Вакамaw өзені: Солтүстік және Оңтүстік Каролинадағы географиясы мен тарихы
Waccamaw River
Ваккамау өзені – АҚШ-тың Солтүстік және Оңтүстік Каролина штаттарындағы 225 шақырымдық өзен. Батпақты жерлермен және құмды жағалауларымен өзгеше географиялық орналасқан.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Америка Құрама Штаттарындағы өзен
River in the United States of America
Уаккамоу өзені – АҚШ-тың Солтүстік Каролина штатының оңтүстік-шығысы мен Оңтүстік Каролина штатының шығысында орналасқан, шамамен 225 шақырым (140 миль) ұзындықтағы өзен. Ол екі штат арасындағы шығыс шекарадағы жазық даланың шамамен 2886 шаршы километр (1110 шаршы миль) аумағын Атлант мұхитына құяды. Жоғарғы ағысында бұл баяу ағысты, қара сулы өзен, төңірегінде кең батпақтар жатыр, сондықтан тек каноэ сияқты аз суға жүзетін кемелермен ғана өтуге болады. Төменгі ағысында құмды жағалар мен ескі плантация үйлері орналасқан, бұл өзен теңіз жағалауына параллель ағып, ерекше географиялық ерекшеліктері бар маңызды кеме жүретін арнаны қамтамасыз етеді.
The Waccamaw River is a river, approximately 140 miles (225 km) long, in southeastern North Carolina and eastern South Carolina in the United States. It drains an area of approximately 1,110 square miles (2886 km2) in the coastal plain along the eastern border between the two states into the Atlantic Ocean. Along its upper course, it is a slow moving, blackwater river surrounded by vast wetlands, passable only by shallow draft watercraft such as canoe. Along its lower course, it is lined by sandy banks and old plantation houses, providing an important navigation channel with a unique geography, flowing roughly parallel to the coast.
Сипаттама
Ваккамау өзені өз бастауын Солтүстік Каролина штатының Колумбус округіндегі Каролина шығанағында орналасқан Ваккамау көлінен алады. Төмен ағысқа қарай ол Колумбус және Брансуик округтері арасындағы округтік шекараны құрайды, көбінесе оңтүстік-батысқа қарай ағып, жағалауға параллель бағытта жүреді; мұхиттан шамамен 15 миль (24 км) қашықтықта орналасқан. Оңтүстік Каролинаға кіріп, Хорри округі арқылы оңтүстік-батысқа қарай ағып, Конвей қаласынан өтеді. Берджесс маңында солтүстік-батыстан Солтүстік Каролинаның солтүстік-орталық бөлігінде бастау алатын Ұлы Пи-Ди өзенімен қосылады. Бұл өзен оңтүстік-батысқа қарай жалғасады, мұхиттан тек 8 шақырым қашықтықта, ұзын және тар таяз сулы аймақта орналасқан. Төменгі өзен бойындағы мұхит жағалауындағы ұзын, тар жер тілкесі Ваккамау мойны деп аталады. Джорджтаун қаласында ол солтүстіктен Оңтүстік Каролинаның Қара өзенін қабылдап, содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай күрт бұрылып, Санти өзенінің сағасынан шамамен бес шақырым (8 км) солтүстікке қарай Уиньях шығанағында мұхитқа құяды. Конвейге дейін кеме жүзуге болатын төменгі өзен 18-ші ғасырдан бері аймақтағы еуропалық қоныс аударушылар үшін маңызды сауда жолы болып табылады. Одан бұрын ол әртүрлі американдық тайпалар үшін де маңызды болған. 19-шы ғасырда плантаторлар Ваккамау өзенінің төменгі ағысындағы жерлерде күріш өсіруді кеңінен дамытты. Олар осы егінді өсіру үшін мыңдаған африкалық құлдар мен олардың ұрпақтарының еңбегіне сүйенді. Америка Азамат соғысынан кейін федералды үкімет кейбір ірі плантацияларды тәркіледі. Сонымен қатар, құлдықтан босату және жаңа заңдар "еркін еңбек" нарығын құрды. Кейбір плантаторлар жұмыс күшін алу үшін жалға берілген жерлерді немесе шаруаларды пайдаланды, бірақ бостандыққа шыққандар өздерінің еңбегін бақылауға ұмтылды. Осы жағдайлардың салдарынан күріш өндірісі төмендеді. 