Кіріспе

Американдық саясаткер Бригад генерал Бенджамин Маккалок (11 қараша 1811 ж. – 7 наурыз 1862 ж.) Техас революциясының әскері, Техас рейнджері, Техас ополченнясының генерал-майоры, содан кейін Мексика-Америка соғысы кезінде АҚШ армиясында майор (АҚШ еріктілері), Сакраменто округінің шерифі, АҚШ маршалы және Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының бригада генералы болды. Оның кем дегенде 91 құлы болған. Маккалок Пи-Ридж шайқасында қаза тапты.

Ерте өмір

Ол 1811 жылғы 11 қарашада Теннесси штатының Резерфорд округінде дүниеге келді, он екі баланың бірі және Александр МакКаллок пен Фрэнсис Фишер ЛеНойрдың төртінші ұлы. Бенджаминнің әкесі Александр Йель университетінің түлегі, Вирджиния штатының Джеймстаун қаласындағы француз гугеноттарының қоныстанушысы, капитан Николас Мартаудың ұрпағы – ол президент Джордж Вашингтонның да атасы болды, сонымен қатар оның шотланд-ирландтық тегі де болған. Александр 1813 және 1814 жылдардағы Алабамадағы Крик соғысы кезінде (және, әлдебір мәліметтерге сүйенсек, 1815 жылғы Жаңа Орлеан шайқасында да) Бригада генералы Джон Коффидің штабында офицер болған. Оның анасы Вирджиниядағы белгілі плантатордың қызы еді. МакКаллоктар отбасы Америка революциясына дейін Солтүстік Каролинада бай, саяси беделді және қоғамда танымал болған, бірақ Александр мұрасының көп бөлігін ысырапқа кетірді және тіпті ұлдарын оқыта алмады. (Беннің екі үлкен ағасы Теннессидегі мектепте көршілері Сэм Хьюстоннан сабақ алған.) Беннің кіші ағасы Генри Юстас МакКаллок, ол да Конфедерацияның генерал-офицері болды. Тағы бір ағасы Александр Техас революциясында және Мексикада капитан қызметін атқарды. МакКаллоктар отбасы, шекарадағы көптеген отбасылар сияқты, қажеттілікке немесе өз ыңғайынша жиі көшіп отырды. Солтүстік Каролинадан көшіп келгеннен кейін және Бен дүниеге келгеннен кейін өткен жиырма жыл ішінде олар Теннессидің шығысында, Алабамада, содан кейін Теннессидің батысында өмір сүрді. Ақырында олар Дайерсбургке қоныстанды, онда олардың ең жақын көршілерінің бірі Дэви Крокетт болды, ол жас Бенге үлкен әсер етті. 1834 жылы МакКаллок батысқа бет бұрды. Ол Сент-Луиске маусымдық сапарға шығуға аздап кешігіп келді, сол себепті тауға қарай бет алған тері аулаушыларға қосыла алмады. Содан кейін ол Санта-Феге баратын жүк тасымалдау компаниясына мүләзім ретінде жұмысқа түсуге тырысты, бірақ олардың құрамы толық екенін естіді. Ол Висконсинге қорғасын кенін зерттеу үшін көшті, бірақ барлық жақсы кен орындары ірі кен компанияларымен иеленген еді. 1835 жылдың күзінде ол шаруашылықпен айналысу үшін Теннессиге оралды.

