Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Mud Islands қорығы Австралияның Мельбурн қаласының оңтүстік-батысында, Порт-Филлип ішінде орналасқан. Ол Порт-Филлип бас жағасының ішінде, Портсиден солтүстікке және Куинсклифтен шығысқа қарай жатыр. Шамамен 500 гектар жер көлемі үш жатқан аралдан тұрады, олар теңізбен үш тар арна арқылы байланысқан, аязды сулы лагунаны қоршап жатыр. Аралдардың пішіні мен құрылымы жылдар бойында тасқын толқындарымен құмның жылжуына байланысты өзгеріп отырады.
The Mud Islands reserve is located within Port Phillip, about south west of Melbourne, Australia, lying inside Port Phillip Heads, north of Portsea and east of Queenscliff. The land area of about is made up of three low lying islands surrounding a shallow tidal lagoon connected to the sea by three narrow channels. The shapes and configuration of the islands change over the years due to movement of sand by tidal currents.
Тарих
Уақытша лейтенант Джон Мюррей 1802 жылдың ақпан айында Порт-Филипп жағалауын зерттеу кезінде аралдарды ашты. Мюррейдің тобы аралдарда көптеген аққулар мен пеликандарды байқады, бұл оны осы топты "Аққу аралдары" деп атауға түрткі болды. Алғашқы көріністе, үлкен гуано қорлары аралдарды тасты тік жарлар сияқты көрсетті, ал Мюррейдің аралдардың дәл емес суреті олардың оның тобымен зерттелмегенін көрсетеді. Келесі 140 жыл бойы аралдарға балықшылар мен гуано қазушылар сияқты адамдар уақыт-уақыт келіп тұрды. Лейтенанттар Т. М. Саймондс және Х. Р. Генри 1836 жылы аралдарды зерттеп, оларды "Балшық аралдары" деп атады. Дегенмен, аралдарды алғашқы толық ғылыми тұрғыдан зерттеу 1945 жылға дейін жүргізілмеді.
Acting Lieutenant John Murray discovered the islands in February 1802 while surveying the Port Phillip shoreline. Murray's party observed numerous swans and pelicans on the islands, which prompted him to name the group "Swan Isles". At first sight, large guano deposits made the islands appear to be rocky outcrops, and Murray's inaccurate sketch of the islands demonstrates that they were not surveyed by his party. Over the next 140 years, the islands were periodically visited by individuals such as fishermen and guano diggers, and Lieutenants T. M. Symonds and H. R. Henry of surveyed the islands in 1836 and renamed them Mud Islands. However, the first careful scientific study of the islands was not made until 1945.
Қорғау
1961 жылы Викторияның Балық шаруашылығы және жабайы табиғат департаменті аралдарды ақ бетті дауылдық петрелдің панасы деп жариялады. 1979 жылы аралдардың жосық су сызығынан жоғары жатқан бөлігі жабайы табиғатты басқару үшін мәңгілік қорық деп жарияланды. Ол Порт-Филлип шығанағының (Батыс жағалауы) және Беларин түбегінің Рамсар қалыптасқан жерінің құрамына кіреді, ол халықаралық маңызы бар сулы-батпақты жер ретінде тағайындалды, сондай-ақ Ұлттық мүліктер тізіліміне енгізілген. 2002 жылдан бері ол, іргелес суларымен бірге, Порт-Филлипс-Хедс теңіз ұлттық паркінің бөлігі болып табылады.
In 1961, the Victorian Fisheries and Wildlife Department declared the islands a sanctuary for the white faced storm petrel. In 1979, the area of the islands above high water was proclaimed a permanent reserve for the management of wildlife. It forms part of the Port Phillip Bay (Western Shoreline) and Bellarine Peninsula Ramsar Site, which was designated in, as a wetland of international importance, and it is also included on the Register of the National Estate. Since 2002 it has been, with the adjacent waters, part of the Port Phillip Heads Marine National Park.
