Кіріспе
Күту бөлмесі және артистерге арналған демалыс бөлмесі
Шоу-бизнесте, "жасыл бөлме" – театр немесе осы сияқты жердегі, артистердің сахнада болмаған кезде күтуі және демалуы үшін арналған кеңістік. Жасыл бөлмелерде әдетте артистер отыруы үшін жұмсақ орындықтар мен дивандар болады. Бұл терминнің пайда болуы көбінесе осындай бөлмелердің тарихи тұрғыдан жасыл түспен боялғандығымен байланысты. Қазіргі заманғы жасыл бөлмелер міндетті түрде жасыл түс схемасын ұстанбауы мүмкін, бірақ атауы театрлық дәстүрді сақтайды. Кейбір ағылшын театрларында бірнеше жасыл бөлме болған, олар актердің мәртебесіне, атағына және жалақысына қарай сараланған: өз деңгейінен жоғары жасыл бөлмені пайдаланғаны үшін айып төлеуге болады.
Басқа атаулар
Томас Шэдвеллдің "Нағыз жесір" (1678) комедиясының төртінші әрекетінде Станмор: "Ешқандай ханым: өзімшіл, осы кеш, жасыл бөлмеде, сахна артында, менің алдымда болды" дейді. "Жасыл бөлме" термині Коли Сибердің "Махаббат адамды жасайды" (1701) туындысында кездеседі. "Мен Лондонды жақсы білемін, және жақын ложаны, мырза, және сахна артындағысын, иә, және Жасыл бөлмені, сондай-ақ ондағы барлық қыздар мен әйел-актрисаларды білемін." Джеймс Босвелл Сэмюэл Джонсонның өмірі (1791) кітабында, өзінің тақырыбының Дрюри-Лейн театрындағы Жасыл бөлмеге баруын айтады. 1792 жылы Джозеф Хаслевуд Лондон театрларының актерлері мен актрисаларының естеліктерінен құралған "Жасыл бөлменің құпия тарихы" жинағын жариялады, ал 1796 жылы Джон Роучтың осы тақырыптағы "Жасыл бөлменің шынайы естеліктері" атты алғашқы басылымы жарық көрді. Джейн Остиннің "Мансфилд Парк" (1814) романында Бертрам балалары бильярд бөлмесін театрға айналдырғанда Том Бертрам: "Әкемнің бөлмесі тамаша жасыл бөлме болады. Ол бильярд залына қастап салынған сияқты." 1853 жылы Шарлотта Бронтенің "Вильетта" романында баяндаушы, әуесқойлық қойылымға дайындалғанда жасыл бөлмеге сілтеме жасайды. Жером К. Жеромның алғашқы кітабы 1870-жылдардың соңындағы ағылшын театрындағы оқиғаларын күлкілі түрде суреттейді. "Жасыл бөлме болған жоқ. Жасыл бөлме ешқашан болған емес. Мен жасыл бөлмені тек пьесада ғана көрдім, бірақ мен әрқашан оны іздеп жүрдім." "Актёр болған кезде, әрине, макияжданудың барлық құпияларын білдім және жасыл бөлмеде шеберлігіммен танымал болдым." Халықаралық ұйымдардың, мысалы, Дүниежүзілік сауда ұйымының (ДСҰ) аясында "жасыл бөлме отырысы" – елшілердің Бас директор төрағалығымен бейресми түрде келісімге қол жеткізуге тырысатын процесін білдіреді. "Жасыл бөлмедегі отырыстар таңғы сағаттарға дейін созылуы мүмкін және бірнеше күнге жалғасуы мүмкін. Олар сонымен қатар аса шиеленісті және драматикалық орын болуы мүмкін, онда жүйкелер керіліп, ыза айқын көрінеді." ДСҰ штаб-пәтері Уильям Раппард орталығындағы Бас директордің отырыс залы, ғимаратты Халықаралық еңбек ұйымы басып алған кезден бері Жасыл бөлме деп аталады.
The term "green room" is mentioned in Colley Cibber's Love Makes a Man (1701). "I do know London pretty well, and the Side box, Sir, and behind the Scenes; ay, and the Green Room, and all the Girls and Women~Actresses there." In his Life of Samuel Johnson (1791), James Boswell mentions visits by his subject to the Green Room at the Drury Lane Theatre. In 1792, Joseph Haslewood published a collection of memoirs of the actors and actresses of the London theatres entitled The Secret History of the Green Room, while 1796 saw the first edition of John Roach's similarly themed Authentic Memoirs of the Green Room. In the Jane Austen novel Mansfield Park (1814), when the Bertram children convert the billiard room into a theatre, Tom Bertram notes, "And my father's room will be an excellent green room. It seems to join the billiard room on purpose." In the 1853 Charlotte Brontë novel Villette the narrator refers to the green room when preparing for a performance in an amateur play. Jerome K. Jerome's first book comically describes his stint in English theatre during the late 1870s. "There was no green room. There never had been a green room. I never saw a green room, except in a play, though I was always on the lookout for it." The green room is mentioned in the Sherlock Holmes short story "The Man with the Twisted Lip" by Sir Arthur Conan Doyle. "When an actor I had, of course, learned all the secrets of making up, and had been famous in the green room for my skill." Within the context of international organizations such as the World Trade Organization (WTO), the "Green Room meeting" refers to a process in which ambassadors seek consensus informally under the chairmanship of the Director General. "Green Room meetings often run until the early hours of the morning and can stretch out for days. They can also be tense and dramatic settings in which nerves are taut and tempers evident." The Director General meeting room at the WTO headquarters Centre William Rappard is called the Green Room since the time the building was occupied by the International Labour Office.