Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс дәстүрінде рух, демон, құдай шақыру амалы, табиғаттан тыс күштерді қолдану.
Western tradition of summoning a spirit, demon, god
supernatural conjuration
Ес-түс шақыру – бұл Батыс мистикалық дәстүрінде рухты, демонды, құдайды немесе басқа да табиғаттан тыс күштерді шақыру, көмеске шақыру немесе келтіру амалы. Шақыру, көбінесе сиқырлы дұға арқылы жасалатын шақыруды да білдіреді. Көзге көрінбес болғандардың рухтарын шақырып, болашақты болжу мақсатымен жасалатын амал некромантия деп аталады. Көптеген діндер мен сиқыр дәстүрлерінде осыған ұқсас амалдар бар, олар сананы өзгертетін заттарды, сөздермен немесе сөзсіз формулалармен қолдануы мүмкін.
Evocation is the act of evoking, calling upon, or summoning a spirit, demon, deity or other supernatural agents, in the Western mystery tradition. Conjuration also refers to a summoning, often by the use of a magical spell. The conjuration of the ghosts or spirits of the dead for the purpose of divination is called necromancy. Comparable practices exist in many religions and magical traditions and may employ the use of mind altering substances with and without uttered word formulas.
Жалған шақыру
Дәстүрлі және қазіргі қолданыста, шақыру – рухтарды шақыру немесе сиқырлы әсер ету үшін дұғалар мен сиқыр қолдану сияқты сиқырлық әрекетті білдіреді. Леггердемейн контекстінде, ол иллюзияны немесе көңіл көтеру үшін сиқыр трюктерін орындауды да білдіруі мүмкін. Бұл мақалада негізінен бастапқы және негізгі мағынасы талқыланады, яғни табиғаттан тыс немесе паранормальды сипаттағы әрекеттер сипатталады. Бүгінгі таңда неопагандық сиқыршылық, худу және герметизм немесе рәсімдік сиқыршылық сияқты кейбір сиқырлық дәстүрлерде шақыру құдайлар мен басқа рухтарды шақыру немесе шақыру актісін білдіруі мүмкін; немесе ол әртүрлі техникалар арқылы сиқырлы әсер етуді жалпылама білдіруі мүмкін.
In traditional and most contemporary usage, conjuration refers to a magical act of invoking spirits or using incantations or charms to cast magical spells. In the context of legerdemain, it may also refer to the performance of illusion or magic tricks for show. This article discusses mainly the original and primary usage, describing acts of a supernatural or paranormal nature. Within some magical traditions today, such as Neopagan witchcraft, hoodoo and Hermeticism or ceremonial magic, conjuration may refer specifically to an act of calling or invoking deities and other spirits; or it may refer more generally to the casting of magic spells by a variety of techniques.
Батыс эзотерикасында
Латын тілінен аударғанда, evocatio сөзі қаланың қамқоршы құдайын "шақырып алу" немесе "қарсы алып шақыру" дегенді білдіреді. Бұл рәсім әскери ортада, қамал кезіндегі қорқыту ретінде немесе қаруды тастау салдарынан жасалатын, мақсаты – құдайдың қамқорлығын қарсыластың қаласынан римдіктер жағына бұру, әдетте, одан жақсырақ жабдықталған культ немесе сәндірек храм уәдесімен. Осылайша, evocatio – бұл қасиетті заттарды немесе бейнелерді ғибадатханалардан тонауды азайтуға арналған, әйтпесе құдайға қарсы немесе әдепсіз болып саналатын рәсім. Рухтарды шақырып алу неоплатонизм, теоургия және ежелгі эзотерикалық жүйелерде кең таралған практика болды. Қазіргі батыс эзотерикасында гримуарлардың сиқыры көбінесе осы идеяның классикалық мысалы ретінде қарастырылады. Мысалы, Сүлеймен патшаның Үлкен кілті, Сүлейменнің Кіші кілті (немесе Лемегетон), Абрамелин сиқыршысының қасиетті сиқыры сияқты нұсқаулықтар.
The Latin word evocatio was the "calling forth" or "summoning away" of a city's tutelary deity. The ritual was conducted in a military setting either as a threat during a siege or as a result of surrender, and aimed at diverting the god's favor from the opposing city to the Roman side, customarily with a promise of a better endowed cult or a more lavish temple. Evocatio was thus a kind of ritual dodge to mitigate looting of sacred objects or images from shrines that would otherwise be sacrilegious or impious. The calling forth of spirits was a relatively common practice in Neoplatonism, theurgy and other esoteric systems of antiquity. In contemporary western esotericism, the magic of the grimoires is frequently seen as the classical example of this idea. Manuals such as the Greater Key of Solomon the King, The Lesser Key of Solomon (or Lemegeton), the Sacred Magic of Abramelin the Mage.