Кіріспе
Америкалық заңгер және саясаткер, оның әкесі баскетбол және бейсбол жаттықтырушысы. Бёрч Эванс Бэйх-младший (1928 жылғы 22 қаңтар – 2019 жылғы 14 наурыз) – 1963 жылдан 1981 жылға дейін Индиана штатынан АҚШ сенаторы болған американдық Демократиялық партияның саясаткері. Ол алғаш рет 1954 жылы Индиана штатының Өкілдер палатасына сайланды; 1958 жылы ол штат тарихында осы лауазымға ие болған ең жас адам болып сайланды. 1962 жылы ол АҚШ Сенатына үміткер болып, қазіргі республикашыл Гомер Э. Капехартты аз айырымымен жеңді. Сенатқа кіргеннен кейін көп ұзамай ол Конституциялық түзетулер жөніндегі кіші комитеттің төрағасы болды және осы рөлде екі конституциялық түзетудің авторы атанды: жиырма бесінші – АҚШ Президентінің қайтыс болуы, мүгедектігі немесе отставкасы жағдайында биліктің реттелген түрде ауысуы үшін рәсімдерді белгілейді, – және жиырма алтыншы, ол АҚШ-тың барлық штатында дауыс беру жасын 18-ге дейін төмендетті. Джеймс Мэдисоннан бері бірден көп конституциялық түзетуді авторлаған алғашқы және Құрылтайшылардың бірі емес адам ол болды. Бэй сонымен қатар Тең құқықтар туралы түзетуді ратификациялау және сайлаушылар алқасын тарату бойынша сәтсіз әрекеттер жасады. Бэй 1965 жылғы Жоғары білім беру туралы заңның IX-тармағын жазды, ол федералдық қаржыландыру алатын жоғары оқу орындарындағы гендерлік дискриминацияға тыйым салады. Ол сондай-ақ Жастар әділеттілігі және қылмыстың алдын алу туралы заңды жазды және федералдық үкімет қаржыландырған зерттеулерден туындаған интеллектуалдық меншікпен айналысатын Бэй-Доул заңының авторларының бірі болды. Бэй 1964 және 1968 жылғы Азаматтық құқықтар туралы заңдарға, сондай-ақ 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңға және Тергуд Маршаллды АҚШ Жоғарғы сотына тағайындауға қолдау көрсетті. Ол Ричард Никсонның Жоғарғы сотқа үміткерлері Клемент Хейнсворт пен Г. Харрольд Карсвеллдің кандидатураларына қарсы Сенаттағы оппозицияны жетекшілік етті. Бэй 1972 жылы Демократиялық партиядан президенттік номинация алуды жоспарлаған, бірақ әйелінің қатерлі ісік диагнозы қойылғаннан кейін сайлауға түсуден бас тартты. Ол 1976 жылы Демократиялық партиядан президенттік номинация алуға тағы да үміткер болды, бірақ алғашқы праймериз бен партиялық жиналыстарда көңілі толмаған нәтижелерге ие болғаннан кейін сайлаудан шығып кетті. Бэй 1968 және 1974 жылдары қайта сайланды, бірақ 1980 жылы төртінші мерзімге Дэн Куэйлге жеңілді. Сенаттан кеткеннен кейін ол саяси және құқықтық салаларда белсенді болып қала берді. Оның ұлы Эван Бэй Индиана штатының 46-шы губернаторы болды және 1999 жылдан 2011 жылға дейін әкесінің бұрынғы АҚШ Сенатының мандатын иеленді.
