Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Seax Wica, немесе кейде Seax Witchcraft, – Викканың элементтерін англосаксондық пұтқа табынушылықтың символикасымен үйлестіретін неопагандық тәжіриба дәстүрі, бірақ ерте ортағасырлық дінді қалпына келтіруге ұмтылмайды. Бұл дәстүрді 1973 жылы Гарднериялық Викканың ағылшын туған жоғары жұбысы Реймонд Бакланд құрды, ол жақында Америка Құрама Штаттарына көшіп келген. Оның 1974 жылғы «Ағаш» кітабы Seax Wica бойынша толық нұсқаулық ретінде жазылған, кейіннен 2005 жылы «Баклендтің саксон сиқыршылығы кітабы» деп қайта басылды. Дәстүр басты құдайлардың екеуін құрметтейді: Воден және Фрея, бұл Викка құдайларының – Мүйізді Құдай мен Ана Құдайдың бейнелері. Дәстүрде найза және руналар сияқты рәсімдік құралдар пайдаланылады.
Seax Wica, or sometimes Seax Witchcraft, is a tradition of neopagan practice blending aspects of Wicca with the iconography of Anglo Saxon paganism, while not seeking to reconstruct the early mediaeval religion itself. The tradition was founded in 1973 by Raymond Buckland, an English born high priest of Gardnerian Wicca who had recently moved to the United States. His 1974 book The Tree was written as a definitive guide to Seax Wica, and subsequently republished in 2005 as Buckland's Book of Saxon Witchcraft. The tradition primarily honours two principal deities: Woden and Freya, representations of the Wiccan deities the Horned God and the Mother Goddess. The tradition uses ceremonial tools such as the spear and runes.
Ашық болу
Seax Wica ешқандай құпиялылық серті қолданбайды. Бакландтың "Саксон сиқыршылығы туралы кітабы" оқырманның сиқыршылықтың түрлі техникаларымен және виккалық рәсімдермен жақсы таныс екенін ескере отырып жазылған. Дегенмен, Бакланд өзінің "Сиқыршылық туралы толық кітабында" құралдар қолда бар болмағанда қалай істеу керектігі туралы нұсқаулар берілгенін айтты. Бұл нұсқаулар бастауға, өзін-өзі қабылдауға және алғашқы құралдарды қасиеттеуге жетеді.
Seax Wica does not employ any secrecy oath. Buckland's Book of Saxon Witchcraft was written in mind that the reader would already be well versed in the various techniques of Witchcraft and Wiccan ritual. However, Buckland has pointed out that his Complete Book of Witchcraft gives instructions on how to proceed when no tools are available. These instructions are enough to allow one to begin, self initiate, and consecrate one's first tools.
Ұйым
Seax Wica өз дәстүріне қабылдану үшін жеке өзіне арнауға, сондай-ақ жеке тәжірибеге мүмкіндік береді. Seax дәстүрінде ковендер демократиялық принцип бойынша жұмыс істейді, ковен лауазымдарына – бас жұбайлар мен жұбайларды сайлайды, оларды қызметтен босатады және қайта сайлайды. Ритуалдар кезінде қару-жарақ сақшысы/қорғаушы/күзетші рөліндегі тегн (thegn) болады, ол ковен жиналыс орнына (covenstead) жауапкершілікті де жүктеуі мүмкін, немесе тойлы рәсімді күзетуге қатысады; сондай-ақ, ковеннің көптеген, тіпті барлық жазбаларын сақтайтын хатшы/жазушы да болады. "Thegn" немесе "Thane" сөзі – англосаксондық атақ (англосаксон тілінде: þeg(e)n – "қызметші, басқа біреуге қызмет ететін адам" деген мағынаны білдіреді). Бакланд дәстүрдің басшысы болған жоқ, бірақ оның негізін қалаушы ретінде құрметтеледі және 2017 жылдың 27 қыркүйегінде қайтыс болғанға дейін оны дамытуға және үлес қосуға жалғастырды.
Seax Wica allows self dedication as entry into its tradition, as well as solitary practice. In the Seax tradition, covens work by a form of democracy, electing, un electing, and re electing coven officers, the high priest and priestess. Within ritual settings, there are the thegn, a type of sergeant at arms/guard/watchman, who can also be responsible for the covenstead (the meeting place of the coven), or guarding a ceremony being performed; there is also a scribe/secretary, who keeps most, if not all, of the coven's records. The word "Thegn", or "Thane" is an Anglo Saxon title (Anglo Saxon: þeg(e)n meaning "a servant, one who does service for another.") Buckland was not the head of the tradition, but is respected as its founder, and continued to practice and contribute to it, until his death on September 27, 2017.