Техас мансабы

Крокетт 1835 жылы Техасқа келгенде (үшінші конгресс сайлауында жеңілгеннен кейін), Бен Маккалок – шаруашылықтан жалыққан, оқиға іздеген – онымен бірге жүруге шешім қабылдады, оның інісі Генри Маккалок та солай істеді. Олар Рождество күні Накогдочесте Крокеттің Теннесси жігіттерімен кездесуді жоспарлады. Крокеттің Накогдоческе келуі Боис д'Арк ағысы мен Чоктау шығанағы арасында аң аулауға байланысты кешікті. 1836 жылдың 5 қаңтарында Крокетт Накогдоческе жетті. Ол жерде Бен Маккалок інісі Генри Маккалокты Теннессиге қайтаруға көндіргеннен кейін қарсы алды. Кейін Бен қызылшаға шалдығып, бірнеше апта төсекке жатып қалды. Крокетт Сан-Антониоға қарай жол тартты. Маккалоктың ауруы Аламо түскеннен кейін ғана Сан-Антониоға жетуіне мүмкіндік берді. Маккалок Сэм Хьюстон басқаруымен Техас армиясына қосылып, шығыс Техасқа шегінді. 1836 жылдың 21 сәуірінде Сан-Хасинто шайқасында капитан Исаак Н. Морлендтің артиллерия ротасына тағайындалған ол Цинциннати тұрғындарының тексастарға көмектесу үшін жіберген «Егіз әпкелер» – екі алты фунттық зеңбіректердің біріне қолбасшылық етті. Егіздердің бірі Элеонора, екіншісі Элизабет еді. Ол Элизабетке қолбасшылық етуді өзінің жақын досы және кеңесшісі Дэвид Крокетті құрметтеу үшін таңдады деп есептеледі, оның жесірі Элизабет Крокетт болды. Ол мексикалықтардың позицияларына қарсы зеңбірегін тиімді пайдаланып, бірінші лейтенант шеніне ие болды. (18 сәуірге дейін) қызмет еткені үшін Маккалокқа №2473 Техас сыйлық сертификаты 320 акр (0,5 миль², 1,3 км²) үшін берілді. 1839 жылы ол Сан-Хасинтодағы қызметі үшін №776 донорлық сертификатын 640 акр (1 миль², 2,6 км²) алды. Содан кейін Маккалок капитан Уильям Х. Смиттің атты әскер ротасына қосылды, бірақ Техасқа қайта оралу үшін еріктілер ротасын жинау үшін Теннессиге оралды. Бірнеше айдан кейін ол өзінің досы, Дэвид Крокеттің ұлы Роберт Крокеттің басшылығындағы отыз еріктінің тобымен оралды. 1838 жылы ол Сегуин қаласының маңында Техас Республикасы үшін жерді өлшеу мамандығын алды, кейіннен капитан Джон Коффи «Джек» Хейстің лейтенанты ретінде Техас рейнджерлеріне қосылды. Ол үндістермен күресуші ретінде танымал болды, ол регламентке сай сабыр мен карабинге қарағанда оқ-дәрілі мылтықтарды, тапаншаларды және Боуи пышақтарын артық көретін. Жаңа даңқының арқасында ол 1839 жылы Техас Республикасының Өкілдер палатасына сайланды. Науқан шиеленісті болды, ал Маккалок келесі жылы полковник Рубен Росспен мылтықпен жекпе-жек өткізді, нәтижесінде оң қолы өмір бойы мүгедек болып қалды. Бен бұл мәселені шешкен деп есептеді, бірақ келесі жылы ол қайтадан жанданды, бұл жолы Генри Маккалок Россты тапаншамен өлтірді. 1842 жылы Маккалок геодезиямен айналысып, әскери қызметке қайта оралды. 1840 жылдың 12 тамызында Плам-Крик шайқасында ол команчтерге қарсы барлаушы болып қызмет етті, содан кейін Техас армиясының оң жақ қанатын басқарды. 1842 жылдың ақпанында генерал Рафаэль Васкес басқаруымен мексикалық шабуыл тобы Сан-Антониоға шабуыл жасаған кезде, Маккалок мексикалықтарды Рио-Грандеден тысқары итеруге қатысқан шайқаста көзге түсті. Сол жылдың қыркүйегінде генерал Адриан Уолл басқаруымен екінші мексикалық шабуыл Сан-Антонионы қайтадан басып алды. Кейін Маккалок капитан Хейстің рейнджерлерінің барлаушысы болды. Ол және оның інісі Генри сәтсіз Сомервелл экспедициясына қатысып, екеуі де тексастықтардың көпшілігі 1842 жылдың 25 желтоқсанында Мексиканың Тамаулипас штатындағы Сиудад-Миерде тұтқындалғанға дейін аз уақыттан кейін қашып кетті. Луизианадан келген ерікті Сэмюэл Рид Маккалок пен оның рейнджерлер тобын «ұзын сақал мен мұрттары бар, әртүрлі киім киген, тек бір ерекшелігі – техас рейнджерінің киімін киген, беліне тапанша байлаған, қалпақ киген ер адамдар» деп сипаттады. «Біз бұрын-соңды мұндай қатал көрген емеспіз. Олар шатырсыз, жалқау қорада ғана тұрды. Капитан Маккалок бізді өзінің офицерлерімен және көптеген сарбаздарымен таныстырды, олар ретке келген және әдепті адамдар сияқты көрінді. Бірақ олардың сыртқы түрінен олар кім екенін анықтау қиын болды. Олардың қатал сыртқы түріне қарамастан, олардың арасында дәрігерлер мен заңгерлер, тіпті колледж бітіргендер де болды».