his father, the basketball and baseball coach
Birch Evans Bayh Jr. (/b//aɪ/; January 22, 1928 – March 14, 2019) was an American Democratic Party politician who served as U. S. Senator from Indiana from 1963 to 1981. He was first elected to office in 1954, when he won election to the Indiana House of Representatives; in 1958, he was elected Speaker, the youngest person to hold that office in the state's history. In 1962, he ran for the U. S. Senate, narrowly defeating incumbent Republican Homer E. Capehart. Shortly after entering the Senate, he became Chairman of the Subcommittee on Constitutional Amendments, and in that role authored two constitutional amendments: the Twenty fifth—which establishes procedures for an orderly transition of power in the case of the death, disability, or resignation of the President of the United States—and the Twenty sixth, which lowered the voting age to 18 throughout the United States. He is the first person since James Madison and only non–Founding Father to have authored more than one constitutional amendment. Bayh also led unsuccessful efforts to ratify the Equal Rights Amendment and eliminate the Electoral College. Bayh authored Title IX of the Higher Education Act of 1965, which bans gender discrimination in higher education institutions that receive federal funding. He also authored the Juvenile Justice and Delinquency Prevention Act, and co authored the Bayh–Dole Act, which deals with intellectual property that arises from federal government funded research. Bayh voted in favor of the Civil Rights Acts of 1964 and 1968, as well as the Voting Rights Act of 1965 and the confirmation of Thurgood Marshall to the U. S. Supreme Court. He led the Senate opposition to the nominations of Clement Haynsworth and G. Harrold Carswell, two of Richard Nixon's unsuccessful Supreme Court nominees. Bayh intended to seek the Democratic presidential nomination in 1972, but declined to run after his wife was diagnosed with cancer. He sought the Democratic presidential nomination in 1976, but dropped out of the campaign after disappointing finishes in the first set of primaries and caucuses. Bayh won re election in 1968 and 1974, but lost his 1980 bid for a fourth term to Dan Quayle. After leaving the Senate, he remained active in the political and legal world. His son, Evan Bayh, served as the 46th Governor of Indiana and held his father's former U. S. Senate seat from 1999 to 2011.
Жастар және білім беру
Байх Индиана штатының Терре-Хауте қаласында мұғалім Лия Уордтың (туған аты Холлингсворт) және колледждер аралық жаттықтырушы және спорттық директор Бёрч Эванс Байхтың ұлы болып дүниеге келді. Оның тегінде неміс, ағылшын, шотланд-ирланд және шотландтықтар бар. Бай жазда Индиана штатының Ширкивилл қаласындағы, кейіннен өзі тұрған әжесі мен атасының фермасында уақыт өткізді. Нью-Гошен (Фейетт Тауншип) орта мектебінің оқушысы кезінде жас Бирч сөз шеберлігі байқауларына қатысып, бейсбол мен баскетбол ойнады және Индиана штатының 4-H томат чемпионатында жеңіске жетті. 1946 жылдан 1948 жылға дейін Бай Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін оккупацияланған Германияда АҚШ Армиясының әскери полициясы қызметін атқарды. Ол спортта өте жақсы болды, колледж кезінде «Алтын қолғап» боксшысы ретінде сынға түсті және екі ірі бейсбол лигасына қатысты. 1951 жылы Пердью университетінің Ауыл шаруашылығы мектебін бітірді, онда «Альфа Тау Омега» әлеуметтік бауырластығының мүшесі және жоғары сынып президенті болды.
Президенттік мүгедектік және оның орнын басу
1950 жылдары президент Дуайт Д. Эйзенхауэрдің денсаулығы нашарлағаннан кейін Конгресс Конституцияның президенттік қабілетсіздік және вице-президенттің орнына келуі туралы қауіпті әлсіз және белеңді ережелерін зерттей бастады. 1963 жылы президент Джон Кеннедиге жасалған қастандық бұл мәселеге жаңаша шұғылдық сырқатты. Бай 1963 жылдың 12 желтоқсанында түзету ұсынды, ол зерттелді, содан кейін 1965 жылы Палатаның Әділет комитетінің төрағасы Эммануэль Селлермен бірге қайтадан ұсынылып, қабылданды. Бұл ең бастысы 1973 жылғы вице-президенттік және 1974 жылғы президенттік таққа отыруда Джеральд Фордтың ісінде көрінді.
