Литий оротаты: қасиеттері, зерттеулер және қолданылуы
Lithium orotate
Литий оротаты – литий мен оротик қышқылының тұзы. Денсаулыққа пайдалы қоспа ретінде сатылады, бірақ тиімділігі дәлелденбеген. Қолдану алдында кеңесіңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Химиялық қосылыс
Chemical compound
Литий оротаты (C5H3LiN2O4) – оротикалық қышқыл мен литийдің тұзы. Ол моногидрат LiC5H3N2O4·H2O түрінде кездеседі. Бұл қосылыста литий, карбонат немесе басқа ионға емес, оротат ионымен ковалентті емес байланыста болады және басқа тұздар сияқты, ерітіндіде еркін литий иондарын бөліп шығарады. Ол диеталық қосымша ретінде сатылады, бірақ 1973–1986 жылдар аралығында алкоголизм және Альцгеймер ауруы сияқты кейбір медициналық жағдайларды емдеу үшін шектеулі зерттеулер жүргізілді. Литий оротаты литий карбонаты және басқа литий тұздары сияқты организмге литий жеткізе алса да, литий оротатының тиімділігін растайтын жүйелі шолулар жоқ және ол АҚШ Тамақ және дәрі-дәрмек басқармасы (FDA) тарапынан ешқандай медициналық жағдайды емдеу үшін бекітілмеген.
Lithium orotate (C5H3LiN2O4) is a salt of orotic acid and lithium. It is available as the monohydrate, LiC5H3N2O4·H2O. In this compound, lithium is non covalently bound to an orotate ion, rather than to a carbonate or other ion, and like other salts, dissociates in solution to produce free lithium ions. It is marketed as a dietary supplement, though it has been researched minimally between 1973–1986 to treat certain medical conditions, such as alcoholism and Alzheimer's disease. While lithium orotate is capable of providing lithium to the body, like lithium carbonate and other lithium salts, there are no systematic reviews supporting the efficacy of lithium orotate and it is not approved by the U. S. Food and Drug Administration (FDA) for the treatment of any medical condition.
Тиімділігі
1973 жылы Ханс Нипер литий орататының 100 мг-ға 3,83 мг элементтік литий, ал литий карбонатының 100 мг-ға 18,8 мг элементтік литий құрамында екенін хабарлады. Нипер литийдің қан-ми тосқауылынан өткенге дейін литий оратат тасымалдаушысынан босатылмайтынын айтты. Дегенмен, 1976 жылғы зерттеуде литий орататы, литий карбонаты немесе литий хлоридінен тең дозада алынған литийдің мидағы концентрациясы егеуқырлардың миында статистикалық айырмашылық көрсетпегені анықталды. Алайда, 1978 жылғы тағы бір зерттеуде сегіз сағаттан кейін ішқуыс инъекциясынан кейін литий орататынан кейін егеуқырлардың миындағы литий концентрациясы литий карбонатынан кейінгіге қарағанда айтарлықтай жоғары болды. 2,0 м эквиваленті кг−1 литий карбонаты инъекциясынан кейін 24 сағаттан кейін сарысудағы литийдің азы қалғанда, литий орататынан кейін 24 сағаттан кейін 2 сағаттық сарысудағы литий концентрациясының үштен екісі сақталды. Сонымен қатар, литий орататынан кейін мидағы литийдің 24 сағаттық концентрациясы литий карбонатынан кейінгіге қарағанда шамамен үш есе жоғары болды. Бұл деректер литий карбонатына қарағанда литий орататының төмен дозасы мидағы литийдің терапиялық концентрациясына және салыстырмалы түрде тұрақты сарысу концентрациясына қол жеткізуге мүмкіндік беретінін көрсетеді. Бір жылдан кейін Смит пен Шу экспериментті жоғары дозада (2 мМ Li+) қайталады және мидағы жоғары концентрация литий орататымен емделген егеуқырлардың бүйрек функциясының төмендеуімен түсіндірілуі мүмкін екенін анықтады. Литий орататын қолдайтындар зерттеуде қолданылған литий орататының дозасы уытты диапазон шегінде болғандығын айтып, нәтижелерді сынады. 2022 жылы Пачолко экспериментті қайта жасап, литий карбонатына қарағанда литий орататының бүйрекке қатысты қауіпсіз профилі бар екенін көрсетті, сондай-ақ екеуінде де тек әйелдерде ғана TSH деңгейінің жоғарылағанын, бірақ оратат тобында бұл өсім төмен болғанын көрсетті. Литий орататының адам миындағы фармакокинетикасы жеткілікті зерттелмеген, және оратат иондарының диссоциацияланған литий иондарының фармакокинетикасына қалай әсер ететіні белгісіз. Дегенмен, литийді қабылдау тіпті төмен дозада да тиімді болып көрінеді, бұл литий орататының мәлімделген тиімділігін түсіндіруі мүмкін. Литий карбонатына қарағанда литий орататының дәрі ретінде аз зерттелгенінің себебі – 1979 жылы литий карбонатына қарағанда литий орататының бүйрекке күшейтілген зиянды әсер етуі мүмкін деген алаңдаушылықтар туды.
