Кіріспе

Нью-Йорк саяси бәсекелестігі
ішкі тынышсыздыққа түскен адам

Барнбернерлер мен Ханкерлер – 19 ғасырдың ортасында Нью-Йорк Демократиялық партиясының екі қарама-қарсы фракциясының атаулары. Екі фракцияны бөліп тұрған басты мәселе – құлдық, Барнбернерлер құлдыққа қарсы болған. Бұл бөлініс Нью-Йорк саясаты шеңберінде болғанымен, Американ Азамат соғысына дейінгі жылдардағы АҚШ-тың ұлттық дағдарысын көрсетті.

Қалдықтар

Барнбернерлер радикалды фракция болды. Barnburner термині голланд шаруасының өзінің қорасын егеуқырлардың көбеюінен құтылу үшін өртеп жіберген халық аңызынан туындаған. Бұл жағдайда ол барлық банктер мен корпорацияларды жоюға дайын деп есептелген, олардың кемшіліктерін жоюға тырысқан адамдарға қатысты қолданылды. Барнбернерлер мемлекеттік қарызды кеңейтуге қарсы болды және ірі мемлекеттік корпорациялардың билігіне қарсы тұрды. Сонымен қатар, олар көбінесе құлдықтың таралуына да қарсы болды. Олар Олбани регенттігінің жергілікті басқаруын қолдады, ал жаңа әкімшілік Нью-Йоркте құруға тырысқан Полк саяси машинасына қарсы болды. Мартин Ван Бюрен, Сайлас Райт және Джон А. Дикс белгілі Барнбернерлердің қатарында болды. 1848 жылғы президенттік сайлауда Барнбернерлер Демократиялық партиядан шығып, президенттікке үміткер Льюис Касты қолдаудан бас тартты. Олар басқа құлдыққа қарсы топтармен, негізінен, құлдықты жоюшы "Еркіндік партиясымен" және Жаңа Англия мен Орта Батыстан құлдыққа қарсы "Аң-сезімді" вигтермен бірігіп, "Еркін топырақ партиясын" құрды. Бұл топ бұрынғы президент Ван Бюренді президенттікке қайтадан ұсынды. Олардың дауысы Демократиялық партияның күшін бөліп жіберді. Виг партиясынан Закари Тейлор сайлауда жеңіске жетті. 1850 жылғы келісім құлдық мәселесін уақытша бейтараптандырып, партияның келісімге келмеу позициясын әлсіреткеннен кейін, "Еркін топырақ партиясына" қосылған көптеген Барнбернерлер Демократиялық партияға оралды. 1854 жылы кейбір Барнбернерлер Республикалық партияны құруға көмектесті.

Құрбылар

Ханкерлер үкіметті салыстырмалы түрде қолдаған фракция болды. Олар Барнбернерлерге қарсы шығып, мемлекеттік банктерді, ішкі жақсартуларды және құлдық мәселесін барынша азайтуды жақтады. Ханкерлердің басшыларының арасында Хорацио Сеймур, Уильям Л. Марси, Сэмюэл Бирдсли, Эдвин Кросвелл және Дэниел С. Дикинсон болды. 1848 жылғы сайлаудан кейін Ханкерлер Барнбернерлермен келісу мәселесі бойынша жарылды, Марси бастаған «Жұмсақтар» келісуді қолдады, ал Дикинсон бастаған «Қаттылар» оған қарсы болды. 1852 жылғы президенттік сайлаудан кейін бұл жарылыс күшейді, қызметке орналастыру мәселесіндегі даулар «Қаттылар» мен «Жұмсақтар» арасында одан да кеңірек бөлінуге әкелді және 1854 жылы қайта сайлануға түскен «Жұмсақ» губернатор Хорацио Сеймурдың жеңілісіне себеп болды.

Анықтамалар және қосымша оқу

Донован, Герберт Д. Барнбернерлер (Нью-Йорк университетінің баспасы, 1926)

Гинзберг, Джуда Б. "Барнбурнерлер, еркін топырақ иелері және Нью-Йорк республикалық партиясы". Нью-Йорк тарихы 57.4 (1976): 475–500. онлайн

Харп, Гиллис Дж. "Партиялық диалогтың мәнері: Нью-Йорк штатындағы демократтар мен вигтер, 1844–1852 жж.". Тарихи мақалалар 26 (1982). онлайн

Мередит, Мами. "Америка саясатындағы "қатаңдар" мен "жұмсақтар"". Американдық тіл 5.5 (1930): 408–413. онлайн