Төбесі тоқылған пингвиндер (Eudyptes) туралы мақала. Түрлері, сипаттамасы, эволюциясы, және көбею ерекшеліктері. Оңтүстік мұхит аралдарында қоныстанды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Eudyptes – құстар туысы, оның мүшелері жиынтығында шоқты пингвиндер деп аталады. Туыстағы түрлердің нақты саны түрлі ғалымдарға байланысты төрттен жетіге дейін өзгереді, ал Чатем аралдарындағы бір түрі соңғы ғасырларда жойылды. Бәрі де сары шоқтысы, қызыл мүсі және көздері бар қара-ақ пингвиндер. Олар әлемнің оңтүстік мұхиттарындағы Суантарктикалық аралдарда таралған. Барлығы екі жұмыртқа салады, бірақ көбейту маусымында бір ғана баланы өрге жөнелтеді; алғашқы салынған жұмыртқа екіншісінен айтарлықтай кішідірек.
Genus of birds
Eudyptes is a genus of penguins whose members are collectively called crested penguins. The exact number of species in the genus varies between four and seven depending on the authority, and a Chatham Islands species became extinct in recent centuries. All are black and white penguins with yellow crests, red bills and eyes, and are found on Subantarctic islands in the world's southern oceans. All lay two eggs, but raise only one young per breeding season; the first egg laid is substantially smaller than the second.
Эволюция
Митохондриялық және ядролық ДНК деректері, маңдайлы пингвиндердің ең жақын туысы – сарыкөзді пингвиннің ата-тегінен шамамен 15 миллион жыл бұрын, миоценнің орта кезеңінде бөлінгенін көрсетеді. Ал миоценнің соңғы кезеңінде, шамамен 8 миллион жыл бұрын жеке түрлерге бөлінген. Мадринорнис деген қазба пингвин туысы маңдайлы пингвиндердің ең жақын белгілі туысы болып табылады. Шамамен 10 миллион жыл бұрынғы миоценнің соңғы шөгінділерінде табылған ол, шамамен 12 миллион жыл бұрын маңдайлы пингвиндерден бөлінген болуы керек. Басының сары филоперлермен әшекейленуі Еудиптес Мегадиптес туысы үшін плезиоморфты сияқты көрінетіндіктен, Мадринорнис те оған ие болған болуы мүмкін.
Mitochondrial and nuclear DNA evidence suggests that the crested penguins split from the ancestors of their closest living relative, the yellow eyed penguin, in the mid Miocene around 15 million years ago, before splitting into separate species around 8 million years ago in the late Miocene. A fossil penguin genus, Madrynornis, has been identified as the closest known relative of the crested penguins. Found in late Miocene deposits dated to about 10 million years ago, it must have separated from the crested penguins around 12 million years ago. Given that the head ornamentation by yellow filoplumes seems plesiomorphic for the Eudyptes Megadyptes lineage, Madrynornis probably had them too.
Сипаттама
Қалқалы пингвиндердің бәрі сыртқы түрі жағынан ұқсас, қабыршақты қара және ақ реңді қауырсындары, қызыл мүңкідері және жарқын сары түсті шоқтары болады. Олардың дауыстары басқа түрлерге қарағанда күрделірек, түрлі ұзындықтағы бірнеше фразалардан тұрады. Патша пингвинінің (көбінесе) беті ақ, ал басқа түрлердің беті қара болады.
The crested penguins are all similar in appearance, having sharply delineated black and white plumage with red beaks and prominent yellow crests. Their calls are more complex than those of other species, with several phrases of differing lengths. The royal penguin (mostly) has a white face, while other species have black faces.
