Айсland мүсіншісі Ásmundur Sveinsson (1893-1982) туралы ақпарат: өмірбаяны, білім алған жерлері, БҰҰ бас ассамблеясының төрағасының балғасы және шығармашылығы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Исландиялық мүсінші (1893–1982)
Icelandic sculptor (1893–1982)
Асмундр Свейнссон (20 мамыр 1893 – 9 желтоқсан 1982) – исландиялық мүсінші, ол "Тордың балғасы" және Біріккен Ұлттар Ұйымы Бас Ассамблеясының төрағасы қолданатын әсем балға сияқты туындылардың авторы.
Ásmundur Sveinsson (20 May 1893 – 9 December 1982) was an Icelandic sculptor, whose works include “Thor's gavel”, the ornate gavel used by the President of United Nations General Assembly.
Алғашқы жылдар
Асмундр Свейнссон 1893 жылғы 20 мамырда Батыс Исландиядағы Колстадирде дүниеге келген. 1915 жылы ол Рейкьявикке көшіп, Исландияның Техникалық колледжіне оқуға түсіп, сондай-ақ мүсінші Рикардур Йонссонның шәкірті болды, төрт жыл бойы оның тәлімгерлігінде болды. 1919 жылы ол Данияның Копенгаген қаласына, одан кейін Швецияның Стокгольм қаласына көшіп барды. Ол алты жыл бойы Көркемөнер академиясына оқуға түсті, көп бөлігін мүсінші Карл Миллеспен бірге оқыды. 1924 жылы ол мүсінші Гуннфрид Йонсдоттирге үйленді, бірақ кейін ажырасты. Академияны бітіргеннен кейін Асмундр Парижге, Францияға көшіп, онда мүсінші Шарль Деспиу басшылығымен оқуын жалғастырды.
Ásmundur Sveinsson was born in Kolsstadir in West Iceland on 20 May 1893. In 1915 he moved to Reykjavík where he enrolled in the Technical College of Iceland and apprenticed with sculptor Ríkarður Jónsson for four years. In 1919 he relocated to Copenhagen, Denmark, and from there to Stockholm, Sweden, where he enrolled in the Academy of Fine Arts where he remained for six years, much of it spent studying with sculptor Carl Milles. In 1924 he married sculptor Gunnfríður Jónsdóttir, whom he later divorced. After graduating from the Academy, Ásmundur moved to Paris, France where he continued his study, here under the sculptor Charles Despiau.
Жұмыс
Асмундр 1929 жылы Исландияға оралып, бірнеше абстрактты бейнелі туындылар жасауды бастады. Оның тақырыптары көбінесе жұмыс істеп жүрген ерлер мен әйелдер болды, және олардың ішінде «Қылышшы», «Жуасты әйелдер» және «Су тасымалдаушы» сияқты туындылар бар. 1940 жылдары Асмундрдың туындылары адам және жануар бейнесінен одан да алыстап кетті, бұл оның бұрынғы негізгі тақырыбы болған. Көптеген исланд суретшілері сияқты, ол шабыттандыратын тақырыптарды іздегенде туған елінің дәстүрлеріне сүйенді. Мысалы, 1939 жылы Нью-Йорктегі Дүниежүзілік көрмеде Асмундрдың Гудридр Торбьярнардоттир мен оның ұлы Снорридің мүсіні қойылды. Оның алғашқы кішкентай мүсінінің көшірмелері кейіннен Исландияда, Гламбер мен Лаугарбреккада орнатылды және Канада үкіметі мен Ватиканға сыйға тартылды. Асмундрдың исландтық дәстүрлерге негізделген басқа туындыларына «Тролль әйел» (1948), Эгиль Скаллагримссонның өзінің басын сақтау үшін жазған өлеңіне негізделген «Бас құны» (1948) және Снорри Стурлуссонның «Прозалық Эддасынан» алынған «Хельдің сапары» (1944) кіреді. Оның «Сæмундр мен Итшабақ», сондай-ақ осы бағыттағы туындысы, Рейкьявик қаласындағы Исландия университетінің бас ғимаратының алдында орналасқан. Жалпы, суретші өнер туындыларын тек шағын элитаның қолына ғана емес, сонымен қатар көпшілікке қолжетімді етуге сенді. Асмундр Свенссонның басқа туындыларын Рейкьявик қаласындағы Перланның жанындағы Оскюхлид төбесінде немесе Боргарнес маңындағы Борг-а-Мюрум шаруа қожалығында табуға болады. Бұл жердегі абстрактілі мүсін – сағаның батыры Эгилдің өлі ұлын құшақтағанын бейнелейді. «Сонарторрек» деген атау Эгиль Скаллагримссонның осы оқиға туралы жазған өлеңінен алынған. Асмундр 1982 жылдың 9 желтоқсанында Рейкьявик қаласында қайтыс болды. 2015 жылы оның ақын Эйнар Бенедиктссонның мүсіні ақынның өмір сүрген Рейкьявик қаласындағы Хофди үйінің жанындағы жерге көшірілді.
Ásmundur returned to Iceland in 1929 and began producing a series of abstracted figurative works. His themes were often men and women at work and included such pieces as, The Blacksmith, The Washer Women, and The Water Carrier. During the 1940s Ásmundur's work moved even farther away from the human and animal form that had been his mainstay until then and by the 1950s he was producing work that was almost entirely abstract. Like many Icelandic artists, he drew upon the traditions of his native country when seeking subjects to inspire him. In 1939, for example, Ásmundur's sculpture of Guðríðr Þorbjarnardóttir and her son Snorri was displayed at the New York World's Fair. Casts of his original smaller scuplture of the pair were later installed in Iceland, at both Glaumbær and Laugarbrekka, and gifted to the Canadian government and the Vatican. Other works of Ásmundur's drawing on Icelandic traditions include Trollwoman (1948), Head Ransom (1948), based on a poem that Egil Skallagrimsson purportedly composed to save his own head, and Hel Ride (1944) taken from the Prose Edda of Snorri Sturlusson. His Sæmundur and the Seal, also in this vein, is situated in front of the main building of the University of Iceland in Reykjavík. Generally, the artist believed in placing works of art not only in the hands of a small elite, but also in making them accessible to the public. Other works of Ásmundur Sveinsson are to be found on the hill Öskjuhlíð near Perlan in Reykjavík or at the farm of Borg á Mýrum near Borgarnes. The abstract sculpture here represents the saga hero Egill having his dead son in his arms. The title Sonartorrek is referring to a poem which Egill Skallagrimsson wrote about this scene. Ásmundur died in Reykjavík on 9 December 1982. In 2015, his statue of poet Einar Benediktsson was moved to a spot near Höfði house in Reykjavik, where the poet had lived.
Асмундарсафн
Рейкьявик қаласының Лаугардалур ауданындағы суретшінің бұрынғы үйі Асмундарсафн деп аталатын мұражай ретінде ашылды. Үй 1942 жылдан шамамен 1958 жылға дейін үш кезеңде, Баухаус стилін ұнататын суретшінің жобалары бойынша салынды. Үй Ле Корбюзье және оның Роншамп капелласын еске салады. Жақын жердегі мүсіндер бағы көпшілікке ашық.
The former house of the artist in Laugardalur, Reykjavík, has been installed as a museum, called Ásmundarsafn. The house was constructed from 1942 until ca. 1958 in three parts, based on designs drawn by the artist who was a fan of the Bauhaus style. The house is slightly reminiscent of Le Corbusier and his chapel of Ronchamp. The sculpture garden nearby is open to public.