In 1973, Hans Nieper reported that lithium orotate contained 3.83 mg of elemental lithium per 100 mg and lithium carbonate contained 18.8 mg of elemental lithium per 100 mg. Nieper went on to claim that lithium did not dissolve from the orotate carrier until it passed through the blood–brain barrier; however, a 1976 study documented that lithium concentrations within the brains of rats were not statistically different between equivalent dosages of lithium from lithium orotate, lithium carbonate, or lithium chloride. However, another study in 1978 study showed that eight hours after intraperitoneal injections brain lithium concentrations of rats were significantly greater after lithium orotate than after lithium carbonate. While little serum lithium remained at 24 h after injection of 2·0 m equiv kg−1 lithium carbonate, two‐thirds of the 2 h serum lithium concentration was present 24 h after lithium orotate. Furthermore, the 24 h brain concentration of lithium after lithium orotate was approximately three times greater than that after lithium carbonate. These data suggest the possibility that lower doses of lithium orotate than lithium carbonate may achieve therapeutic brain lithium concentrations and relatively stable serum concentrations. A year later, Smith and Schou repeated the experiment at a higher dose (2 mM Li+) and found that the higher concentrations in the brain could be possibly accounted for by decreased renal function in rats treated with lithium orotate. The proponents of lithium orotate have since criticized the results by citing the fact that the dose of lithium orotate used in the study was in the toxic range. In 2022, Pacholko redid the experiment and showed lithium orotate to have a safer kidney profile than lithium carbonate, it also showed that both had an increased TSH only in females, but the increase was lower in the orotate group. The pharmacokinetics of lithium orotate in human brains is poorly documented, and there is no known mechanism by which orotate ions could alter the pharmacokinetics of dissociated lithium ions, however, lithium intake appears to be effective even at low doses, and this may account for lithium orotate's claimed effectiveness. The reason why lithium orotate is poorly studied as a medication compared to lithium carbonate is concerns raised in 1979 regarding the potential amplified renal toxicity of lithium orotate in comparison to lithium carbonate.
Қауіпсіздік
Алдын ала зерттеулер литий орататының төмен дозада қабылдануы қауіпсіз екенін көрсетеді; 6 айлық алкоголизмнен бас тарту бойынша зерттеуде 42 науқастың 8-іне ғана жеңіл жағымсыз әсерлер тіркелді. Қабылдағаннан кейін 90 минут өткен соң литийдің қандағы деңгейі 0,31 мЭкв/л, ал емнен кейін бір сағаттан соң 0,40 мЭкв/л құрады, бұл 1,5 миллиэквивалент/литр (мЭкв/л) сарысудағы уытты деңгейден төмен. Оротикалық қышқылдың ең жоғары дозасы (сүтқоректілердің соматикалық жасушаларында 50 мг/кг) мутагендік болуы мүмкін. Бұл қышқыл бактериялар мен ашытқыларға да мутагенді әсер етеді. Литий орататы генотоксикалық емес екені көрсетілгенімен, халықтың қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін қысқа және ұзақ мерзімді зерттеулер жүргізу қажет.
Preliminary studies seem to indicate that lithium orotate is safe if taken at lower dosages; a 6 month alcoholism cessation study led to only minor adverse effects in 8 out of 42 patients. Lithium blood levels 90 minutes after ingestion reached 0.31 mEq/L, and an hour later after treatment, 0.40 mEq/L, levels below the serum toxicity level of 1.5 milliequivalents per liter (mEq/L). Orotic acid can be mutagenic in very high doses of 50 mg/kg in mammalian somatic cells. It is also mutagenic for bacteria and yeast. Although lithium orotate was not shown to be genotoxic, short and long term studies must be performed to guarantee public safety.