Өсіру
Креспенді пингвиндер әлем мұхиттарының оңтүстік бөлігіндегі Субантарктикалық аралдарда көбейеді; ең көп түрлілік Жаңа Зеландия және оны қоршаған аралдарда кездеседі. Олардың көбейіп, ұя салу кезіндегі мінез-құлқы мен әрекеттері, әдетте, басқа пингвин түрлеріне қарағанда күрделірек болады. Ата және ана пингвиндер жұмыртқаларды және балаларды кезекпен күтіп, шайқап шығарады. Қалқанды пингвиндер екі жұмыртқа салады, бірақ көбінесе бір ғана баласын сәтті өсіреді. Барлық түрлерде көбею кезінде жұмыртқа мөлшерінің әртүрлілігі деген ерекше құбылыс байқалады; бірінші салынған жұмыртқа (немесе А жұмыртқасы) екінші жұмыртқадан (В жұмыртқасынан) айтарлықтай кіші болады. Бұл макарон пингвинінде ең айқын көрінеді, онда бірінші жұмыртқаның мөлшері екіншісінен шамамен 60% ғана құрайды. Мұның себебі әлі де құпия болып табылады, бірақ бірнеше теориялар ұсынылған. Британдық орнитолог Дэвид Лак бұл туыстың бір жұмыртқадан тұратын ұя салуға қарай эволюциялап жатқанын болжады. Жұмыртқаларды алмастыру тәжірибелері көрсеткендей, А жұмыртқасынан ұшып кеткен кезде салмағы 7% ғана жеңіл болатын, тірі балапан шығуы мүмкін. Физиологиялық тұрғыдан алғанда, бірінші жұмыртқа анасы теңізде жүзіп жүргенде дамиды, сондықтан оның жұмыртқаға жұмсай алатын энергиясы аз болғандықтан кішірек болады. Соңғы кезде, ұрықтап жатқан корольдік және тік қырақты пингвиндер екінші жұмыртқаны салғанда кішірек жұмыртқаларын итеріп тастайтындары байқалды.
Crested penguins breed on Subantarctic islands in the southern reaches of the world's oceans; the greatest diversity occurring around New Zealand and surrounding islands. Their breeding displays and behaviours are generally more complex than other penguin species. Both male and female parents take shifts incubating eggs and young. Crested penguins lay two eggs, but almost always raise only one young successfully. All species exhibit the odd phenomenon of egg size dimorphism in breeding; the first egg (or A egg) laid is substantially smaller than the second egg (B egg). This is most extreme in the macaroni penguin, where the first egg averages only 60% the size of the second. The reason for this is a mystery remains unknown, although several theories have been proposed. British ornithologist David Lack theorized that the genus was evolving toward the laying of a one egg clutch. Experiments with egg substitution have shown that A eggs can produce viable chicks that were only 7% lighter at time of fledging. Physiologically, the first egg is smaller because it develops while the mother is still at sea swimming and thus has less energy to invest in the egg. Recently, brooding royal and erect crested penguins have been reported to tip the smaller eggs out as the second is laid.
Цитаталанған мәтін
Коул, Тереза Л.; Ксепка, Дэниел Т.; Митчелл, Кирен Дж.; Теннисон, Алан Дж. Д.; Томас, Дэниел Б.; Пан, Хайлин; Чжан, Гуожи; Роуленс, Николас Дж.; Вуд, Джейми Р.; Бовер, Пере; Бузат, Хуан Л.; Купер, Алан; Фиддаманл, Стивен; Харт, Том; Миллер, Гэри; Райан, Питер Г.; Шепард, Лара Д.; Вильмшурст, Джанет М.; Уотерс, Джонатан М. (2019). "Митогеномдар жойылған пингвин түрлерін ашады және түр пайда болуының маңызды қозғаушы күші ретінде аралдардың қалыптасуын көрсетеді". Молекулалық биология және эволюция. doi:10.1093/molbev/msz017.
Cole, Theresa L.; Ksepka, Daniel T.; Mitchell, Kieren J.; Tennyson, Alan J. D.; Thomas, Daniel B.; Pan, Hailin; Zhang, Guojie; Rawlence, Nicolas J.; Wood, Jamie R.; Bover, Pere; Bouzat, Juan L.; Cooper, Alan; Fiddamanl, Steven; Hart, Tom; Miller, Gary; Ryan, Peter G.; Shepherd, Lara D.; Wilmshurst, Janet M.; Waters, Jonathan M. (2019). "Mitogenomes uncover extinct penguin taxa and reveal island formation as a key driver of speciation". Molecular Biology and Evolution. doi:10.1093/molbev/msz017.