Сайлау жасын 18 жасқа дейін төмендету
1950 жылдары штат заң шығарушы ретінде Бай Индиана штатында дауыс беру жасын төмендетуге сәтсіз тырысты. Ол Сенаттың Әділет комитетінде де қарсылыққа тап болды. 1970 жылы 1965 жылғы Дауыс беру құқығы туралы заңға жаңа тармақ қосылды, ол барлық федералдық, штаттық және жергілікті сайлауларда дауыс беру жасын 18 жасқа дейін төмендетті. 1971 жылы «Орегон штаты Митчеллке қарсы» шешімі бойынша Жоғарғы сот штаттық және жергілікті сайлаулардың төмендетілген дауыс беру жасына бағынуға міндетті емес екенін, бірақ төмендетілген федералдық дауыс беру жасы жарамсыз болған 47 штатта екі рет сайлау өткізу қажет екенін шешті. Тағы бір конституциялық дағдарысқа тап болған Байхтың кіші комитеті дауыс беру жасын 18 жасқа дейін төмендетуге қатысты түзетулер бойынша тыңдауды жедел бастады. АҚШ Конституциясының жиырма алтыншы түзетуі Жоғарғы сот шешімінен кейін бірнеше апта ішінде Конгресс арқылы қабылданды және бірнеше ай ішінде штаттар ратификациялады. Ұшақтың алдыңғы бөлігіне лақтырылған Кеннеди белінен төмен қозғала алмады және Байдың «Жоғарыда кім тірі? Біреу тірі ме?» деген сұрауына жауап бере алмады. Бай газдың иісін сезді және ұшақ өртеніп, жарылуы мүмкін деп ойлады, сондықтан ол құтқарылғандарды іздеу үшін фюзеляжға қайта кірді. Осы сәтте Кеннеди «Мен тірімін, Берч!» деп айғайлады, ал Бай Кеннедиді ұшақтан алып шығып, қауіпсіз жерге жеткізді. Бай Мосс пен Зимниді тексеру үшін қайтадан барды, бірақ олар ешқандай реакция көрсетпеді. Бай мен оның әйелі көмек шақыру үшін жолға беттеді. 1980 жылы Бай президент Джимми Картерді қайта сайлауға қолдады, бұл шешім Демократиялық президенттік үміткерлікке Картерге қарсы шыққан Тед Кеннедидің штабын ашуландырды. Кеннедидің сайлау кеңесшісі Боб Шрум Кеннедидің алдында Байды «иірімсік» деп атады, бірақ Шрумның естеліктерінде жазғандай, «Кеннеди Байдан көңілі қалды, бірақ ол ешкімнің оны сынағанын естігісі келмеді. Байдың қатесіне көз жұмылды, және олай болады» делінген.
Тең құқықтылық туралы түзету
Құқықтық теңдік туралы түзету (ERA), АҚШ Конституциясына сәйкес ерлер мен әйелдердің тең құқықтарын орнату мақсатымен 1923 жылы алғаш рет ұсынылып, содан кейін келесі елу жыл бойы әрбір Конгресте енгізілді, бірақ нәтижеге жетпеді. 1970 жылы Бей ERA-ны қабылдауға жасалған бір әрекетті нашар формулировкалар мен консервативті "улы таблетка" түзетулер салдарынан сәтсіздікке ұшырағанын көрді. Мичиган штатының Марта Гриффитс басшылығымен Палата өз нұсқасын мақұлдағаннан кейін, Сенат 1972 жылдың наурыз айында Бейдің ERA-сын оңай қабылдап, ратификация үшін штаттарға жіберді. Түзетуді отыз сегіз штат мақұлдауына жеті жыл берілді. Алғашқы екі жылда 30 штат ERA-ны ратификациялады, ал 1974 және 1975 жылдары тағы төрт штат қосылды. Бейдің туған штаты Индиана 1977 жылдың қаңтарында ERA-ны ратификациялаған соңғы штат болды, бірақ сол кезде үш штат ратификациясын кері алып, ал 1979 жылдың соңына дейін тағы үш штат солай істеді. Алайда, Құқықтық теңдік туралы түзету аяқ астында сәтсіздікке ұшырады.