Флора
Қорықта тоғыз туаған өсімдіктер қауымдастығы бар. Теңіз шөптесін жайылымдары, құм төбелер, лайлы жағалаулар және тұзды батпақтар теңіз жәндіктерінен бастап балықтар мен құстарға дейін әртүрлі тіршілікке жағдай жасайды. Жел мен толқын аралдардың пішінін біртіндеп өзгертіп келеді, бірақ олар оңтүстік теңіз тұзының батпағы және жүзімді және бұталы шынышөп арқылы ішінара бекітілген. Солтүстік аралдағы тығыз жағалау бұталары қоянның шамадан тыс көбейіп жаюының салдарынан жоғалып кеткен секілді. Бүгінде жағалауда Leptospermum laevigatum түрінің бір ғана өкілі қалды.
Within the reserve there are nine native vegetation communities. Seagrass meadows, sand dunes, mudflats and salt marshes support a diversity of life ranging from marine invertebrates to fish and birds. Wind and tide are gradually changing the shape of the islands, although they are partly stabilised by a salt marsh of austral sea blite and beaded and shrubby glasswort. The dense coastal scrub on the northern island has disappeared, apparently as a result of overgrazing by rabbits. Today only a single specimen of coastal teatree (Leptospermum laevigatum) remains.
Фауна
Сайт BirdLife International ұйымы анықтаған Суан шығанағы мен Порт-Филип шығанағы аралдарының маңызды құс аймағының бір бөлігі болып табылады. Аралдарда 70-ке жуық құс түрі тіркелді, олар теңіз құстары мен жағалау құстары үшін өте маңызды көбею, тамақтану және қысқы аймақтар болып табылады, олардың көпшілігі көшпенді.
The site is part of the Swan Bay and Port Phillip Bay Islands Important Bird Area, identified as such by BirdLife International. Some 70 species of birds have been recorded on the Islands, which form essential breeding, feeding and roosting areas for seabirds and waders, many of them migratory.
Теңіз құстары
Аралдардың оқшаулануы жыртқыштардан қорғайды және оларды теңіз құстарының, әсіресе жаз айларында Middle Island аралының бос құмдарында жұмыртқа салатын бес жарым мың ақ бетті дауылдық құстың көбеюіне қолайлы орынға айналдырады. Күндіз олар теңізде шаян мен ұсақ балықтармен қоректенеді, ал түнде балапандарын тамақтандыру үшін қайтып оралады. Викториядағы ақ бетті дауылдық құстардың шамамен төрттен бірі Mud Islands аралында көбейеді, олар South Channel Fort аралындағыдан азырақ болғанымен де. Күміс шаяндар одан да көптеп кездеседі. 20-шы ғасырдың екінші жартысында олардың көбею саны 100 000-ға жуықтап, өсті. Оларға мүмкіндік берілсе, шаяндар басқа теңіз құстарының жұмыртқалары мен балапандарына шабуылдайды. Бұл құбылыстың әсері зерттелуде. Mud Islands аралында ұялайтын басқа теңіз құстарының ішінде мыңға жуық тоқылған қанаттылар бар, бұл Викториядағы ең ірі колониялардың бірі және Порт-Филлиптегі жалғыз колония. Сондай-ақ, аралдарда ондай жұп Каспий шаяндары және 1983 және 1986 жылдары бірнеше жұп австралиялық пеликандар да кездеседі. Бұрын мұнда кішкентай пингвиндер мен әдемі шаяндар да көбейген. Сонымен қатар, қара құстар да осы жерде көптеп қыстайды, бір ретте 260-қа дейін саны тіркелген.
The isolation of the islands provides protection from predators and makes them an ideal sanctuary for breeding seabirds, notably the five and a half thousand white faced storm petrels which, during summer, lay their eggs in burrows in the loose sand of Middle Island. During the day they feed at sea on shrimps and small fish, returning at night to feed their chicks. Although there are fewer than at nearby South Channel Fort, nearly a quarter of the white faced storm petrels in Victoria breed on Mud Islands. Silver gulls are even more numerous. During the second half of the 20th century the breeding population increased to about 100,000. Given a chance, gulls readily attack the eggs and young of other breeding seabirds. The impact is under study. Other seabirds nesting on Mud Islands include nearly a thousand crested terns, one of the largest colonies in Victoria and the only one in Port Phillip. Also important to the islands are the dozen breeding pairs of Caspian terns and, in 1983 and 1986, several pairs of Australian pelicans. Little penguins and fairy terns have bred there in the past. The common tern also roosts in exceptionally large numbers and as many as 260 have been seen there at once.