Мексикамен соғыс

1845 жылы МакКаллок Гонзалес округінен Техас штатының бірінші заң шығарушы органына сайланды. 1846 жылдың көктемінде ол Колорадо өзенінің батысындағы Техас ополченнясының барлық күштеріне басшылық етуге генерал-майор болып тағайындалды. Сол жылы Мексикамен соғыс басталғанда, ол рейнджерлер ротасын құрып, оны полковник Хейстің Техас еріктілерінің 1-ші полкінің А ротасына қосты. Олар он күннің ішінде немесе одан да аз уақытта 250 мильді жүріп өте алатын қабілеттерімен белгілі болды. Кейіннен ол генерал Закари Тейлордың қол астында майор шенімен барлаушылар бастығы болып тағайындалды және Мексиканың солтүстігіндегі батыл ерліктерімен бүкіл елге танылды. (Оның ротасында Нью-Орлеан Пикаюн газетінің редакторы Джордж Уилкинс Кендалл да болды.) Осы кезде МакКаллок испан тілін еркін меңгерген, ал оның орманшылық дағдылары оған Санта-Аннаның тікұшағына бір мильге дейін жақындап, көзге түспей, желілер арқылы еркін өтуге мүмкіндік берді. МакКаллок Монтеррей шайқасында атты жаяу әскер ретінде барлау ротасын басқарды, ал Буэна-Виста шайқасына дейінгі сарапты барлау жұмысы Тейлор армиясын апаттан сақтады. Буэна-Вистадан кейін ол АҚШ еріктілерінің майоры шеніне көтерілді. Соғыс аяқталғаннан кейін МакКаллок генерал-майор Дэвид Э. Твиггс үшін барлаушы болып жұмыс істеді, бірақ 1849 жылы Калифорниядағы алтын іздеуге қатысты. Ол алтын таппаса да, Сакраменто округінің шерифі болып сайланды. (Оның бұрынғы қолбасшысы, полковник Хейс сол күні Сан-Франциско округінің шерифі болып сайланды.) Оның ескі достары Сэм Хьюстон мен Томас Дж. Раск, екеуі де қазір АҚШ Сенатында, оны шекаралық армия полкіне тағайындауға көмектесуге тырысты, бірақ оның формальды білімінің жетіспеуі оған кедергі келтірді және тағайындалу жоспары іске аспады. 1852 жылы президент Франклин Пирс оған АҚШ-тың екінші кавалериялық полкіне басшылық етуді уәде берді, бірақ соғыс министрі Джефферсон Дэвис оны Альберт Сидни Джонстонға берді. 1852 жылы МакКаллок Техастың Шығыс округінің АҚШ маршалы болып тағайындалды және Пирс пен Бьюкенен әкімшіліктерінің кезеңінде қызмет етті. Алайда, формальды әскери білімінің жетіспеуін сезіне отырып, ол өзінің қызмет мерзімінің көп бөлігін Вашингтон округіндегі кітапханаларда әскери ғылымды оқып үйренуге жұмсады. Юта соғысынан кейін, 1858 жылы ол президент Бьюкененнің кешірімін Ютадағы Бригам Янгқа жеткізуге жіберілген екі бейбітшілік комиссарының бірі болды (екіншісі Кентукки штатының бұрынғы губернаторы Лазарус У. Пауэлл). Комиссарлар Бригам мен шіркеу басшыларымен кездесу кезінде келіссөздер жүргізуге өкілеттігі жоқ екенін мәлімдеді. Бьюкененнің кешірімі келіссөздерге жатпады: 1) Федералды билікке бағыну және 2) армияның Солт-Лейк-Ситиден өтіп, Юта штатының бір жерінде бекет құруына рұқсат беру. Бригам шіркеу мүшелері Вайомингтің биік жазығында Majors & Waddell компаниясымен келісімшарт жасалған АҚШ армиясының жабдықтау пойызын өртегенінен басқа қылмыс жасаған жоқ деп мәлімдеп, наразылық білдіре отырып кешірімді қабылдады. МакКаллок 1858 жылдың 12 маусымында өткен 2 күндік кездесудің тонын өзгертіп, Юта соғысын де-факто аяқтады. Бұл туралы Нью-Йорк геральдында 9 тамызда, 8/2 1858 жылы жазылған: "Алайда [Апостол Эраст] Сноудың аузынан жауыздық пен жиренішті сөздердің тасқыны шығып жатқанда, комиссар МакКаллок оны үзіп: "Бірақ мен сізге айтамын, мырза, армия кіріп келеді, және мұнда ешқандай күш оны тоқтата алмайды." деді."

