Абрахам Ошерофф: Американдық белсенді, жауынгер және құжаттамалық фильм жасаушының өмірі мен күресі

Кіріспе

Абрахам Ошерофф (24 қазан 1915 – 6 сәуір 2008) – американдық қоғамдық белсенді, ағаш шебер, соғыс ардагері, деректі фильмдер жасаушы және лекторы.

Өмірбаян

Бруклиннің Браунсвилл ауданында Сара мен Луис Ошерофтардың, орыс еврей иммигранттарының отбасында дүниеге келген ол, ағылшын тілінен бұрын идиш тілінде және "орыс тілінде жақсы білген", содан кейін Нью-Йорк қалалық колледжін бітірген. 1930 жылдардың басында саяси қызметін бастады. 1931 жылы, Ұлы депрессия кезінде, полиция оны үйден шығарылған отбасылардың жиһаздарын қайта орналастырғаны үшін тұтқындады. Америкалық ұлттық-социалистік Бунд мүшесі болған полицей Ошерофты түрмеде ұрып-сапқылап, оны "қанағатсыз еврей" деп атады. Осы кезде ол Коммунистік партияға қосылды. 1935 жылы, 20 жасында, партия тапсырмасымен шахтерлердің кәсіби одағын ұйымдастырып, ереуілдегі жұмысшыларға көмек жинады. 1936 жылы Испанияда Азамат соғысы басталғанда, Абе соғысуға аса құлшыныс сезінбеді, Герника қаласын Люфтваффе бомбалағаннан кейін ғана соғысуға бел буды. Ол ешкімге мұндай азапты келтіріп, жазасыз қалуға болмайды деп сенді. Ол Абрахам Линкольн бригадасына қосылып, Белхит шайқасында (1937) жарақат алды. 1938 жылы, тізесіне ауыр жарақат алғаннан кейін, Ошерофф Коммунист ретінде Нью-Йорк заң шығарушы органына сайлауға түсті. Милестон қоғамдық орталығын салған кезде, Эб Холмс округы қозғалысының жетекшісі Хартман Тернбоумен бірге тұрды. 1974 жылы ол Никсонның франкистік Испанияға сатқан испандық әскери базалар туралы "Арман мен қорқыныш" атты деректі фильмін аяқтады, бұл көптеген адамдарды таң қалдырды, өйткені сол кезде Никсон әлі де танымал президент еді. "Арман мен қорқыныш" Лейпцигтегі, содан кейін Социалистік Шығыс Германиядағы социалистік деректі фильмдер фестивалінде бас жүлдеге ие болды. 1971 жылы Франко Испаниясының билігін алдап, деректі фильм жасау үшін Испанияға оралуға рұқсат алды, өйткені Ошерофф тәжірибесі болмаса да, олардың сенімін жеңе білді. 1985 жылы ол Сандинистерге көмектесу үшін Никарагуаға сапар шегу үшін Америкада ауыл салу бригадасын ұйымдастырды. Кейіннен ол Персид шығанағындағы соғысқа және Ирак соғысына қарсы қозғалыстарда белсенді қатысып, "Бейбітшілік мобильді" көлігін жүргізді. 2008 жылдың наурыз айында Ошерофф әйелі Гуннел Кларкпен және достарымен бірге Сиэтлдегі үйінен Сан-Францискоға Абрахам Линкольн бригадасына арналған АҚШ-тың алғашқы ескерткішінің ашылуына барды. Ол осы жерге баруға бекінді, және оны сол жерге жеткізу үшін көп күш жұмсалды. Бірақ Ошерофф – құрметті қонақ, Бригаданың соңғы 20-ға жуық аман қалғандарының бірі. Ошерофф әдетте: "Менің бір аяғым қабірде, ал екіншісі билеп тұр" дейтін. "Радикалды гуманизм" деп атаған ісіне жеті он жылдан астам уақыт арнағаннан кейін, Ошерофф 2008 жылдың 6 сәуірінде Сиэтлге оралғаннан кейін бірнеше күннен кейін қайтыс болды.

Born into a family of Russian Jewish immigrants, Sarah and Louis Osheroff, in the Brownsville section of Brooklyn, New York, he spoke Yiddish and "a good smattering of Russian" before English and graduated from the City College of New York. In the early 1930s, he began political work. In 1931, during the Great Depression, the police arrested him for moving the furniture of evicted families back into their houses. A policeman, who was a member of the American National socialist Bund, beat up Osheroff while he was incarcerated and called him a "Goddamn Jew." Around this time, he joined the Communist Party. In 1935, aged 20, he was organizing miners' unions on behalf of the party and raising aid for striking workers. When the Spanish Civil War came in 1936, Abe felt no real compulsion to go and fight, until he saw the bombing of Guernica by the Luftwaffe. This convinced him to fight, as he believed no one should be allowed to inflict such suffering on others and get away with it. He joined the Abraham Lincoln Brigade and was wounded at the Battle Of Belchite (1937). Back home in 1938 after a severe injury to his knee, Osheroff ran for the New York Legislature as a Communist. While building the Mileston Community Center, Abe stayed with Hartman Turnbow, a leader of the movement in Holmes County. In 1974 he completed the documentary Dreams and Nightmares, on the Spanish military bases sold to Francoist Spain by Nixon, which shocked many, as at the time Nixon was still a popular president. Dreams & Nightmares won the top award at a socialist documentary film festival in Leipzig, then in Socialist East Germany. Permission to return to Spain in 1971 in order to create the documentary was obtained because Osheroff, despite his lack of experience, succeeded in duping the authorities of Francoist Spain. In 1985, he organized a village building brigade in America to travel to Nicaragua to aid the Sandinistas. Later, he was highly active in movements opposing the Gulf War and Iraq War, and he drove the Peace Mobile. In March 2008, Osheroff traveled with his wife, Gunnel Clark, and friends from his Seattle home to San Francisco for the unveiling of the United States's first monument to the Abraham Lincoln Brigade. He was determined to go, and it took great effort to get him there. But Osheroff was the guest of honor, one of the 20 or so last survivors of the Brigade. Osheroff used to say, "I have one foot in the grave but the other keeps dancing." After more than seven decades of deep involvement with what he called "radical humanism," Osheroff died on April 6, 2008, a few days after returning to Seattle.