Құсбалықтар
Аралдардың атын алған лай - көшпенді құстар үшін өте жақсы қоректену ортасы. Австралиядағы төрт түрдің белгілі популяцияларының 1%-дан астамы, Тынық мұхитының алтын құс, сұр құс, кіші құмқұс және қызыл бұрылып ұшатын құстар жазды Mud Islands айналасында өткізеді. Виктория штатындағы қызыл түйін, үлкен түйін, шығыс қисық мүңкі және ұзын құйрықты құсқұстың 5%-дан астамы батыстағы Суан шығанағында жем жейді, бірақ толқын күшті болғанда аралдарда демалады. Аралдарда екі тұрақты құс – ақ-қара балықшы және қызыл бас киікті құс, тыныш жерлерде үнемі көбейеді.
The mud from which the islands get their name is excellent feeding habitat for migratory waders. More than 1% of the known Australian populations of four wader species, Pacific golden plover, grey plover, lesser sand plover and ruddy turnstone, spend the summer around Mud Islands. More than 5% of the Victorian populations of red knot, great knot, eastern curlew and bar tailed godwit feed in Swan Bay to the west but roost on the islands at high tide. Two resident waders, the pied oystercatcher and the red capped plover, regularly breed on undisturbed parts of the islands.
Басқа
Тұрақты түрде қоныстанайтын құстардың саны аз, бірақ көптеген түрлер келіп, көбейе алады. Көптеген сабан мойынды ибистер және, аздау болса да, австралиялық ақ ибистер аралдарда ұя салады және күнделікті тамақтану үшін материкке ұшып барады. Левиннің рельсі кейде тұзды батпақта көбейеді, бірақ өте ұялшақ болғандықтан, ұя салуы сирек тіркеледі. Қыс мезгілінде аралдарда 100-ге дейін сирек кездесетін қызғылт ішкі қанатты попугайларды көруге болады, олар Тасманиядан Австралия материгіне қоныс аударады. Бірақ 20 ғасырдың ортасынан бері олардың саны азайды, мүмкін, шағалалардың санының артуы топырақтың химиялық құрамын және попугайлар жейтін өсімдіктерді өзгерткендіктен. Дегенмен, аралдар осы жойылуға жақын түр үшін маңызды мекенжай болып табылады. Қола акулалар аралдардың маңында көбейетіні белгілі.
Few land birds are permanently resident, although many species visit and may breed. Large numbers of straw necked ibis and, to a lesser extent, Australian white ibis, nest and roost on the islands and fly daily to the mainland for feeding. Lewin's rail occasionally breeds in the salt marsh but is so shy that nesting is seldom recorded. Up to 100 rare orange bellied parrots have been seen on the islands during winter when they migrate to the Australian mainland from Tasmania. Since the mid 20th century, however, numbers have declined, possibly because the increasing number of gulls has changed the chemistry of the soil and so the vegetation on which the parrots feed. Nevertheless, the islands are an important habitat for this endangered species. Bronze whaler sharks are known to breed around the islands.
Қол жеткізу
Аралдарға тек қайықпен жетуге болады, ең қолайлы атқарылатын жерлер Куинсклифф немесе Сорренто. Күндізгі сапарларға рұқсат беріледі, бірақ түнде кемпінг құруға жол жоқ. BirdLife Australia әдетте ақпан және наурыз айларында Mud Islands аралдарына жүйелі турлар ұйымдастырады. South Bay Eco Adventures аралдарда бағытталған жаяу серуендер ұсынады. Аралдардың айналасы таяз сумен оралып жатқандықтан, жағаға түсуге тырысқанда сақтық таныту қажет. Пассажирлерді қайықпен жағаға жеткізу керек немесе су арқылы өтуге тура келеді. Төмен су кезінде қайық жағада қалып қоймау үшін сапарды мұқият жоспарлау керек.
The islands can only be reached by boat, the most convenient departure points being Queenscliff or Sorrento. Day visitors are permitted, but overnight camping is not. BirdLife Australia conduct regular tours to Mud Islands, usually in February and March. South Bay Eco Adventures also run guided walking tours of the islands. As the islands are surrounded by shallow waters, visitors need to be cautious when attempting a landing. Passengers must be ferried to shore by dinghy or else wade in. Visits need careful planning to avoid the boat being stranded at low tide.