Туриндегі Teatro Regio опера театры – Италияның мәдени орталығы. Тарихы, сәулеті, опера өндірістері туралы толық ақпарат. Опера маусымы қазан-маусым айларында өтеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиядағы опера театры
Opera house in Italy
Театро Реджо (Royal Theatre) – Италияның Пьемонт аймағындағы Турин қаласындағы көрнекті опера театры және опера труппасы. Оның маусымы қазаннан маусымға дейін жалғасады, сегіз немесе тоғыз опера қойылымы, әрқайсысы бесеуден он екіге дейін көрсетіледі. XVI ғасырдың ортасынан бастап бірнеше ғимарат Туринде опералық қойылымдарға арналған орын қызметін атқарды, бірақ 1713 жылға дейін толыққанды опера театры туралы ой тумады, және архитектор Филиппо Джуварра басшылығымен жоспарлау жұмыстары басталды. Дегенмен, негізгі тас Джуварра қайтыс болғаннан кейін, Карл Эммануэль III билікке келгеннен кейін ғана, 1738 жылы қаланды. Театрдың құрылысын Бенедетто Альфьери қадағалап, Бернардино Галлиари безендіру жұмыстарын аяқтады. Пуччини өзінің «Богема» операсын 1896 жылы Театро Реджода тұсаукесер етті.
The Teatro Regio (Royal Theatre) is a prominent opera house and opera company in Turin, Piedmont, Italy. Its season runs from October to June with the presentation of eight or nine operas given from five to twelve performances of each. Several buildings provided venues for operatic productions in Turin from the mid 16th century, but it was not until 1713 that a proper opera house was considered, and under the architect Filippo Juvarra planning began. However, the cornerstone was not laid until the reign of Charles Emmanuel III in 1738 after Juvarra's death. The work was supervised by Benedetto Alfieri until the theatre was completed and decorated by Bernardino Galliari. Puccini premiered his La Bohème in 1896 in the Teatro Regio.
Театральдық театр, 1740-1936 жылдар
Teatro Regio (Royal Theatre) 1740 жылы 26 желтоқсанда Франческо Феоның «Арсац» операсымен ашылды. Бұл ғимарат сәнді салынған, 1500 орындық, бес қабатқа орналасқан 139 ложасы және бір галереясы бар еді. Дегенмен, 1792 жылы патша жарлығымен театр жабылып, қоймаға айналды. Наполеон соғысы кезінде Турин қаласын француз әскері басып алғанда театр Teatro Nazionale деп, ал Наполеон император атанғаннан кейін Teatro Imperiale деп атау өзгертті. 1814 жылы Наполеон құлағаннан кейін театр бастапқы аты – Реджиоға қайта оралды. Келесі жылдары опера театры бірнеше қаржылық қиындықтарды бастан өткерді және 1870 жылы қаланың меншігіне өтті. Туринде тағы да бірнеше театрлар салынды, олар опера маусымдарын ұсынды. Олардың арасында 1824 жылы қайта жаңартылған Театро Кариньяно да болды. Бұл театр да 1932 жылы муниципалитетке тиесілі болды. 1936 жылы Театро Реджио өртенгеннен кейін, Кариньяно 1973 жылы Реджио қайта ашылғанға дейін қаладағы операның негізгі сахнасы болды. Өртенгенге дейін, Реджионы қайта құру немесе жаңа театр салу мәселесі Торин қаласын ХХ ғасырдың басында толғандырды. Екі жоба ұсынылды, ал таңдалған жоба төртінші және бесінші қабаттардағы ложаларды алып тастау арқылы орындықтар санын 2415-ке дейін кеңейтіп, үлкен амфитеатр құруды көздейтін. Жұмыс 1905 жылы аяқталды, бірақ театр Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жабылып, 1919 жылы қайта ашылды. 1936 жылдың ақпанына дейін опера маусымдары көрсетілді, содан кейін өрт Театро Реджионың тек қана фасадын қалдырды. Театр 37 жыл бойы жабық болды. Артуро Тосканини 1895 жылдан 1898 жылға дейін Турин операсының дирижері болды, осы кезеңде Вагнердің бірнеше шығармалары алғаш рет Италияда қойылды.
The Teatro Regio (Royal Theatre) was inaugurated on 26 December 1740 with Francesco Feo's Arsace. It was a sumptuously built facility, seating 1,500 and with 139 boxes located on five tiers plus a gallery. However, the theatre was closed on royal order in 1792 and it became a warehouse. With the French occupation of Turin during the Napoleonic War the theatre was renamed the Teatro Nazionale and finally, after Napoleon's ascent to Emperor, renamed again as the Teatro Imperiale. Napoleon's fall in 1814 saw the theatre returned to its original name, the Regio. In the following years the opera house went through several periods of financial crisis and it was taken over by the city in 1870. Other theatres were built and presented seasons of opera in Turin. Among them was the restored Teatro Carignano in 1824. It too was acquired by the municipality in 1932 and, after the destruction by fire of the Teatro Regio in 1936, the Carignano was to serve as the main venue for opera in the city until the Regio reopened in 1973. Even before it burnt down, discussions about whether to rebuild the Regio or create a brand new theatre preoccupied Turin in the early twentieth century. Two plans were presented and the one selected expanded the seating capacity to 2,415 by removing the fourth and fifth levels of boxes and creating a huge amphitheatre. Work was completed in 1905 but the theatre closed during the First World War and re opened in 1919. Until February 1936, seasons of opera were presented until fire destroyed all but the facade of the Teatro Regio. It remained closed for thirty seven years. Arturo Toscanini was the conductor of the Turin Opera from 1895 to 1898, during which time several productions of the works of Wagner were given Italian premieres.
1973 жылдан кейін қайта салынған Театро Реджио
Өрттен кейін сәулетшіні анықтау үшін ұлттық конкурс жарияланды. Бірақ соғыс және жалпы экономикалық жағдайға байланысты, негізгі тасы 1963 жылдың 25 қыркүйегінде ғана қаланды. Тіпті содан кейін де, құрылыс жұмыстары 1967 жылдың қыркүйегінде архитектор Карло Моллино басшылығымен басталды. Қайта жаңартылған театр, ерекше заманауи интерьер дизайнымен, бірақ бастапқы фасадының артында жасырылған, 1973 жылдың 10 сәуірінде Мария Каллас және Джузеппе Ди Стефано қойған Вердидің "I vespri siciliani" операсымен ашылды. Театро Реджио фасады ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген Пьемонт облысының ғимараттарының бірі болып табылады.
Following the fire, a national competition was launched to find an architect. However, with the war and the overall financial situation, the foundation stone was not laid until 25 September 1963. Even then, work did not start until September 1967 under architect Carlo Mollino. The rebuilt theatre, with its striking contemporary interior design but hidden behind the original facade, was inaugurated on 10 April 1973 with a production of Verdi's I vespri siciliani directed by Maria Callas and Giuseppe Di Stefano. The facade of the Teatro Regio is one of the Piedmontese buildings that are part of the UNESCO World Heritage Site.