"ІХ баптың атасы"
Бай жоғары білім беру туралы заңға IX-тарауды қосуға зор ықпал етті және оның басты Сенат демеушісі болды. Сенатта сөйлеген сөзінде Бай былай деді: "Біз бәріміз әйелдердің әдемі нәрселер ретінде колледжге күйеу табуға, ал кейін жоғары оқу орнына қызықтырақ күйеу іздеуге баратыны туралы қалыпты көзқараспен таныспыз. Соңында олар үйленіп, бала туып, қайтадан жұмыс істемейді. Көптеген оқу орындарының "ер адамның орнын" әйелге беруден тартынуы осындай стереотиптерден туындайды. Бірақ фактілер мұндай "әлсіз жыныс" туралы мифтерге толыққанды қарсы келеді және біздің жұмыс істеу қағидаларымызды өзгертудің уақыты келді". "Бұл түзетутің әсері ауқымды болғанымен, ол толыққанды шешім емес. Дегенмен, бұл Америка әйелдеріне олардың заңды құқығын қамтамасыз ету жолындағы маңызды алғашқы қадам – өздері қалаған оқу орындарына тең мүмкіндікпен түсуге, қалаған дағдыларын дамытуға және сол дағдыларды пайдалана отырып, әділ мүмкіндікпен өздері таңдаған жұмысты тең еңбекақымен алуға мүмкіндік беру", – деді ол. IX-тарау 1972 жылдың 23 маусымында заңға айналды және әйел спортшылардың мүмкіндіктерін кеңейтуімен ең көп танылды. Бай содан бері "IX-тараудың әкесі" деп аталды.
Хайнсворт пен Карсвелл кандидатуралары
91-ші Конгресс кезінде Бей АҚШ Жоғарғы Сотына президент Ричард Никсонның екі үміткеріне қарсы Сенаттың оппозициясын табысты басқарды. 1969 жылдың тамызында Никсон АҚШ-тың төртінші апелляциялық сотының федералды судьясы Клемент Хейнсвортты Абе Фортастың 1969 жылдың 14 мамырында отставкаға кеткенінен туындаған Жоғарғы Соттағы бос орынға ұсынды. Еңбек және азаматтық құқықтар қозғалысының лидерлері Хейнсворттың жұмысшылар мен азаматтық құқықтар жөніндегі консервативті ұстанымдарына алаңдады және Хейнсворттың жақында өзі акцияларына ие болған компанияның пайдасына шешім шығарғанын анықтады. Сенаттың Әділет комитетінде жауап бергеннен кейін, Бей Хейнсворттың мүдделер қақтығысын мойындамағанын сезінді. «Нью-Йорк Таймс» газеті судья Хейнсворттың қаржылық қақтығыстары туралы «ерекше мәліметтер» тізімін дайындау үшін түні бойы қызметкерлерімен жұмыс істегенін және соңында Хейнсворттың қақтығыстары мен Сенаттағы сот куәлігінде берген жалған мәлімдемелерінің бірнеше мысалын ашқанын хабарлады. 1969 жылдың қараша айында Бей және тағы 54 сенатор оның кандидатурасын қабылдамады. 1970 жылдың 19 қаңтарында Никсон Флоридадан Г. Харрольд Карсвеллді ұсынды, оның кандидатурасы Сенат тарапынан АҚШ-тың бесінші апелляциялық сотына дәл жеті ай бұрын мақұлданған болатын. Карсвеллдің сот тәжірибесі Хейнсвортқа қарағанда одан да консервативті және жалпы алғанда, орташа деңгейде болды. Бірақ бұрынғы үміткердің жеңілісінен кейін көптеген адамдар тағы бір күрес болатынына күмән келтірді. Содан кейін Йель құқық мектебінің студенттері Бейге Вашингтонда барып, оған қалай көмектесе алатындарын сұрады. Бей оларға Карсвеллдің сот карьерасы кезінде қараған барлық істерді зерттеуді ұсынды. Зерттеу нәтижелерін қолға алып, «Бей комитеттегі екі апталық тыңдауда Карсвеллге қарсы сұрақтар қоюға жетекшілік етті», - деп хабарлады United Press International. Сенат 51-45 дауыспен Карсвеллдің кандидатурасын қабылдамады. Никсон Бейді және Сенаттағы қарсыластарын конституциялық өкілеттік шегінен шығып кеткені үшін сынады, бірақ Бей Сенатта сөйлеген сөзінде АҚШ Конституциясының екінші бабынан үзінді келтіріп, президентті «конституциялық құқық тұрғысынан қате, тарих тұрғысынан қате және мемлекеттік саясат тұрғысынан қате» деп атады. Ақырында Гарри Блэкмун бос орынға үміткер ретінде ұсынылып, бекітілді. Кейін Бей Никсонның Льюис Ф. Пауэллдің кандидатурасын қолдады және дауыс берді, оны жиырма бесінші түзету бойынша жұмыс істеген кезде жақсы білген.