20-шы ғасырдың басынан бері Оңтүстік Каролинадағы Ваккамаудың төменгі ағысы қазіргі Атлантикалық жағалау су жолының бөлігін құрайды. Бұл су жолы Оңтүстік Каролинадағы Бакспорттан солтүстік-шығысқа қарай өзенге қосылады. Сауда және көлік үшін ұзақ уақыттан бері маңызды болған бұл су жолы демалыс үшін де таныла бастады. Сонымен қатар, өзеннің кең ауқымды ылғалды жерлері әртүрлі түрлерге, соның ішінде Каролина пигмейлік күнбалығы мен американдық қара аюға тіршілік ортасын қамтамасыз етеді. "Ваккамаудың су тасқыны аймағында кеңінен таралған ормандық қоғамдар бар, оның ішінде кипарис-шыршы және жазық жердегі қатты ағаш ормандары бар. Ваккамаудың төменгі ағысындағы қатты ағаш ормандары Каролинада бірегей, себебі оларда Атлантикалық ақ кедр мен тірі емендер, сондай-ақ, лавр, емен және лоблолли қарағайлары көптеп кездеседі". Табиғатты қорғау қоры мекендеу ортасының бір бөлігін сақтау және қорғау үшін сатып алды. Олар Ваккамау, төменгі Пи-Ди және Кіші Пи-Ди өзендері бойындағы жерлерді мекендеу ортасын сақтау үшін басқарады. 1997 жылы осы үш өзеннің қосылған жеріне жақын жерде құрылған Ваккамау ұлттық жануарлар қорымы үшін федералды үкімет әлдеқайда үлкен аумақты сатып алды. Бастапқыда оның құрамында , жалпы ауданы жоспарланған .
The Waccamaw River begins its course at Lake Waccamaw, a Carolina bay in Columbus County, North Carolina. Downstream it forms the county line between Columbus and Brunswick counties, flowing generally southwest and parallel to the coastline; it is separated from the ocean by approximately 15 miles (24 km). It enters South Carolina and flows southwest across Horry County, past Conway. Near Burgess, it is joined from the northwest by the Great Pee Dee River, which rises in north central North Carolina. It continues southwest, separated from the ocean by only five miles (8 km) in a long tidal estuary. The long narrow point of land along the ocean formed by the lower river is called Waccamaw Neck. At Georgetown it receives the Black River (South Carolina) from the north, then turns sharply to the southeast and enters the ocean at Winyah Bay, approximately five miles (8 km) north along the coast from the mouth of the Santee River. Navigable as far as Conway, the lower river has been an important commercial route for European settlers in the region since the 18th century. Before that, it was equally important for various Native American cultures. In the 19th century, planters developed extensive rice cultivation on lands of the lower Waccamaw River. They depended on the labor of thousands of enslaved Africans and their descendants to cultivate and process this labor intensive crop. After the American Civil War, some of the large plantations were confiscated by the federal government. In addition, the emancipation of enslaved persons and new laws established a "free labor" market. Some planters established sharecropping or tenant farmers to gain workers, but as freedmen wanted to control some of their work. The rice industry declined under these conditions. Since the early 20th century, the Waccamaw's lower course in South Carolina forms part of what is now known as the Atlantic Intracoastal Waterway. It joins the river from the northeast at Bucksport, South Carolina. Long important to trade and transportation, the waterway also began to be recognized for its recreational uses. In addition, the river's extensive wetlands provide habitat for diverse species, including the Carolina pygmy sunfish and the American black bear. "Extensive forest communities cover the Waccamaw floodplain, including cypress gum swamp and bottomland hardwood forests. The bottomland hardwood forests of the Waccamaw are unique in the Carolinas in containing abundant Atlantic white cedar and live oaks, along with the more typical laurel and overcup oak and loblolly pine." The Nature Conservancy has acquired a portion of the habitat for conservation and preservation. They control land along the Waccamaw, the lower Pee Dee and Little Pee Dee rivers for habitat preservation. A much larger area was acquired by the federal government for the Waccamaw National Wildlife Refuge, established in 1997 near the confluence of these three rivers. Originally consisting of , it is planned to have a total of .