Кіріспе

Флоренциядағы Рим-католик шіркеуі

Санта Феличита (Әулие Фелицита шіркеуі) – Италияның Тоскана аймағындағы Флоренциядағы Рим-католик шіркеуі, Сан-Лоренцодан кейін қаладағы ең ежелгі шіркеулердің бірі. II ғасырда Арно өзенінің оңтүстігіне сириялық грек саудагерлері қоныстанды және олар осы аймаққа христиан дінін әкелді деп саналады. Бұл жердегі алғашқы шіркеу, шамамен, 4 ғасырдың соңында немесе 5 ғасырдың басында салынған және Римнің Әулие Фелицитасына арналған. 11 ғасырда жаңа шіркеу салынды, ал қазіргі шіркеудің көп бөлігі 1736-1739 жылдар аралығында Фердинандо Руджиеридің жобасы бойынша салынды, ол оны бір кемелі ғимаратқа айналдырды. Монастырь 1808-1810 жылдардағы Наполеон басып алу кезінде жабылды. Вазари дәлізі осы шіркеудің қасбеті арқылы өтеді, ал ішінде қалың есікпен жабылған үлкен терезе бар, онда Медичи әулетінің ұлы герцогтары төмендегі жұртшылықтың көзінше байқалмай, миссаны тыңдайтын.

Сипаттама

Фасадтың алдындағы алаңда 15 ғасырда қайта салынған Санта Фелисита бағанасы тұр. Романдық стилдегі Капитул үйінен тек 14 ғасырға тән фрескалар (1387) ғана сақталған. Брунелески сакристиясы 1473 жылдан бері бар және Каниджиани отбасының қамқорлығында болды. Мұнда Таддео Гаддидің 14 ғасырға тән «Балалы және қасиетті Мадонна», Франческо д'Антонионың 15 ғасырға тән «Патшалардың табынуы» және Нери ди Биччидің «Жеті ұлымен бірге» қасиетті Фелисита бейнесі орналасқан. Барбадори (немесе Каппони) капелласы да 15 ғасырға (1419–1423) жатады; оны Филиппо Брунелески жобалаған, ал қамқорлық Лодовико ди Джино Каппониге өткенде безендіруі Понтормоға тапсырылды, ол 1525 жылдан 1528 жылға дейін жұмыс істеді. Капелланың кескіні жоғалды, бірақ ішінде әлі де төрт Евангелисттің бейнесі мен Понтормоның ең бағалы екі туындысы сақталған: бүйір қабырғадағы Мариям мен періште Габриэль және соңғы алтарь үстіндегі «Жылмаудан түсіру» суреті. Алтынмен қапталған жақтауындағы соңғы туынды, созылып, өріліп жатқан денелерінің сюрреалистік пропорциялары мен жанды түстерінің алуан түрлілігі ерте манершілдіктің маңызды ескерткіштерінің бірі болып табылады. Гульельмо да Марсилаттың 1526 жылы салған «Қабірге саяхат» бейнеленген шыны терезе сақталған. Осыған ұқсас кеңістік құру ниеті Бернардино Почеттидің қарама-қарсы Каниджиани капелласын безендіруіне әкелді («Қардың әйелдерінің кереметі», 1589–1590). 1565 жылы Вазаридің өзі жазғандай, Ұлы герцог Козимо I де Медичи Пиацца делла Синьориядағы ескі Приорлар сарайын және бұрын Питти отбасының меншігі болған жаңа Медичи резиденциясын байланыстыратын ұзын дәліз салуды шешті; бұл дәліз Санта Фелисита шіркеуі арқылы өтетіндіктен, шіркеу Медичи сарайының өмірінде маңызды орын алды. Чиголи Гвиччардини отбасының қамқорлығымен (және атақты тарихшы Франческо 1540 жылы жерленген) ғибадатхананың дизайнын жасады. Жұмыс Cinganelli (шамамен 1620) күмбезді безенгенге дейін жалғасты; алтарьда Франческо Бринаға (1587) тиесілі «Бағушылардың табынуы» суреті орналасқан. Шіркеуде Антонио Чисеридің оң жақтағы үшінші капелласындағы «Макавейлердің шейіт болуы» (1863), Микеле Тосиниге тиесілі «Киелі Анна мен Киелі Иоахимнің кездесуі» (оң жақтағы трансептің соңында), Бальдассаре Франческиниге тиесілі «Қасиеттілермен бірге Мәриямның көтерілуі» (1677) (сол жақтағы трансептің соңында) де бар. Капони капелласында Жакопо Понтормоның «Жылмаудан түскен жер» (1528) картинасын көруге болады. Сакристияда Пачино ди Бонагуидаға тиесілі суреттелген айқыш (шамамен 1310) сақталған.