Сайлаушылар алқасының реформасы
Сенаттағы соңғы жылдары Байх ең тығыз байланысты болған Конституциялық өзгеріс әрекеті – сайлаушылар алқасын (АҚШ Президентін сайлау тәсілі) жойып, оны 1960 және 1970 жылдары халықтың жалпы дауысымен алмастыру болды. Байдың бір ұсынысы Өкілдер палатасынан оңай өтті, бірақ Сенатта кешіктірілді. 1977 жылы ол Сенатқа реформалық заң жобасын енгізді, бірақ Конгрестің екі палатасының бірінде де қажетті үштен екі дауысқа қол жеткізе алмады. Байх Ұлттық халықтық дауыс қозғалысының негізін қалаушы Джон Козаның «Әр дауыс тең» кітабына сөз басы жазды.
Жасөспірім қылмыскерлерді түрмеге салу реформасы
Жасөспірімдер қылмысы жөніндегі кіші комитеттің төрағасы ретінде Бей Жасөспірімдер әділеттілігі және қылмыстылықтың алдын алу туралы заңның авторы, демеушісі және негізгі жасаушысы болды, бұл заң жастар түрме жүйесін жаңартып, жасөспірімдер қылмыскерлерін ересектерден бөліп ұстау қағидасын енгізді. 1971 жылы жастар түрме жүйесіндегі қатыгездік пен жемқорлыққа қатысты тыңдалымдарды өткізгеннен кейін, Бей 1972 жылдың ақпанында заң жобасын ұсынды, ол 1974 жылы заңға қол қойылды. Қылмыстық емес құқық бұзушыларды мекемелерде ұстаудан басқа, ол Әділет министрлігі құрамындағы Жасөспірімдер әділеттілігі және қылмыстылықтың алдын алу кеңсесін құрды, осы арқылы қорғаудың үздіксіздігін қамтамасыз етті. Бұл маңызды заң 2002 жылы қайта бекітілді. 1977 жылдың 3 қазанында "Қашқан жастар туралы" заңға қосымша H. R. 6111 заңына қол қою салтанатында президент Джимми Картер Бейдің қатыспағанына өкініш білдірді, өйткені ол "осы заңның қабылдануына зор үлес қосты".