Азамат соғысындағы қызмет

Техас 1861 жылдың 1 ақпанында одақтан бөлініп шықты, ал 14 ақпанда Маккалок Конфедерация президенті Джефферсон Дэвистен полковник шені алды, "техастықтарға мемлекет олардың қызметін қажет еткенде бір сәт ескерту жеткілікті" деген түсінікпен. Ол штаттағы барлық федералды әскери бекеттердің тапсырылуын талап етуге уәкілетті болды. 16 ақпанның таңында АҚШ армиясының генералы Твиггс түні бойы 1000-нан астам техас әскерінің оның бекіністерін ретпен қоршап алғанын анықтады және Сан-Антониодағы барлық федералды мүлікті Маккалокқа тапсырды. Ал, Твиггстің әскерлеріне штаттан зардапсыз кетуге рұқсат берілді. 11 мамырда президент Дэвис Маккалокты бригадир генерал етіп тағайындады. Маккалок Үндістан аумағының қолбасшысы болып тағайындалды. Ол Литтл-Рок қаласында штабын құрып, Техас, Арканзас және Луизианадан келген полктерден Батыс армиясын құрастыруды бастады. Ол Миссуридің генерал Стерлинг Прайсімен келіспеді, бірақ бригадир генерал Альберт Пайктің көмегімен ол Конфедерация үшін чероки, чоктау және крик тайпаларымен одақ құра алды. 1861 жылдың 10 тамызында Маккалоктың әскерлері, салыстырмалы түрде нашар қаруланған болса да, Миссури штатындағы Уилсон-Крик шайқасында бригадир генерал Натаниел Лайонның армиясын жеңіске жеткізді. "Бізде әр адамға орташа есеппен жиырма бес оқ бар, - деді Маккалок, - және Форт-Смит пен Батон-Руж қалаларынан басқа қосымша оқ жоқ". Ол Прайстің Миссури тұрғындарына жоғары баға бермеді, олардың тәртіпсіз екенін, көбінесе қабілетсіз және тәжірибесіз саясаткерлердің басшылығында екенін және қару-жарақ пен жабдықтың нашар жиынтығына ие екенін атап өтті. Олардың 5 мыңға жуығының әскери қызмет мерзімі бітіп, үйлеріне қайтуға асықты. Арканзас және Миссури контингенттері арасындағы ынтымақтастық нашар болды, "екі армия арасындағы қарым-қатынас жоқ". Миссури тұрғындарына деген сенімсіздігі Маккалокты батыл шабуыл жасап, Лионның кішігірім күшін жойып, Миссуриді Конфедерацияға беруге мүмкіндік берген кезде ойлана қалдырды. Маккалок пен Прайс арасындағы алауыздық генерал-майор Эрл Ван Дорнның бас қолбасшы болып тағайындалуына әкелді, Генри Хет пен Брэкстон Брэгг бұл тағайындаудан бас тартты. Ван Дорн Сент-Луиске қарсы жорық бастағанда, Маккалок қатты қарсы болған стратегия, Ван Дорнның жоспарының жетістігіне Маккалоктың барлауы үлкен үлес қосты. Маккалок Арканзас штатындағы Пи-Ридж шайқасында Конфедерацияның оң жақ қанатын басқарды және 1862 жылдың 7 наурызында көп маневрлерден кейін оның әскерлері одақтың маңызды артиллериялық батареясын басып алды. Алайда, таңертең одақтың қарсыласуы күшейді және Маккалок жаудың орналасқан жерін анықтау үшін алға жылжығанда, ол аттан құлап, бірден қайтыс болды. Маккалок әскери киімді ұнатпады және қайтыс болған кезде қара барқыттан жасалған азаматтық костюм мен Веллингтондық сапог киген. Өлімге себеп болған оқтың атылғанын 36-Иллинойс жаяу әскерінің мергені Питер Пеликан өзіне алды. Маккалоктың орынбасары, Бриг. генерал Джеймс М. Макинтош, кавалерия басшысы, Маккалоктың денесін қайтарып алуға жасалған шабуыл кезінде бірнеше минуттан кейін қаза тапты. Конфедерация полковнигі Луи Хеберт сол шабуыл кезінде тұтқындалды, ал Конфедерация күштері, басшылық жоқ, баяу ыдырап, шегінді. Тарихшылар көбінесе Пи-Ридждегі Конфедерацияның апатын және Арканзастың қорғалмаған күйдегі жоғалуын Маккалоктың өліміне байланыстырады. Маккалоктың денесі Пи-Ридждегі алаңда жерленді, бірақ кейіннен шайқастың басқа құрбандарымен бірге Литтл-Роктегі зиратқа көшірілді. Кейінірек ол Остиндегі Техас мемлекеттік зиратына қайта жерленді; қабір орны зираттың Республика төбесі бөлімінде, N қатарында, 4 нөмірде орналасқан. Оның құжаттары Техас университетінің Америка тарихы жөніндегі Долф Бриско орталығында (бұрынғы Баркер Техас тарихы орталығы) сақталады. 1856 жылы құрылған және қазіргі штаттың географиялық орталығында орналасқан Маккалок округі оның құрметіне аталған. Ол сондай-ақ Уэкодағы Форт-Фишердегі Техас рейнджерлерінің атақ-даңқ залына енгізілген отыз адамның бірі. Пи-Риджден кейін көп ұзамай, қазір бригадир генерал Альберт Пайк Форт Маккалохты Үндістан аумағының оңтүстік бөлігіндегі Конфедерацияның негізгі бекінісі ретінде салдырды, оны өзінің марқұм қолбасшысының есімімен атады. Ол Блю-Ривердің оңтүстік жағалауындағы жартасқа салынған және қазір Оклахома штатының Брайан округіне жатады. Ол 1971 жылы АҚШ-тың тарихи орындар тізіміне енгізілді. Кэмп Бен Маккалох (төмендегі "Сыртқы сілтемелерді" қараңыз) 1896 жылы Остинге жақын жерде Біріккен Конфедерация ветерандарының қайта қосылу орны ретінде құрылды және қазірде UCV-нің ұрпақтары тобы, Конфедерация ұлдары мен қыздары меншігіндегі соңғы осындай орын болып табылады. Қазір ол округтың басқаруындағы 200 акр (0,8 км2) аумақты қамтитын қоғамдық демалыс орны және Орталық Техастағы отбасылық кездесулерге, пикниктерге және музыкалық фестивальдарға танымал орын. Маккалоктың отбасының бірнеше мүшелері оның Техасқа көшкеніне қосылды, оның ішінде анасы да бар. Ол 1866 жылы Эллис округінде басқа ұлының, Конфедерация армиясында капитан болған Джон С. Маккалоктың үйінде қайтыс болды. Оның денесі 1938 жылы Техас штатымен эксгумацияланып, генерал Бен Маккалоктың денесімен бірге қайта жерленді және бірлескен ескерткіш орнатылды. Басқа туыстары Гонзалес және Уолкер округінде тұрды.

