Кіріспе

Ресей астрофизигі (1935 жылы туған)

Игорь Дмитриевич Новиков (И́горь Дми́триевич Но́виков; 1935 жылғы 10 қарашада туған) – Ресей (және бұрынғы Кеңес Одағы) теориялық астрофизигі және космологы. Новиков 1964 жылы ақ тесіктер туралы идеяны алға тартты. Сонымен қатар ол 1980 жылдардың ортасында уақыт саяхаты теориясына үлес ретінде Новиковтың өзіне қатысты тұрақтылық принципін формулировкалады. Новиков Данияның Копенгаген қаласына көшіп, Нильс Бор институтында жұмыс істеп, оқытумен айналысып келеді.

Өмірбаян

Новиков 1965 жылы астрофизика ғылымының PhD дәрежесін алды және 1970 жылы астрофизика мамандығы бойынша Ресейлік ғылым докторы (D. Sc.) дәрежесін алды. 1974 жылдан 1990 жылға дейін Мәскеудегі Ресей ғарыш зерттеу институтының Релятивистік астрофизика кафедрасын басқарды. 1991 жылға дейін ол Мәскеудегі Лебедев физикалық институтының Теориялық астрофизика кафедрасын басқарды және Мәскеу мемлекеттік университетінде профессор болып жұмыс істеді. 1994 жылдан бастап Данияның Копенгаген университетінің Теориялық астрофизика орталығының (ТАК) директоры қызметін атқарып келеді. Қазіргі уақытта ол Копенгаген университетінің обсерваториясында астрофизика профессоры болып жұмыс істейді, онда ол 1991 жылдан бері қызмет етеді. 1998 жылдан бері ол Корольдік астрономиялық қоғамның мүшесі. Ол 2020 жылы бірінші Джон Арчибальд Уилер сыйлығын физик Кип Торнмен (Caltech) және Оксфорд университетінің профессоры Роджер Пенроузбен бірге алды. Бұл сыйлық жалпы салыстырмалылық теориясын және қара тесіктер физикасын дамытуға қосқан үлесі үшін табысталды. Сыйлықты Италия физикалық қоғамының президенті 2020 жылдың 22 мамырында Римде өткен ресми марапаттау салтанатында тапсырды.