1976 жылғы президенттік науқан
Бай 1972 жылы президенттікке Демократиялық партиядан үміткер болуды жоспарлаған, бірақ әйеліне қатерлі ісік диагнозы қойылғандықтан жоспарларын тоқтатты. 1979 жылы қайтыс болғанға дейін Марвелла Бей қатерлі ісікке қарсы күрестің белсенді жақтасы болды. 1975 жылғы 21 қазанда Бай өзінің туған штатына сапар жасап, 1976 жылғы Демократиялық партияның кандидаттығына үміткер екенін жариялады. "Адамдар олармен түсінікті тілмен сөйлейтін біреуді іздеп жүр", - деді ол сол күні ларингитпен күресіп жатқанда. Либералды ұстанымдары мен қарапайым шаруа мінезімен, Байдың кандидаттығы "сайлану мүмкіндігіне" негізделген. Оның үгіт материалдары "Иә, ол жетеді" деген тақырыппен жарияланды. 1975 жылғы желтоқсанда Бай, 1972 жылғы Демократиялық партия президенттік номинациясын жеңуге Джордж Макговернге көмектескен, ықпалды Жаңа демократиялық коалицияның қолдауын алуға бір пайыздық үлес жетіспеді. 1976 жылғы 19 қаңтардағы Айова штатындағы алғашқы сайлау алдында Бай мен Грузияның бұрынғы губернаторы Джимми Картер жетекші кандидаттар деп есептелді. Бай әйелдер құқықтарын қолдауына байланысты қиындықтарға тап болып, әйелдер құқығын қолдауынан кейін, дауыс бермеген делегаттар мен Картерден кейін үшінші орынды иеленді. "Байх [аборт] мәселесінің орталық тұлғасына айналды", - деді Ұлттық Өмірге құқық комитетінің атқарушы директоры, себебі Байх өзінің кіші комитетінде абортты тыйым салатын конституциялық түзетуге қарсы болған. Либералдық қолдау бірікпеді, және Бай Нью-Гэмпширде үшінші, ал Массачусетс штатында жетінші орынды иеленді. Байх 1976 жылғы 4 наурызда 136 күндік ресми кандидаттықтан кейін үгіт науқанын тоқтатты. Соңғы баспасөз конференциясында ол: "Мен тасқа жасырынып, Бёрч Бейдің болашағы аяқталды деуге дайын емеспін" деді.
Бейхол Доль заңы
1978 жылдың басында үкімет қаржыландыратын зерттеулерге кімнің иелік екені және одан кім пайда көре алатыны Бей үшін жеке мәселеге айналды, себебі Марвелланың қатерлі ісігі қайта оралды. Бейлер пациенттің химиотерапияға реакциясын болжай алатын технологияның, федералдық қаржыландырумен жасалған зерттеулерге байланысты патенттік құқықтарға қойылған шектеулер салдарынан тоқтап қалғанын білді. Бұл болашақтың үміт беруші өнертабыстарын тежеп тұрған үлкен мәселенің бір бөлігі еді. Ол кезде 22 қаржыландыру агенттігі патенттік құқықтарды 22 түрлі тәсілмен басқарып отырды. Бұл АҚШ университеттеріне, шағын кәсіпкерлікке және коммерциялық емес ұйымдарға федералдық үкімет қаржыландырған зерттеулер нәтижесінде жасалған өнертабыстардың зияткерлік меншік құқықтарын сақтауға мүмкіндік берді. Президент Картер бұл заңға 1980 жылдың 12 желтоқсанында қол қойды. 2002 жылы «Экономист» журналында: «Соңғы жарты ғасырда Америкада қабылданған ең тиімді заң – 1980 жылғы Бейхол-Доль актісі болуы мүмкін» делінген. 2015 жылғы зерттеуде 1996 жылдан 2013 жылға дейін Бейхол-Доль актісінің арқасында патенттік лицензиялау өнеркәсіптік өнімді шамамен 1 триллион долларға арттырып, АҚШ-та 3,8 миллион жұмыс орнын құптады деген қорытынды жасалды.
Сенатқа қайта сайлау науқаны
Бай үш рет АҚШ Сенатына қайта сайлануға түсті. 1968 жылғы жалпы сайлауда Бай қарсыласы Уильям Д. Раккельхаусты 51,7 пайыз дауыспен жеңіп, Сенатқа халықтың қолдауымен екінші мерзімге сайланған төртінші Индиана демократы болды. 1974 жылы Бай Индианаполис қаласының мэрі Ричард Лугарды шамалы айырмамен жеңіп, республикашылар үшін қиын болған жылда 50,7 пайыз дауыс жинады. Екі жыл өткен соң Лугар Индиана штатының екінші Сенат орынын демократ Ванс Харткеден тартып алды. 1980 жылы Бай конгрессмен және болашақ вице-президент Дэн Куэйлмен сайысты. Бай жеті пікірсайыста қарсыласымен күресіп, республикашылдардың үстемдік құрған жылы 46,2 пайыз дауыспен Куэйлге (53,8 пайыз) есе жіберді.
