ол Пенсильвания штатының Эри қаласында неміс иммигранттарының отбасында дүниеге келген. Оны кейде Генри деп атаған, бірақ ол кейін Гарри деп өзгерткен. Роберт Хеллермен шатасуды болдырмау үшін, сондай-ақ, ол тегінің жазылуын Келлерден Келлар деп өзгертіп алған. Бала кезінде Келлар қауіпті ойындар ойнауды ұнатқан, сонымен қатар келіп жатқан пойыздардың алдына шашумен танымал болған. Келлар дәріханада шәкірт болып жұмыс істеген және әртүрлі химиялық қоспалармен тәжірибе жасауды жиі қолданған. Бірде Келлар жұмыс берушісінің дәріханасының еденін жарып жіберген екен. Әке-шешесінің наразылығына тап болатынынан қорқып, Келлар бір пойызға тығылып, саяхаттап кеткен. Ол кезде оның жасы он ғана болған.
As is the case with most magicians, there is little of Kellar's early life that can be confirmed. His real name was Heinrich Keller and he was born to German immigrants in Erie, Pennsylvania. He was sometimes called Henry, but later changed it to Harry. He also changed the spelling of his last name from Keller to Kellar, to avoid confusion with Robert Heller. As a child, Kellar loved to play dangerous games and was known to play chicken with passing trains. Kellar apprenticed under a druggist and frequently experimented with various chemical mixtures. On one occasion, Kellar reportedly blew a hole in the floor of his employer's drugstore. Rather than confront the wrath of his parents, Kellar stowed away on a train and became a vagabond. He was only ten years old at the time.
Мансап
1869 жылы Келлар "Давенпорт ағайындары мен Фэй" тобымен жұмыс істей бастады, бұл Ира Эрастус Давенпорт, Уильям Генри Давенпорт және Уильям Фэйден құралған сахналық спиритуалистер тобы еді. Давенпорттар мен Фэймен бірге Келлар табысты шоу қалай өткізуді көп үйренді. Келлар 1873 жылға дейін олармен бірнеше жыл жұмыс істеді, содан кейін Фэймен бірге Давенпорттардан бөлініп, Орталық және Оңтүстік Америка бойынша "дүниежүзілік турне" бастады.
In 1869, Kellar began working with "The Davenport Brothers and Fay", which was a group of stage spiritualists made up of Ira Erastus Davenport, William Henry Davenport and William Fay. With the Davenports and Fay, Kellar learned a lot about how to conduct a successful show. Kellar spent several years working with them, until 1873, when he and Fay parted ways with the Davenports and embarked on a "world tour" through Central and South America.
"Құралған қораптар"
Келлер аудитория мүшелерінен алты саусақ сақинасын алады. Ол оларды тапаншаның дәрісіне салып, сахнаның бір жағынан ілінген сандыққа бағыттап, атып жібереді. Сандықтың ішінде кішірек сандық болады. Оның ішінде бірін-біріне орналасқан алты қорап бар. Әрқайсысы ашылғанда бірінің үстіне бірін қойып, ең кішкентай қораптың ішінде әрқайсысы гүлге лентамен байланған бес сақина табылады. Бес сақина иелеріне қайтарылады. Алтыншы сақинаның иесі сақинасының не болғанын білгісі келеді, ал Келлар оған назар аудармағандай көрінеді. Ол келесі трюгін жалғастырады, ол Роберт Гудиннің «Шексіз Бөтелке» трюгінің өзгеше түрі. Аудитория мүшелері шарап, виски, лимонад немесе қарапайым су сияқты әртүрлі сусындарды тілейді. Әрқайсысы бір бөтелкеден құйылады және көрермендер өздері сұраған сусынды алғанын мойындайды. Бөтелке бос болған соң, Келлар оны алып, сындырады. Оның ішінде мойнына алтыншы сақина байланған белдеуі бар теңіз шошқасы шығады. Сақина соңында иесіне қайтарылады. Осы трюктің нұсқасы АҚШ президенті Теодор Рузвельт пен оның балалары Этель, Арчи, Квентин және Кермит алдында орындалды. Этель алтыншы сақинаның иесі еді, Келлар оның сақинасын қайтарғаннан кейін, ол теңіз шошқасын үй жануары ретінде алғысы келетінін сұрады. Содан кейін Келлар теңіз шошқасын қағазға орап, Этельге қайтарып берді. Қағаз ашылғанда, оның ішінде қызғылт түсті гүлдердің букеті болды.
Kellar borrows six finger rings from members of audience. He loads them into the barrel of a pistol, aims and fires the pistol at a chest that is hanging on the side of the stage. The chest is opened and inside is another, smaller chest. Inside that are six boxes nested in each other. As each is opened, they are stacked on top of each other and inside the smallest one are the five rings each tied with ribbon to flowers. The five rings are returned to their owners. The owner of the sixth ring wonders what happened to hers, with Kellar pretending not to notice. He continues with his next trick, which is a variation of Robert Houdin's "Inexhaustible Bottle". Audience members call out different beverages like wine, whiskey, lemonade, or just water. Each one is poured from the same bottle and the audience acknowledges that they are indeed receiving their requested drinks. Once the bottle is empty, Kellar takes it and breaks it open. Inside is a guinea pig with a sash around its neck which has the sixth ring attached to it. The ring is eventually handed back to its owner. A variation of the trick was performed in front of United States President Theodore Roosevelt and his children, Ethel, Archie, Quentin and Kermit. Ethel was the owner of the sixth ring and after Kellar had returned her ring, he asked if she would also like to have the guinea pig as a pet. Then Kellar wrapped the guinea pig in paper and handed it back to Ethel. When it was opened, inside was a bouquet of pink roses.
"Жаратылысы жоқ шам"
Шыны үстелдің үстіне шам қойылған. Келлер жарқырап тұрған шамды жұқа матамен жабады. Келлар көрермендерге әр кешкісін шамның белгілі бір уақытта Үндістандағы нақты иесіне қайтарылатынын айтты. Күннің қазіргі уақытын көрсететін қоңырау соққанда, Келлар тапаншасын оқтап, шамға бағыттады. Соңғы соққанда Келлар тапаншадан атып жіберді. Шам ерігендей болып көрінді, ал мата сахнаға түсті. Келлардың шаршаңқы мінезі белгілі еді, бірде "Жоғалып бара жатқан шам" жоғалып кетпеген жағдайда ол бұзылған құралға балтамен шапқан. Кейін Келлар тағы бір шам жасады, ол оның зейнетке шыққаннан кейін де көп жыл бойы сенімді жұмыс істеді.
A lamp is seen set on top of a glass table. Kellar covers the glowing lamp with a thin cloth. Kellar told the audience that each evening, the lamp would be returned to its purported, original owner in India at a specific time. As a bell sounded out the current time of day, Kellar loaded a pistol and aimed it towards the lamp. At the last chime, Kellar fired the pistol. The lamp seemed to melt away, with the cloth falling to the stage. Kellar was known to have a short temper, and once, after an incident in which the "Vanishing Lamp" failed to vanish, he took an axe to the defective prop. Later Kellar built another one that would continue to work reliably long after his retirement.