Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Л. Д. Ландау атындағы теориялық физика институты (Институт теоретической физики имени Л. Д. Ландау (ИТФ)) – Ресей Ғылым академиясының ғылыми-зерттеу институты, Мәскеу қаласының жанындағы Черноголовка қаласында орналасқан (Мәскеуде де, П. Л. Капица атындағы физикалық проблемалар институтының аумағында бөлімшесі бар).
The L. D. Landau Institute for Theoretical Physics (Институт теоретической физики имени Л. Д. Ландау (ИТФ)) of the Russian Academy of Sciences is a research institution, located in the small town of Chernogolovka near Moscow (there is also a subdivision in Moscow, on the territory of the P. L. Kapitza Institute for Physical Problems).
Тарих
Ландау институты 1964 жылы Лев Д. Ландаудың қасіретті автокөлік апатынан кейін Ландау мектебін сақтап қалу үшін құрылды. Құрылғаннан бастап институт шапшаң дамып, шамамен жүз ғалымға дейін өсіп, теориялық физика саласындағы әлемдегі ең белгілі және жетекші институттардың біріне айналды. Ресейдегі көптеген басқа ғылыми орталықтардан өзгеше, Ландау институты өткен ғасырдың 90-шы жылдардағы дағдарысқа қарсы тұруға қабілетті болды. Ғалымдардың шамамен жартысы шетелдегі жетекші ғылыми орталықтар мен университеттерде жұмысқа орналасса да, олардың көпшілігі туған институтымен байланысын үзбей, Ландау мектебі дәстүрінде ғылыми желі құрып, Ландау институтындағы жас теориялық физиктерге көмек көрсетті.
The Landau Institute was formed in 1964 to keep the Landau school alive after the tragic car accident of Lev D. Landau. Since its foundation, the institute grew rapidly to about one hundred scientists, becoming one of the worldwide best known and leading institutes for theoretical physics. Unlike many other scientific centers in Russia, the Landau Institute had the strength to cope with the crisis of the nineties in the last century. Although about one half of the scientists accepted positions at leading scientific centers and universities abroad, most of them kept ties with their home institute, forming a scientific network in the tradition of the Landau school and supporting young theoretical physicists in the Landau Institute.
Белгілі мүшелері
1992 жылға дейін институтты Исаак Маркович Халатников басқарды, кейін оны Владимир Е. Захаров алмастырды. Оның көптеген көрнекті ғалымдары, математиктері мен физиктерінің арасында Нобель сыйлығының лауреаты Алексей Алексеевич Абрикосов, сондай-ақ Игорь Дзялошинский, Лев Горьков, Владимир Грибов, Аркадий Мигдал, Анатолий Ларкин, Сергей Новиков, Александр Поляков, Марк Азбель, Валерий Покровский, Эммануэль Рашба, Сергей Иорданский, Иешуа Левинсон, Алексей Старбинский, Алексей Китаев, Вадим Березинский (оның ерте қайтысы Костерлиц-Таулес фазалық өтпе теориясы үшін Нобель сыйлығын алу мүмкіндігінен айырды), Сергей Бразовский, Константин Ефетов, Давид Хмельницкий, Владимир Минеев, Григорий Воловик, Павел Вигманн, Леонид Левитов, Александр Замолодочков, Вадим Книжник, Константин Ханин және Яков Г. Синай бар.
Up to 1992, the institute was headed by Isaak Markovich Khalatnikov, who was then replaced by Vladimir E. Zakharov. Its numerous prominent scientists, mathematicians as well as physicists, include the Nobel laureate Alexei Alexeyevich Abrikosov as well as Igor Dzyaloshinsky, Lev Gor'kov, Vladimir Gribov, Arkady Migdal, Anatoly Larkin, Sergei Novikov, Alexander Polyakov, Mark Azbel, Valery Pokrovsky, Emmanuel Rashba, Sergey Iordanskii, Ioshua Levinson, Alexei Starobinsky, Alexei Kitaev, Vadim Berezinskii (whose early death prevented him from sharing the Nobel Prize for the Berezinskii–Kosterlitz–Thouless transition theory), Serguei Brazovskii, Konstantin Efetov, David Khmel'nitsky, Vladimir Mineev, Grigory Volovik, Paul Wiegmann, Leonid Levitov, Alexander Zamolodchikov, Vadim Knizhnik, Konstantin Khanin, and Yakov G. Sinai.