Танымал мәдениетте

Стив Эрл өзінің Train a Comin' альбомында МакКаллох туралы ән жазды. "Бен МакКаллох" әні МакКаллохтың жаяу әскерінің сарбазының көзқарасынан айтылады, ол Техастан Миссуриге соғысуға аттанды және МакКаллохты да, Азамат соғысын да жек көре бастайды. Әннің қайырмасы мен тақырыбы: "Алла сені жазаласын, Бен МакКаллох / Мен сені тірі адамдардың ішінде ең көп жек көремін // Сен өлгенде, мен сияқты жаяу әскер боларсың / Шайтанның жаяу әскерінде". Ол Гарри Туртлдоувтың "Ли Аламода" (2011) атты әңгімесіндегі басты қарсы кейіпкер. Ол сондай-ақ Дженис Вудс Виндлдің "Нағыз әйелдер" романының кейіпкері, кейіннен ол телефильмге айналды. Кормак Маккартидің "Канды меридиан" кітабының 95-бетінде Маккалоктың рейнджерлері туралы айтылады, онда Глантон тобының мүшелері Маккалоктың рейнджерлерінен екені көрсетіледі: "( ) Кентуккиден келген Тейт, Маккалоктың рейнджерлерімен соғысқан, сондай-ақ Тобин мен басқалары да бар ( )".