Заң практикасы және сауда қатынастары
1980 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін Индианаға оралған Байх, Индианаполис және Вашингтон қалаларында кеңселері бар Bayh, Tabbert and Capehart заң фирмасын құрды. 1980 жылдардың соңында ол Вашингтонда көбірек уақыт өткізе бастады және осы практикадан бас тартты. Ол онда бірнеше фирмада, соның ішінде танымал Venable LLP фирмасында жұмыс істеді. Байх сонымен қатар бірқатар компаниялардың директорлар кеңесінде де қызмет етті.
Қорғаушылық және марапаттар
1981 жылы Байх Роберт Дринан, Дон Эдвардс, Эдит Грин, Пэтси Минк және Пэт Шрёдермен бірге Солтүстік Хевен білім беру кеңесі мен Белл ісі бойынша Жоғарғы Сотқа достық қағаз ұсынды. Бұл қағазда төменгі соттың IX тармақтағы федералды қаржыландырылатын білім беру бағдарламаларында жұмысқа қабылдаудағы кемсітушілікті тыйым салатын шешімін растау туралы ұсыныс жасалды. Сот келісті. 2004 жылдың 19 тамызында Байх IX тармаққа қатысты тағы бір іс бойынша, Джексонның Бирмингем білім беру кеңесіне қарсы істе достық қағаз ұсынды. Байх төменгі соттың шешімін өзгертуге шақырды; Жоғарғы Сот келісіп, 11-ші апелляциялық округтің шешімін жойды және IX тармақ жыныстық кемсітушілік туралы хабарлаған тараптарға өш алуға байланысты шағымдану құқығын беретінін растады. 2010 жылдың 23 желтоқсанында Байх Стэнфорд пен Рош арасындағы іс бойынша достық қағаз ұсынды. Бұл істе Жоғарғы Соттан Байх-Доул заңы федералды қаржыландырылатын зерттеулер нәтижесінде туындаған өнертабыстарға меншік патенттерінің автоматты түрде федералды мердігерге берілуін талап ететінін анықтау сұралды. Байх президентті тікелей сайлауды қолдауын жалғастырды, елдің әр аймағындағы заң шығарушылармен Ұлттық халықтық дауыс беру жөніндегі мемлекетаралық келісім туралы сөйлесті, онда мемлекеттер президенттік сайлаушылардың көпшілігі келісімге қосылғаннан кейін, өздерінің президенттік сайлаушыларын ұлттық халықтық дауыс берудің жеңімпазына беруге міндеттенді. Байх коммерциялық емес ұйым National Popular Vote, Inc. кеңесші кеңесінде қызмет етті. Байх J. Уильям Фулбрайт атындағы шетелдік стипендиялар кеңесінің мүшесі, Вирджиния университетінің Миллер орталығы Ұлттық президенттік мүгедектік және жиырма бесінші түзету жөніндегі комиссияның тең төрағасы және Алдау мен зорлық-зомбылыққа қарсы ұлттық институттың негіздеуші төрағасы болды. Сенатор Байх Байх отбасының төртінші мүшесі Индиана штаты университетіне қабылданды (оның әжесі, әкесі және анасы да осы университетті бітірген); оның қайтыс болған әйелі Марвелла Эрн Байх та Индиана штаты университетінің түлегі болды.
Bayh served as a member of the J. William Fulbright Foreign Scholarship Board, as co chair of the University of Virginia's Miller Center National Commission on Presidential Disability and the Twenty Fifth Amendment, and as founding chairman of the National Institute Against Prejudice and Violence. Senator Bayh was the fourth member of the Bayh family to attend Indiana State University (following his grandmother, father and mother); his late wife, Marvella Hern Bayh, was also an alumna of Indiana State University.
Жеке өмір
Байдың алғашқы әйелі Оклахома штатының Энид қаласынан Марвелла Херн болған. Олардың ұлы Эван Бей 1955 жылдың 26 желтоқсанында дүниеге келді. Бай 2019 жылдың 14 наурызында Мэриленд штатының Истон қаласында 91 жасында пневмониядан қайтыс болды. Ол Арлингтон ұлттық зиратына жерленген.